ราเนอร์พุ่งไปโจมตีปีศาจดาบน้ำแข็งได้ปะทะเข้ากับกรงเล็บของมัน
ราเนอร์ไม่สามารถต้านทานแรงของมันได้มันถีบราเนอร์ให้กระเด็นออกไป
ราเนอร์นอนลงกับพื้นปีศาจพุ่งมาหาเขามันใช้ดาบของมันแทงไปที่ราเนอร์
อ้าาาาาาา
เสียงของราเนอร์ร้องดังขึ้นมาปีศาจมันใช้ไฟและคิดที่จะจัดการกับราเนอร์
ลูนอสที่ล้มลงเขาได้ลุกขึ้นมาและพุ่งไปยังตัวของปีศาจ
ค้อนได้ทุบเข้าที่ตัวของมันปีศาจกันไว้ได้และต่อยส่วนกลับไป
"เปล่าประโยชน์พวกแกไม่มีทางทำอะไรฉันได้หรอก"
"ด้วยสภาพของฉันในตอนนี้ฉันสามารถจัดการกับพวกแกได้แบบง่ายๆเลยนะฮ้าฮ้า"
ในขณะที่มันกำลังจะใช้ไฟจัดการกับพวกเขาเปลวไฟสีฟ้าได้ลุกโชนขึ้นจากบนพื้นที่ปีศาจยืนอยู่
ไม่กี่ชั่วโมงก่อนทางฝั่งของโนอาห์
ต้นไม้ปีศาจได้โจมตีโนอาห์มันใช้เถาวัลย์ได้พุ่งขึ้นจากพื้นและโจมตีโนอาห์
เขาพยายามหลบการโจมตีของมัน
มันพ่นละอองสีม่วงออกมาทำให้โนอาห์ไม่สามารถโจมตีมันได้
พื้นที่รอบๆเกิดการเปลี่ยนแปลงเถาวัลย์โผล่ออกมาจากพื้นเมื่อละอองโดนมัน
ะเิก็เกิดขึ้นโนอาห์ะโหลบอย่างรวดเร็ว
ต้นไม้รอบๆได้ก่อตัวขึ้นกลายเป็ปีศาจตัวสีเขียว
พวกมันโจมตีโนอาห์ทำให้เขากระเด็นออกไป
โนอาห์ใช้เพลิงสีแดงแผดเผาพวกมัน
กองไฟเกิดขึ้นรอบๆตัวเขาโนอาห์พุ่งไปหาตัวหลัก
เขาเรียกใช้ดาบดำที่สร้างขึ้นจากออร่าและฟันเถาวัลย์ที่งอกออกมา
โนอาห์ยิงไฟออกไปใส่มันเปลวไฟได้กระทบกับตัวของมัน
ทำให้มันร้องออกมาโนอาห์ได้พุ่งไปหาศิลาที่อยู่บนตัวของมัน
เขาจับศิลาและดึงมันออกมาทำให้มีน้ำสีเขียวที่เป็เหมือนเืของมันพุ่งออกมา
โนอาห์มองดูศิลาและเก็บมันไว้เข้าไปในกระเป๋า
โนอาห์ได้ใช้ดูดกลืนกับมันออร่าสีดำพุ่งออกมาจากตัวของโนอาห์
เสียงกรีดร้องของมันดังขึ้น
ก๊าซซซซซซ!!!!!!
