เหตุการณ์เมื่อตอนเที่ยงยังเป็ที่พูดถึงตลอดวันที่ผ่านมานี่เป็การเตือนคนของตระกูลรองว่าอย่าริมาสร้างเื่ให้ไม่งั้นพวกนางนี่ละจะเป็คนลงมือจัดการด้วยตัวเอง
ตอนกลางคืนก็มีงานเทศกาลไหว้ศาลเทพจันทราที่เป็สถานที่ขอพรเื่ของความรักและเป็ที่นิยมในหมู่ชายหนุ่มและหญิงสาวที่ไร้คู่ครองการมาขอพรก็จะมีวิธีการขอพรโดยหาด้ายแดงมาผูกที่ต้นไม้ใหญ่กลางศาลเ้าพร้อมกับห้อยป้ายชื่อของตัวเองเพื่อเป็การขอพรกับท่นเทพจนทราแต่ถ้ามองอีกมุมหากผู้ที่มาร่วมงามพบเห็นรายชื่อที่ห้อยอยู่ต้นไม้ใหญ่ก็จะรู้โดยทันทีว่าชายหนุ่มหรือหญิงสาวคนนั้นๆยังไม่มีคู่หมั่นหมายและอาจบังเอิญพบชื่อของคนที่พึงใจอยู่ก็สามารถเกี้ยวพาราสีได้อย่างสบายใจจึงทำให้งานวันนี้เป็ที่รอคอยของหนุ่มสาวในเมืองหนายโจที่ยังโสดทุกคนและหญิงสาวทั้งสองคนก็เป็หนึ่งในนั้น
'คนเยอะจริงๆเฮะ'
ความคิดของคนทั้งคู่นั้นช่างเหมือนกันเพราะทันทีที่ย่างเข้ามาในงานเทศกาลพวกนางทั้งสองก็กลายเป็จุดสนใจทันทีซีซีและซีเหมยได้ปลอมตัวเป็ชายหนุ่มรูปงามอีกครั้งเพื่อที่จะมาเดินเที่ยวที่งานเทศกาลในคืนนี้ทั้งสองต่างเป็ที่สนใจของหญิงสาวเกือบทั้งงานแต่พวกเธอก็หาได้รับรู้เพราะทั้งคู่มีสิ่งอื่นที่ดึงความสนใจไปหมดแล้วนั่นก็คืออาหารตามเส้นทางที่เดินผ่านมา
"ท่านพี่ข้าว่าพวกเราลองไปผูกด้ายแดงกันเถอะ"
ซีเหมยสนใจในความเป็มาของที่นี่หญิงสาวแบบเธอก็อยากจะลองมีคนรักกับเขาเหมือนกันนะในโลกนู้นไม่มีใครสนใจเธอเพราะเธอนั้นร่างกายไม่แข็งแรงเจ็บป่วยบ่อยครั้งจึงไม่มีใครมาสนใจเธอนักแต่ที่นี่เธอไม่เหมือนเดิมแล้วหากมีคนที่พอจะร่วมผูกชะตากับเธอได้เธอก็จะเลือกคนที่ดีและรักเธอที่สุดมาแต่งด้วยเท่านั้น
"นี่เ้าอยากได้เ้าสาวแล้วเหรอ"
หึ หึ ซีซีแกล้งถามซีเหมยเล่นแต่พอมองหน้านางก็เห็นหน้างอๆแก้มพองลมเข้าให้ น้องเธอคงอยากมีชายหนุ่มไว้ข้างกายแล้วละ
"ข้าแค่อยากให้ท่านสนใจในเื่นี้บ้างต่างหากละที่บ้านเก่าท่านก็ไม่สนใจใครจนคนอื่นๆเขานึกว่าท่านชอบเพศเดียวกันหมด"
"อึก...ฮ่าๆๆๆ"
แทนที่ซีซีจะโกรธนางกลับหัวเราะออกมาเสียยกใหญ่ก็เื่ที่ซีเหมยพูดมามันจริงเสียยิ่งกว่าจริงที่โลกเดิมนางไม่สนใจพวกชายหนุ่มที่มาจีบจนมีข่าวลือว่านางเป็ผู้หญิงที่มีรสนิยมทางเพศเดียวกันแต่เธอก็หาสนใจไม่เพราะเธอเคยมีแฟนเป็ผู้หญิงจริงๆนี่
