cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

หลังจากผ่านเหตุการณ์ต่างๆมามากมาย ในที่สุดไป๋ฉีและจินหยางก็ได้กลับมาถึงสถาบัน ซึ่งอย่างแรกที่เขาทำคือการไปส่งภารกิจยังตึกภารกิจ

แน่นอนพวกเขาทำภารกิจเสร็จสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างและได้รับแต้มมาถึงคนละสองร้อยห้าสิบแต้มด้วยกัน ซึ่งนี่เพียงพอแล้วสำหรับการแลกเปลี่ยนของทรัพยากรณ์ขั้นพื้นฐานแต่ไป๋ฉีและจินหยางเลือกที่จะเก็บแต้มเอาไว้เพื่อแลกกับทรัพยากรณ์ที่หายาก

"นี่ สหายเจ้าไปได้ดอกบัวน้ำแข็งมาจากที่ไหนกัน ข้าหาจนทั่วแล้วกลับหาไม่เจอสักดอก?"ขณะเดินกลับที่พักจินหยางอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม

"บังเอิญเจอมันเข้าบนเทือกเขาน้ำแข็งทางขวา"ไป๋ฉีตอบเพียงสั้นๆ ความจริงแล้วดอกบัวน้ำแข็งที่เขานำมา เขาได้แอบเก็บมาหลังแยกจากหญิงงามผมสีเงินคนนั้น

"หาว จินหยางข้าง่วงมากขอตัวไปนอนก่อนก็แล้วกัน"ไป๋ฉีหาวออกมาใบหน้าแสดงให้เห็นถึงความอ่อนเพลียยิ่ง จินหยางที่เห็นสภาพของสหายไม่ค่อยสู้ดีก็รีบพยักหน้าตอบรับไป

ไป๋ฉีจึงได้กลับเข้าที่พักและทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาด้วยความอ่อนเพลีย เพียงไม่ถึงสิบวินาทีหลังจากนั้นเขาก็เข้าสู่ห้วงแห่งนิทราไปโดยปริยาย เนื่องจากความเหนื่อยล้าที่มีมากเกินจะทนไหว

ในขณะนั้นเองหอคอยจักรวาลที่อยู่ใจกลางทะเลพลังงานของไป๋ฉีก็พลันเปล่งประกายแสงเจิดจ้า ร่างกายของชายหนุ่มได้รับการฟื้นฟูจากความเหนื่อยล้าโดยฉับพลัน แม้แต่พลังงานในทะเลพลังงานเองก็ค่อยๆถูกเติมเต็มอีกครั้ง

เสี่ยวไป๋ที่นั่งอยู่บนหลังคาในเวลานี้ก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ

"ฮิฮิ ตอนนี้ระดับเผ่าพันธุ์เทพมังกรกลืนจักรวาลเพิ่มขึ้นเป็นสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว หากเป็นเช่นนี้อีกประมาณหนึ่งพันปีนายท่านก็น่าจะกลายเป็นเทพมังกรกลืนจักรวาลได้อย่างสมบูรณ์"

เช้าวันต่อมาไป๋ฉีก็พลันตื่นจากการหลับไหล ตัวเขาลุกขึ้นแล้วเดินไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย ก่อนที่จะมากลับมานั่งสมาธิตรวจสอบพลังของตัวเองอีกที

"หืม แค่ข้ามคืนทะเลพลังงานของข้ากลับถูกฟื้นฟูเต็มเปี่ยม นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน"ไป๋ฉีครุ่นคิดด้วยความแปลกใจ ก่อนที่เขาจะลองเปิดสเตตัสของตัวเองขึ้นมา

สเตตัส

ชื่อ:ไป๋ฉี

ระดับพลัง:จ้าวพิภพขั้นที่ 1

สายเลือด: จ้าวจักรวาลนิรันดร์ ความบริสุทธิ์95%

เผ่าพันธุ์: เทพมังกรกลืนจักรวาล (หลอมรวม10%)

จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้: -เปลวเพลิงสุริยัน -สายฟ้าแห่งความโกลาหล -หลุมดำ -แสงเทพพิสุทธิ์ -แม่เหล็กดวงดาว

