ตอนที่ 57
เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)
ไมเด้น : " นัดกันตอนเที่ยงไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงเรียกฉันมาก่อนเวลาละ "
โทรุ : " แค่อยากจะเจอเธอก่อนนะ "
ในช่วงปิดเทอมดันเกิดเรื่องที่ทำให้โทรุและเพื่อนร่วมชั้นออกไปเที่ยวปิดเทอมกันไม่ได้
พวกเขาจึงหาอะไรทำกันช่วงปิดเทอม เนื่องจากพวกเขายังมีเงินจากวันกิจกรรมเหลืออยู่
ทั้งกลุ่มจึงเลือกออกมาหาอะไรทำร่วมกันในช่วงปิดเทอมโดยนัดกันในช่วงเที่ยง
แต่โทรุส่งข้อความให้ไมเด้นมาก่อนเวลาเพื่อที่จะอยู่ด้วยกันสองคน
ไมเด้น : " อยากอยู่กับฉันงั้นเหรอ "
โทรุ : " ก็เป็นแฟนกันไม่ใช่หรือไง "
ไมเด้น : " นั้นสินะ งั้นตามใจฉันหน่อยแล้วกัน "
ไมเด้นลากโทรุไปเข้าร้านเสื้อผ้าของผู้หญิง แต่เธอดันเลือกร้านที่ราคาสูงและกลัวว่าโทรุจะไม่มีเงินจ่าย
เธอจึงจะพาโทรุไปอีกร้านหนึ่ง แต่โทรุก็รู้ว่าไมเด้นอยากได้เสื้อผ้าจากร้านแรกจึงรั้งไมเด้นไว้ก่อน
ไมเด้น : " ไปอีกร้านดีกว่า ร้านนี้แพงไปหน่อย " โทรุดึงมือไมเด้นเอาไว้
โทรุ : " ไม่เป็นอะไรหรอก เธออยากได้ไม่ใช่เหรอ " ลากไมเด้นเข้าไปด้านในร้าน
ไมเด้น : " ฉันก็อยากได้แหละ แต่ดูราคานี้สิ " ชี้ไปที่ป้ายราคาที่โคตรแพง
ราคาเสื้อผ้าของร้านนี้แพงกว่าร้านทั่วไป2-3เท่า ขณะอยู่นอกร้านโทรุจำได้ว่าไมเด้นมองชุดหนึ่งอยู่ตลอด
โทรุจึงเดินไปบอกพนักงานให้ไปหยิบชุดมาให้ไมเด้นลอง พนักงานมองทั้งสองด้วยท่าทีแปลกๆ
โทรุรู้ได้ทันทีเลยว่าพนักงานคิดว่าทั้งสองคนไม่น่ามีเงินพอจะซื้อเสื้อผ้าที่นี่
โทรุ : " เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา " หยิบมือถือขึ้นมาโชว์จำนวนเงินให้พนักงานดู
พนักงาน : " จะรีบไปหยิบมาให้ลองเดียวนี้เลยค่ะ คุณหนูทั้งสอง "
แม่ของโทรุเป็นแพทย์ที่เก่งที่สุดในประเทศ และ พ่อก็เป็นหัวหน้าศูนย์วิจัยของรัฐบาล
แต่ละเดือนพ่อและแม่จะโอนเงินให้โทรุมาเป็นจำนวนมาก
มากกว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐในปัจจุบันที่เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงถึงหลายเท่าตัว
และโทรุก็ไม่ได้ค่อยได้ใช้เงินที่มี เพราะถูกสอนมาโดยคุณเจ้าหน้าที่รัฐ
ซึ่งคุณเจ้าหน้าที่รัฐในตอนที่ยังดูแลโทรุอยู่ เธอยังเป็นเจ้าหน้าที่ระดับล่างเงินเดือนของเธอจึงมีไม่เยอะ
เธอต้องประหยัดเงินในแต่ละเดือนเพื่อให้ผ่านไปแต่ละเดือนให้ได้ เธอจึงสอนให้โทรุประหยัดเงินไปด้วย
ทำให้โทรุเก็บเงินได้เป็นจำนวนมากจากที่พ่อแม่ส่งเงินมาให้ใช้
ไมเด้น : " เป็นไงบ้าง " ไมเด้นโผล่ออกมาพร้อมชุดที่พนักงานไปหยิบมาให้
โทรุ : " ดูดีสุดๆ เลยละ เอาชุดนี้ครับ " ยื่นมือถือให้พนักงานพร้อมจ่ายเงิน