"ท่านนี่แปลกคนจริงข้าไม่ยอมรับที่จะมีพี่สะใภ้แบบเดียวกันนะ"
‘ข้าอยากเป็ท่านน้า’ซีเหมยได้แต่บ่นความ้าของตัวเองในใจ
"ไม่ดีเหรอเ้าจะได้มีเพื่อนเล่น"
ซีซีก็ช่างพูดหยอกน้องสาวของตัวเองเสียเหลือเกินก็รู้ว่านางอยากเลี้ยงหลานแต่ก็ยังชอบมาบอกว่าจะหาพี่สะใภ้ให้เธอครุ่นคิดอยู่นานก็ได้คำตอบให้ตัวเอง
‘คงไม่มีทางหรอกเพราะที่นี่นางยังมีท่านพ่อและท่านแม่เป็แนวหลังไม่มีทางที่จะเกิดเื่แบบนี้ขึ้นแน่’
สายตาของคุณหนูตัวเล็กช่างมุ่งมั่นเหลือเกินเมื่อคิดว่าจะมีคนช่วยห้ามปรามพี่หญิงตนหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาโดยไม่รู้เลยว่าในใจของซีซีนั้นเธอคงไม่มีทางไปรักใครได้อีกเมื่อหวนคิดถึงวันที่เธอเกือบตายและมีบุรุษลึกลับที่ได้เข้ามาช่วยเธอไว้คนที่กล้าฝ่ากองเพลิงมาช่วยเธอเขาคือคนที่กุมหัวใจเธอไปแล้วแต่ก็น่าเสียดายที่ตอนนั้นเธอไม่มีแม้แต่แรงที่จะลืมตามองดูหน้าของเขาเสียด้วนซ้ำ
"ข้าว่าเราไปลองขอพรก็ดีเหมือนกันนะ น้องข้าวันนี้เรามาเที่ยวให้สนุกกันดีกว่า"
"อืมไปซิข้าอยากดูพลุที่ศาลาริมน้ำด้วย"
ทั้งสองสาวเดินไปที่ต้นไม้ใหญ่กลางศาลก่อนที่จะอธิษฐานและเขียนป้ายชื่อห้อยกับด้ายแดงของพวกนางไว้การกระทำของพวกนางตกสู่สายตาของทุกคนโดยที่พวกนางไม่รู้ตัวเลยว่าการมาของทั้งสองเป็ที่สนใจจากชายและหญิง
"ดูคุณชายสองคนนั้นสิช่างรูปงามเสียจริงข้าเห็นแล้วใจสั่นก้าวขาแทบไม่ออกเลย"
คุณหนูหลี่ฉิงคุณหนูรองจากตระกูลสายรองนั่นเองที่เป็คนสะกิดเรียกบรรดาพี่น้องในตระกูลให้หันมาดูชายหนุ่มทั้งสองคนวันนี้ทางผู้ใหญ่อนุญาตให้พวกนางมาเดินเที่ยวงานเทศกาลด้วยเหมือนกันเพราะพรุ่งนี้หลังจากมีงานเลี้ยงภายในเสร็จวันต่อมาพวกนางก็จะต้องเดินทางกลับจวนตระกูลสายรองเสียแล้ว
"พี่ใหญ่ข้าว่าข้าเห็นพวกคุณหนูของตระกูลสายรองนะ"
ซีเหมยหันไปมองกลุ่มสาวๆที่มองพวกเขาอยู่ก่อนแล้วนั่น!ใช่พวกคุณหนูนิสัยไม่ดีจริงๆด้วย
"ข้าว่าพวกเราเข้าไปทักหน่อยดีกว่า"
ซีซีพูดยิ้มๆสายตาแวววาวไอหังหารลอยออกมาจนซีเหมยต้องรีบดึงแขนไว้
"ถ้าท่านจะเข้าไปก็ควรเก็บไอสังหารพวกนี้ก่อนไม่งั้นคงถูกพวกทหารอารักขาของพวกนางชักดาบออกมาฟันพวกเราก่อนที่จะเดินเข้าไปถึง"
ได้ยินที่ซีเหมยเตือนนางก็รีบเก็บไอสังหารก่อนที่จะใช้ปราณปกปิดอีกครั้งทั้งยังเปลี่ยนเสียงให้ทุ้มเหมือนบุรุษขึ้นด้วย
