TheFirstOne เซียนกระบี่โลกวิวัฒน์

ตอนที่ 52 ราชามอนสเตอร์

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****

เฟิร์สลงมือช่วยเอเบิร์กด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ชอบขี้หน้าตัวเอง แต่ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นคนขององค์กรเดียวกัน มิหนำซ้ำเฟิร์สยังมีตำแหน่งที่สูงกว่า หากไม่ลงมือช่วยเหลือคงจะถูกสารวัตรตำหนิเอาได้ แม้ว่าไม่ได้ผิดในกฎระเบียบใดๆ ก็ตาม

เขาจึงลงมือไปตามหน้าที่ 

โจเซฟผู้เป็นหัวหน้าทีมชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะได้รับสติกลับมาแล้วเอ่ยสั่งการทันที

“เตรียมตัวถอนกำลัง!”

เสียงของชายวัยกลางคนดังกระหึ่มขึ้นมา ด้วยการบ่มเพาะดาราขาวเก้าแฉกของเขาทำให้มอนสเตอร์เหล่านี้ถึงกับเสียจังหวะไปชั่วครู่

แล้วพวกมันก็เล็งเป้าไปที่โจเซฟ ซึ่งราวกับว่าต้องการจะจัดการผู้เป็นหัวหน้าก่อน

แม้พวกมันจะเป็นมอนสเตอร์แต่พวกมันก็มีสติปัญญาที่สูงกว่าสิ่งมีชีวิตเดรัจฉานทั่วไป

“เข้ามาหลบอยู่ด้านหลังของฉัน” โจเซฟออกคำสั่ง

เหล่าเวเนเตอร์ค่อยๆ ปฏิบัติตาม โดยการถอยกระชับพื้นที่เข้ามาเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันก็ยังต่อสู้กับปีศาจต้นไม้อยู่

ทั้งเอเบิร์กและเฟิร์สซึ่งเป็นวอชเชอร์ทั้งสองคนก็ปฏิบัติเช่นเดียวกัน พวกเขาเคลื่อนที่ไปยังด้านหลังของโจเซฟอย่างเชื่อฟัง

แม้นิวโฮปจะเป็นเจ้าของภารกิจ แต่คนของนิวโฮปก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของหัวหน้าทีมเช่นกัน สิทธิและอำนาจของทั้งสองฝ่ายจึงคานกันอยู่

ทว่าช่วงเวลาในการถอยนั้นเองก็มีเวเนเตอร์สองคนที่โชคร้าย ถูกสังหารในปฏิบัติการกระชับพื้นที่ให้มารวมกัน

สมาชิกทีมกวาดล้างจากสามสิบสามคน บัดนี้ได้เหลือเพียงแค่ยี่สิบเก้าคนเท่านั้น

เมื่อคนทั้งหมดได้มารวมตัวกัน โจเซฟก็หันขวานยักษ์ไปยังทิศทางของเส้นทางที่พวกเขาจากมาโดยที่มีเอเบิร์กเป็นคนชี้เป้า

straight axe!

ขวานยักษ์ของโจเซฟพลันปะทุอำนาจสปีริตอันมหึมาออกมา จนก่อรูปร่างกลายเป็นขวานยักษ์ที่ใหญ่โตนับสิบเมตรสับผ่าลงไปยังทิศทางที่ถูกชี้เป้า

โครม!

อำนาจทำลายล้างอันน่าหวาดหวั่นปะทุออกมาเป็นเส้นตรง

นี่คือความร้ายกาจของผู้บ่มเพาะดาราขาวเก้าแฉก

ว่ากันว่าพลังรบของดาราขาวเก้าแฉกกับดาราแดงหนึ่งแฉกแทบจะไม่ต่างกัน ยิ่งเป็นผู้มีความสามารถพิเศษ แม้เป็นดาราขาวก็สามารถเอาชนะดาราแดงได้

แต่ความเหนือชั้นกว่าของขอบเขตดาราแดงคือการกักเก็บพลังสปีริตนั้นมีขีดจำกัดที่มากกว่า แม้ดาราขาวเก้าแฉกจะสามารถปะทุพลังโจมตีที่รุนแรงได้ก็จริง แต่พวกเขาจะใช้ทักษะเหล่านั้นได้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น