พนักงาน: " ได้เลยค่ะ "
ไมเด้น : " นายมีเงินขนาดนี้เลยเหรอ "
โทรุ : " ฉันเก็บเงินมาตลอดเลยและก็ไม่ค่อยได้ใช้เงินด้วย ลองชุดอื่นด้วยไหม "
โทรุเดินไปหยิบชุดอื่นขณะที่พนักงานเดินไปคิดเงิน ส่วนไมเด้นก็ยังตกใจอยู่ที่โทรุมีเงินเยอะ
ครอบครัวไมเด้นก็จัดว่ารวยอยู่พอสมควร แต่พอเห็นจำนวนเงินที่โทรุมีก็ทำเอาเธอแปลกใจมากๆ
โทรุเลือกชุดมาให้ไมเด้นลองอีกชุด เธอก็ยอมใส่ชุดที่โทรุเลือกมา
โทรุ : " ....................... " ไมเด้นเดินออกมาพร้อมชุดที่โทรุเลือกมา
ไมเด้น : " อย่างเงียบสิ " ไมเด้นเขินที่โทรุจ้องเธอแบบตาไม่กะพริบ
โทรุ : " เอาชุดนี้แหละ ไม่ต้องเปลี่ยนกลับไปชุดเดิมหรอก ........ คิดเงินชุดนี้ด้วยครับ "
พนักงาน : " ได้เลยค่ะ " หยิบถุงที่มีชุดแรกที่ไมเด้นลองไปแล้วให้โทรุ
ไมเด้น : " จะให้ฉันใส่ชุดนี้เหรอ "
โทรุ : " ใช่แล้ว ไปกันเถอะ ใกล้เที่ยงแล้ว " ดึงมือไมเด้นออกจากร้าน
ทั้งสองเดินออกจากร้านเพื่อไปรอกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นปี
ไมเด้น : " เข้าไปถ่ายรูปกันไหม " ชี้ไปที่บูธถ่ายรูป
โทรุ : " ถ่ายรูปคู่เหรอ ไปสิ "
ทั้งสองออกมาเจอบูธถ่ายรูปที่ตั้งอยู่ในเกม Arcade และยังพอเหลือก่อนเที่ยงที่นัดเพื่อนร่วมชั้นปีเอาไว้
จึงตัดสินใจจะเข้าไปถ่ายรูปคู่กันก่อน
ไมเด้น : " เข้ามาแล้วพวกเราต้องทำยังไงต่อ? "
โทรุ : " น่าจะแค่ใส่เหรียญและกดปุ่มมั้ง " โทรุใส่เหรียญและเครื่องก็ทำงาน
ระหว่างถ่ายรูปคู่กันอยู่ในบูธถ่ายรูปโทรุดันเผลอไปมองหน้าไมเด้นและนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันกีฬา
เป็นตอนที่ไมเด้นเข้ามาจูบโทรุต่อหน้าคนอื่นๆ ทำเอาโทรุเขินหน้าแดงขึ้นมา ไมเด้นที่อยู่ข้างๆ ก็เห็นโทรุหน้าแดง
ไมเด้น : " เราเป็นแฟนกันแล้ว นายจะเขินตอนอยู่กับฉันสองต่อสองทำไม "
โทรุ : " ไม่ใช่แบบนั้น แค่นึกถึงตอนวันแข่งกีฬานะ ตอนที่เธอจูบฉันนะ "
ไมเด้น : " ก็ตอนนั้นผู้หญิงคนอื่นแย่งตัวนายนะสิ "
โทรุ : " เธอหึงงั้นเหรอ? "
ไมเด้น : " ก็ใช่นะสิ!! "
โทรุ : " อืม! เธอจะว่าฉันไหมถ้าจะจูบเธอคืนบ้างนะ "
ไมเด้น : " .................... ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ "
ในบูธถ่ายรูปค่อนข้างปิดมิดชิด ทำให้ไม่มีใครจากข้างนอกมองเห็นด้านในบูธถ่ายรูป
โทรุจูบกับไมเด้นอยู่ด้านในบูธถ่ายรูป ไมเด้นบีบมือของโทรุจนแน่น ทำเอาโทรุรู้สึกเจ็บที่มือ
ระหว่างที่กำลังจูบกันบูธถ่ายรูปก็ถ่ายรูปสุดท้ายในตอนที่ทั้งสองกำลังจูบกันอยู่พอดี
แม้ว่าบูธถ่ายรูปจะทำงานเสร็จสิ้นแล้ว แต่ทั้งสองที่ยังมีอารมณ์ร่วมกันอยู่ก็ยังจูบกันต่อไป
จนกระทั่งโทรศัพท์ของโทรุก็ดังขึ้น
เม็ก : " อยู่ไหนวะ คนอื่นๆ มาถึงแล้ว "