ทั้งสองหนุ่มเดินเข้าไปหาด้วยรอยยิ้มที่มองแล้วไม่มีหญิงสาวคนไหนที่กล้าเมินหนีมีแต่ต้องก้มหน้าลงด้วยความเขินอายและพวกนางก็ไม่เคยเจอบุรุษที่มีเสน่ห์มากมายถึงเพียงนี้
"ขออภัยที่มารบกวนคุณหนูทั้งหลายข้ามีเื่สอบถามพวกคุณหนูสักครู่ไม่ทราบว่าทางไปศาลาริมน้ำต้องเดินไปทางไหน"
คุณหนูพวกนั้นพอเห็นซีซีเข้ามาทักก็อายม้วนบิดไปมาผ้าเช็ดหน้าที่ถือก็ม้วนจนใกล้จะขาดออกเป็สองส่วนซีเหมยได้แต่แอบเบ้ปากอยู่ข้างหลัง
"พวกท่านมาจากที่อื่นหรือเ้าค่ะ"หลี่ฉิงรีบตอบรับนางดีใจเป็อย่างมากที่บุรุษรูปงามที่แอบพึงใจจะเดินเข้ามาสารสัมพันธ์ก่อน
"ต้องขออภัยข้าลืมแนะนำตัวตัวข้าคือต้าเฉิน แซ่หม่า สวนน้องชื่อ หม่าต้าหลง"
แนะนำตัวและยกมือคารวะกันเสร็จพวกนางทั้งสองก็อยู่คุยตามน้ำสักครู่แม้ในใจอยากจะเดินหนีก็ตามซีเหมยเริ่มรู้สึกรำคาญสายตาที่มองมาทางนางเหลือเกินเพราะตอนนี้มีคุณหนูบางคนคิดจะทอดสะพานให้นางเสียแล้ว
"คุณชายตระกูลหม่านั่งเองถ้างั้นข้าจะพาท่านไปดีหรือไม่เ้าค่ะ"
หลี่ฉิงรีบเสนอตัวอย่างไวทำทีเป็นึกออกว่าพวกนางทั้งสองคือใคร
"ต้องขออภัยด้วยคุณชายหม่าทั้งสองด้วยเ้าคะน้องรองของข้านางพูดเล่นนะเ้าค่ะพวกท่านเดินไปตามทางที่มีโคมไฟสีแดงไม่นานก็จะถึงศาลาริมน้ำแล้ว"
เป็คุณหนูใหญ่ของตระกูลหลี่ที่ขัดคุณหนูรองเสียเองนางส่งสายตาไปยังน้องรองของนางช่างเป็ผู้หญิงที่ใจกล้าหน้าไม่อายเสียจริง
"ไม่เป็ไรถ้าไม่รังเกียจข้าขอเชิญพวกท่านไปชมพลุที่นั่นด้วยกันดีหรือไม่"
ซีซีมีจุดประสงค์ให้พวกนี้ไปกับนางอยู่ก่อนแล้วเธอ้าที่จะสั่งสอนเล็กๆน้อยๆที่พวกนางกล้ามารังแกสาวใช้และแสดงกิริยาที่จองหองอวดดีกับท่านแม่ของพวกเธอถ้าไม่มีใครสั่งสอนก็คงไม่รู้จักสำนึกผิดชอบชั่วดี
ทางด้านคุณหนูใหญ่พอได้ยินคำเชิญชวนที่ดูเว้าวอนก็ยิ่งลำพองใจในเสน่ห์ของตัวเองพลางคิดว่าคุณชายหม่าต้าเฉินคงจะแอบพึงใจเธอและอยากรู้จักเธอจึงได้เแสร้งทำทีเข้าถามทางสงสัยความงามของเธอคงต้องตาต้องใจคุณชายหม่าเสียแล้ว
"ในเมื่อท่านพูดเช่นนี้ข้าก็คงมิอาจกล้าหักหาญน้ำใจของคุณชายหม่าไม่พวกน้องๆของข้าก็คงอยากจะไปดูพลุที่นั่นเหมือนกันถ้าอย่างนั้นคงต้องขอรบกวนท่านด้วย"
