ระบบตระกูลสุดแกร่ง

     ฉินจุนมองไปที่ปีศาจที่ทำท่าทีราวกับกำลังเล่นสนุกกับตัวเขาอยู่นั้น มันก็ทำให้ตัวเขารู้สึกโมโหขึ้นมาในจิตใจไม่น้อยที่ตัวของเขากลายเป็นของเล่นของอีกฝ่ายไปได้ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้มากนักเพราะอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งกว่าเขามากจริงๆ

     "อ้าวๆๆๆ เป็นอะไรไปอีกแล้วเหรอเจ้ามนุษย์ ทำได้แค่นี้เองเหรอ" ปีศาจพูดอย่างเย้ยหยัน

     ฉินจุนทำได้เพียงการเลื่อนออกมาแล้วมองอีกสายก็เพียงเท่านั้น เขาไม่สามารถที่จะตอบโต้หรือต่อต้านอีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อย ถึงนี่จะเป็นครั้งที่ 2 ที่เขาได้เห็นเผ่าปีศาจแต่นี่เองก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ต่อสู้กับปีศาจแบบนี้ มันทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าเผ่าพันธุ์ปีศาจนั้นอันตรายมากแค่ไหนนั่นเอง

     ตอนนี้นั้นตัวเขาเองก็มีความกังวลไม่น้อย เขากลัวว่าถึงเขาจะหนีกลับไปได้แต่ก็กลัวอีกฝ่ายจะไล่ตามเขาเจอเช่นกัน มันเป็นความระแวงและความระมัดระวังของเขา นั่นหมายความว่าถึงเขาจะหนีไปได้เขาก็จะไม่สามารถกลับไปที่ตระกูลของเขาได้ถ้าหากปีศาจตนนี้ยังคิดที่จะตามล่าเขาอยู่นั่นเอง 

     ถ้าเขาหนีไปได้จริงๆเขาคงจะต้องไปที่นิกายไท่ไป๋เพื่อซ่อนตัวสักพักเพราะว่าที่นั่นจะทำให้ตัวเขาและคนรอบข้างปลอดภัยนั่นเอง ถึงไอ้ปีศาจตัวนี้มันจะแข็งแกร่งแต่มันก็คงไม่กล้าไปโจมตีกองกำลังระดับศักดิ์สิทธิ์แบบตรงๆแน่นอน เพราะตอนนี้กองกำลังระดับศักดิ์สิทธิ์กำลังที่จะพลิกทวีปแห่งนี้เพื่อตามหาพวกมันและกำจัดนั่นเอง 

     แต่ปัญหาก็คือเขาจะหนีจากมันไปได้อย่างไรในเมื่อมันไม่ปล่อยให้เขาพักให้เขาคิดหรือให้เขาทำอะไรเลยแม้แต่น้อยมันต้องการให้เขาต่อสู้กับมันและอยู่เป็นของเล่นให้มันแบบนี้ และอีกอย่างที่เขาสงสัยทำไมมันถึงต้องการจับตัวเขาแทนที่จะเป็นการฆ่าเขาล่ะทั้งๆที่มันง่ายกว่ากันตั้งเยอะ 

     เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันแต่ดูเหมือนว่าไอ้ปีศาจตอนนี้จะค่อนข้างฉลาดไม่น้อยเลยไม่บอกอะไรเขาเลยแม้แต่น้อย

     "เป็นอะไรไป ทำไมทำหน้าตาเคร่งเครียดแบบนั้นเล่า ข้านึกว่าพวกเรากำลังสนุกกันอยู่เสียอีก" ปีศาจพูดออกมา

     'สนุกเจ้าคนเดียวล่ะสิไม่ว่า เจ้าลองมาโดนอัดอยู่ฝ่ายเดียวเหมือนข้าไหมล่ะไอ้บ้าเอ้ย' ฉินจุนถึงกับบ่นออกมาในใจ

     "ถ้าเจ้าไม่เล่นแล้ว ก็รีบกลับไปกับข้าเสียทีสิ ข้าเล่นอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้มันจะไปสนุกอะไร เฮ้ยน่าเบื่อจริงๆ" ปีศาจบ่นออกมา

     และดูเหมือนว่าคำพูดของปีศาจมันจะเริ่มยั่วโมโหตัวของฉินจุนได้ไม่น้อยตัวเขาได้กัดฟันกรอกมองหน้าปีศาจยังเอาเรื่องสายตาเต็มไปด้วยจิตสังหารใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

     "อยากให้มันมากไปนักไอ้บัดซบ เจ้าคิดว่าเจ้าแข็งแกร่งกว่าข้าแล้วข้าจะเกรงกลัวเจ้านักหรือไง!" ฉินจุนพูดออกมาด้วยความโมโห

