งานวันเลี้ยงวันเกิดเพื่อนสาวอินแจก็เข้ามาอย่างรวดเร็ว
่หกโมงเย็นเธอกับอินแจกำลังอาบน้ำเตรียมตัว
“แค่นี้ผมก็หวงจะตายแล้ว” อินแจแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ข้างในสูทสีน้ำเงินเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว ทรงผมที่ปกติทิ้งตัวลงมาอย่างไม่ได้ตั้งใจถูกเซ็ตขึ้นไปอย่างเรียบร้อยเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาได้ชัดเจนกว่าเดิม
“อือๆ ชมอยู่ได้” เธอกำลังนั่งแต่หน้าให้ตัวเองอยู่ถูกชายหนุ่มจ้องจนเขิน หลังทาลิปเสร็จเธอก็ทำผมให้ตัวเอง เธอทำลอนคลื่นใหญ่ทิ้งตัวบนไหล่ขาวข้างนึงปล่อยไปข้างหลังปิดแผ่นหลังเนียนเอาไว้ส่วนนึง
“งานเริ่มสองทุ่ม ผมกลัวทนไม่ไหวจับพี่กดก่อน” อินแจพูดทำหน้านิ่งคิ้วขมวดหงุดหงิด ทำไมแครอทต้องสวยขนาดนี้ เธอเหมือนกับดอกไม้ที่ล่อลวงให้ผึ้งมาติดกับ แน่นอนว่าเขาเป็ผึ้งส่วนพวกที่เหลือเป็แมลงวันน่ารำคาญบินมั่วไม่รู้จักที่ของมัน
“ขี้หวงซะจริง” เธอขำแล้วหันไปประทับจูบได้รูปของเขาอย่างลืมตัว
ผละออกก็ต้องหัวเราะหนักกว่าเดิม ลิปสติกติดกับปากเขาเอาไว้อย่างไม่เข้าพวก
เธอหยิบทิชชู่ชุบคลีนซิ่งเช็ดให้เขาอย่างอ่อนโยน
อินแจไม่ได้อารมณ์ไม่ดีหรืออะไรแค่ยิ้มมองคนตัวเล็กหัวเราะอย่างน่ารักต่อไป
เธอกับเขาจัดการอะไรเสร็จก็ออกเดินทาง งานเลี้ยงเริ่มสองทุ่มแขกจึงเข้าไปก่อนเพื่อทักทายเ้าของวันเกิด
เธอกับเขาเดินเคียงคู่กันเข้าไปในโรงแรมหรู เธอมองแล้วก็ตกตะลึง เด็กคนนี้ลงทุนมากกับงานวันเกิด
“พี่ พิณบอกว่าถ้าใครอยากนอนที่นี่ให้บอกได้เลย เธอจองห้องไว้ที่นี่ยี่สิบห้องสำหรับแขก” เขาก้มลงกระซิบข้างใบหูของคนตัวเล็ก พิณคือชื่อเพื่อนสาวเ้าของวันเกิดในวันนี้
“อยากน้อยมั้ยล่ะ?” เธอตามใจเขาอยู่แล้ว
“นอนสิครับ ผมเตรียมของมาแล้ว” อินแจรู้ตั้งนานแล้วว่ามีห้องพักสำหรับแขกหนึ่งคืน เขาเลยใส่ของไว้ในกระเป๋าใส่ของเรียบร้อยก่อนจะออกมา
แครอทก็ว่าอยู่ ว่าทำไมเขาขนกระเป๋าผ้าใส่ของขึ้นหลังรถก่อนออกมา
ก็เพราะงานนี้มีแอลกอฮอร์แหละมั้งเธอถึงจองห้องไว้ให้แขก
“เฮ้ยๆ นั่นอินแจเปล่าวะ” ผู้ชายหลายคนคุยกันต่างชี้มาที่อินแจ
“หล่อสัสอ่ะ” เขาคุยกันเสียงดังจนเธอกับคนข้างๆก็คงได้ยิน
