หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

อาคมอัญเชิญย้อนกลับ

หลังจากที่เหยาเซียนและหยางจื่อต่อสู้กันจบเเล้ว กลุ่มผู้อาวุโสก็อดไม่ได้ที่จะปรบมือให้กับทั้งสอง"ทั้งสองเหมาะสมกันอย่างมาก แต่ข้ากลับยังไม่เคยเห็นคู่หมั้นของหยางจื่ออีก 2 คนเลย" ซีคุ่ยกล่าว"ฮ่า ฮ่า ถ้าเจ้าเห็นข้าเกรงว่าเจ้าจะต้องอึ้งอย่างแน่นอน ข้าเคยเห็นหญิงสาวที่ชื่อมู่โหลวมาเเล้วนางนั้นมีพรสวรรค์ใช้ได้เลย 3 ปีมานี้ข้าคิดว่าพลังของนางคงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนอาจจะเทียบเท่าซีโหวเเล้วก็ได้" เมิ่งต้วนกล่าว"นี่ เรื่องจริงงั้นรึ เจ้าเด็กนี่ชั่งน่าอิจฉานักที่มีหญิงสาวผู้มากพรสวรรค์อยู่รอบกาย" ซีคุ่ยกล่าว "แต่อีกคนข้ายังไม่เคยพบ แต่จากข่าวลือนางคือหญิงสาวที่งดงามอย่างมาก แต่เรื่องพรสวรรค์มีแต่หยางเทียนอวี้เท่านั้นที่รู้" เมิ่งต้วนกล่าว"เจ้าไม่คิดจะบอกพวกเราหน่อยรึ" ซีคุ่ยกล่าว"ถ้าข้าบอกท่านไป มันจะทำให้ท่านเจ็บปวดเปล่าๆ" หยางเทียนอวี้กล่าว"นี่เจ้า เจ้ายังคิดว่าจะมีอะไรปวดใจไปมากกว่านี้งั้นหรือ" ซีคุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด"ฮ่า ฮ่า ฮ่า อีกไม่นานพวกท่านก็จะรู้เอง แต่ข้ารับรองได้ว่านางนั้นมีพรสวรรค์มากกว่าข้าแน่นอน" หยางเทียนอวี้กล่าว"นี่เจ้าคงไม่ได้ล้อเล่นหรอกนะ" เหยาจีกล่าว"หึๆ นางนั้นเป็นหญิงสาวที่มีนิสัยหมกมุ่นอยู่กับการบ่มเพาะพลังและเดินไปในเส้นทางแห่งดาบเหมือนกับจื่อเอ๋อและด้วยความพยายามของนางทำให้เจตจำนงแห่งดาบของนางเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ไม่แน่ว่าตอนนี้เจตจำนงแห่งดาบของนางอาจจะเทียบเท่าหยางจื่อเเล้วก็ได้" หยางเทียนอวี้กล่าว"บัดซบ เจ้าหลานตัวดีของข้าทำไมถึงไม่สามารถหาหญิงสาวที่ดี ๆเหมือนเจ้าเด็กหยางจื่อได้บ้าง" ซีคุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด"ข้าลืมบอกพวกเจ้าไป จื่อเอ๋อพึ่งได้คู่หมั้นมาอีก 1 คน นางคือผู้ปกครองดินแดนเหมันต์ และนางยังมีเส้นลมปราณนกฟีนิกซ์อัมตะเหมันต์อีกด้วย" หยางฟงกล่าว"หืมเรื่องนี้ข้าไม่เห็นรู้เลย" หยางเทียนอวี้กล่าว"อ๊ากกกก บัดซบเจ้าเด็กหยางจื่อมันเป็นเด็กที่เจ้าชู้อะไรอย่างนี้ เด็กนั่นคิดจะครอบครองหญิงงามเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวหรือไง" ซีคุ่ยกล่าวด้วยความบ้าคลั่งพวกหยางเทียนอวี้ได้แต่มองไปที่ซีคุ่ยและหัวเราะออกมา พวกเขารู้สึกสนุกสนานต่อการแสดงออกของซีคุ่ยเสวี่ยเฟิงเองก็คิดว่าซีคุ่ยนั้นเป็นคนตลกในขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน แสงสว่างจากค่ายกลเคลื่อนย้ายก็สองแสง และมีสองร่างปรากฏ ทัง้สองคือหว่านเจียงอี้และหยางอวี้่"หืม นั่นจื่อน้อยงั้นรึ เจ้าเเข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้เลยงั้นรึ" หยางอวี้กล่าวด้วยความแปลกใจ"เรามาประลองกัน" หว่านเจียงอี้กล่าวด้วยความต้องการสู้"ย่อมได้" หยางจื่อกล่าวหยางจื่อกระตุ้นพลังของดาบมังกรสวรรค์ ทำให้พลังของหยางจื่อพุ่งสูงขึ้นจนใบหน้าของรุ่นเยาว์ตื่นตระหนกและอ้าปากค้าง และในตอนนั้นเองเจตจำนงแห่งดาบที่ทรงพลังก็ฉีกกระชากท้องฟ้า"เจตจำนงแห่งดาบระดับ 7 งั้นรึ" เมิ่งต้วนกล่าวด้วยความตื่นตระหนกและยังไม่จบเปลวเพลิงสีขาวและทองลุกโชนขึ้นมา ใบหน้าของหว่านเจียงอี้ตกตะลึงโดยสมบูรณ์และจากนั้นก็ส่ายหน้าด้วยความขมขื่น"ข้าขอยอมแพ้ " หว่านเจียงอี้กล่าวหว่านเจียงอี้รู้ว่าระยะห่างของทั้งสองคนนั้นต่างกันเกินไป