ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

    ตอนที่126 ปมด้อยของสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของเหนี่ยวเหนี่ยว!!

         กลิ่นของดอกอัญมณีแก้วสมุนไพรหายากอย่างหนึ่งของทวีปเฟยเทียนนั้น มันจะส่งกลิ่นออกมาได้ก็ตอนที่โดนเด็ดออกมาจากต้นนั่นเอง และมันจะส่งกลิ่นไปไกลหลายลี้ (1 ลี้ = 500 เมตร) อีกด้วย

         และกลิ่นของมันไม่ใช่แค่มนุษย์ที่สูดดมแล้วดีต่อพลังธาตุในร่างกาย สัตว์อสูรก็ด้วยเช่นกัน กลิ่นของมันดึงดูดทุกสิ่งที่มีชีวิตนั่นหมายถึงอันตรายจะเข้ามาแบบไม่รู้ตัวนั่นเองเพราะกลิ่นของมัน แต่ว่าสำหรับเหนี่ยวเหนี่ยวและคนรอบข้างน่ะเหรอ??จะเป็นอันตรายใดๆได้เล่า??

         ในเมื่อมีสัตว์อสูรในตำนานระดับสีทองถึงสามตนของเหนี่ยวเหนี่ยว เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย กลิ่นไอพลังของมันมีหรือสัตว์อสูรระดับต่ำกว่าจะกล้ามาเข้าใกล้ในบริเวณอันใกล้เคียงกับพวกเขา ถึงจะไม่มีเจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อยก็ตามที อย่าลืมว่าเหล่าบรรดาเหลนๆชายและเหลนสาวน้อย ต่างก็มีสัตว์อสูรในพันธะระดับสูงกันหมดถึงแม้ว่ามันจะเป็นเด็กอยู่ก็ตามทีแต่กลิ่นไอของมันก็น่ากลัวสำหรับสัตว์อสูรทั่วๆไปอยู่ดีนั่นแหละ นี่ยังไม่นับเจ้าตัวแสบเหนี่ยวเหนี่ยวถ้านางได้เปิดกลิ่นไอพลังธาตุ 8 ดินแดนเซียนออกไปมีหรือทั้งคนและสัตว์อสูรจะกล้าเข้าใกล้กัน

        “เดี๋ยวต้องแจกจ่ายให้กับทุกๆคนคนละหนึ่งดอกติดใส่กำไลมิติ กับแหนมิติเอาไว้ ข้าจะได้อุ่นใจว่าพวกเขามีพวกมันไว้ใช้สอยน่ะ ส่วนสีอื่นๆหรือพลังธาตุอื่นๆไม่ได้ใช้ก็จริงพกเอาไว้ดูเล่นๆเพื่อความสวยงามก็ละกันนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “..............!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย ได้ยินทุกคำพูดที่เจ้านายของมันพูดพึมพำออกมาผู้เดียวอย่างยากจะทำได้ ที่นางจะให้ครอบครัวและเพื่อนๆพกดอกอัญมณีแก้วที่ไม่ตรงกับพลังธาตุดูเล่นเพื่อความสวยงามเท่านั้นเอง!!

         จริงๆแล้วถ้าผู้ใดได้ฟังเหนี่ยวเหนี่ยวพูดแบบนี้ก็คงจะตกใจกันหมด มีที่ไหนกันที่จะสามารถพกพาดอกอัญมณีแก้วคนละหนึ่งดอกเต็มๆแบบนี้กันมีแต่ได้ดอกเล็กๆจากมันพกพากันคนละดอกสองดอกนี่ก็ถือว่าเป็นผู้โชคดีแล้วที่สามารถมีมันได้ ส่วนมากจะมีไว้เฉพาะสำหรับสีพลังธาตุของคนผู้นั้นที่จะนำติดตัว

         “เจ้านายดอกอัญมณีแก้ว ไม่ได้มีพกพาไว้ดูเล่นๆเพื่อความสวยงามนะเจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง อดไม่ได้จริงๆที่จะพูดขึ้นมาตักเตือนเจ้านายของมัน

         “อ้อ…..ก็ข้านี่ไงที่จะพกพาเอาไว้ดูเล่นๆน่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “..................!!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         พอได้ยินแบบนี้สัตว์อสูรทั้งสามตนในพันธะสัญญาของนางก็เงียบกันไปเลยไม่พูดอะไรออกมาเกี่ยวกับดอกอัญมณีแก้วอีกแล้ว ถึงพูดไปก็เจอคำพูดแปลกๆของเจ้านายมันออกมาอีกทำให้พวกมันปวดหัวเสียเปล่าๆ !!