-ความว่างเปล่า -กาลเวลา -ดวงเนตรจุติจักรวาล

ร่างพลัง: ร่างพลังงานมังกรกลืนดารา

อุปกรณ์: -หอคอยจักรวาล -ชุดเกราะพันธุกรรมดาร์ก เอ็มเพอร์เรอร์ -มิติเก็บของไร้ขอบเขต -ชุดเกราะพันธุกรรมระดับ S

สัตว์อัญเชิญ: -อุโรโบรอส -มังกรมารเก้าเศียร

"โอ้ สายเลือดข้าเปลี่ยนเป็นสายเลือดระดับจ้าวจักรวาลนิรันด์นี่คงเป็นผลมากจากการปลุกสายเลือดสินะ ส่วนจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ดวงเนตรจุติจักรวาลก็น่าจะเหมือนกัน สุดท้ายที่เปลี่ยนไปก็น่าจะเป็นระดับของเผ่าพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นมา เรื่องนี้คงต้องถามเสี่ยวไป๋"

เมื่อได้ยินเสียงเรียกขานเสี่ยวไป๋ก็ปรากฏตัวขึ้นบนไหล่ของไป๋ฉีผู้เป็นนาย "เป็นอย่างที่นายท่านคิดนั่นแหละเจ้าค่ะ ที่ท่านสามารถฟื้นฟูพลังได้เพียงแค่ชั่วข้ามคืนก็เพราะระดับของเผ่าพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นมาบวกกับสายเลือดระดับจ้าวจักรวาลนิรันดร์"

"อืม ว่าแต่เสี่ยวไป๋ข้ามีเรื่องจะถาม เจ้าเคยบอกว่าสัตว์อสูรสามารถจำแลงร่างมนุษย์ได้สินะ แล้วตอนนี้มังกรมารกับอุโรโบรอสของข้าสามารถจำแลงร่างได้หรือยัง?"ไป๋ฉีไถ่ถาม

เสี่ยวไป๋พลันพยักหน้าตอบกลับไป "ความจริงสัตว์อสูรต่างมิตินั้นเป็นพวกเย่อยิ่งและภาคภูมิใจในรูปลักษณ์ของตัวเองมากและไม่ค่อยอยากจะจำแลงร่างเป็นมนุษย์เท่าไรนัก"

"แต่ในกรณีที่พวกมันเป็นสัตว์อัญเชิญของนายท่านทุกอย่างย่อมแตกต่างกันออกไป หากเป็นคำสั่งของนายท่านพวกมันจะจำแลงร่างแต่โดยดี"

"อืม เช่นนั้นก็มาลองดูกัน"

กล่าวจบไป๋ฉีก็อัญเชิญทั้งมังกรมารเก้าเศียรและอสรพิษวารีอุโรโบรอสออกมา โดยออกคำสั่งให้พวกมันจำแลงร่างเป็นมนุษย์ ซึ่งมันก็ได้ผลตามคาด

วงเวทย์สีขาวสองวงปรากฏขึ้นมา ภายระยะเวลาเพียงสิบวินาทีเด็กหญิงตัวน้อยสุดแสนจะน่ารักสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นมา เส้นผมของพวกเธอ หนึ่งคนเป็นสีฟ้าคราม ส่วนอีกคนเป็นสีดำ

เมื่อลืมตาขึ้นมา เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองในสภาพเปลือยเปล่าก็พุ่งเข้าไปสวมกอดไป๋ฉีในทันทีและพากันอุทานออกมาด้วยคำพูดที่ทำให้ไป๋ฉีถึงกับตกใจ "ท่านพ่อๆ"

"ห๊า ท่านพ่ออย่างนั้นหรือ ไฉนข้าถึงกลายเป็นท่านพ่อของพวกเจ้าไปได้กัน"