ถ้าหยางจื่อเอาจริงหว่านเจียงอี้เทียบไม่ได้ขยับก็ถูกหยางจื่อสังหารได้อย่างสบายๆ"จื่อน้อยของข้าชั่งแข็งแกร่งยิ่งนัก" หยางอวี้กระโดดเข้าหาหยางจื่อและโผเข้ากอด"ท่านพี่นี่ท่านแต่งงานเเล้วนะ" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม"ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยเจ้าเป็นน้องชายของข้านะ แต่ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเจ้าดูเย็นชาขึ้นเล็กน้อยหรือว่าคิดไปเอง" หยางอวี้กล่าว"ก็นิดหน่อยมันเป็นผลกระทบของเปลวเพลิงเหมันต์หนะ" หยางจื่อกล่าวหลังจากนั้นกลุ่มของหยางจื่อกฌพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวและประสบการณ์กัน หว่านเจียงอี้รู้ว่าหยางจื่อสามารถดูดซับเปลวเพลิงเหมันต์ก็ตื่นตระหนกไปเนิ่นนาน และเมื่อรู้ว่าในดินแดนเหมันต์มีอัจฉริยะมากมายที่อยู่ในปราณจักรพรรดิสวรรค์ก็ทำให้หว่านเจียงอี้สายตาเปล่งประกาย"สักวันข้าเองก็ต้องออกไปหาประสบการณ์จากดินแดนเหล่านั้นบ้าง" หว่านเจียงอี้กล่าวด้วยสายตาเปล่งประกาย"เจ้าต้องพาข้าไปด้วย" หยางอวี้กล่าว"แน่นอน" หว่านเจียงอี้กล่าวหยางจื่อนั่งดูทั้งสองกำลังแสดงความรักต่อกันทำให้หยางจื่อต้องทำสีหน้าแปลก แต่ในตอนนั้นเองหยางจื่อก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตร หยางจื่อหันไปก็พบกับหยางเทียนอวี้ที่นั่งอยู่มีสีหน้าที่บูดบึ้งและมีเส้นเลือดดำโผล่ออกมาที่หน้าผากหยางจื่ออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ซึ่งพวกหยางฟงเองก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจเช่นกัน หลังจากนั้นไม่นานงานเลี้ยงก็จบลงทุกคนต่างก็แยกย้ายจากไป หยางจื่อที่กลับมาที่พักของตนในตอนนั้นเองที่ที่มีร่างของหยางจื่อสั่นสะท้าน และลวดลายอาคมก็ปรากฏอยู่ใต้เท้าของหยางจื่อ ร่างของหยางจื่อแข็งทื่อและไม่สามารถขยับได้แม้แต่เสียงก็ไม่สามารถขยับได้"วูบ"อาคมโบราณเปล่งแสงสว่างออกมาและร่างกายของหยางจื่อก็หายไป  หยางจื่อที่หายไปในพริบตาทำให้หยางฟงและเสวี่ยอู่หลิง รู้สึกตัวและตรงมายังห้องของหยางจื่อในทันที"อาคมนี้มันอาคมอัญเชิญย้อนกลับ" เสวี่ยอู่หลิงกล่าวด้วยความตื่นตระหนก"อาคมนี้ใช้ได้เฉพาะกับสัตว์อสูรที่มีปัญญาสูงและผู้ทำสัญญาเท่านั้น แสดงว่าจื่อเอ๋อถูกสัตว์อสูรของเขาอัญเชิญไป" หยางฟงกล่าวหยางฟงรีบเข้าไปหาหยางเทียนอวี้และไถ่ถามถึงเรื่องราวของสัตว์อสูรของหยางจื่อ"มังกรสวรรค์งั้นรึ!!!!!!" หยางฟงกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก"ใช่เเล้วท่านพ่อสัตว์อสูรของจื่อเอ๋อคือมังกรสวรรค์ แต่เมื่อสามปีก่อนสัตว์อสูรตัวนั้นได้กลับไปยังเผ่ามังกรเเล้ว" หยางเทียนอวี้กล่าว"นี่แสดงว่าสัตว์อสูรตัวนั้นกำลังมีปัญหาสินะถึงได้อัญเชิญจื่อเอ๋อไปยังเผ่ามังกร" หยางฟงกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล"มันยากที่จะเชื่ออย่างมากที่จื่อเอ๋อจะมีมังกรสวรรค์เป็นสัตว์อสูรของตน" เสวี่ยอู่หลิงกล่าว"พวกเจ้าเก็บเรื่องนี้เอาไว้ เพียงบอกแค่ว่าจื่อเอ๋อเดินทางไปยังดินแดนเหมันต์ก็เพียงพอ " หยางฟงกล่าว"ข้าจะไปหาข้อมูลที่ตั้งที่เผ่ามังกรอาศัยอยู่เอง" เสวี่ยอู่หลิงกล่าวทั้งสามคนพยยักหน้าก่อนจะเริ่มรวบรวมข้อมูล พวกเขากังวลอย่างมากกลัวว่าหยางจื่อจะได้รับอันตราย----------------------------------------------------------------------------------- 

คล้ายกับเรื่องหยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์ ที่คุณอ่าน