         “แล้วพวกเจ้าอยากเอาไปทำพวกเครื่องประดับใส่ไหมล่ะ น่าจะดูดีเหมือนกันนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว เองก็ไม่ลืมจะถามพวกมันทั้งสามตนด้วยว่าอยากจะได้เหมือนกันหรือไม่เจ้าดอกอัญมณีแก้วพวกนี้เนี่ย

         “ข้าเหรอเจ้านาย?? ไม่ดีกว่าเพราะไม่รู้จะเอาไปทำเครื่องประดับแบบไหนดี”เจ้าขาวผ่อง

         “ข้าก็ด้วยเจ้านาย คิดไม่ออกเช่นกันเครื่องประดับมีเยอะแยะไปหมด”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “ข้าก็ด้วย ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรเช่นกัน”เจ้าดาวตกน้อย

         “ก็เอาไปทำใส่เป็นสร้อยคอก็ได้ไงล่ะและแขวนดอกอัญมณีแก้วเป็นจี้ห้อยคอสวยจะได้ไปนะ อ้อ…จริงด้วยสิเจ้าขาวผ่องน่ะมีคอให้ใส่สร้อยคออยู่หรอกนะ

         แต่ว่าเจ้าเด้งดึ๋งน่ะสิไม่มีคอน่ะกลมไปหมดเลย เพราะงั้นสร้อยคอจึงไม่เหมาะกับเจ้าเท่าไหร่น่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “...............!!”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “โอ้…เจ้าดาวตกน้อย ถือว่าโชคดีถึงเจ้าจะไม่มีคอแต่ก็มีแฉกแยกดวงดาวรองรับไม่ให้สร้อยคอหล่นได้นะ”เหนี่ยวเหนี่ยว ชี้ไปที่ส่วนที่คล้ายกับแขนของมันที่แยกออกมาทั้งสองข้าง

         “...............!!!”เจ้าดาวตกน้อย ที่คิดว่าตัวเองคงจะไม่โดนล้อเลียนเหมือนกับพี่รองเด้งดึ๋งของมัน แต่สุดท้ายก็โดนจนได้

         “อือ…เอาไปทำอะไรได้อีกนะอ้อ…แหวไหมเล่าและทำหัวแหนจากดอกอัญมณีแก้วที่เป็นดอกไม้อยู่แล้วสวยเก๋เชียวนะ แต่ก็เช่นเดิม สำหรับเจ้าขาวผ่องน่ะไม่มีนิ้วมือใส่นิ้วเท้าแทนละกันนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “............!!!”เจ้าขาวผ่อง

         “ส่วนเจ้าเด้งดึ๋งที่น่าสงสารของข้า นิ้วมือก็ไม่มี นิ้วเท้าก็ไม่มีตัวกลมป๊อกอย่างเดียวเลย เฮ้อ……..”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “..........!!!”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “แต่ว่าสำหรับเจ้าดาวตกน้อยทำแหวนวงใหญ่หน่อยปลายแฉกดวงดาวแยกของเจ้าน่าจะสวยใส่ตรงปลายแหลมๆนี่พอจะได้อยู่นะ ต้องลองดูล่ะ เหมือนคนมีนิ้วเดียวเลยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว จับตรงปลายแฉกสองข้างที่เหมือนกับแขนของมัน

         “...........!!”เจ้าดาวตกน้อย

         “ใช่แล้วสร้อยข้อมือล่ะเป็นไงน่าจะใส่ได้นะเจ้าเด้งดึ๋ง ดูแขนกลมๆของเจ้าสิถึงจะไม่มีนิ้ว แต่มีแขนเป็นบ้องๆแบบนี้น่าจะใส่ดูน่ารักนะ แต่คงจะต้องทำสร้อยข้อมือใหญ่พอสมควรเลยแขนเข้าใหญ่มากดูสิ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “.............!!”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “ส่วนสำหรับเจ้าขาวผ่องก็เปลี่ยนเป็นสร้อยข้อเท้าอันแสนจะเซ็กซี่แทนเพราะไม่มีมือ แต่ก็ใส่สวยเหมือนกันนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “............!!”เจ้าขาวผ่อง

         “ส่วนเจ้าดาวตกน้อย ใส่ได้แน่นอนล่ะทั้งแฉกดาวบน แฉกดาวล่างน่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “...........”เจ้าดาวตกน้อย

         “เจ้าเด้งดึ๋งเอาเป็นมงกุฎสวยใส่บนหัวของเจ้าดีหรือไม่เจ้า?? แต่ว่าเจ้าไม่มีขนน่ะสิ คงจะต้องมีแบบที่ล็อคเอาไว้ล่ะนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “.........!!”เจ้าเด้งดึ๋ง ที่อดไม่ได้ลูบหัวเหม่งอ้วนๆกลมๆของมัน ก็จริงมันเป็นหยดน้ำจะมีขนเหมือนพี่ใหญ่ขาวผ่องที่เป็นนกได้อย่างไรกันเล่า!!