โดยทั่วไปแล้วดาราแดงจึงมีความแข็งแกร่งกว่าดาราขาวเก้าแฉกอยู่ขั้นหนึ่งเพราะเหตุนี้ แต่หากดาราแดงไม่ระวังก็อาจพลาดท่าต่อดาราขาวเก้าแฉกได้เช่นกัน

พลังการทำลายล้างของโจเซฟนั้นสร้างความหวาดหวั่นให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก

“ไป!” เสียงคำรามของบุรุษร่างบึกบึนเอ่ยสั่งการ

เมื่อเหล่าปีศาจต้นไม้ถูกกวาดผ่านเป็นเส้นทางยาว 

นั่นจึงเปิดโอกาสให้เวเนเตอร์กลุ่มนี้ทะยานวิ่งไปยังจุดที่พวกเขาจากมาอย่างไม่คิดชีวิต

วินาทีนี้หากพลัดพลั้งเพียงเล็กน้อย นั่นหมายถึงชีวิตของพวกเขา

ช่วงเวลานี้สีหน้าของทุกคนล้วนย่ำแย่ แม้แต่โจเซฟที่มีพลังบ่มเพาะสูงสุดเองก็ต้องกวาดผ่านมอนสเตอร์เพื่อเบิกทางไปยังวังวนอบิสเพื่อกลับไปยังโลก

ระหว่างทางนั้นเองมอนสเตอร์ต้นไม้ก็ลอบโจมตีอยู่เป็นระยะ 

อ๊ากกกกกกกกกกก

เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้งเมื่อหญิงสาวคนหนึ่งถูกเถาวัลย์สีดำลากเข้าไปยังกลุ่มของมอนสเตอร์ต้นไม้ปีศาจ

ความจริงแล้วมอนสเตอร์ระดับนี้ไม่ได้ร้ายกาจขนาดนี้ หากพวกเขาสามารถจัดขบวนทัพและไม่ตกอยู่ในวงล้อมของมอนสเตอร์ 

แต่พวกเขาได้พลาดท่าไปเสียแล้ว เมื่อตกอยู่ในวงล้อมของมอนสเตอร์ระดับกลาง ต่อให้เป็นเวเนเตอร์ดาราขาวระดับสูงก็ไม่มีทางจะรอดพ้นอันตรายไปได้

นี่คือโลกแห่งความจริง ไม่ใช่เกมส์หรือนิยาย ที่มีพลังสูงส่งแล้วจะสามารถกวาดผ่านศัตรูนับไม่ถ้วนได้ ต่อให้ร้ายกาจเพียงใด หากศัตรูมีจำนวนมากเกินไป พลังของพวกเขาก็สามารถหมดลงไปได้ง่ายๆ เมื่อถึงตอนนั้นสิ่งทีเหลืออยู่ก็คือความตายเท่านั้น

“ตรงนั้น!” โจเซฟเอ่ยขึ้นอย่างเบิกบาน เมื่อสายตาของเขาได้เห็นวังวนสีขาวปรากฏอยู่เบื้องหน้า

ชวีดดดดดดดดด

มอนสเตอร์ปีศาจต้นไม้ส่งเสียงกรีดร้อง เมื่อพวกมันเริ่มที่จะเข้าใกล้อาณาเขตของประตูอบิส

จากข้อมูลที่เฟิร์สได้รับ มอนสเตอร์จะไม่สามารถเข้าใกล้ประตูอบิสได้ ราวกับว่ามีพลังปราการบางอย่างขวางกั้นไว้อยู่ เว้นเสียแต่ว่าพวกมันจะยกกองทัพมาเพื่อทำลายปราการที่มองไม่เห็นนั้น จนกลายมาเป็นเหตุการณ์อบิสแตก

ทั้งหมดนี้ก็หมายความว่ารอบๆ บริเวณประตูอบิสในตอนนี้คือเซฟโซนสำหรับพวกเขา เมื่อพวกเขาสามารถไปถึงที่นั่นได้ พวกเขาก็จะปลอดภัย

“เร็วเข้าประตูอบิสอยู่ตรงนั้นแล้ว!”