โทรุ : " จะไปเดียวนี้แหละ "
ไมเด้น : " รีบไปกันเถอะ "
โทรุ : " เกือบลืมรูปถ่าย "
ทั้งสองเดินออกจากบูธถ่ายรูปเพราะเพื่อนๆ โทรมาตามแล้ว โดยเกือบลืมรูปที่ถ่ายสองชุดเอาไว้
พอโทรุหยิบรูปมาดูก็เอาให้ไมเด้นไป1ชุด
ไมเด้น : " ถ่ายออกมาดูดีอยู่นะ "
โทรุ : " ดูรูปสุดท้ายสิ "
รูปสุดท้ายคือรูปตอนที่ทั้งสองกำลังจูบกัน พอไมเด้นเห็นรูปนั้นก็หน้าแดงและรีบเก็บรูปนั้นเข้ากระเป๋าทันที
ทั้งสองเดินมารวมกลุ่มกับเพื่อนร่วมชั้นที่รออยู่
กลุ่มเด็กเนิร์ด : " คู่รักมาช้ากันจริง "
โทรุ : " มาก่อนเวลาต่างหาก "
ทั้งสองเดินแยกกัน โดยโทรุเดินไปรวมกับกลุ่มพวกผู้ชาย
ส่วนไมเด้นก็เดินไปรวมกลุ่มกับพวกผู้หญิง
กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " ปกติเธอไม่ใส่ชุดแบบนี้นะ ไมเด้น "
ไมเด้น : " แค่เปลี่ยนแนวนะ "
กลุ่มผู้หญิง : " เอาใจโทรุสินะ "
ปกติไมเด้นไม่ชอบใส่กระโปรงเพราะเคลื่อนไหวลำบาก เธอจะใส่ชุดที่เคลื่อนไหวได้สะดวก
ชุดที่เธอใส่คือชุดที่โทรุซื้อให้ก่อนหน้านี้ แต่ไมเด้นไม่ได้บอกเพื่อนว่าโทรุซื้อชุดนี้ให้
ทำให้เพื่อนๆ คิดว่าไมเด้นใส่ชุดนี้มาออกเดทกับโทรุเพราะเห็นทั้งสองเดินมาด้วยกันในตอนแรก
แม้จะนัดกันมาแล้ว แต่พวกเขาก็ยังสรุปไม่ได้ว่าจะมาทำอะไรกัน จึงจับกลุ่มพูดคุยกัน
ระหว่างที่พูดคุยกัน คนที่ไม่คาดคิดก็มารวมด้วย
กลุ่มเด็กเนิร์ด : " เห้ย!! ไอ้นีโร่มาวะ " เพื่อนทั้งชั้นปีก็หันไปหานีโร่
เม็ก : " มาไงวะมึงเนี่ย "
โทรุ : " พวกเขาให้มึงออกมาด้านนอกแล้วเหรอ " พวกเขาหมายถึงเจ้าหน้าที่รัฐ
นีโร่ : " กลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติแล้วละ แต่ยังโดนตามติดอยู่ "
นีโร่เดินมาเข้าร่วมกลุ่มกับเพื่อน โดยยังมีเจ้าหน้าที่รัฐบางส่วนค่อยตามนีโร่เพื่อความปลอดภัยด้วย
กลุ่มผู้ชาย : " ไอ้โทรุบอกให้ไปสวนน้ำไปไหม? "
กลุ่มผู้หญิง : " ไม่ไป!! ไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยน "
กลุ่มผู้ชาย : " งั้นพวกเธอจะไปไหนละ "
กลุ่มผู้หญิง : " ................. พวกเรายังคิดไม่ออกเลย "
กลุ่มนักเรียนปี 4 รวมกลุ่มตัดสินใจว่าจะไปเที่ยวที่ไหนด้วยกันอยู่ ซึ่งก็ยังไม่มีใครตัดสินใจได้
โทรุบอกให้กลุ่มผู้ชายไปเสนอให้ไปสวนน้ำที่เคยไปกับไมเด้นมาก่อน แต่พวกผู้หญิงก็ไม่เห็นด้วย
กลุ่มเด็กเนิร์ด : " พวกเราคิดดูแล้ว จากเงินที่มีพอจะเข้าร้านบุฟเฟ่ต์อยู่นะ "
กลุ่มผู้ชาย : " พวกผู้หญิงจะเอาด้วยไหม "
กลุ่มผู้หญิง : " ................. เอางั้นก็ได้ น้ำหนักขึ้นแหง "
_______________________________จบตอน_______________________________
รายละเอียดบุคคลสำคัญระดับ 7 ทั้ง 6 คน (Part 2)