         “โอ้….เจ้าก็ไม่มีขนด้วยเช่นกันนี่เนอะเจ้าดาวตกน้อย??”เหนี่ยวเหนี่ยว 

         “.........!!”เจ้าดาวตกน้อย ก็สะดุ้งตามมาติดๆเช่นกันมันเป็นดวงดาวที่ส่องแสงสว่างอยู่บนฟากฟ้าจะมามีขนได้อย่างไรกัน คงจะประหลาดแน่ๆถ้าดวงดาแบบมันมีขนทั้งตัวน่ะ!!

         “แต่ถ้าพวกเจ้าสองตนมีขนจะหน้าตาเป็นแบบไหนนะ อิ…อิ…เนอะๆเจ้าขาวผ่องเนอะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “เอ่อ……”เจ้าขาวผ่อง ยิ้มเฝื่อนๆส่งไปให้เพียงอย่างเดียวไม่ตอบอะไรออกมาเลยเพราะนึกสงสารชะตากรรมของตัวเองด้วยไม่รู้จะโดนอะไรอีก

         “...........!!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าดาวตกน้อย

         “ส่วนที่จะเอาไปทำต่างหูใส่เนี่ย ลืมไปได้เลยเพราะพวกเจ้าแต่ละตนไม่มีหูให้ใส่น่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “............!!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “อิ….อิ…..”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่หันไปมองนึกภาพเจ้าสามตนนี้มีหูแล้วก็อดนึกหัวเราะออกมาไม่ได้จริงๆ

         เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย พากันขนหัวลุกที่ได้ยินเจ้านายพูดออกมาเรื่องหูนะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ว่าสายตาที่เจ้านายมองพวกมันทีละตนแบบพินิจพิจารณาและหัวเราะคิกคักเนี่ยสิทำให้พวกมันขนลุกขึ้นมาทั้งๆที่ไม่มีขนอยู่สองตน

         “แล้วมีอะไรอีกนะที่พอจะทำให้พวกเจ้าสามตนได้ พวกเจ้าจะได้เลือกทำเครื่องประดับใส่ติดตัวได้ แต่งตัวดีๆให้สัตว์อสูรตนอื่นมันอิจฉาไปเลยว่าพวกเจ้าร่ำรวยมีเครื่องประดับสวยๆใส่น่ะนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “..................”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         ใช่แล้วสัตว์อสูรในพันธะสัญญานั้นไม่ใช่เพียงแค่เป็นสัตว์อสูรที่จะต้องอยู่ข้างกายเจ้านายผู้เป็นมนุษย์ของพวกมันเท่านั้น แต่ว่าพวกสัตว์อสูรในพันธะสัญญาเปรียบเสมือนความมีหน้ามีหน้าอีกแบบหนึ่งของผู้มีอำนาจ มีฐานะด้วยนั่นเอง

         ยิ่งเป็นสัตว์อสูรที่หายากมีพลังธาตุระดับสูงๆ ยิ่งดีสำหรับคู่พันธะสัญญา ผู้ที่มาจากตระกูลใหญ่ๆมักจะมีการแต่งตัว ใส่พวกเครื่องประดับให้กับสัตว์อสูรของแต่ละตนของพวกเขาด้วย ไม่ว่าจะเป็นชุดเกราะที่ดูสง่างามที่ทำมาจากทองบ้าง เพชรพลอยบ้าง เพื่อแสดงถึงฐานะอันบ่งบอกว่าร่ำรวยและที่สำคัญมันช่วยป้องกันการเจ็บตัวระหว่างสู้รบได้อีกด้วย

         “เออ….จริงสิข้าลืมถามพวกเจ้าไปนะ คนทั่วไปนี่เขาแต่งตัวให้สัตว์อสูรในพันธะสัญญาของพวกเขาหรือเปล่าล่ะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ไม่รู้เจ้านาย..!!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “อ้อ…ไม่เป็นไร”เหนี่ยวเหนี่ยว

         พวกมันทั้งสามตนรีบตอบอย่างรวดเร็วก่อนที่จะให้เจ้านายของมันคิดไปเอง เพราะมันกลัวเหลือเกินกับการตัดสินใจของเจ้านายของพวกมันเนี่ย เพราะเจ้านายของมันนั้นไม่เหมือนผู้ใดในทวีปเฟยเทียนแห่งนี้ น่ากลัวมากจริงๆแค่คิดก็จะทำให้พวกมันอยากจะร้องไห้แล้วจริงๆ ถ้าพวกมันถูกเจ้านายจับแต่งตัวให้น่ะ!!