เมื่อเห็นอาณาเขตเซฟโซน เหล่าเวเนเตอร์ก็เริ่มมีกำลังใจขึ้นมา

แต่ในระหว่างนั้นเองทาสนักโทษคนหนึ่งก็ถูกปีศาจต้นไม้โจมตีระหว่างทาง จนเขาต้องตกเป็นเหยื่อรายที่หก ทั้งๆ ที่เดินทางใกล้จะถึงสถานที่ปลอยภัยแล้ว

เสียงการต่อสู้ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เหล่าเวเนเตอร์พยายามที่จะรักษาชีวิตของตัวเองไว้เพื่อไปยังจุดเซฟโซน

เฟิร์สมองคนเหล่านั้นอย่างเวทนา เขานั้นทำหน้าที่วอชเชอร์ได้เป็นอย่างดี เป็นแค่ผู้เฝ้ามองที่ดีเท่านั้น ไม่ได้คิดที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือใคร หากไม่จำเป็น

แม้บุคลิกนี้จะดูเย็นชาและใจดำเป็นอย่างมาก แต่สำหรับผู้ที่ผ่านประสบการณ์นับร้อยปีมาอย่างเขา การเกิดตายนั้นแทบจะเป็นเรื่องธรรมดาที่เห็นจนชินตา

หากเป็นคนใกล้ชิดของเขา เขาก็อาจจะมีอารมณ์โศกเศร้าอยู่บ้าง แต่ก็เชื่อว่าจะสามารถปรับอารมณ์กลับมาได้อย่างรวดเร็ว

ผู้เดินทางในเส้นทางวิถีกระบี่ ชีวิตของเขาก็ไม่ต่างไปจากกระบี่ที่เยียบเย็นเล่มหนึ่งเช่นกัน

ในที่สุดเหล่าเวเนเตอร์ทีมกวาดล้างที่เหลือก็สามารถเข้ามาถึงเซฟโซนได้

มอนสเตอร์ต้นไม้ปีศาจไล่กวาดพวกเขามาถึงที่นี่ แต่ก็ถูกปราการที่มองไม่เห็นสกัดกั้นเอาไว้ จนพวกมันส่งเสียงกรีดร้องด้วยความไม่ยอม

“น่ากลัวเป็นบ้า นี่มันอบิสอะไรกัน ทำไมมันถึงมีมอนสเตอร์มากขนาดนี้”

“ฉันไม่อยู่ที่นี่แล้ว”

“ฉันต้องรีบออกไปจากที่นี่”

เวเนเตอร์บางคนหวาดกลัวกับเหตุการณ์นี้มาก พวกเขารีบวิ่งเข้าไปอีกด้านของประตูอบิสทันที แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในเขตเซฟโซนแล้วก็ตาม

เหตุการณ์ในตอนนี้จึงเหลือเวเนเตอร์แค่เพียงสี่ห้าคนเท่านั้น รวมถึงเอเบิร์กและเฟิร์สด้วย

เฟิร์สไม่ได้รีบเข้าไปข้างในประตูอบิสในทันที

“พวกคุณยังไม่ออกไปจากที่นี่หรอ?” โจเซฟเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนัก นั่นเพราะเป็นเขาที่เบิกทางให้ทีมสามารถมาถึงที่นี่ได้

เฟิร์สมองไปที่บุรุษร่างบึกบึนและเอ่ย “พวกเราต้องเก็บโดรนที่บินออกไปกลับมาก่อน”

“ครับ ใช่แล้ว ไม่อย่างนั้นมันคงจะไม่มีอะไรไปรายงานเบื้องบน” เอเบิร์กกล่าว

แม้ในตอนแรกเขาจะดูถูกเฟิร์สไว้มาก แต่ในตอนนี้เขานั้นเริ่มมีทัศนคติที่ดีกับเด็กหนุ่มขึ้นบ้างแล้ว

