ย้อนกลับมารอบนี้ ไม่ขอเป็นผู้กล้า (Rewrite)

    บทที่33 สอบคัดเลือก บทสี่ (ด้านมืด)

            “นี่แกคิดจะสู้กับพวกเรางั้นหรือ” เฮนรี่กล่าวพลางยิ้มเยาะ เมื่อเห็นริชาร์ดชักดาบของตนออกมา“แกโชคร้ายเองนะพวก ที่ดันมาเลือกฉัน ตอนแรกฉันกะว่าจะจับคู่กับลอร์ดโจอี้ และเสมอด้วยกันเสียหน่อย แต่เจอไอ้ไพร่แบบแกมาท้าไม่ดูตัวเอง มันคงต้องสั่งสอนให้รู้ถึงอำนาจของขุนนางเสียบ้าง”


            ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีกันสองคน และใช้อาวุธเวททั้งคู่ซึ่งเหนือกว่าริชาร์ด แต่ทว่าตัวเขาในตอนนี้ไม่ได้รู้สึกกลัวหรือประหม่า เพราะแรงกดดันของทั้งสองนนั้นน้อยกว่าหมาป่าปีศาจสองหัวเสียอีก


            ริชาร์ดโคจรประสานเวทตามข้อต่อร่างกายทั้งหกจุดทันที ตามที่แลนซ์เคยสอน ถึงแม้จะอยู่ในสถาณการณ์วิกฤติแต่ทว่าเขายิ่งมีสมาธิ และใจเย็นยิ่งขึ้น จากนั้นก็ชิงโจมตีอีกฝ่ายเสียก่อน


            “เฮ้ย ระวัง” มัสแตงตะโกนเรียกเฮนรี่ที่มีทีท่ายิ่งผยองด้วยความตกใจ ก่อนจะใช้ง้าวเวทสีทองของตนปัดป้องดาบของริชาร์ดที่พุ่งเข้ามาโจมตีเฮนรี่ซึ่งๆหน้าเอาไว้ได้ทัน เฮนรี่ถอยหนีโดยสัญชาตญาณทันที


            “เอาเรื่องเหมือนกันนี่หว่า” เฮนรี่กล่าวเสียงสั่น หากมัสแตงไม่กันการโจมตีเอาไว้ให้เขาอาจตายไปแล้วก็ได้ “ฉันจะสั่งสอนความอวดดีนั้นเอง”


            มัสแตงใช้ง้าวของตนปัดดาบของริชาร์ดออกไป ก่อนจะหมุนตัวเสริมแรงแล้วใช้ง้าวฟาดอย่างหนักหน่วง แน่นอนว่าริชาร์ดสามารถหลบการโจมตีนั้นได้ แต่เขาเลือกที่จะใช้วิชากำแพงมานา วิชาย่อของการโคจรประสานเวทรับง้าวนั้นเอาไว้ ก่อนจะเหวี่ยงดาบฟันใส่ช่วงข้อมืออีกฝ่ายที่มีระยะอาวุธยาวกว่า เพื่อหวังปลดอาวุธ


            แต่ทว่ามัสแตงเองก็ใช้โล่มานาขึ้นมากันได้เช่นกัน ก่อนที่ทั้งสองจะประอาวุธกันในระยะประชิด แล้วเบียดกระแทกชนิดหายใจรดต้นคอ


            “เอาเรื่องนี่หว่าไอ้ไพร่” มัสแตงกล่าว “ไม่คิดว่าผู้เข้าใหม่จะมีคนใช้โล่มานาได้ ไพร่อย่างแกนี่ตั้งใจจะทำให้เวทมนตร์มัวหมองสินะ”


            จังหวะนี้เฮนรี่ลอบเข้าด้านหลังริชาร์ด เขาตั้งใจจะใช้ดาบแทงริชาร์ดจากด้านหลัง ริชาร์ดนั้นรู้ทัน เขาเลยสร้างโล่มานาขึ้นมากั้นเฮนรี่เอาไว้ เฮนรี่นั้นแสดงสีหน้าตกใจที่อีกฝ่ายสามารถแบ่งสมาธิมาป้องกันเขาได้


