อสูรล้างสวรรค์

       พวกเขารู้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไรหากพวกเขา ไม่เห็นด้วย

             โจวเย่สามารถรับรู้ถึงสถาการณได้ แต่เขาไม่สนใจ หลังจากนั้นไม่นาน ทหารทั้งหมดก็ยืนอยู่ด้านหลังโจวเย่ 

         โจวเย่ แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก และความโกรธในดวงตาของเขาก็หายไป

            โจวเย่ค่อยๆ หันกลับมามองดูทหารทั้งหมด และยิ้มเล็กน้อย "ข้ารู้ว่าพวกเจ้าคิดว่าข้าไม่มีคุณสมบัติ เป็นเรื่องปกติที่พวกเจ้าจะคิดเช่นนั้น ในความเป็นจริง ข้ามีพลังยุทธ์เพียงอาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับที่หนึ่ง เท่านั้น"

        อย่างไรก็ตาม ข้าไม่สนใจว่าพวกเจ้าจะเต็มใจหรือไม่ เนื่องจากพวกเจ้าได้ตัดสินใจแล้ว เป็นการดีที่สุดที่ข้าจะกำจัดความเย่อหยิ่งของพวกเจ้าออกไป เพราะสิ่งที่พวกเจ้าภาคภูมิใจนั้นมันไร้ค่าสำหรับข้า” หลังจากหันกลับมา โจวเย่ ก็เริ่มจริงจังและเย็นชามากขึ้น

       คำพูดของโจวเย่ เป็นการดูถูกและปฏิเสธความสำเร็จของทหารอย่างไม่ต้องสงสัย ทหารโกรธมากแต่ไม่กล้าทำอะไรเลย

       เมื่อมองดูใบหน้าของทหาร โจวเย่ก็พูดอีกครั้งว่า “ในเมื่อองค์รัชทายาท ตั้งใจที่จะมอบพวกเจ้าให้กับข้า ในเดือนนี้พวกเจ้าต้องฟังข้าทุกอย่าง ฟังทุกอย่างไม่ว่าอะไรก็ตาม! แม้ว่าข้าจะให้พวกเจ้าไปตายก็ตาม !

        ยิ่งโจวเย่ พูดรุนแรงมากเท่าไร ทหารก็ยิ่งรู้สึกไม่มีความสุขมากขึ้นเท่านั้น

          ปรมาจารย์เย่ ข้าขอถามอะไรท่านหน่อยได้ไหม?” ทหารที่อดไม่ได้ ก็พูดขึ้น

        โจวเย่ พูดอย่างเฉยเมย "ข้ารู้ว่าเจ้าอยากรู้เกี่ยวกับข้ามาก 

          ปรมาจารย์เย่! เราทุกคนรู้ดีว่าท่านเป็นอัจฉริยะ แต่ข้ายากถามท่านว่า ท่านฝึกฝนด้วยตัวเองหรือมีอาจารย์แนะนำ?” ทหารถามเสียงดัง

           ข้าแนะนำให้เจ้าอย่าถามข้าเกี่ยวกับพรสวรรค์จิตวิญญาณการต่อสู้ของข้า เพราะข้ามีพรสวรรค์ด้านจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสองเท่านั้น" โจวเย่พูดช้าๆ 

         พรสวรรค์จิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสองเหรแ?” ทหารทั้งหมดตกตะลึงด้วยความตกใจ แม้้แต่เป่ยหยางซ่งและหนานเป่ยหลินก็เช่นกัน

        ปรมาจารย์เย่ที่มีอายุสิบหกหรือสิบเจ็ดปี มีพรสวรรค์ด้านจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสองเท่านั้น 

            ในฐานะทหารที่แข็งแกร่งที่สุด พวกเขาอยู่เหนือกว่าโจวเย่มาก แต่เมื่อตอนพวกเขาอายุสิบหกหรือสิบเจ็ดปี ไม่ต้องพูดถึงอาณาจักรคุรุยุทธ์ แค่ไปถึงอาณาจักรนักยุทธ์ ก็นับได้ว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว

            พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าโจวเย่ จะมีความเร็วในการฝึกฝนที่น่ากลัวขนาดนี้โดยมีเพียงพรสวรรค์ด้านจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสองเท่านั้น

         จิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสองเหรอ? แม้ว่าจะเป็นจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับแปด ก็เป็นเรื่องยากที่จะเข้าสู่ระดับแรกของอาณาจักรคุรุยุทธ์ ในวัยเพียงอายุสิบหกหรือสิบเจ็ดปี และเขายังเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุและนักปรับแต่งอาวุธในเวลาเดียวกัน

มีคำถามอะไรอีกไหม?” โจวเย่ถาม

             ปรมาจารย์เย่ ท่านเป็นนักปรับแต่งระดับที่หกตั้งแต่อายุยังน้อย ข้าไม่รู้ว่าปรมาจารย์เย่มาจากไหน ใครคืออาจารย์ของปรมาจารย์เย่?” ทหารอีกคนถามอย่างสงสัย

         โจวเย่พูดอย่างใจเย็น "นี่เป็นความลับ ส่วนที่ข้ามาจากไหน มันไม่ทรงพลังเท่าที่พวกเจ้าคิด ข้ามาจากตระกูลโจว เมืองไป๋หนาน ดินแดนทิศตะวันตก และข้าชื่อโจวเย่ 

          ตระกูลโจว ชื่อโจวเย่ ดินแดนทิศตะวันตก เมืองไป๋หนานเหรอ ?” เป่ยหยางซ่ง และ หนานเป่ยหลินตกตะลึงและจ้องมองไปที่โจวเย่ด้วยความตกใจ

        องค์รัชทายาท เขา... เขาคือโจวเย่ คุณชายคนโตของตระกูลโจว ใช่ไหม?” หนานเป่ยหลินถามด้วยความไม่เชื่อ น้ำเสียงของเขาสั่นเทา

          เป่ยหยางซ่ง พูดด้วยความตกตะลึง ข้าไม่คาดคิดว่า คุณชายเย่ คือโจวเย่ คุณชายคนโตจากตระกูลโจว !"