“ไปทักทายเพื่อนสิ” เธอเขย่งส้นสูงสีดำขึ้นกระซิบบอกเขา ในงานนี้มีเสียงเพลงที่ดัง พวกเขาจ้างดีเจมามาสร้างบรรยากาศงาน
“มากับใครวะ สวยชิบหาย” เพื่อนไม่ไกลยังคุยกันต่อเนื่อง
“พี่มันปะ เหมือนเคยได้ยินมันพูดถึงอยู่”
“ถ้าใช่จริง กูไปจีบดีมั้ยวะ ให้มันเป็น้องเขยไปเลย” เธอได้ยินก็ยิ้มพยายามปกปิดสีหน้า ส่วนคนข้างๆเธอเริ่มจะอารมณ์ไม่ดีจนมันแผ่ออกมาจากสีหน้า
“พี่ไปหาอะไรกินรอแล้วกัน เดี๋ยวผมมา” เขากระซิบบอกแล้วเดินมุ่งหน้าไปหาผู้ชายที่ยืนกัน ส่วนเธอเดินไปหาหยิบแก้วไวน์มาจิบเล็กน้อย ดื่มด่ำกับบรรยากาศรอบตัวที่ไม่ได้ทำมานาน
“สวัสดีครับ” ผู้ชายคนนึงหน้าตาดีเดินเข้ามาหา
เธอพยักหน้าทักทายเขากลับไป
“คุณเป็เพื่อนพิณด้วยรึเปล่าครับ?” เขาถามอย่างสงสัย
“เปล่าค่ะ น้องชายเป็เพื่อนพิณค่ะ” เธอยิ้มตอบเขา
“อ๋อ.. ผมเป็พี่ชายของพิณนะครับ” เขาพูดแล้วขอชนแก้วกับเธอ เธอไม่ปฏิเสธจึงชนแก้วกับเขาไป
ระหว่างที่สองคนกำลังคุยกันอยู่พิธีกรดำเนินการของงานก็เรียกตัวเพื่อนของพิณทุกคนไปยืนบนเวทีล้อมรอบเค้กวันเกิดเอาไว้
เธอมองไปบนเวทีก็เห็นว่าพิณหน้าตาน่ารักมาก เธอเจอั้แ่ตัวเล็กตอนนี้ก็เป็สาวแล้ว
“พิณน่ารักมากเลยค่ะ” เธอหันชมกับผู้ชายที่ยืนข้างกาย
“ครับ คุณรู้มั้ยครับตอนเด็กๆเธอก็มีความรักแล้ว” เขาเม้ามอยเกี่ยวกับเ้าของวันเกิด
“แต่เธอไม่ยอมบอกผมนะสิครับ ว่าเธอชอบใคร” เขาพูดต่อ
“หรอคะ ตอนเด็กๆน้องฉันติดฉันแจเลยค่ะ” เธออวดน้องของเธอบ้าง
“น้องคุณคนไหนหรอครับ” เขาถาม เธอจึงหันไปบนเวทีหาอินแจที่ยืนอยู่ข้างๆพิณแล้วจะชี้ให้เขาดู อินแจมองสบตากับแครอทจ้องเขม็ง
“คนนั้นค่ะ” เธอชี้ ส่วนคนข้างกายขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมแล้วมองตามนิ้วมือเธอ
“อ๋อ คนหล่อข้างพิณนั่นเอง”
“ใช่แล้วค่ะ”
“หล่อมากเลยนะครับ น้องของคุณ” เธอยิ้มพยักหน้าเห็นด้วยกับเขา
“คุยกันมาตั้งนานผมลืมแนะนำตัวเลย ผมคิมนะครับ” เขายื่นมือมา
“ฉันแครอทค่ะ” เธอยื่นมือไปจับมือเขาตอบ
แล้วก็ไม่ได้คุยกันต่อเพราะพิธีกรเริ่มกล่าวเปิดงานวันเกิด
ทุกคนในงานร้องเพลงวันเกิดพร้อมกันแล้วพิณถึงเป่าเทียนแล้วขอพร หลังจากนั้นทุกคนก็เป็อิสระ แต่เพื่อนบางคนถูกพิณรั้งเอาไว้คุย อินแจก็ด้วย
เธอว่างจึงไปนั่งริมบาร์นั่งจิบไวน์สวยๆต่อไปรอน้อง คิมที่เห็นเธอเหงาจึงมานั่งคุยด้วยข้างเธอ