หญิงสาวทั้งหมดย่อกายลงด้วยท่วงท่าที่มีจริตก่อนที่จะเดินนำทางพวกเธอไปเมื่อพ้นสายตาพวกนางซีเหมยก็รีบหยิกแขนพี่สาวทันที
"ท่านทำแบบนี้ทำไมข้าไม่สนุกด้วยแล้วนะ"
"ข้าว่าเ้าต้องเปลี่ยนคำพูด นี่!คือสิ่งที่เพิ่งเริ่มต่างหาก"
แม้จะไม่เข้าใจแต่พอมองสายตาของท่านพี่ซีซีแล้วซีเหมยก็ได้แต่สวดภาวนาให้พวกคุณหนูตระกูลสายรองที่ได้ทำผิดพลาดที่สุดในชีวิตของพวกนางที่มาทำร้ายคนในครอบครัวของพวกเธอจนทำให้พี่หญิงของข้าไม่พอใจต่อการกระทำเ่าั้และสิ่งที่ต้องชดใช้ก็อาจมากขึ้นเป็เท่าตัวเหมือนกัน
นิสัยนี้ของซีซีมีมานานแล้ว ‘ดีมาดีตอบร้ายมาร้ายแรงกลับกว่าเท่าตัว’ แต่ซีเหมยไม่รู้ว่าในโลกนี้ซีซีนั้นได้เพิ่มความโหดขึ้นมากกว่าเดิม
ศาลาริมน้ำเป็ที่ดูพลุที่ผู้คนนิยมมากที่สุดเพราะสถานที่แห่งนี้ทั้งคุณหนูหรือคุณชายอาจจะมาเจอคนที่หมายตาไว้ก็ได้ตัวศาลานี้มีขาดกว้างใหญ่ทอดแนวยาวตามสายของแม่น้ำไปไกลเกือบ10 ลี้*ถึงคนจะมากันมากก็ไม่มีคำว่าแน่นสักนิด
"ข้าว่าเราไปมุมโน้นดีกว่าคนไม่ค่อยพลุกพล่านเป็ส่วนตัวดี"
ซีซีออกตัวเดินนำไป พวกนางก็คิดเข้าข้างตัวว่าคุณชายหม่าตงเฉิน้าที่จะสานสัมพันธ์ด้วยจึงไม่อยากให้ใครรบกวน
พวกนางเชิดหน้าขึ้นยามเมื่อสายตาของคุณหนูท่านอื่นที่มองมายังพวกเธอด้วยความอิจฉายิ่งถูกมองมากเท่าไหร่พวกเธอยิ่งได้หน้ากันเท่านั้น
"ท่านช่างมีความลับเยอะเสียจริง"
คุณหนูใหญ่พูดพลางส่งสายตาสื่อความหมายให้พวกน้องๆของนางที่ต่างก็ส่งสีหน้าไม่พอใจออกมาหากพี่ใหญ่้าคุณชายตรงหน้าพวกนางก็ไม่มีสิทธิ์อีกต่อไป คนที่เจ็บแค้นที่สุดคงเป็คุณหนูรองหลี่ฉิงนางถึงกับกำหมัดแน่นนึกแค้นใจที่พี่หญิงหลี่หลิวมาแย่งชิงคนที่นางหมายตาไปอย่างหน้าไม่อายส่วนคุณหนูคนอื่นๆเมื่อเห็นพี่หญิงใหญ่ลงมือก็หันไปแย่งชิงกันเพื่อที่จะได้โอกาสสานสัมพันธ์กับซีเหมยแทน
'ซวยแล้วตู'เป็เสียงที่ดังออกมาจากใจของซีเหมยเมื่อรับรู้ได้ถึงพลังงานที่มุ่งตรงมายังนาง
"ข้าแค่ไม่อยากให้อะไรมาบดบังความงามจากสิ่งที่ข้าอยากมอง"
เพียงประโยคนี้ของซีซีก็ทำให้คุณหนูใหญ่ถึงกับสะท้านไปด้วยเสน่ห์หาและนางยิ่งหลงตนมั่นใจในรูปโฉมว่านางสามารถพิชิตใจของชายหนุ่มที่หญิงสาวทั่วทั้งงานสนใจให้มาอยู่กับนางได้ในขณะนี้กลับเป็ซีเหมยเสียเองที่ขนลุกกับการทอดสะพานของหญิงสาวนางแทบอยากจะยกมือและกล่าวว่านับถือๆ
"ข้า..."
