cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

    หกท่านย่า สี่ป้าสะใภ้

    ณ มุมหนึ่งด้านในคฤหาสน์ ยานอวกาศสีขาวได้ลงจอดเป็นที่เรียบร้อยพร้อมกับผู้หญิงสิบคนที่ตอนนี้กำลังเดินลงมา

     

    ใบหน้าของพวกเธอทุกคนนั้นล้วนแต่งดงามเหนือคำบรรยายเมื่อบวกกับรูปร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนใจแล้ว ถ้อยคำที่พอจะนิยามความงดงามและสมบูรณ์แบบนี้ได้คงจะมีเพียงคำว่า 'ยอดหญิงงาม' เท่านั้น

     

    ทั้งสิบคนสวมใส่ชุดเดรสยาวดูล้ำสมัยสีสันต์แตกต่างกัน แต่ที่พวกเธอมีเหมือนกันนั้นคือเข็มกลัดรูปลักษณ์ดวงตาสีทองวิจิตรงดงามติดอยู่บริเวณหน้าอกข้างซ้าย มันคือสิ่งบ่งบอกว่าพวกเธอเป็นคนของตระกูลไป๋ไม่ว่าจะไปที่ไหนในสหพันธ์ก็จะไม่มีใครกล้าสร้างปัญหาให้กับพวกเธอ

     

    "ท่านแม่ เมื่อครู่นี้ตอนที่ยานอวกาศบินเข้ามา ลูกเหมือนเห็นลานหน้าบ้านใหญ่เสียหายไม่มีชิ้นดีเลย ลูกว่าเจ้าตัวแสบไป๋หมิงคงก่อเรื่องอีกแล้วแน่ๆคราวนี้พวกเราจะลงโทษเขาอย่างไรดีเจ้าคะ"หญิงสาวนางหนึ่งเอ่ยปากออกมาเช่นนั้น ทำให้คนอื่นๆอีกเก้าคนพากันหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นแม่ของไป๋หมิงเอง และเป็นหนึ่งในสี่ภรรยาของคุณชายใหญ่ตระกูลไป๋

     

    "ว่ากันว่าเด็กฉลาดมักจะซุกซน หมิงเอ่อร์เองก็น่าจะเป็นเด็กประเภทนั้น เสี่ยวเหมา เจ้าอย่าเคร่งครัดกับเขานักเลย อีกไม่นานหมิงเอ่อร์ก็จะไปเรียนที่ดาราจักรแห่งการศึกษาแล้ว เมื่อถึงวันนั้นบ้านก็คงเงียบเหงามากกว่านี้"เสียงของหญิงสาวอีกคนดังขึ้นมา นี่คือเสียงของหญิงสาวที่อยู่หน้าสุดในบรรดาหญิงสาวทั้งสิบคน และเธอคือหนึ่งในหกภรรยาของจ้าวจักรวาลนิรันดร์ไป๋เทียนซินแถมยังเป็นภรรยาคนแรกอีกด้วย

     

    "ถ้าท่านแม่หนึ่งไม่อยากให้บ้านเงียบก็เร่งให้ท่านพ่อมีทายาทอีกสิเจ้าคะ ลูกได้ข่าวมาว่าที่สำนักวิจัยของน้องไป๋อินในตอนนี้สามารถสร้างยาที่ทำให้อัตราการตั้งครรภ์สูงขึ้นได้แล้ว ต่อให้เป็นจ้าวจักรวาลนิรันด์ก็อัตราความสำเร็จถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ซึ่งนับได้ว่าเยอะมากเลยทีเดียว"หนึ่งในลูกสะใภ้กล่าวเปิดประเด็นขึ้นมา

     

    "หืม น่าสนใจๆ น้องห้า น้องหก ในหมู่พวกเรามีเพียงเจ้าสองคนเท่านั้นที่ยังไม่มีลูก ข้าคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีมากๆ พวกเจ้าสนใจหรือไม่?"

