ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

ในห้องนอนที่มีแต่เราสอง คู่แต่งงานข้าวใหม่ปลามันก็ต่างทำตัวไม่ถูก คนหนึ่งอยากจะพูดอะไรสักอย่างหนึ่ง แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี ส่วนอีกคนมีคำถามมากมายที่อยากจะถามออกไป แต่ก็กำลังรออีกฝ่ายเริ่มต้นบทสนทนาก่อน เธอไม่รู้จริงๆว่าจะทำตัวอย่างไรกับชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของเธอในตอนนี้ ใครจะไปคิดว่าเขานั้นเป็นถึงองค์จักรพรรดิที่แม้แต่ราชายังต้องเคารพ เออ!!!x2 ทั้งสองหันออกมากล่าวพร้อมกัน มันเป็นจังหวะเดียวกับที่ได้มองหน้ากัน แน่นอนมันก็เป็นโมเมนต์ที่อึดอัดพอตัวที่จะเอ่ย แต่ฌอนก็เลือกที่จะกล่าวออกมาก่อนเฟียร์“เฟียร์น้องพี่ไม่ต้องคิดมากอะไรหรอกนะ.. ทำตัวตามสบายเหมือนที่เคยเป็นมาเถอะ ตอนนี้น้องเป็นถึงมารดาของแผ่นดินสามอาณาจักรแล้ว ต่อไปนี้น้องพี่จะมีแต่คนให้เกียรติ และเป็นที่เคารพจากประชาชนทุกคนอย่างแน่นอน...” ฌอนกล่าวออกมาเพื่อให้ภรรยาของเขาได้สบายใจมากขึ้น แต่คำพูดที่มาจากฌอนมันเหมือนยิ่งเป็นแรงกดดันให้กับเฟียร์“ท่านพี่บอกกับข้าให้ทำตัวตามสบาย.. แต่ประโยคหลังนี้มันแสนจะลำบากใจมากเลยนะเจ้าคะ” เฟียร์กล่าวพร้อมกับฌอนที่เกาหัวตัวเองแก้เขิน จากนั้นทั้งสองก็เริ่มคุยกันอย่างเปิดอก สามีภรรยาไม่ควรที่จะมีความลับต่อกัน ฌอนเริ่มเล่าตั้งแต่ตัวเองเป็นเจ้าของร้านที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วทั้งทวีปมนุษย์แห่งนี้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงว่าตัวเองเป็นหัวหน้า หรือผู้นำสูงสุดของสมาคมนักฆ่าอีกด้วย เขาบอกจุดเริ่มต้นทุกๆอย่าง ยกเว้นเรื่องของระบบที่ยังไม่กล้าที่จะบอก เพราะเขาไม่รู้ว่ามันจะมีผลกระทบอะไรหรือเปล่าหากบอกออกไปแล้ว “แปลว่าท่านพี่อยู่เบื้องหลังของสมาคมนักฆ่ามาก่อน รวมถึงเป็นเจ้าของร้านเดอร์แลนดอมมาตลอด... อย่างนี้นี่เอง ท่านถึงไม่ได้เสียดายยาที่ท่านให้ข้าทานเลยแม้แต่น้อย เพราะท่านเป็นเจ้าของมันนี่เอง... ถึงจะเป็นอย่างนั้นแล้ว น้องเป็นแค่เด็กสาวจากบ้านนอกคอกนาคนหนึ่งเพียงเท่านั้น ข้าควรทำอะไรให้สมกับตำแหน่งที่ต้องยืนอยู่ข้างๆท่านพี่ดีเจ้าคะ...” เฟียร์ที่คิดตามสิ่งที่ฌอนกล่าวก็ถามออกมาตรงๆ เธอไม่รู้เลยว่าจะปฏิบัติตัวยังไง เรียนมาก็ไม่ได้เรียน ชนชั้นสูงก็ไม่ได้เป็น แล้วเธอจะต้องทำยังไงให้ควรคู่กับสิ่งที่เรียกว่า ‘จักรพรรดินี’ นี่กัน ฌอนที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ก่อนจะเอ่ยออกไป“พี่ได้เตรียมแผนการไว้ให้กับน้องแล้ว... พรุ่งนี้หลังจากประกาศเรื่องก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ต่อหน้าสาธารณชนแล้ว