     "แล้วมันไม่ใช่หรือไงเจ้ามนุษย์ เจ้าไม่ได้กำลังหวาดกลัวข้าหรือยังไง ปากก็บอกว่าไม่แต่จิตใจของเจ้ามันคงจะคิดอย่างนึงสินะ เพราะว่าข้าได้กลิ่นความกลัวออกมาจากเจ้าจนฉุนติดจมูกไปหมดแล้วเนี่ย" ปีศาจทำท่าเอามือมาปิดจมูกแล้วพูดออกมา

     "ไอ้บัดซบ! ไปตายซะ!" ฉินจุนตะโกนเสียงดังและฟาดทวนออกไปสุดแรง

     เสียงอาวุธของทั้งสองปะทะกันอีกครั้งทั้งทวนของฉินจุนและกระบองของปีศาจ อาวุธทั้งสองปะทะกันอย่างไม่มีใครยอมใครฉินจุนลุกไล่ฟาดออกไปหลายทีแต่ก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่เข้าถึงตัวปีศาจตนนี้

     ปังงงงๆๆ~!

     บูมมมม~!

     ตู้มมมมม~!

     "แฮ่กๆๆ" ฉินจุนหอบหายใจอย่างรุนแรงเพราะได้ทุ่มพลังและแรงทั้งหมดในการโจมตีเข้าใส่ปีศาจนั่นเอง ถ้าเป็นคู่ต่อสู้คนอื่นการโจมตีต่อเนื่องแบบนี้ของฉินจุนน่าจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บหรือตายไปหลายรอบแล้วแต่กลับปีศาจตนนี้มันกลับไม่เป็นอะไรเลย

     "หาววว เจ้าทำได้แค่นี้เองรึ ช่างน่าผิดหวังจริงๆ" ปีศาจสายหัวแล้วพูดออกมา

     และการกระทำครั้งนี้ของปีศาจนั้นก็ทำให้ฉินจุนสตั้นขึ้นมาทันที เขารู้สึกเหมือนเด็กน้อยกำลังต่อสู้กับผู้ใหญ่อยู่เลย เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิตนี่เป็นครั้งแรก ครั้งแรกจริงๆ จิตใจของเขาเริ่มสั่นคลอนเล็กน้อย แต่มันก็กลับมาสงบอย่างรวดเร็วฉินจุนเฝ้าบอกตัวเองไว้ว่าเขาไม่ได้อ่อนแออย่างที่อีกฝ่ายพูดแค่เพียงตอนนี้อีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าก็เพียงเท่านั้น

     "ตาข้าสินะเจ้ามนุษย์ อยากตายเสียล่ะ เพราะชีวิตของเจ้ามันมีค่ามากยังไงล่ะ" ปีศาจพูดแบบนั้นและฟาดกระบองเข้าใส่ท้องของฉินจุนอย่างเต็มเลย

     ปังงงงง~!

     "อุกกกก! ฮักกกกก!"

     ตู้มมมมมม~!

     ฉินจุนกระอักเลือดออกมาอีกครั้งและพุ่งกระเด็นออกไปไกล แต่คราวนี้ดูเหมือนว่าการโจมตีครั้งนี้จะรุนแรงกว่าครั้งก่อนๆเพราะทำให้ตัวของฉินจุนบาดเจ็บสาหัสได้ในทันที สติเลือนลางดวงตาฝ้าฟางหูของเขาอื้ออึงไปหมดไม่ได้ยินหรือไม่ได้เห็นสิ่งรอบข้างทำได้เพียงมองมันอย่างเบลอๆก็เพียงเท่านั้น

     "โอ้ ยังไม่ตายจริงๆเสียด้วย อึดจริงๆเลยนะเจ้ามนุษย์ ข้าชอบเจ้าจริงๆเพราะมันทนมือทนเท้าดีอะนะ ฮ่าๆๆ" ปีศาจหัวเราะออกมา

     ฉินจุนฟังอีกฝ่ายพูดไม่ได้ศัพท์เลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้หูของเขายังคงอื้ออึงอยู่นั่นเอง เขาได้รวบรวมสติและเข้าตรวจสอบระบบอีกครั้ง แต่เขาก็คิดได้ว่ามันอาจจะช้าเกินไปจึงถามระบบเลยน่าจะดีกว่า

     "ระบบมีทางให้ข้ารอดไปจากสถานการณ์นี้ไหม" ฉินจุนถามออกมา

     [นายท่านตอนนี้ร่างกายของท่านเกิดอาการบาดเจ็บสาหัสและพลังวิญญาณเหลือน้อยเต็มที ข้าขอแนะนำให้นายท่านซื้อเม็ดยารักษาและเม็ดยาฟื้นฟูมารับประทานโดยเร็วที่สุด และอยากให้นายท่านตรวจสอบช่องเก็บของของระบบในนั้นมีสิ่งที่จะช่วยให้นายท่านรอดพ้นจากสถานการณ์นี้ได้ครับ]

     ระบบตอบกลับมาด้วยประโยคที่ยืดยาว แต่ประโยคเหล่านั้นมันก็มีสิ่งที่ฉินจุนคอยฟังอยู่ 

     'มีสิ่งของที่จะช่วยเราได้อยู่ในช่องเก็บของอย่างนั้นหรือ' ฉินจุนคิดในใจ

     "ระบบซื้อยาฟื้นฟูและยารักษาขั้นสูงด่วนเลย!"