"เ้าว่าพลุที่สวยงามมีอันตรายหรือไม่"
คุณหนูหลี่หลิวปรับอารมณ์ตามไม่ทันแต่ก็ยังรักษาสีหน้าไว้ได้ดีแม้จะรู้สึกเสียหน้าขึ้นมาก็ตามก่อนจะตอบคำถามที่เธอถามแทน
"ของสวยงามทุกสิ่งต้องมีปราการที่ป้องกันตัวเองเพื่อไม่ให้สิ่งใดมารบกวนหรือทำร้ายได้ง่ายเช่นกัน"
นี่นางคงสื่อให้เขาระวังซินะช่างเป็หญิงสาวที่ขี้โมโหเสียจริง
"ข้าจะจำไว้" ซีซีกดรอยยิ้มลึกจนเห็นลักยิ้มข้างหนึ่งของเธอแต่ซีเหมยที่เห็นแทบอยากจะวิ่งกลับจวนทันที
คุณหนูใหญ่ที่ตอนนี้โดนพิษร้ายของเสน่ห์ที่ซีซีจงใจปล่อยออกมาก็ยืนนิ่งเสียอาการลืมปั้นสีหน้าหญิงงานชาญฉลาดเมื่อครู่ไปเสียสิ้นไม่นานเสียงพลุก็ดังขึ้นแตกกระจายตัวบนท้องฟ้าสวยงามทั้งเรียกสติและดึงสายตาทุกคนหันกลับไปมองสนใจที่มัน
หญิงสาวทั้งหลายกรูกันไปที่ระเบียงของศาลาที่ยื่นออกไปทางแม่น้ำส่งเสียงชื่นชมหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้ชะตากรรมของพวกเธอ
ซีเหมยเดินมาข้างซีซีก่อนที่จะมองหน้า
"ท่านพี่้าสิ่งใดจากพวกนาง"
ซีซีไม่ตอบสายตาที่ส่งออกมามีแต่ความเ็าเขาเริ่มสร้างลูกไฟกลมๆที่ฝ่ามือก่อนที่จะโยนขึ้นฟ้าไม่ไกลจากกลุ่มพวกนาง
"พี่หญิง!!"ซีเหมยอุทานได้แค่นั้นซีซีก็ดึงตัวเธอออกมาด้วยวิชาตัวเบาที่ไม่รู้ว่าแอบไปฝึกตอนไหนถึงได้รวดเร็วและเงียบเชียบปานนี้
เพียงแค่พวกเธอออกมาจากตรงนั้นลูกไฟที่ซีซีปล่อยออกไปก็ะเิขึ้นทำให้กลุ่มของพวกคุณหนูตระกูลรองใจนตกน้ำตกท่าบางคนก็โดนสะเก็ดไฟที่แขนที่ขาก็เป็แผลพุพองจนน่ากลัวและหากแผลหายก็คงทิ้งรอยแผลเป็ให้เห็นเป็แน่
ซีซีใช้วิชาตัวเบาหิ้วซีเหมยมาไกลมากนางตั้งใจที่จะกลับจวนเลยวันนี้นางพอใจที่ได้แก้แค้นเล็กๆน้อยให้กลับสาวใช้ที่จวนของนางแล้ว
"พี่หญิงให้ข้าเดินทางด้วยตัวเองเถอะข้าอยากลองใช้วิชาตัวเบาที่ข้าฝึกไว้บ้าง"
ซีซีได้ยินดังนั้นก็หยุดที่หลังคาบ้านหลังหนึ่งก่อนจะปล่อยให้น้องสาวลง
"เ้าค่อยๆส่งลมปราณไปที่เท้านะเพราะพลังที่ได้จากการเชื่อมปรานนั้นมากกว่าตอนที่เ้าฝึกแต่ก่อนนัก"
ซีเหมยพยักหน้าก่อนที่จะรวมลมปราณแล้วส่งไปยังเท้าทั้งสองข้างเธอรู้สึกถึงร่างรายที่เบาหวิวจนเธอทรงตัวไม่ได้เล็กน้อย
"ใจเย็นซีเหมยค่อยๆส่งพร้อมะโไปข้างหน้า"
ซีเหมยพยักหน้าอีกรอบพร้อมกับเริ่มใหม่เธอค่อยๆส่งลมปราณพร้อมกับะโ
พึบ!!!!!
ร่างของซีเหมยหายไปต่อหน้าต่อตาอะไรจะเป็เลิศขนาดนั้นซีซียิ้มก่อนที่จะตามไปทันที
พึบ!!!!!!
ร่างของซีซีก็หายไปอีกคนวิชาตัวเบาของทั้งสองนั้นมาอยู่ที่ขั้นเก้าแล้วเป็ผลจากการเชื่อมปรานที่ท่านพ่อของพวกนางทำให้ถ้าตงโฉรู้เขาคงได้แต่ร้องไห้ด้วยความดีใจ(หรือเสียใจ)เพราะเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้คงมีแต่ความโกลาหลยิ่งนัก
*ขั้นหน่วยวัดความยาวจะแบ่งออกเป็.1 ลี้ = 150 จั้ง = 500 เมตร 2 ลี้ = 1 กิโลเมตร หรือ 1000 เมตร