         “ตายแน่…!!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         พวกมันอุทานกันทางดวงจิตสื่อสารกันออกมาพร้อมเพรียงกัน ด้วยสีหน้าแววตาที่วิตกกังวลมากจริงๆ และพวกมันเองก็พากันพูดคุยกันต่อว่า….

         “ทำอย่างไรดี ทำอย่างไรดีล่ะเนี่ย ถ้าเจ้านายนางรับรู้ว่าคนในเมืองแต่งตัวให้สัตว์อสูรในพันธะสัญญาอย่างไร ข้ากับพวกเจ้ามิเป็นตัวตลกกันหรอกเหรอ??”เจ้าขาวผ่อง

         “นั่นน่ะสิ ต้องแย่แน่ๆถ้าโดนเจ้านายจับแต่งตัวน่ะข้าเป็นถึงหยดน้ำเมฆาจากเบื้องบน ถ้าให้มาแต่งตัวประหลาดๆข้าอายสัตว์อสูรตนอื่นมันน่ะ!!”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “ข้าก็ด้วย ข้ารับไม่ได้ข้าไม่อยากเป็นตัวตลกน่ะ!!!”เจ้าดาวตกน้อย

         “แล้วพวกเจ้าคิดว่า ข้ากับพวกเจ้าจะหนีพ้นเงื้อมือของเจ้านายกันงั้นเหรอ??!!”เจ้าขาวผ่อง

        “ไม่พ้น..!!”เจ้าดาวตกน้อย เจ้าเด้งดึ๋ง

        สัตว์อสูรในพันธะสัญญาของเหนี่ยวเหนี่ยวต่างพากันปรึกษาหาทางออกกันอย่างเร่งด่วนในเรื่องการแต่งตัว และใส่เครื่องประดับที่พวกมันคิดเผื่อเอาไว้เลยว่าจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!!

         “มีเพียงมนุษย์เพียงผู้เดียวที่จะช่วยข้ากับพวกเจ้าให้ผ่านวิกฤตนี้ไปได้ ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆอย่างน้อยๆก็ใส่นิดๆหน่อยก็น่าจะพอ”เจ้าขาวผ่อง

         “มนุษย์เพียงผู้เดียว??? ผู้ใดกันพี่ใหญ่ขาวผ่อง???”เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย ที่มัวแต่หวาดวิตกกังวลจึงหลงลืมไปเลยว่าเจ้านายหวังเหนี่ยวเหนี่ยวของพวกมันนั้นฟังใครมากที่สุดกัน

         “ก็ท่านแม่ของเจ้านายอย่างไรเล่า นางเป็นเพียงคนผู้เดียวเท่านั้นที่เจ้านายจะรับฟังและทำตามอย่างทันทีไม่มีแม้นแต่คำพูดใดจะปฎิเสธออกมา!!”เจ้าขาวผ่อง

         “ใช่แล้ว..!!!ท่านแม่ของเจ้านายช่วยพวกเราได้”เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “ใช่ ท่านแม่ของเจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง บอกย้ำอีกครั้งหนึ่งกับคนที่เหนี่ยวเหนี่ยวจะรับฟังคำสั่งเพียงผู้เดียว

         เจ้าดาวตกน้อยถึงแม้นจะพึ่งติดตามเหนี่ยวเหนี่ยวได้ไม่นานแต่มันก็รับรู้ได้หลังจากที่อยู่ด้วยกันตลอดเวลา ว่าผู้ใดกันที่สามารถปราบเจ้านายของมันได้อย่างอยู่หมัดเพียงคำพูดคำเดียวเท่านั้น

         เมื่อหาทางออกที่ดีที่สุดเอาไว้ล่วงหน้ากันได้แล้วพวกมันก็รู้สึกพากันผ่อนคลายมากขึ้นและพากันมองไปที่เจ้านายของพวกมันที่กำลังอารมณ์ดี๊ดีกับการเก็บเกี่ยวดอกอัญมณีแก้วอยู่ที่หุบเหวลึกแห่งนี้

    ************

        เหนี่ยวเหนี่ยวกำลังช่วยสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนางเลือกทำเครื่องประดับที่จะนำเอาดอกอัญมณีแก้วเหล่านี้ไปเป็นส่วนประกอบทำ แต่ว่าฟังไปฟังมาเหมือนจะบอกปมด้อยของแต่ละตนออกมาเสียมากกว่าน่ะสิ!!! ช่างน่าสงสารเจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อยเสียจริงๆที่ได้เจ้านายอย่างหวังเหนี่ยวเหนี่ยวเด็กน้อยตัวแสบแห่งบ้านตระกูลหวัง ผู้ที่มีศักดิ์อาวุโสเป็นถึงท่านย่าเล็ก

     


    คล้ายกับเรื่องข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ ที่คุณอ่าน