ชื่อ : 'เจ้าหญิงอลิซาเบธที่ 14'
ชื่อจริง : "??????? "
เพศ : หญิง
อายุ : 17
รูปแบบพลัง : รูปแบบพิเศษ
ความสามารถ :
ดวงตาของเธอมีความสามารถในการควบคุมสิ่งมีชีวิตผ่านการมองเห็นของเธอ
โดยไม่จำเป็นต้องเห็นสิ่งมีชีวิตทั้งตัว การเห็นเพียงเศษเสี้ยวของร่างกายเธอก็สามารถควบคุมสิ่งมีชีวิตนั้นได้
เมื่อสิ่งมีชีวิตนั้นโดนควบคุมด้วยพลังของเธอแล้ว สิ่งมีชีวิตที่ถูกควบคุมก็จะได้รับพลังแบบเดียวกับดวงตาของเธอ
และเมื่อสิ่งมีชีวิตที่ถูกควบคุมมองเห็นสิ่งมีชีวิตอื่น เธอก็จะควบคุมสิ่งมีชีวิตนั้นได้อีกด้วย
แถมสิ่งมีชีวิตนั้นก็จะได้รับพลังของเธอไปอีก
(เหมือนกับการส่งต่อพลังไปเรื่อยผ่านการมองเห็นโดยคนที่ควบคุมทุกอย่างคือตัวเจ้าหญิง)
ข้อเสียเดียวของพลังของเธอคือเธอจะต้องลืมตาอยู่ตลอดขณะใช้พลัง หากเธอหลับตาลง
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เธอควบคุมอยู่ก็จะหลุดการควบคุมทันที
รายละเอียด :
ชื่อ 'เจ้าหญิงอลิซาเบธที่ 14' ก็ได้มาจากเจ้าหญิง 'เจ้าหญิงอลิซาเบธที่ 2' ของประเทศอังกฤษ
แต่คนเขียนไม่อยากให้เป็นปัจจุบันมาก จึงให้เป็นเจ้าหญิงลำดับที่ 14 ให้ไกลจากปัจจุบันไปเลย
ชื่อ : 'เรย์'
เพศ : ชาย
อายุ : 16
รูปแบบพลัง : รูปแบบปลดปล่อย
ความสามารถ :
ปลดปล่อยรังสีอันตรายออกจากร่างกาย รังสีที่ปลดปล่อยออกมามีระดับอันตรายที่สูงมาก
รังสีพวกนี้สามารถทำลายชั้นบรรยากาศของโลกได้ง่ายๆ แม้ว่าจะถูกปลดปล่อยออกมาเพียงน้อยนิด
รังสีที่ถูกปลดปล่อยออกมามีหลายรูปแบบที่สามารถระบุได้เช่น รังสี X , รังสีแกมมา และ รังสีคอสมิก
และยังมีรังสีอีกหลายประเภทที่ยังระบุไม่ได้อีกหลายชนิด
รายละเอียด :
ชื่อ 'เรย์' ก็ได้มาจาก 'Radiation' ที่หมายถึง 'รังสี'
ใช้ชื่อ 'เรย์' เพื่อให้เข้ากลุ่มกับ 4 มหาอำนาจคนอื่นๆ ที่มีธีมแนวพลังจากนอกโลก
ชื่อ : นีโร่
เพศ : ชาย
อายุ : 16 (เก่า) > 17 (ใหม่)
รูปแบบพลัง : รูปแบบพลังจิต
ความสามารถ :
การควบคุมการไหลเวียนของเวลา สามารถชะลอเวลาหรือหยุดเวลาได้
โดยสามารถควบคุมเป็นพื้นที่ขนาดเล็กไปถึงพื้นที่ขนาดใหญ่ ไปจนถึงชะลอหรือหยุดเวลาทั้งหมด
แต่ไม่สามารถย้อนเวลาได้
นีโร่สามารถปลดปล่อยคนที่โดนพลังของเขาให้ขยับได้ตามปกติขณะที่นีโร่ใช้พลังอยู่
นีโร่คือหนึ่งในคนที่พลัง Fate มากที่สุดเท่าที่เคยบันทึกมา การใช้พลังของนีโร่แต่ละครั้ง
แม้ว่าจะใช้พลังเพียงน้อยนิดก็อาจจะทำให้เสาสัญญาณที่อยู่ไกลเป็นกิโลเมตรส่งสัญญาณเตือนได้
รายละเอียด :
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรีไรท์ที่คนแต่งเคยแต่งเอาไว้แล้ว
คนแต่งจึงเอาชื่อจากนิยายที่เคยแต่งเอามาแล้ว (ชื่อจากนิยายที่เคยแต่ง 'ดิโอ')
มาเปลี่ยนเป็น 'นีโร่' แทน