และไม่กี่นาทีต่อมามันก็สลายหายไปเมื่อโนอาห์จัดการมันแล้วเขาเดินจากไป
ในระหว่างทางเขาเจอกับมอนสเตอร์ที่เร่ร่อนอยู่
เขาเข้าไปฆ่าพวกมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเกิดเป็ศพที่มากมาย
โนอาห์ยังคงเดินไปตามทางต่อเขาได้ยินเสียงกรีดร้องที่ห่างไกล
เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปดูเขาเห็นคนกลุ่มหนึ่งนั่นก็คือกลุ่มของราเนอร์
ที่กำลังต่อสู้อยู่กับปีศาจอยู่โนอาห์คิดจะจากไปจากตรงนั้น
แต่เขาก็ต้องหยุดเขาสังเกตเห็นศิลาจากตัวของมัน
เขาจึงคิดที่จะดูอยู่ห่างไกลทีมของราเนอร์ต่อสู้กันอย่างดุเดือด
พวกเขาไม่สามารถสู้กับปีศาจได้เลยพวกเขาเริ่มล้มลงอย่างช้าๆ
โนอาห์ตัดสินใจใช้ไฟสีฟ้าจุดขึ้นบนพื้นที่ปีศาจยืนอยู่
ปีศาจโดนแผดเผามันะโออกมา
มันทำหน้าเ็ป
"ใคร...ใครกัน"
มันรู้สึกโกรธจัดมันมองหาโนอาห์ไปรอบๆแต่มันก็ไม่เห็น
"ไอ้เวรตัวไหนมันกล้าลอบโจมตีฉันแล้วรอดไปได้"
ในขณะที่มันกำลังมองหาโนอาห์จู่ๆก็มีร่างร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอยู่ด้านหลังของมัน
โนอาห์ปรากฏกายและต่อยไปที่หลังของมัน
ปีศาจยืนนิ่งและหันมามองโนอาห์
"แกเองสินะที่มาโจมตีฉันเมื่อกี้"
"แกคิดจริงๆเหรอว่ามันจะใช้ได้ผลกับฉัน"
ทันใดนั้นเองมันก็กระเด็นออกไป
"นี่มันอะไรกันจู่ๆก็มีบางอย่างทำให้ฉันลอยออกไป"
ปีศาจลุกขึ้นยืนและพุ่งไปหาโนอาห์ที่กำลังยืนอยู่
โนอาห์ใช้เวทเรียกหนามออกมาแทงไปที่ตัวของปีศาจ
มันสะบัดการโจมตีของโนอาห์และพุ่งไปหาโนอาห์ต่อเนื่อง
และในขณะที่มันกำลังจะถึงตัวของโนอาห์มันก็ต้องใเพราะโนอาห์ใช้หมัดต่อยมันไป
ทำให้มันร่วงลงกับพื้นมันพยายามลุกขึ้นมาแต่ก็โดนโนอาห์ใช้ดาบดำจำนวนมากพุ่งเข้าไปแทง
"แกทำให้ฉันโกรธจริงๆแล้วนะ.....ทั้งที่ฉันแข็งแกร่งแท้ๆแต่กลับต้องมาล้มลงเพราะมนุษย์คนเดียวเนี่ยนะ"
"ไร้สาระสิ้นดี.....ฉันจะฆ่าแกแล้วฆ่าพวกมันซะ"
โนอาห์ยิ้มเยาะเย้ยมัน
"แกคงไม่มีทางทำอย่างงั้นได้หรอกเพราะตอนนี้แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน"
ปีศาจได้ใช้กรงเล็บพุ่งเข้าไปกะจะแทงตัวของโนอาห์
โนอาห์หลบแล้วใช้มือจับหัวของมันแล้วโยนมันไปข้างหน้า
"สัตว์ประหลาดชัดๆหมอนี่มันคือใครกัน"
ราเนอร์ใกับความสามารถของโนอาห์ไม่เพียงแต่เขาที่จะใ
คนอื่นก็เช่นกัน
"เขาคือใครกันทำไมแข็งแกร่งขนาดนี้"
เสียงผู้คนในกลุ่มต่างก็ต้องใ
"สามารถทำให้ไอ้ปีศาจนั้นมีาแได้....นี่นับว่าแข็งแกร่งแล้ว"
"มันไม่สามารถทะลวงเข้าไปหาได้เลย"
โนอาห์พุ่งเข้าไปหาและใช้เปลวไฟที่ห่อหุ้มหมัดต่อยไปที่ตัวของปีศาจ