            แต่ด้วยความที่ริชาร์ดแบ่งสมาธิมาสร้างโล่มานา จึงทำให้เขาสูญเสียกำลังในการปะทะกับมัสแตง เขาเป็นฝ่ายถอยร่น และต้องเอี้ยวตัวหลบการแทงง้าวของอีกฝ่าย แต่ทว่าแค่การเอี้ยวตัวหลบอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ เพราะมัสแตงบิดข้อมือหันคมง้าวแล้วฟันตามทิศทางการหลบของริชาร์ด จนหน้าท้องเขาได้รับบาดแผล ถึงแม้จะเป็นแผลตื้นๆ


            “เสร็จฉันล่ะ”


            จังหวะที่ริชาร์ดกำลังหลบการโจมตีของมัสแตง เฮนรี่ซึ่งรอจังหวะนั้นร่างวงเวทสายฟ้าขึ้นมาตรงหน้าเขา ก่อนที่จะสั่งโจมตีด้วยลูกศรสายฟ้าขนาดเท่าท่อนแขนใส่ริชาร์ด


            ทั้งมัสแตงและเฮนรี่เข้าใจว่าริชาร์ดต้องเสียท่าการโจมตีนี้แน่ เพราะตอนนี้ริชาร์ดโดนดักทั้งหน้าทั้งหลัง แต่ทว่าริชาร์ดกลับกระโดดสูงกว่าหนึ่งเมตร และใช้กำแพงมานาเหยียบตัวขึ้นไปต่อจนเกือบจะชนกับโดมเขตแดน


            “หนอยไอ้บ้า หนีไปสูงเลยนะ” เฮนรี่กล่าว “ลอร์ดมัสแตง ผมใช้วิชากำแพงมานาไม่ได้ ผมจะดักสอยมันข้างล่างนี้ ส่วนท่านขึ้นไปสู้กับมันข้างบนแล้วกันนะ”


            มัสแตงสะอึกเล็กน้อยเมื่อได้ยินเฮนรี่กล่าว ดูท่าเขาเองก็ไม่ได้เชี่ยวชาญการโคจรประสานเวท เขาสามารถใช้โล่มานากับเสริมพลังได้ แต่เขาไม่สามารถใช้กำแพงมานาได้


            “เฮอะ สูงแค่นั้นเดี๋ยวฉันจะจัดการมันเอง” มัสแตงกล่าวก่อนจะเรียกวงมหาเวทขนาดหนึ่งเมตรขึ้นมา ก่อนที่เขาจะเริ่มร่ายคาถา


            “ด้วยพลังของวิหคสายฟ้าจงมาสู่ข้า สายฟ้าฟาดและพายุซึ่งพัดพาสู่ปีกจงกลายมาเป็นพลัง...”


            “คิดว่าฉันจะรอแกร่ายเวทสินะ” ริชาร์ดกล่าวขณะเตรียมเรียกวงเวทธรรมดาแบบยิงเร็วมาสกัดมัสแตง แต่ทว่าระหว่างที่ริชาร์ดกำลังจะยิงสกัดนั้นเขาต้องหลบลูกศรสายฟ้าของเฮนรี่ที่ยิงมาใส่เขาอย่างฉิวเฉียด ดูเหมือนอีกฝ่ายพยายามจะโจมตีเขาเพื่อถ่วงเวลาให้มัสแตงใช้มหาเวท


            “โชคดีที่แกยิงได้ไม่ต่อเนื่องนะ” ริชาร์ดกล่าวพลางมองไปยังเฮนรี่ ที่ต้องเริ่มรวบรวมสมาธิเพื่อร่างวงเวทขึ้นมาใหม่ เพราะขีดจำกัดของเด็กอายุสิบสองอย่างเฮนรี่คือร่ายเวทหนึ่งวง ยิงได้หนึ่งครั้ง ทำเอาริชาร์ดยิ้มเยาะทันที


            “รู้แล้วล่ะ ว่าทำไมอาจารย์แลนซ์ถึงได้บอกให้ฉันมั่นใจในตอนเอง”


