“คุณ้าข้อเสนอ อะไรเพิ่มเติมไหมสำหรับการเป็เลขาผม...และ ภรรยาของท่านประธาน..”ราชันย์ยิ้ม ที่มุมปาก บอกร่างบาง ที่นั่งอยู่ตรงหน้าใบหน้าหญิงสาวแดงระเรื่อ และร้อนผ่าว
นี่เขาพูดบ้าอะไรกัน...“คุณพูดอะไรของคุณ...ที่ฉันรับปากคือจะทำงานให้คุณในตำแหน่งเลขาไม่ใช่....” ลลันตานิ่งไปสักครู่ หล่อนไม่กล้าที่จะมองและสบตากับบุรุษ ที่นั่งยิ้มในตาแพรวพราวอยู่ตรงหน้า
“ไม่ใช่...ภรรยาของคุณ”ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนช้า ๆ ก่อนจะเดินอ้อม ไปด้านหลังของหญิงสาว “คุณคงลืมไปแล้วนะลัน...ว่าคืนนั้นเราสองคน...ผมสร้างความเร่าร้อนให้คุณแค่ไหน...ผมััทุกส่วนของคุณแล้ว...โดยเฉพาะ ตรงนั้นของคุณ...”
“บ้า...”ลลันตาเม้มปาก นี่หล่อน ต้องมาทนฟังคำพูดแทะโลมจากชายหนุ่มที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็ “เ้านาย” หรืออีกอย่างที่เขาเรียกว่า“คนที่มีสัมพันธ์เกินเลย” ลลันตาไม่แน่ใจกับความรู้สึกของตัวเอง ใจเต้นโครมครามไม่เป็จังหวะ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึกแบบนี้ทำไมต้องรู้สึกหวาบหวิว ยามที่สบตามองกับชายหนุ่มตรงหน้า ราชันย์ ยิ้มที่มุมปาก “พรุ่งนี้คุณเตรียมตัว ผมจะบินไปเซ็นต์สัญญากับคู่สัญญาที่ภูเก็ตเป็เวลา 1อาทิตย์ ผมกับคุณ ต้องอยู่ด้วยกัน” ชายหนุ่มบอกพลางรี่หางตามองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเล็กน้อย
ลลันตารู้สึกประหม่าเล็กน้อย“โต๊ะทำงานของคุณผมให้พนักงานเตรียมไว้ให้อยู่ด้านนู้น..”เขาผายมือ ให้หล่อนได้ดูมุมโต๊ะทำงานที่อยู่ห่างกับโต๊ะของเขาประมาณ 2 เมตรใบหน้าคมคายของราชันย์ยิ้มน้อย ๆ “เรามาเริ่มทำความรู้จักกันั้แ่นี้นะครับคุณภรรยา..”
ราชันย์ขับรถMERCEDES-BENZ รุ่นใหม่ล่าสุด พร้อมกับสาวสวยนั่งมาข้าง ๆมิใช่ใคร หากแต่คือ ลลันตาหญิงสาวได้แต่นั่งนิ่งเงียบ ๆ เพราะเขา บอกหล่อนว่าเขาจะมาส่งหล่อน ที่คอนโดให้เตรียมตัวเก็บเสื้อผ้า เพื่อไปทำงานที่ภูเก็ตกับเขาในวันพรุ่งนี้เช้า
บ่อยครั้งที่หญิงสาวอดที่จะชำเลืองสายตาดูชายหนุ่มที่ใบหน้าหล่อเหลา ข้างๆอย่างเสียมิได้ ดูๆไป เขาก็หล่อดีนะ บุคลิกดีดูสมกับเป็ บอสหนุ่มของหล่อนผิวขาวแต่ดูสุขภาพแข็งแรง ยังไม่รวมถึงซิกแพคที่ซ่อนอยู่ด้านใน ลลันตาได้แต่หน้าแดงนิดๆ จนชายหนุ่ม ที่นั่งอยู่ด้านข้าง ต้องถามขึ้นเบาๆ
“ลันคุณไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าแดงๆ...” ลลันตา สะดุ้งเล็กน้อย “ปะ..เปล่าคะ...ฉันสบายดี คุณเลี้ยวมุมซ้ายแล้วเลี้ยวขวาอีกรอบ ก็จะถึงคอนโดที่ฉันอยู่ค่ะ...” หญิงสาวเอ่ยออกมา
“ผมทราบแล้ว...ผมรู้ั้แ่ผมอ่านโปรไฟล์การสมัครงานของคุณแล้ว คุณพักอยู่ที่ไหน...อยู่กับใคร...” ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม “นี่คุณแอบสืบประวัติฉันเหรอคะ...”ลลันตามองหน้าเขา อย่างใเล็กน้อย กับสิ่งที่ได้ยิน
“ก็ไม่เชิงแต่ผมก็อยากรู้ว่าเมียผมพักอยู่ที่ไหน...อยู่กับใครแล้วปลอดภัยไหม...ผมเป็ห่วงคุณนะ...ไม่ได้เหรอ...” เขาบอก คำก็ “เมีย”สองคำก็ “เมีย” ทำไมเขาชอบพูดให้เธอต้องรู้สึกร้อนผ่าว เข้าไปถึงหน้าท้อง แต่แปลกที่ลลันตา กลับไม่โกรธ ดันรู้สึกชอบ ถ้อยคำที่เขาพูด...ไม่นะ...มันจะเป็แบบนี้ไม่ได้ หล่อนกำลัง จะเผลอใจไปกับ ผู้ชายที่มี onenight stand แค่ครั้งเดียวไม่ได้เด็ดขาด
“ถึงแล้วค่ะขอบคุณนะคะ ที่มาส่ง...” ลลันตากล่าวขอบคุณก่อนจะผลักประตูรถเตรียม จะก้าวเดินจากไป แต่ไม่ทันกับความเร็ว ของมือแข็งแรง ของอีกฝ่าย ที่ตะครุบมือเธออย่างหนักหน่วง
“ขอผมขึ้นไปทานน้ำบนห้องคุณได้ไหม..?? ผมรู้สึกคอแห้ง..”ชายหนุ่มบอกเขามอง สายตาหญิงสาวอย่างอ้อนวอน “คุณจะไม่ยอม ให้คนที่มาส่งคุณได้ทานน้ำบ้างเหรอ...ผมสัญญาแค่ทานน้ำจริงๆ “ เขาบอกแต่ั์ตากลับแพรวพราวลลันตามอง หน้าหล่อนั้น อดเสียไม่ได้ อย่างไรเสียเขาก็เป็เ้านายหล่อน “ก็ได้ค่ะ ...แต่แค่ทานน้ำนะคะ..” หญิงสาวบอก ราชันย์ยิ้มอย่างมีความสุข...
