เป็นกริมกำลังยืนอยู่บนหลังแมงป่องน้ำแข็งต้องยอมรับว่าในครั้งแรกที่แมงป่องน้ำแข็งปรากฎตัวออกมากริมมีความคิดจะให้แมงป่องน้ำแข็งมาร่วมมือด้วยแต่การพูดจาในระหว่างการต่อสู้ของแมงป่องน้ำแข็งมันทำให้กริมทิ้งความคิดนั้นไปทันที
''ขะ...ข้าจะให้ความร่วมมือแก่ท่าน ได้โปรดช่วยข้าด้วย''สัตว์อสูรรูปร่างกลางพูดออกมาเบาๆขณะเจ็บปวดซึ่งมันทำให้แมงป่องน้ำแข็งมึนงงเพราะสายตาของสัตว์อสูรรูปร่างกวางกำลังมองมาทางมัน
''นี่เจ้ากลัวตายจนถึงขนาดยอมก้มหัวให้ข้าคนนี้เลยหรือ ดี! ข้าจะรับเจ้าเอาไว้เป็นคนรับใช้''
''หุบปาก! ข้าไม่ได้พูดกับเจ้า''แมงป่องน้ำแข็งที่โดนตวาดใส่ถึงสับสนด้วยเหตุนี้มันจึงคิดได้เพียงอย่างเดียวศัตรูของมันคงจะหวาดกลัวจนกลายเป็นบ้าไปแล้ว
''กลัวตายจนเป็นบ้า?''แมงป่องน้ำแข็งชูหางขึ้นมาเตรียมจะจู่โจมเพื่อปลิดชีพอีกฝ่ายโดยไม่สนใจผลที่ตามมาตูม! แต่แรงกดทับมหาศาลกลับเล่นงานมันก่อนเป็นกริมที่กระทืบไปบนแผ่นหลังของแมงป่องน้ำแข็งตอนนี้เองที่แมงป่องน้ำแข็งกลายเป็นตื่นตระหนกเพราะมันเพิ่งรู้สึกถึงกริมได้
''เจ้าเป็นใคร ไสหัวไปซะนี่ไม่ใช่เรื่องของเจ้า''แมงป่องน้ำแข็งพยายามใช้หางโจมตีกริมแม้จะมองไม่เห็นหมั่บ! หางของมันถูกหยุดเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของกริม ฉัวะ! กริมใช้คาตานะฟันหางนั้นทิ้งทันทีจากนั้นจึงมาปรากฎตัวต่อหน้าแมงป่องน้ำแข็งแล้วรักษาอาการทั้งหมดให้เด็กสาวตัวเขียวในร่างสัตว์อสูร
''หากข้าไม่ไปแล้วจะทำไม เจ้าเป็นใครถึงมาสั่งข้า''แมงป่องน้ำแข็งกำลังกรีดร้องอยู่ในใจอย่างบ้าคลั่งเพราะหางที่ถูกตัดไปคือแหล่งเก็บพลังส่วนใหญ่ของมันนั่นเท่ากับว่ามันในตอนนี้อ่อนแอลงมาก
''จะ...เจ้า หากเจ้าทำอะไรข้า ท่านเทพจะไม่ปล่อยเจ้าไปเจ้าจะโดนความพิโรธแช่แข็งจนตาย''กริมแสยะยิ้มจากนั้นจึงเก็บดาบคาตานะเข้าที่แล้วเดินออกไป
''จัดการให้เรียบร้อย''ตูม! ตูม! ตูม! โผล๊ะ! สัตวอสูรรูปร่างกวางใช้เท้ากระทืบแมงป่องน้ำแข็งจนตายจากนั้นนางจึงกลับมาอยู่ในรูปร่างเด็กสาวตัวเขียวอีกครั้ง นางค่อยๆวิ่งมาหากริมจากนั้นจึงก้มหัวลงนางกำลังสำนึกบุญคุณที่ช่วยชีวิตของนางเอาไว้ทั้งๆที่ถ้าหากนางไม่ตามกริมมาเรื่องแบบนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น
''เอ่อ...ทะ...ท่าน ท่านคิดว่าจะจัดการกับเทพเจ้าสงครามได้จริงๆใช่มั้ย หากท่านมั่นใจข้ายินดีช่วยเต็มที่ข้าจะทำตามที่ท่านสั่งทุกอย่าง''พูดออกมาอย่างนอบน้อม นางไม่กล้าแสดงอาการก้าวร้าวออกมาเพราะกริมสามารถช่วงชิงชีวิตของนางได้ง่ายๆ
''เจ้าคิดว่าข้าจะเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งหรือไงและตั้งแต่ที่ข้าก้าวเข้ามาอันดับของผู้แข็งแกร่งคงจะเปลี่ยนไปแล้ว10ปีต่อจากนี้เป็นข้ามากกว่าที่จะโดนเทพเจ้าสงครามไล่เก็บ แต่...มันคงไม่มีโอกาสนั้นหรอก''ถึงพลังของกริมจะมีมากแต่ก็ยังไม่ถึงขนาดที่ว่าตนเองมั่นใจว่าจะจัดการเทพเจ้าสงครามได้แบบอยู่หมัดแน่นอนว่ากริมต้องการเวลาอีกสัก1-2ปี ตอนนั้นทุกอย่างคงอยู่ในกำมือ
''แล้วท่านจะให้ข้าทำอะไรบ้าง''
''ข้าอยากรู้สิ่งที่สำคัญของทุ่งหิมะและสิ่งที่เจ้าคิดว่าข้าควรจะรู้ อืม...ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรส่วนข้าชื่อกริม''