            ริชาร์ดเรียกวงเวทสายฟ้าออกมาได้ก่อนที่เฮนรี่จะร่างเสร็จ ความเร็วในการสร้างวงเวทของเขากับของเฮนรี่นั้นเรียกว่าอยู่กันคนละชั้น ลำแสงสายฟ้าขนาดเล็กถูกยิงออกจากวงเวทของริชาร์ด ช็อตเฮนรี่จนร่างของเขาชักกระตุกและล้มลงกับพื้นทันที


            ริชาร์ดยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนที่เขาจะต้องผงะและรีบเปลี่ยนอารมณ์ เมื่อพบว่ามหาวงเวทของมัสแตงกำลังร่ายอย่างต่อเนื่อง วงมหาเวทของมัสแตงนั้นไม่ใช่แค่สีเหลืองของธาตสายฟ้าอย่างเดียว หากแต่ทว่ามันมีสีเขียวของธาตุลมแซมอยู่ด้วย บ่งบอกให้รู้ว่ามหาเวทที่เขาใช้นั้น เป็นมหาเวทธาตุผสม


            “...ข้าจะใช้ปีกทั้งสองของเจ้าเพื่อตัดสินเหตุการณ์เบื้องหน้า พายุและสายฟ้าเอ๋ย จงมาเป็นพลัง ไลท์นิ่ง ทอร์นาโด (Lightning Tornado)”


            พายุสายฟ้ารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว และยิงออกมาในลักษณะลำแสงใส่ริชาร์ด ทำเอาริชาร์ดต้องรีบเคลื่อนตัวหลบไปทางอื่น ด้วยการสร้างกำแพงมานาออกมาอีก แล้วใช้เป็นฐานเหยียบ


            น่าเสียดายที่ริชาร์ดสร้างกำแพงมานาได้แค่สองอันเท่านั้น จึงทำให้เขาไม่สามารถไปต่อได้ พายุสายฟ้านั้นพุ่งกระแทกกับโดมบาเรียสีดำ จากนั้นมันจึงเริ่มค่อยๆดูดริชาร์ดให้เข้าไปในพายุ


            แน่นอนว่าริชาร์ดซึ่งอยู่กลางอากาศไม่สามารถต้านแรงของพายุได้ เขาร้องเสียงหลงก่อนจะถูกพายุดูดเข้าไป


            มีเสียงราวกับว่าสายฟ้าฟาดผ่าอะไรบางอย่าง พร้อมกับเสียงปั่นของพายุ มัสแตงนั้นหัวเราะชอบใจทันที


            “ฮ่าๆๆๆ สุดท้ายแกก็ตายเพราะมหาเวทของฉัน เป็นยังไงล่ะ”


            มีเสียงฟ้าผ่าอีกที แต่ทว่าเสียงฟ้าผ่านี้ดังมาจากในพายุของมัสแตง ก่อนที่ความเร็วของพายุจะค่อยๆลดลง แล้วถูกปัดเป่าด้วยพลังที่มาจากข้างใน


            วงมหาเวทสีเหลืองของริชาร์ดปรากฏอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับร่างของเขาลอยตัวอยู่ด้วยเวทกำแพงมานาซึ่งใช้เป็นฐานเหยียบ ภาพนี้ทำเอาทั้งมัสแตง และเฮนรี่ที่ลุกขึ้นยืนได้แล้วต่างไม่อยากเชื่อ


            ร่างกายของริชาร์ดนั้นบาดเจ็บเล็กน้อย และสิ่งที่ช่วยเขาเอาไว้ก็คืออาวุธของเขานั่นเอง ในโกร่งดาบของริชาร์ดมีวัตถุคริสตัลเล็กๆกำลังเรืองแสงสีดำ และเริ่มทำการดูดซับเวทมนตร์โดยรอบ จากนั้นมันก็แปรเปลี่ยนพลังของศัตรูเป็นพลังของมัน และส่งไปให้กับดาบ จนริชาร์ดอาศัยพลังดาบร่างมหาวงเวทได้ทันที

    “ตาฉันเอาคืนบ้างนะพวก” ริชาร์ดกล่าวก่อนจะเริ่มร่ายเวททันที 


            “พลังแห่งกิเลนสวรรค์จงฉีกกระชาก วัชระจากฟากฟ้าจงลงมาสถิตย์ในดาบ จงทลายอุปสรรคที่กั้นขวางตัวข้าทั่วทุกแห่งหน เฮฟเว่น แสลช!!”