เสียงเปิดประตูห้องชุด ที่ลลันตาพักอยู่อาศัย ในคอนโด ห้องดูสะอาดตา ถือว่าไม่รก เพราะลลันตาเป็คนสะอาดหล่อนเก็บวางข้าวของ ห้องจัดเป็ระเบียบในห้องตกแต่งเป็โทนสีขาวออกโทนฟ้าสว่างเย็นตา ราชันย์ทิ้งร่างเบาๆบนโซฟาหนังสีน้ำตาลอ่อนที่อยู่ในโซนห้องรับแขก
“คุณรอสักครู่นะคะเดี๋ยวฉันไปหยิบน้ำ มาให้...”ลลันตาบอกเขาก่อนจะเดินไปโซนห้องครัวเปิดตู้เย็นและหยิบน้ำเย็นออกมารินใส่แก้ว...ในหัวสมองก็ครุ่นคิด...นี่หล่อนใจกล้า ขนาดพาผู้ชายเข้าห้อง แล้วเหรอ...โอย..บ้าบอ..ช่างเถอะให้เขาดื่มน้ำซะ...เขาจะได้กลับๆไป...
ลลันตาเดินเข้ามาใกล้กับชายหนุ่มแล้วส่งแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบให้ ราชันย์ทำท่าหยิบแก้วน้ำที่ลลันตาส่งให้แต่ทว่าเขารีบวางแก้วน้ำไว้ที่โต๊ะเล็กๆหน้าโซฟา แล้วดึงร่างบาง เข้ามากอด ลลันตาใ
“คุณจะบ้าเหรอ...ปล่อยฉันนะ..” "ไม่ปล่อย...” เขาบอก “ลันรู้ไหมว่าผมคิดถึงคุณ จนแทบคลั่ง...เื่คืนนั้นมันทำให้ผมแทบบ้า...ผมตามหาคุณ.. จนบังเอิญผมเห็น โปรไฟล์การสมัครงานของคุณ...ผมดีใจมากเลย...รู้ไหมที่รัก...”เขาบอก ก่อนจะโอบกอดร่างบางนั้นไว้บนตัก ประโคมจุมพิตที่เร่าร้อนริมฝีปากเริ่มซุกไซ้ ไปตามซอกคอขาว ที่หอมกรุ่น ไปด้วยกลิ่นกายของวัยสาวความหอมหวานจากริมฝีปากของลลันตา ทำให้ราชันย์ ครางออกมาเบา ๆ
“หวานจัง...ปากของลัน..”เขาถอนริมฝีปาก แต่ร่างบางก็ยังอยู่ในอ้อมกอด ลลันตาหน้าแดง ตัวร้อนผ่าวก่อนที่ชายหนุ่มจะประกบริมฝีปากทับลงไปอีกรอบ เป็จูบที่ดูดดื่ม ลิ้นนุ่มๆของเขาสอดใส่เข้าไปในปาก หญิงสาวรู้สึกร้อนผ่าว สยิวไปทั้งร่าง เขาถอนริมฝีปากแล้วเริ่มปลดกระดุม เม็ดแรก ซุกไซ้ ไปตามลำคอและต่ำลงไปจนถึงเนินอก
เสื้อชันในถูกปลดออกจากอย่างง่ายดายเขางับยอดปทุมถันเบาๆ สองเต้าถูกเคล้นคลึง ลลันตา สะดุ้ง “คุณราชันย์...ปล่อยลันค่ะ...ได้โปรด..” หญิงสาวระล่ำละลัก ความรู้สึกหญิงสาว เหมือนจมอยู่ในท้องทะเล หล่อนกำลัง จะสำลักน้ำและหมดอากาศหายใจ...ราชันย์ยิ้มอย่างพึงพอใจ
“โอเค...ผมรับปากคุณแล้วว่าจะขึ้นมาทานน้ำ...เดี๋ยวผมจะกลับ พรุ่งนี้ผมจะมารับคุณเวลา 07.00 น. วันนี้ คุณพักผ่อนให้เต็มที่นะพรุ่งนี้เจอกันครับ”เขาปล่อยหญิงสาวก่อนจะหยิบแก้วน้ำมาดื่มและดึงร่างหญิงสาวให้ลุกขึ้น
“ขอหอมที...” พูดพร้อมกับหอมที่แก้มฟอดใหญ่... "ไม่ต้องรีบ...เรายังมีเวลาที่จะอยู่ด้วยกันอีกทั้งชีวิต..รักนะครับคนดีของผม”ราชันย์กล่าวก่อนจะเดินช้า ๆ และเปิดประตูห้องเดินจากไป...