''ตัวข้าชื่อแอโร่ ส่วนเรื่องที่ท่านควรจะรู้ก็คือทุกๆ10ปีจะมีคนถูกส่งเข้ามาในนี้หลายกลุ่มกลุ่มละไม่เกิน10ทั้งหมดมีระยะเวลาในการพัฒนาตนเองอยู่ช่วงเวลาหนึ่งจากนั้นเทพเจ้าสงครามจะส่งกองทัพออกมามันเป็นการไล่บี้เพื่อความสนุกเพราะกองทัพของเทพเจ้าสงครามแทบไม่ได้ฆ่าอีกฝ่ายเลยที่ทำก็แค่บีบให้จนตรอกจนอีกฝ่ายฮึดสู้ด้วยทุกอย่างที่ดีและที่นี่เองถูกแบ่งเป็นเขตต่างๆ5เขตด้วยกัน1.เขตป่า 2.เขตน้ำแข็ง 3.เขตเปลวเพลิง 4.เขตสายฟ้า 5.เขตวายุ ทุกๆเขตจะมีผู้ปกครองเพียง1ซึ่งเขตป่าข้าเป็นผู้ปกครองส่วนเขตน้ำแข็งท่านเพิ่งฆ่าผู้ปกครองไปเมื่อครู่ ส่วนตัวของเทพเจ้าสงคราม...มันอยู่ในเขตเปลวเพลิงซึ่งน้อยครั้งที่มันจะปรากฎตัวออกมา''กริมมั่นใจแล้วว่าเทพเจ้าสงครามอยู่โลกอื่นตอนนี้กริมต้องเร่งจัดการเทพเจ้าสงครามแล้วหาทางกลับไปที่โลกใบเดิมก่อน
''ตามข้ามา''กริมตัดสินใจมุ่งหน้าเข้าไปในทุ่งน้ำแข็งซึ่งแอโร่ก็เดินตามกริมไปติดๆเพราะถึงผู้ปกครองจะตายแต่มันไม่ได้หมายความว่าตำนานต่างๆของพื้นที่จะหายไปด้วยและนี่คือสิ่งที่แอโร่ไม่ได้พูดถึงตำนานของทุ่งหิมะที่มีเทพน้ำแข็งถูกกักขังเอาไว้โดยเทพเจ้าสงครามแต่เพราะแอโร่คิดว่าทั้งหมดเป็นตำนานนางจึงไม่ได้พูดเรื่องนี้ให้กริมฟังแกร่ก! หลังกริมเดินออกไปในทุ่งหิมะอย่างไร้จุดหมายในที่สุดพื้นที่กริมเหยียบลงไปตรงนี้กลับบางมากมันเหมือนจะแตกลงได้ทุกเวลา วูบ! กริมและแอโร่ลอยตัวขึ้นทันที แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก!รอยแตกกระจายตัวยาวออกไปเรื่อยๆเป็นวงกว้างจนในที่สุดมันก็แตกลงเผยให้เห็นหลุมลึกลงไปฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! การปรากฎตัวแบบฉับพลันของหญิงสาว100คนเกิดขึ้นทุกคนล้วนมีผิวขาวซีดแขนขาล้วนมีชั้นหิมะบางๆเกาะเอาไว้
''ออกไปจากที่นี่ซะ ตอนนี้ท่านเทพกำลังคุยอยู่กับผู้สืบทอด''หญิงสาวคนหนึ่งก้าวท้าวออกมาแล้วพูดขึ้นขณะพูดนางก็ปลดปล่อยพลังเวทย์ที่มหาศาลออกมามันทรงพลังมากซึ่งมันมีมากกว่า190,000,000จุดและด้วยจุดนี้เองมันทำให้กริมเริ่มสนใจมากขึ้น
''ข้าไม่ได้มาร้าย แต่ผู้สืบทอดที่เจ้าพูดถึงชื่อโรซาเรียที่มีรูปร่าง...''กริมบอกรูปร่างหน้าตาของโรซาเรียเพราะมันมีโอกาสสูงที่ผู้สืบทอดคนนั้นจะเป็นคนรักของกริม
''ถูกต้อง นั่นคือผู้สืบทอดที่พูดถึงตอนนี้จงจากไปซะหลังจากนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องพบหน้านางอีกแล้ว''กริมคิ้วกระตุกขณะกัดริมฝีปากด้วยความไม่พอใจอยู่ๆก็โผล่แล้วบอกว่าห้ามเจอกันอีก?
''เพราะอะไรทำไมข้าถึงต้องฟัง นางคือคนรักของข้าพวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาห้าม''ตูม! ตูม! ตูม!ดูเหมือนหญิงสาวทั้ง100คนจะไม่พอใจที่กริมเป็นคนรักของโรซาเรียพวกนางระเบิดพลังออกมาพร้อมกันพลังพลังกายและพลังเวทย์มันเหนือล้ำกว่าอาจารย์ระดับสูงในโรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์มากนัก
''เจ้าจงเลือกระหว่างความตายกับหายตัวไปแล้วอย่าโผล่หน้ามาให้ผู้สืบทอดเห็นอีก''แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก!ชั้นน้ำแข็งก่อตัวเป็นมังกรน้ำแข็งขนาดใหญ่10ตัวซึ่งบนหัวมังกรน้ำแข็งได้มีหญิงสาวนักรบยืนอยู่บนหัวในมือของพวกนางถืออาวุธต่างๆที่สร้างขึ้นมาจากน้ำแข็งเตรียมพร้อมลงมือฆ่ากริมได้ทุกเมื่อ