    ทั้งมัสแตงและเฮนรี่ต่างร้องเสียงหลง ก่อนที่คลื่นสายฟ้าของริชาร์ดจะถ่าโถมร่างของทั้งสอง


            ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน แลนซ์ได้ให้ริชาร์ดดูเมล็ดพันธุ์แห่งหายนะที่เขามี แน่นอนว่าริชาร์ดเคยได้ยินเรื่องของพวกมันมาบ้าง แต่นี่เป็นครั้งแรก ที่เขาเคยเห็นและสัมผัส


            “เคยได้ยินมาว่ามันมีราคาแพงมาก และศาสนจักรรับซื้อไม่อั้น เพื่อเอาไปใช้ในการทดลอง”


            “ถูกต้อง ฉันและแอนนามีทรัพย์สินก็เพราะไล่ล่าพวกมันนี่ล่ะ”


            “อาจารย์แลนซ์เป็นใครกันแน่นะ” ริชาร์ดกล่าว “ยิ่งรู้จักคุณผมยิ่งรู้สึกว่าคุณมีอะไรลึกลับกว่าที่คิดเลยล่ะ”


            “เรื่องของฉันน่ะช่างมันก่อน” แลนซ์กล่าว “ฉันจะมอบมันให้นายอันหนึ่ง ไว้เสริมพลังในอาวุธ แต่มีข้อแม้ว่านายจะต้องทำให้มันยอมรับให้ได้”


            “ถึงผมจะไม่รู้ว่าเสริมในอาวุธแล้วจะได้ผลลัพธ์อะไร แต่การจะทำให้มันยอมรับต้องทำยังไงครับ”


            “ประเภทเดียวกับการทำพันธสัญญา” แลนซ์กล่าวก่อนจะเดินที่ไปพื้นทราย แล้ววาดวงเวทพันธสัญญารูปดาวห้าแฉก ก่อนจะเขียนอักขระเพื่อทำพันธสัญญาเอาไว้ในนี้ หลังจากนั้นเขาก็คว้าดาบบาสตาร์ดของริชาร์ดมา แล้วฝังเมล็ดพันธุ์ลงในใบดาบทันที และปักมันลงในวงเวทพันธสัญญา


            “หากนายไม่ทำให้มันยอมรับ นายก็จะไม่มีวันได้ดาบคืน”


            ริชาร์ดกลืนน้ำลายคำโต ดาบบาสตาร์ดของเขาใช้เงินเก็บตัวเองทั้งหมดซื้อมา แน่นอนว่าจะให้ไปซื้อใหม่ในเร็วๆนี้เขาก็ไม่มีเงิน


            ดังนั้นริชาร์ดจึงเดินไปจับดาบ เขารู้สึกว่าดาบนั้นดูดพลังมานาในร่างของเขาไปอย่างไม่สิ้นสุด แต่ทว่าริชาร์ดอดทนและพยายามเสริมพลังมานาในร่างด้วยการหายใจ และแปลงมานาเป็นพลังเวท


            หลังจากผ่านไปได้ราวห้านาที ในที่สุดดาบก็หยุดการดูดพลังของเขา พร้อมกับเรืองแสงสีดำขึ้นมาชั่วครู่


            “เยี่ยมมากริชาร์ด นายได้อาวุธปราบหายนะมาครอบครองแล้ว” แลนซ์กล่าว “แน่นอนว่ามันสามารถใช้สู้กับจอมเวทและมอนสเตอร์ได้ด้วย ไม่ต่างอะไรจากอาวุธเวทเลยล่ะ รักษามันเอาไว้ให้ดี”


            “อาวุธปราบหายนะ” ริชาร์ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ “ผมได้สิ่งที่ต่อสู้กับพวกหายนะสีดำมาไว้ในครอบครองสินะครับ”


            แลนซ์พยักหน้ารับ ก่อนจะใช้เวทเสริมพลังช่วยฟื้นฟูพลังในร่างของเขา


            ริชาร์ดย้อนนึกถึงสิ่งที่แลนซ์ให้เขามา มันยอดเยี่ยมเสียยิ่งกว่าอาวุธเวทมนตร์เสียอีก เขาชื่นชมดาบในมือ พลางมองไปยังร่างของมัสแตงและเฮนรี่ที่สลบสไลไม่ได้สติ