น้องก็เริ่มได้เลยในทันที พี่เตรียมอะไรหลายอย่างเอาไว้แล้ว แนนซี่กำลังหาคนที่เหมาะสมให้กับน้องอยู่ แต่ตอนนี้น้องต้องเรียนรู้สิ่งนี้เสียก่อน” ฌอนพูดออกมาก่อนจะวางอุปกรณ์สื่อสารให้กับเฟียร์ มันเป็นนาฬิกาข้อมือเหมือนกับที่ฌอนใช้ และแน่นอนว่ามันมีฟังก์ชันเดียวกันเลย ฌอนที่ได้วานให้แนนซี่จัดการสั่งซื้อมาก็เริ่มสอนให้เฟียร์ใช้งานมัน รวมถึงของเหล่าราชาทีโอดอลที่ยังไม่มีเครื่องมือสื่อสารนั้นก็ได้เครื่องรหัสมอสไปด้วยเช่นกัน เหมือนกับว่าดิออนลูกของกราเซียจะเป็นคนสอนการใช้งานด้วยตัวเองอีกด้วย แม้จะเป็นเรื่องที่แปลกใหม่ แต่เพื่อความสะดวกก็ต้องเรียนรู้ แต่ก็นับว่าคนใหม่ๆที่ต้องเรียนรู้อุปกรณ์เหล่านี้นั้นเรียนรู้ได้ไวมาก “น้องเข้าใจแล้วเจ้าค่ะท่านพี่ ..” เฟียร์กล่าวออกมา จากนั้นพวกเขาก็เข้าไปพักผ่อนยังห้องนอนที่ใหญ่โต แน่นอนว่ามันทำให้ทั้งสองที่ไม่ชินอะไรอย่างนี้ถึงกับนอนไม่หลับกันเลยทีเดียว พวกเขาทั้งสองนอนจับมือคุยกันจนนอนหลับไปอย่างช้าๆ ก่อนหน้านั้นไม่นานมานี้ หลังจากที่ข่าวเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของทั้งสามอาณาจักรแพร่กระจายออกไป ข่าวนี้ก็ลอยไปถึงอาณาจักรบีไฮท์ เมืองหลวง พระราชาต่างก็กำลังปรึกษาหารือกับเหล่าข้าราชบริพารของตน“อาณาจักรดีไวท์ อาณาจักรแบล็กบาร์บิลอน และอาณาจักรทาเทเนีย ได้ถูกรวบรวมแล้วโดยสมาคมนักฆ่าขอรับ องค์เหนือหัว..” รายงานจากหน่วยข่าวกรองของอาณาจักรยืนยันมันด้วยตัวเอง และมันทำให้ทั้งหมดที่อยู่ตรงนี้ถึงกับเครียดขึ้นมาในทันที“อื้มม.. ข้าก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็นอย่างนี้ แต่ไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วอย่างนี้ จากที่ข้าได้รับรู้ พวกนักฆ่าเหล่านั้นใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งค่ำคืนในการยึดครอง.. น่าสนใจจริงๆ” พระราชากาเวียเซียกล่าวออกมา เขาต้องใช้ความคิดเล็กน้อย แน่นอนว่าเขาทราบว่าในนี้มีสายของพวกนักฆ่าอยู่ แต่ก็ยังไม่รู้ว่ามันคนนั้นเป็นใครกัน แต่เหมือนว่าในจังหวะนั้นเอง ราชาสองในแปดที่อยู่ใต้การปกครองของบีไฮท์ก็เดินออกมา ก่อนจะเริ่มพูดขึ้นมา “อาณาจักรบีไฮท์ได้รวบรวมเป็นอาณาจักรจากกษัตริย์แห่งบีไฮท์องค์แรก และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพวกเราทั้ง 7 กษัตริย์อาณาจักรต่างๆก็ให้สัตย์แก่ราชวงศ์ว่าจะรับใช้เรื่อยมา แต่ในครั้งนี้ตัวข้า แฮมเบิกส์ แห่งราชวงศ์ซาทารอสขอแยกตัวจากบีไฮท์นับตั้งแต่บัดนี้..” กษัตริย์ของซาทารอสที่มีดินแดนติดกับอาณาจักรดีไวท์เอ่ยออกมา