     

    "อืม......ก็น่าสนใจดีนะเจ้าคะ"

     

    "ส่วนข้าจะอย่างไรก็ได้เจ้าค่ะ" ทั้งสองเอ่ยปากตอบออกมาพร้อมกัน

     

    ในขณะที่หญิงสาวทิ้งสิบคนกำลังเดินพลางพูดคุยกันไปอยู่นั้น ไป๋หมิงก็เดินเข้ามาหาพวกท่านแม่และท่านย่าของเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความติ่นเต้นยิ่ง ด้านหลังของไป๋หมิงแน่นอนว่าเป็นไป๋ฉีที่เดินเข้าตามมาติดๆไม่ห่างกาย

     

    "อ๊า นั่นเจ้าตัวแสบนี่......แล้วด้านหลังนั่นใคร?"แม่ของไป๋หมิงเอ่ยปากด้วยความสงสัย ทำให้หญิงสาวอีกสิบคนต่างจับจ้องไปที่หลานชายที่ตอนนี้พาเด็กหนุ่มปริศนาเข้ามา แต่ทว่าเมื่อเห็นหน้าของเด็กหนุ่มทั้งสิบคนก็ถึงกับดวงตาเบิกกว้างไปตามๆกัน

     

    'พระเจ้า! ใบหน้าของเขาเหมือนกันเฉินเอ่อร์มาก'นี่คือความคิดของหญิงสาวทั้งสิบคนในเวลานี้

     

    ยังไม่ทันที่ไป๋หมิงจะเดินมาถึง หนึ่งในหญิงสาวทั้งสิบคนก็พุ่งเข้าไปอยู่ตรงหน้าของไป๋ฉีในทันที ทำให้ทั้งไป๋หมิงและไป๋ฉีสะดุ้งเฮือกไปตามๆกัน

     

    "เจ้าหนู เจ้าเป็นใครกันแล้วมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร"หญิงสาวเบื้องหน้าเอ่ยปากถาม แม้ในใจของเธอจะมีคำตอบอยู่แล้วก็ตามที

     

    "เอ่อ....ข้าชื่อไป๋ฉีขอรับ มาอยู่ที่นี่ก็เพราะท่านพ่อพามา"

     

    "ละ แล้วนามของท่านพ่อเจ้าล่ะ?"

     

    "ไป๋เฉินขอรับ ท่านพ่อข้ามีนามว่า ไป๋เฉิน" สิ้นสุดเสียงของไป๋ฉีหญิงสาวเบื้องหน้าก็พุ่งเข้าสวมกอดชายหนุ่มในทันทีโดยไม่รอข้า ไป๋หมิงที่อยู่ด้านข้างก็พลันหัวเราะคิกคักออกมายกใหญ่

     

    "หลายชายๆ ข้าคือท่านย่าของเจ้า"หญิงสาวกล่าวออกมาน้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ ส่วนไป๋ฉีที่ได้ยินก็กับสั่นสะท้านทำตัวไม่ถูกอยู่ครู่ใหญ่แล้วโอบกอดเธอกลับไปทั้งอย่างนั้น

     

    ต่อมาเพียงไม่กี่ลมหายใจหญิงสาวทั้งเก้าก็เคลื่อนกายเข้ามาล้อมไป๋ฉีโดยพลัน ใบหน้าของพวกเธอทุกคนนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจไม่ต่างอะไรกับหญิงงามที่สวมกอดไป๋ฉีอยู่ในตอนนี้

     

    "เหอะๆดูพวกท่านสิ สนใจแต่น้องชายไป๋ฉีไม่สนใจข้าเลยสักนิดเดียว"ไป๋หมิงบ่นออกมาพร้อมกับแสร้งทำท่าทางน้อยใจ

     