            ริชาร์ดล้วงกระเป๋ากางเกงของเฮนรี่เพื่อเอาสร้อยคอทั้งสองอันมา ถึงแม้เขาจะได้หลักฐานมาครอบครองแล้ว แต่ไม่มีกรรมการตัดสินนี่สิ


            ระหว่างที่เขากำลังคิดแบบนี้ จู่ๆอาจารย์ลอร่าก็เดินเข้ามาในเขตเดิน เธอถึงกับผงะเมื่อเห็นผู้ช่วยคุมสอบหมดสภาพไปด้วย


            “นี่มันอะไรกัน” อาจารย์ลอร่ากล่าวก่อนจะดูใบรายชื่อจากกระดาษของเธอ “เธอเป็นคนทำหรือ ริชาร์ด”


            “ครับ ผมทำ” ริชาร์ดกล่าวก่อนจะชูสร้อยคอทั้งสองขึ้นมา “อีกฝ่ายใช้สองรุมหนึ่ง พวกนั้นรังเกียจที่ผมไม่ใช่ขุนนาง ดีที่ผมรอดมาได้”


            “อาจารย์ครับ...”มัสแตงกล่าวเสียงสั่น ก่อนจะลุกขึ้นมาแย้ง “ไอ้เด็กคนนั้นมันโจมตีทีเผลอ ตอนที่ผมกำลังอธิบายกติกาอยู่ หลังจากนั้นมันก็แย่งสร้อยคอไป อาจารย์ต้องปรับมันตกนะครับ”


            “ใช่แล้ว” เฮนรี่กล่าวสนับสนุน พลางลุกขึ้นมาบ้าง “ผมไม่นึกเลย ว่าจะมีคนโกงในการสอบครั้งนี้”


            “อย่างงั้นหรือ” อาจารย์กล่าว “มัสแตง เธอนั้นอ่อนแอขนาดที่จะให้เด็กภายใต้คุมสอบมารังแกเลยหรือ ถ้าเป็นแบบที่เธอว่าจริง ฉันขอปลดเธอจากหน้าที่ผู้ช่วย และจะพิจารณาสถาณะนักเรียนของเธอที่หลังนะ”


            มัสแตงถึงกับเหงื่อตก เมื่อได้ยินเช่นนั้น


            “เฮนรี่ ริชาร์ด ฉันจะให้พวกเธอทำการประลองกันอีกครั้งหนึ่ง โดยครั้งนี้ฉันจะตัดสินเอง ดีไหม”


            ริชาร์ดพยักหน้ารับ ในขณะที่เฮนรี่ทำหน้าเหวอพร้อมส่ายหน้า ก่อนจะชี้ไปที่ริชาร์ด


            “อาจารย์จะยอมรับไอ้คนขี้โกงจริงๆหรือครับ คนโกงแบบมันเข้าไปโรงเรียนเสียหายนะ”


            “อีกฝ่ายเองก็ยืนยันว่าพวกเธอรุม” อาจารย์กล่าว “ในเมื่อไม่รู้ว่าใครจริง ใครหลอก ก็ให้ประลองใหม่ตั้งแต่ต้นนั่นแหละดีแล้ว หากเธอไม่พอใจ ฉันจะตัดสินให้เธอตกรอบนะ”

            เฮนรี่พยักหน้ารับเสียงเครียด ก่อนที่ทั้งเขาและริชาร์ดจะดื่มยาฟื้นฟูพลังอย่างดีจากอาจารย์ ทำให้พลังกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง หลังจากนั้นทั้งสองก็รับสร้อยคอจากอาจารย์ แล้วเริ่มตั้งท่าต่อสู้


            “ว้ากก” เฮนรี่ตะโกนเสียงดังลั่น พลางเสริมพลังที่เท้าเพื่อเข้าหาริชาร์ดด้วยความเร็วสูง ก่อนที่เขาจะกวัดแกว่งดาบด้วยเพลงดาบที่ชำนาญและว่องไวตามแบบฉบับที่ถูกฝึกมา 