"ฮิฮิ ก็ไม่แปลกนี่เจ้าคะ ในตอนทำพันธะสัญญาสัตว์อัญเชิญ นายท่านได้ชำระล้างจิตใจของเด็กสองคนนี้ให้กลับมาขาวสะอาดอีกครั้ง หลังจากนั้นนายท่านก็เลี้ยงทั้งสองคนมาโดยตลอด พวกเธอจึงมีความผูกพันธ์กับนายท่านไปโดยปริยาย"เสี่ยวไป๋กล่าวอธิบาย ไป๋ฉีที่ได้ยินก็พอเข้าใจได้

"เอาล่ะๆพวกเจ้าทั้งสองคนปล่อยพ่อก่อนได้ไหม พ่อจะไปหาเสื้อผ้ามาให้พวกเจ้าได้สวมใส่กัน"เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋ฉี เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองก็ผละออกจากไป๋ฉีและยืนรออย่างว่าง่าย

ไป๋ฉีดึงเอาชุดของเขาออกมาและทำการสวมใส่ให้เด็กๆทั้งสองในทันใด

หลังจากที่สวมใส่จนเสร็จสิ้น ชุดที่มีใหญ่เกินไปก็ปรับขนาดของตัวเองจนพอดีกับร่างกายของเด็กน้อยทั้งสองคน

ไป๋ฉีเพ็งมองอยู่นานก็ทำสีหน้าที่ไม่ค่อยพึงพอใจออกมา 'เห้อ แม้พวกเจ้าอยู่ในชุดนี้แล้วจะน่ารักมากๆก็ตามที แต่ชุดของเด็กผู้หญิงก็ยังเหมาะกว่าอยู่ดีสินะ'

เขาครุ่นคิดในใจก่อนที่จะอ้าแขนให้ เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองคนราวกับล่วงรู้ว่าไป๋ฉีต้องการอะไร พวกเธอจึงยิ้มอย่างเริงร่าและพุ่งเข้าไปกอดไป๋ฉีอีกครั้ง

"ท่านพ่อๆ"

ไป๋ฉีโอบกอดเด็กน้อยทั้งสองคนพร้อมกับยกยิ้มอย่างเบิกบาน ความรู้สึกที่ได้เป็นพ่อคนมันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นหัวใจ

"เด็กน้อยพวกเจ้ามีชื่อกันหรือไม่"ไป๋ฉีผละตัวของเด็กหญิงตัวน้อยออกจากอ้อมกอดแล้วเอ่ยปากถาม

"ท่านพ่อ พวกเราไม่มีชื่อเจ้าค่ะ"ทั้งสองตอบพร้อมกัน

เมื่อได้ยินเช่นนั้นไป๋ฉีก็พลันพยักหน้าให้พร้อมกับถามอีกครั้งว่า "ถ้าเช่นนั้น พ่อขอตั้งชื่อให้พวกเจ้าได้หรือไม่?"

เด็กน้อยทั้งสองพยักหน้าตอบรับด้วยความตื่นเต้นดีใจ ชายหนุ่มจึงได้คิดชื่อนับตั้งแต่ตอนนั้น

"อ๊า นึกออกแล้ว นับจากนี้ลูกชื่อว่าชิงชิง ส่วนลูกชื่อว่าหรงหรง เป็นอย่างไร"ไป๋ฉีตั้งชื่อให้เด็กหญิงผมสีฟ้าครามก่อนที่จะหันไปตั้งชื่อให้เด็กหญิงผมสีดำตามลำดับ

"ชิงชิง ชื่อของลูกคือชิงชิง"เด็กสาวผมสีฟ้าครามกระโดดโลดเต้นอย่างเริงร่าแล้วพุ่งเข้าไปกอดไป๋ฉี

"ฮิฮิ ท่านพ่อข้าชอบชื่อหรงหรงยิ่งนัก"เด็กหญิงผมสีดำพุ่งเข้าไปโอบกอดชายหนุ่มเช่นเดียวกัน

การกระทำของพวกเธอนั้นมันทำให้ไป๋ฉีมีความสุขเป็นอย่างมาก ใครจะคิดกันล่ะว่าสัตว์อสูรต่างมิติที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศัตรูตัวฉกาจจะกลับกลายเป็นลูกสาวที่น่ารักของเขาไปแล้วในตอนนี้