ตอนนี้เขานับว่าเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้สังกัดของมหาจักรพรรดิองค์ใหม่อย่างฌอนแล้ว “ตัวข้าราชวงศ์เหมันต์เองก็เช่นกันเจ้าค่ะ พวกเราก็ขอถอนตัวจากบีไฮท์เช่นกัน..” ราชินีอลิซาเบธ แห่งราชวงศ์เหมันต์เอ่ยออกมา อาณาจักรเหมันต์นั้นก็ติดกับอาณาจักรดีไวท์ทางตอนบน มันเป็นแดนเหนือสุดที่มีพื้นที่มากสุดอีกด้วย แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ก็ปกคลุมไปด้วยหิมะจึงทำให้มีผู้คนอยู่น้อย และเป็นเมืองที่ตีแตกได้ยากมาก เพราะด้วยสภาพอากาศที่หนาวเกินไป กองทัพต่างๆที่ไม่คุ้นชินต่างก็ผ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้สู้เสียด้วยซ้ำ “ท่านทั้งสองก็ใจกล้าไม่เบาเช่นกันที่เอ่ยออกมาเช่นนั้น.. ข้าก็พอรู้มาบ้างว่าหนึ่งในพวกเราเป็นสายให้กับอาณาจักรดีไวท์ แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นถึงสองคน..ว่าแต่พวกเจ้าไม่กลัวหน่อยหรือที่แสดงตัวว่าเป็นหนอนแมลงเช่นนี้” กาเวียเซียกล่าวพร้อมกับทำเสียงเข้มๆ แต่เหมือนกับว่าจะผิดคาดจากที่เขาได้คิดไว้เล็กน้อย เขาไม่คิดว่าทั้งสองคนจะยิ้มออกมา และตอบคำถามออกมาอย่างใจเย็น “มันเป็นคำขอน่ะเจ้าค่ะ ตอนแรกข้าเองก็ไม่มั่นใจเสียเท่าไร แต่เมื่อรู้ว่าราชา และราชินีภายในที่นี้ อย่างน้อยๆก็ได้รับคำเชิญชวนจากองค์จักรพรรดิฌอนกันอย่างน้อยก็หนึ่งครั้งเห็นจะได้... และอีกอย่างทหารของอาณาจักรทั้งเจ็ดตอนนี้ ต่างก็เป็นคนขององค์จักรพรรดิองค์นี้กันทั้งนั้น..” เมื่ออลิซาเบธกล่าวออกมา มันทำให้ราชา และราชินีทุกพระองค์ที่อยู่ตรงนี้ต่างก็แตกตื่นไปกันใหญ่ และเหมือนว่ามันจะจริงอย่างที่เธอได้กล่าวออกมา “โอ้.. เดินเกมเร็วซินะ แล้วจักรพรรดิพระองค์ใหม่ของเจ้าต้องการอะไรล่ะ จะฆ่าพวกเราทั้งหมด หรือจะกล่อมให้พวกเรายอมจำนนกันล่ะ..” กาเวียเซียเขาไม่ได้โง่ ถึงสถานการณ์จะเลวร้ายสักเท่าไรเขาก็ยังทำคงเป็นนิ่งเหมือนเดิม แม้จะรู้ว่าเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยในตอนนี้ แต่ถ้าหากจักรพรรดิฌอนจะฆ่าแกงพวกเขาทั้งหมดก็คงทำไปนานแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาคนนั้นจะมีแผนบางอย่าง จึงให้ทั้งสองออกมากล่าวออกมาอย่างนี้ “ท่านนับว่าเป็นคนที่ยอดเยี่ยมเช่นเดิมนะขอรับ ข้า และนางได้รับคำสั่งให้เชิญทุกท่านเข้าร่วมการก่อตั้งมหาอาณาจักรใหม่เพียงเท่านั้น..” ราชาแฮมเบิกส์กล่าวออกมาอย่างยิ้มๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 106

คล้ายกับเรื่องร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 106

คล้ายกับเรื่องร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้