            ริชาร์ดนั้นหลบเพลงดาบนั้นได้ ก่อนที่เขาจะใช้โล่มานาดักทิศทางการฟันของเฮนรี่เอาไว้ ทำเอาดาบเฮนรี่กระดอนกลับจนมือของเขาระบมทันที หน้าท้องของเขาเปิดว่างในจังหวะนี้ ริชาร์ดอาศัยจังหวะนี้รวมพลังที่เท้าแล้วถีบใส่จนอีกฝ่ายล้มกลิ้ง


            “แก ไอ้ไพร่โอหัง” เฮนรี่กล่าวด้วยเสียงเจ็บแค้น ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นมาพลางตั้งท่าสู้ใหม่


            จังหวะนี้เองริชาร์ดร่ายเวทสีเหลืองขึ้นตรงหน้า ก่อนจะยิงเวทสายฟ้าแบบช็อตใส่อีกฝ่าย เฮนรี่นั้นไม่สามารถป้องกันหรือหลบความไวของเวทนี้ได้ ร่างของถูกช็อตจนล้มลง พลางเงยหน้ามองริชาร์ดด้วยสีหน้าที่เจ็บแค้น


            “ส่งสร้อยมาซะ” ริชาร์ดกล่าวพลางใช้ดาบจี้คออีกฝ่าย เฮนรี่กัดฟันแน่น หลังจากนั้นเขาก็ทำในสิ่งที่ริชาร์ดนึกไม่ถึง นั่นคือวิ่ง


            เฮนรี่โคจรประสานเวทที่เท้าของตน พลางวิ่งหนีริชาร์ดไปทั่วสนาม ทำเอาริชาร์ดต้องวิ่งไล่อีกฝ่ายโดยไม่จำเป็น


            และเฮนรี่ก็กึ่งสู้กึ่งหนี เขาพยายามอย่างมากที่จะรักษาสร้อยคอเอาไว้ จนผลสุดท้ายการประลองออกมาเสมอกัน


            เมื่ออาจารย์ลอร่าประกาศผล เฮนรี่ดีใจจนกระโดดโลดเต้น ในขณะที่ริชาร์ดเอามือก่ายหน้าผาก ที่เขาต้องมาเสมอกับคนแบบนี้


            “ขอโทษด้วยนะ ที่ครูช่วยเธอจากความอยุติธรรมไม่ได้” อาจารย์ลอร่ากล่าวหลังจากริชาร์ดและเฮนรี่ออกจากสนามไปแล้ว “แต่ฉันสัญญา จะพยายามให้การโกงในครั้งนี้มีน้อยที่สุด เท่าที่จะทำได้”


            “เฮ้ย เซอร์ลอร่า” มัสแตงตะโกนเรียกเธออย่างไม่สบอารมณ์ “คงไม่ลืมคำสั่งของท่านผู้อำนวยการมาริคหรอกนะ ว่าปีนี้ให้ลดจำนวนไพร่ให้ได้มากที่สุด ไอ้ที่เธอทำเมื่อกี้มันหมายความว่าอะไร ลืมความภาคภูมิใจของขุนนางไปแล้วหรือ อย่าบอกนะว่าโรงเรียนนี้มันเปลี่ยนเธอให้มองพวกไพร่ทัดเทียมกับขุนนางอย่างเรา”


            “เมื่อกี้ไม่ใช่ไพร่ แต่เป็นบุตรหลานของเจ้าหน้าที่รัฐ” อาจารย์กล่าว “นายนั่นแหละพ่ายแพ้ให้เด็กปีหนึ่งทั้งที่ใช้สองรุมหนึ่ง ถ้าท่านมาริครู้เรื่องนี้เข้า คิดว่าเขาจะเอานายไว้หรือ”


            มัสแตงเถียงไม่ออก เขาได้แต่กัดฟันแน่น ก่อนที่ลอร่าจะเดินออกไป แล้วปล่อยให้มัสแตงใช้อำนาจของตนได้ตามใจชอบ ภายในสนามแห่งนี้

    คล้ายกับเรื่องย้อนกลับมารอบนี้ ไม่ขอเป็นผู้กล้า (Rewrite) ที่คุณอ่าน