     [รับทราบ ซื้อเม็ดยาฟื้นฟูขั้นสูง และเม็ดยารักษาขั้นสูงเรียบร้อยแล้วโปรดเชิญนายท่านตรวจสอบ]

     "ไม่ต้องตรวจสอบแล้วนำมันออกมาให้ข้าเลยข้าจะใช้มันเดี๋ยวนี้" ฉินจุนพูดออกมาด้วยความยากลำบากเพราะอาการบาดเจ็บ

     [ครับนายท่าน]

     สิ้นสุดคำพูดก็ได้มีเม็ดยา 2 เม็ดมาอยู่ในมือของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เขารีบนำเม็ดยาทั้งสองเข้าปากและกลืนมันในทันที และแน่นอนว่าเม็ดยาจากระบบนั้นมันคือของดีเสมอเพราะฤทธิ์ของมันออกรวดเร็วทันตาเห็น เพียงพริบตาร่างกายที่มีบาดแผลและกระดูกที่หักรวมถึงพลังวิญญาณที่เกือบจะเหือดแห้งนั้นก็ฟื้นกลับขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งจนดูเหมือนว่าเขาไม่เคยต่อสู้หรือไม่เคยบาดเจ็บมาก่อนเลยนั่นเอง เขาค่อยๆลุกขึ้นยืนได้อีกครั้งในสภาพที่ไร้บาดแผล

     "หืม! อะไรกัน ทำไมบาดแผลของเจ้ามันถึงได้หายไปเร็วเช่นนี้ มันมีเม็ดยาที่วิเศษแบบนี้ด้วยเหรอ" ปีศาจพูดออกมา

     แน่นอนว่าปีศาจตนนี้เห็นที่ฉินจุนนำเม็ดยาทั้งสองเข้าปาก แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะว่าเม็ดยาส่วนใหญ่กว่าที่มันจะออกฤทธิ์เต็มที่นะก็ใช้เวลาหลายลมหายใจอยู่เหมือนกัน แต่เม็ดยาที่มนุษย์ตรงหน้ากินมันคือสิ่งใดกันแน่เพราะฤทธิ์ของมันออกรวดเร็วทันใจเสียจริงๆ

     ฉินจุนไม่ได้ตอบอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้เขากำลังตรวจสอบช่องเก็บของของระบบอยู่นั่นเอง และในช่องเก็บของนั้นเขาก็ได้พบสิ่งของที่ได้มาจากระบบ แต่มีสิ่งของชิ้นหนึ่งที่สะดุดตาเขาเป็นอย่างมากมันก็คือแผ่นยันต์นั่นเอง 

     ใช่แล้วแผ่นยันต์แผ่นนี้มันก็คือแผ่นยันต์ที่เขาได้รับรางวัลมาจากระบบเมื่อนานมาแล้วนั่นเอง ยันต์แผ่นนี้มีชื่อว่ายันต์อัสนีสังหาร และยันต์แผ่นนี้ยังอยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย นั่นหมายความว่ามันสามารถสังหารบุคคลหรือสิ่งมีชีวิตที่อยู่ต่ำกว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้ในทันทีเลยนั่นเอง

     ฉินจุนถึงกับยิ้มออกมาเมื่อเห็นแผ่นยันต์กันเลยทีเดียว เพราะว่ายันต์แผ่นนี้นั้นจะช่วยทำให้เขารอดจากสถานการณ์ตรงหน้าไปได้อย่างแน่นอน แต่เมื่อคิดดูดีๆเขาก็รู้สึกเสียดายไม่น้อยที่ต้องเสียแผ่นยันต์กลับปีศาจที่มีระดับบ่มเพาะที่แท้จริงอยู่เพียงแค่ระดับครึ่งก้าวจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เพียงเท่านั้น แต่ตัวเขาก็ไม่มีทางเลือกมากนักเพราะตอนนี้เขาไม่สามารถที่จะเอาชนะอีกฝ่ายได้เลยนั่นเอง

     "เจ้ายิ้มอะไรล่ะเจ้ามนุษย์ เจ้าแค่คิดว่าเจ้ารักษาบาดแผลได้แล้วเจ้าจะรอดแล้วอย่างนั้นรึ ฮ่าๆๆ เจ้านี้ช่างคิดอะไรไปเรื่อยจริง" ปีศาจพูดอย่างหัวเราะ

     "ข้าหัวเราะอะไรอย่างนั้นหรือ เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้เองนั่นแหละไอ้ปีศาจบัดซบ!!" ฉินจุนพูดพร้อมกับนำแผ่นยันต์ออกมา