    "ฮุฮุ เจ้าเด็กแสบ โตขนาดนี้ยังชอบเล่นเป็นเด็กไปได้"แม่ของไป๋หมิงป้องปากหัวเราะจากนั้นก็เดินไปตีแขนลูกชายของตัวเองด้วยความหมั่นใส้

     

    ตัดกลับมาทางด้านหญิงสาวที่โอบกอดไป๋ฉีอยู่ในเวลานี้ก็ผละออกจากอ้อมกอดนั้นแล้วกวาดสายตาไปทั่วคฤหาสน์ก่อนที่จะหันมาถามไป๋ฉีว่า "ละ หลายชาย แล้วพ่อของเจ้าไปไหนกัน?"

     

    "ข้าอยู่นี่ขอรับท่านแม่"ยังไม่ทันที่ไป๋ฉีจะกล่าวตอบคำถามนั้น เสียงของไป๋เฉินก็ดังขึ้นโดยพลันพร้อมกับร่างกายของเขาที่ปรากฏตัวด้านหลังของหญิงงามทุกๆคน

     

    "เฉินเอ่อร์"

     

    หญิงสาวหกคนอุทานโดยพร้อมเพรียงกัน แววตาจับจ้องไปยังลูกชายที่ไม่ได้เจอกันนานเกือบหกร้อยปีด้วยความดีใจ และเดินเข้าไปโอบกอดไป๋เฉินทีละคนด้วยความคิดถึงยิ่ง

     

    "ลูกแม่ เจ้ากลับมาครั้งนี้นับว่านำของขวัญใหญ่มาให้พวกเราจริงๆ"แม่ๆทั้งหกคนของไป๋เฉินต่างมองมาที่ไป๋ฉีด้วยความเอ็นดูจับใจ

     

    ไป๋เฉินยิ้มรับ จากนั้นเขาก็เดินมาลูบผมของไป๋ฉีและแนะนำหกท่านย่าสี่ป้าสะใภ้ให้ลูกชายได้รู้จัก โดยไป๋เฉินเริ่มแนะนำหกท่านย่าก่อนโดยเรียงลำดับตามที่ทุกคนในครอบครัวเรียกกัน ซึ่งจะประกอบไปด้วย ท่านย่าหนึ่งม่านเหยา ท่านย่าสองเฟิงซี ท่านย่าสามหลิวอิง ท่านย่าสี่หมิงเฉียน(แม่แท้ๆของไป๋เฉิน) ท่านย่าห้ามู่หลาน และท่านย่าหกจีชิง

     

    ส่วนในด้านท่านป้าสะใภ้ของไป๋ฉีนั้นจะประกอบไปด้วย ป้าสะใภ้หนึ่งฟางซิน ป้าสะใภ้สองหว่านเอ่อร์ ป้าสะใภ้สามหลิงจี และป้าสะใภ้สี่เสี่ยวเหมา(แม่ของไป๋หมิง)

     

    เมื่อไป๋เฉินแนะนำตัวท่านย่าและท่านป้าสะใภ้มาถึงตรงนี้ ไป๋ฉีก็โค้งตัวทำความเคารพอย่างเป็นทางการโดยไม่รอช้า

     

    ต่อมาไป๋เฉินยังบอกอีกว่า ท่านย่าทั้งหกคนของเขานั้นเป็นนักสู้ระดับจ้าวจักรวาลทั้งสิ้น ในขณะที่ป้าสะใภ้ทั้งสี่เองก็มีระดับถึงผู้ปกครองดินแดนซึ่งก็นับว่าเป็นระดับที่สูงมาก

     

    ไป๋ฉีที่ได้ยินก็เช่นนั้นก็พลันตกตะลึงอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร เนื่องจากเขาพอจะคาดเดาได้อยู่แล้วว่าทุกคนที่นี่ล้วนแต่ไม่ธรรมดา อาจเรียกได้ว่าสมเป็นเป็นตระกูลของจ้าวจักรวาลนิรันดร์