เด็กหนุ่มไม่ได้ใช้ตำแหน่งที่สูงกว่าข่มเหงเขา และยังช่วยเขามาจากอันตราย นอกจากนี้แล้วเด็กหนุ่มก็ทำงานของตนเองได้เป็นอย่างดี แม้ว่าเขาจะไม่ได้เอ่ยปากสอนใดๆ กับเด็กหนุ่มก็ตาม

เมื่อน้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลอง เอเบิร์กจึงเข้าใจบรรยากาศระหว่างเขากับเด็กหนุ่ม

ทว่าในระหว่างที่พวกเขากำลังเก็บโดรนลำสุดท้ายนั้นเอง ภาพที่พวกเขาเห็นผ่านกล้องก็ทำให้ผู้คนที่อยู่ที่นี่ตกใจ

ตึงตัง!

โครมมมมมมม

โดรนที่บินเหนือท้องฟ้าหลายสิบเมตรพลันถูกบางอย่างที่ใหญ่โตคว้าจับ

ภาพสุดท้ายของโดรนลำนั้นคือกิ่งไม้ขนาดมหึมาที่มีขนาดเท่าภูเขาลูกหนึ่งฟาดจนทำให้สัญญาณภาพจากโดรนลำนั้นดับไป

สัญญาณติดต่อของโดรนลำนั้นหายไปในทันที

“ไม่ดีแล้ว! ที่นี่มีราชา!” เอเบิร์กเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

“ว่ายังไงนะ! ราชาอย่างนั้นหรอ!” โจเซฟกล่าวพร้อมกับขนลุกซู่

ท่าทางของอีกสองสามคนที่เหลืออยู่ที่นี่ก็ไม่ต่างกัน

เมื่อได้ยินคำว่าราชา หัวคิ้วของเฟิร์สก็ขมวดเข้าหากัน

ตามข้อมูลที่เขาได้รับมาจากนิวโฮป ภายในอบิสนอกจากจะมีนางพญาที่พบในรังแล้ว อบิสบางแห่งยังพบมอนสเตอร์ราชา ซึ่งมีพลังรบไม่ต่างไปจากนางพญาเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ว่าราชานั้นไม่สามารถเพิ่มจำนวนมอนสเตอร์ได้อย่างนางพญา แต่มันจะทำหน้าที่เป็นจ่าฝูงหรือราชาของมอนสเตอร์ตามคำเรียกขาน

จากที่นิวโฮปศึกษา สิ่งมีชีวิตที่สามารถทำให้อบิสแตกได้ นั่นก็คือเหล่าราชานั่นเอง

ใช่แล้ว! ที่เรียกว่าเหล่า นั่นก็เพราะว่าอบิสแห่งหนึ่งอาจมีราชาที่มากกว่าหนึ่งตัว

ดังนั้นแล้วราชามอนสเตอร์จึงเป็นตัวตนที่อันตรายเป็นอย่างมาก

การที่จะจัดการราชาของอบิสแห่งนั้นๆ ลงได้ จำเป็นต้องใช้เวเนเตอร์ที่แข็งแกร่ง หรือกองทัพเวเนเตอร์ที่เหนือกว่า

"ต้องรีบกลับไปแจ้งเบื้องบนโดยด่วน"

"การลงเทรดในครั้งนี้ ดูเหมือนจะมีอะไรที่ผิดพลาดเกิดขึ้นหลายอย่าง"

ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว นั่นเพราะมันอาจจะเป็นการยั่วยุให้ราชามอนสเตอร์มีโทสะ และบุกโจมตีปราการอบิสก่อนที่มันควรจะเป็น

ซึ่งโดยปกติทั่วไปแล้ว มันจำเป็นต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าราชามอนสเตอร์จะรับรู้การมีอยู่ของประตูอบิสและบุกโจมตีเข้ามา

ดังนั้นหากเวเนเตอร์ไม่กวาดล้างมันไปในทันที

ไม่แน่ว่าเหตุการณ์นี้อาจจะทำให้อบิสแตกก่อนกำหนดเพราะราชาของพวกมันได้รับรู้การมีอยู่ของแขกไม่ได้รับเชิญ