        เป่ยหยางซ่ง ไม่ทราบชื่อจริงของโจวเย่ ไม่ต้องพูดถึงต้นกำเนิดของโจวเย่ มีเพียงโจวเย่ เท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร

          เหตุผลที่เป่ยหยางซ่ง รู้เกี่ยวกับตระกูลโจว ก็เพราะเขาได้ส่งราชทูตไปที่ตระกูลโจว เพื่อขอสูตรยาวายุปราณ ตอนนี้ ยาวายุปราณ ได้รับความนิยมในหมู่ลูกหลานของขุนนาง และเป่ยหยางซ่งได้แต่งตั้งราชโองการให้โจวเย่เข้าร่วมกองทัพอัคคีเหล็ก แต่ดูเหมือนสิ่งนี้จะไม่จำเป็นแล้ว 

          มีข่าวลือว่าคุณชายเย่ ยังเป็นปรมาจารย์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุอีกด้วย ข้าเกรงว่ายาวายุปราณ จะไม่ได้รับการพัฒนาโดยโจวหลี่และโจวคุน แต่เป็นโจวเย่ ” เป่ยหยางซ่งแอบเดาอยู่ในใจ แต่เขาไม่แน่ใจ

          พวกเจ้ารู้แล้วว่าข้าเป็นใคร ข้าจะเริ่มฝึกให้กับพวกเจ้าในอีกสามวันข้างหน้า กลับไปเตรียมตัวเถอะ มันไม่สบายดั่งที่พวกเจ้าคิดหรอก” โจวเย่ยกยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย 

          ปรมาจารย์เย่ เนื่องจากท่านเอาชนะจ้าวหยางได้ ความแข็งแกร่งของท่านต้องแข็งแกร่งมาก ข้าขอท้าทายท่านได้ไหม ? ข้ายังต้องการเห็นความแข็งแกร่งของปรมาจารย์เย่ ด้วยตาตัวเอง!” ทหารคนหนึ่งถามอย่างรวดเร็ว

          ทหารทุกคนที่อยู่ที่นี่ อยากรู้ว่าความแข็งแกร่งของโจวเย่ว่าเป็นอย่างไร ในเมื่อเขาสามารถเอาชนะจ้าวหยางได้ หมายความว่าเขาไม่ธรรมดาเลย

          เก่อชิง อย่าหยาบคายกับปรมาจารย์เย่!” หนานเป่ยหลิน ตะโกนดุ

         เมื่อได้ยินสิ่งนี้ โจวเย่ก็เหลือบมองทหารที่ชื่อ เก่อชิงและพูดอย่างเต็มใจ "ถ้าเจ้าต้องการ เจ้าสามารถลองดูตอนนี้ได้เลย"      

ขอบคุณปรมาจารย์เย่ !” เก่อชิงเดินออกมา 

          เก่อชิง อยู่ในระดับที่สามของอาณาจักรคุรุยุทธ์ และความแข็งแกร่งของเขาเทียบได้กับจ้าวหยาง และด้วยเหตุนี้ เขาจึงต้องการท้าทายโจวเย่

           ทหารทุกคน เต็มไปด้วยความสนใจพร้อมกับความคาดหวัง เป่ยหยางซ่ง และหนานเป่ยหลิน ก็ตั้งตารอเช่นกัน

        ใช้กำลังทั้งหมดของเจ้าและใช้ทักษะยุทธ์ทั้งหมดที่มีของเจ้า !” โจวเย่มองไปที่เก่อชิง แล้วก็ยิ้มเบา ๆ ด้วยความมั่นใจมาก

            เก่อชิง ไม่ลังเลที่จะกระตุ้นพลังชีวิตด้วยพละกำลังทั้งหมดของเขา เขาระเบิดพลังชีวิตออกมา แล้วพุ่งไปหาโจวเย่ราวกับเสือด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

            เมื่อเข้าใกล้โจวเย่ เก่อชิง ก็ใช้ทักษะการโจมตีอย่างบ้าคลั่ง โดยใช้ท่าต่อสู้ที่รุนแรงทุกรูปแบบ และระดับความรุนแรงของทักษะไม่ได้ต่ำกว่าจ้าวหยางเลย 

            เมื่อเผชิญกับการโจมตีอันรุนแรงของเก่อชิง โจวเย่ก็ไม่กังวลเลย ทุกการเคลื่อนไหว โจวเย่สามารถหลีกเลี่ยงได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขายืนอยู่กับที่และปล่อยให้เก่อชิง โจมตีโดยไม่มีเจตนาจะตอบโต้

          ใบหน้าของเก่อชิง และทุกคนในที่นี้ เต็มไปด้วยความตกตะลึง

          ด้วยความแข็งแกร่งของเก่อชิง และทักษะต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวไม่สามารถเขย่าโจวเย่ได้แม้แต่ครึ่งก้าว การเคลื่อนไหวที่รุนแรง ดูเหมือนจะถูกมองเห็นโดยโจวเย่ และเก่อชิงไม่สามารถโจมตีโจวเย่โดนเลย