ทำให้เกิดการแผดเผาที่ร้อนแรงเกิดขึ้นกับตัวของมัน
ปีศาจพยายามที่จะโต้กลับโนอาห์แต่ก็โดนโนอาห์สวนกลับด้วยการต่อยเพียงหนึ่งหมัด
"บอกไปแล้วไงแกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน"
ปีศาจรู้สึกโกรธจัดมันเร่งพลังสุดขีดมันยิงลำแสงมาหาโนอาห์
โนอาห์สร้างโล่ขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองปีศาจไม่รอช้ามันเข้าไปทำลายโล่ของโนอาห์
โล่ได้พังทลายลงปีศาจได้ใช้กรงเล็บของมันและจะแทงตัวของโนอาห์
แต่ไม่กี่วินาทีต่อมามันก็ต้องใเมื่อมันเห็นมือของโนอาห์ที่เข้ามาใกล้ที่ตัวของมัน
"แกจะทำอะไร"
เมื่อมันพูดด้วยความใมือของโนอาห์ก็ทะลุตัวของมัน
มันกระอักเืพุ่งออกมา
"แกเป็ใครกัน.....ทำไมฉันไม่สามารถจัดการแกได้"
โนอาห์หัวเราะเบาๆ
"ฉันจะเป็ใครได้ก็แค่ผู้เข้าสอบเอง"
เมื่อโนอาห์พูดจบเขาก็ดึงศิลาออกมาจากตัวของมัน
ปีศาจได้สลายหายไปจากตรงนั้นโนอาห์เอาศิลาเข้ากระเป๋าของตัวเองและจะเดินจากไป
ในขณะที่จะเดินจากไปก็ได้มีเสียงของคนคนหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขา
"รอเดี๋ยวก่อน"
นั่นคือเสียงของราเนอร์เขาวิ่งมาหาโนอาห์และก้มหัวต่อหน้าโนอาห์
"ขอบคุณที่ช่วยพวกเราไว้...ถ้าไม่ได้คุณมาช่วยพวกเราคงไม่รอดแล้ว"
โนอาห์เอ่ยปากขึ้น
"ช่วยเหรอ"
"นายคิดว่าฉันช่วยเพราะเห็นพวกนายได้รับาเ็เหรอ"
"เปล่าเลยฉันแค่มาเอาศิลาเท่านั้นส่วนพวกนายก็คือคนที่ใกล้ตาย"
"นายจำเอาไว้ซะก่อนที่จะมาขอบคุณฉันนายควรไตร่ตรองให้ดีว่าคนที่อยู่ตรงหน้าว่าเขาจะทำยังไงกับพวกนายหลังจัดการกับปีศาจเสร็จ"
ราเนอร์ตัวสั่นเล็กน้อย
"ถึงจะโดนยังไงแต่การที่ขอบคุณมันคือมารยาทที่ควรมีั้แ่ต้นเพราะฉะนั้นการของคุณมันก็คือสิ่งที่ควรทำ"
"ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร"
โนอาห์คิดอยู่สักพักเขาตอบกับราเนอร์ไปว่า
"ฉันชื่อโนอาห์....โนอาห์เวลคาเดียร์"
"และไม่ต้องตามฉันมาฉันไม่อยากที่จะปกป้องใครทั้งนั้น"
เมื่อพูดเสร็จโนอาห์ก็เดินจากไปปล่อยให้ราเนอร์ยืนอยู่ตรงนั้น
"ให้ตายสิเป็คนที่อันตรายจริงๆ"
"ทุกคนยังโอเคอยู่ไหม"
ราเนอร์วิ่งไปหาทุกคนและได้ตรวจสอบสภาพร่างกายของทุกคนก็พบว่าทุกคนาเ็สาหัสแต่ก็ไม่มาก
เขาเดินไปพยุงตัวของลูนอส
"นายยังไหวอยู่รึเปล่า"
"ฉันยังโอเคอยู่เ้า
หมอนั่นไปแล้วสินะ"
"อืม"
ราเนอร์พยักหน้าเบาๆ
"เราไปหาที่พักกันก่อนเถอะ"
ทุกคนพาร่างที่ได้รับาเ็เดินไปยังแม่น้ำที่ห่างไกล
โนอาห์เดินมาเจอยังสถานที่ใหม่ที่มีถ้ำและรูปปั้นขนาดใหญ่ที่มีอักษรโบราณเต็มไปหมด