เทพธิดาน้อยไลฟ์สตรีม เปลี่ยนโชคชะตา

บทที่ 40

คำเตือนจากศัตรูที่ยิ้มสวย

"เร็วเข้าพี่รอง! วางพี่ใหญ่ลงบนเตียง! แล้วไปเอาหยกเย็นมา!"

เสียงตะโกนของเสี่ยวเป่าดังก้องไปทั่วบ้านตระกูลกู้ทันทีที่ประตูห้องนอนเปิดออกกู้หยูแบกร่างอันหนักอึ้งของกู้หลินวางลงบนเตียงอย่างทุลักทุเลสภาพของพี่ใหญ่ตอนนี้ดูน่ากลัวยิ่งนัก ผิวหนังแดงก่ำราวกับถูกไฟลวกเส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ และมีไอร้อนแผ่ออกมารอบตัวจนอากาศในห้องเริ่มบิดเบี้ยว

"หยกเย็น! หยกเย็นอยู่ไหน!"กู้หยูวิ่งรื้อค้นลิ้นชักหัวเตียงด้วยมือสั่นเทา

"อยู่นี่!" เสี่ยวเป่าคว้าก้อนหยกสีขาวขุ่นที่เคยฝังไว้กลางบ้านเพื่อทำค่ายกล นางต้องขุดมันขึ้นมาใช้ฉุกเฉินวิ่งเข้ามาที่เตียง

นางวางก้อนหยกเย็นลงกลางหน้าอกของพี่ชายแล้วกดมือทาบทับลงไป รวบรวมสมาธิถ่ายเทปราณบริสุทธิ์ลงสู่ตัวหยก

"ด้วยอำนาจแห่งเหมันต์... จงชำระล้างเพลิงโทสะ! สยบมังกรคลั่ง!คืนสติ!"

ฟู่ววว!

ไอเย็นยะเยือกสีขาวพุ่งออกจากตัวหยกไหลซึมเข้าสู่ร่างของกู้หลิน ปะทะกับความร้อนในตัวจนเกิดเสียงดังฉ่าเหมือนน้ำราดบนกองไฟควันสีขาวลอยโขมง กู้หลินกระตุกเกร็ง ร้องคำรามในลำคอด้วยความเจ็บปวด

"อดทนหน่อยนะพี่ใหญ่..." เสี่ยวเป่ากัดฟันเหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายเต็มหน้าผาก "พิษรากไม้ผูกวิญญาณมันฝังลึก...ข้าต้องเผามันออกให้หมด!"

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงที่ยาวนานเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์...

ในที่สุดร่างกายที่เกร็งกระตุกของกู้หลินก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงสีผิวที่แดงก่ำเริ่มกลับมาเป็นปกติ ลมหายใจที่หอบกระชั้นเปลี่ยนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

เสี่ยวเป่าถอนมือออกทรุดฮวบลงนั่งข้างเตียงด้วยความหมดแรง

"ปลอดภัยแล้ว... พิษถูกขับออกหมดแล้ว..."

กู้หยูรีบเอาน้ำมาให้น้องสาวดื่ม"เสี่ยวเป่า... เธอไหวไหม?"

"ไหว..." เสี่ยวเป่าพยักหน้า"แต่พี่ใหญ่คงต้องหลับยาวอีกวันสองวัน...พลังมังกรที่ตื่นขึ้นมามันกินแรงกายเขาไปเยอะมาก"

นางมองหน้าพี่ชายที่หลับสนิทด้วยแววตาห่วงใยปนรู้สึกผิด

"เสี่ยวเป่าประมาทเอง... ไม่คิดว่านางมารนั่นจะกล้าวางยากลางงานเลี้ยงแบบนั้น...เกือบจะเสียพี่ใหญ่ไปแล้ว"

"ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอกเสี่ยวเป่า" กู้หยูปลอบ"ใครจะไปคิดว่าคนระดับคุณนายเฉียวจะใช้วิธีสกปรกขนาดนี้... ว่าแต่...เราจะทำยังไงกันต่อดี? ตอนนี้พวกมันรู้แล้วว่าเราเป็นศัตรูแถมยังรู้เรื่องพลังของพี่ใหญ่ด้วย"

"เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น..." เสี่ยวเป่าลุกขึ้นยืนแววตากลับมาแข็งกร้าว "และที่สำคัญ... เราต้องรู้ว่าเป้าหมายจริงๆของพวกมันคืออะไร... ทำไมถึงจ้องเล่นงานเราขนาดนี้? แค่เรื่องขัดผลประโยชน์ธุรกิจค้าวิญญาณแค่นั้นเหรอ?"

"เอ๊ะ?" จู่ๆ กู้หยูก็ร้องขึ้นมาสายตาจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่มุมห้องซึ่งเปิดทิ้งไว้เพื่อมอนิเตอร์ระบบความปลอดภัยของบ้าน

"มีอะไรพี่รอง?"

"สัญญาณเตือนภัย..." กู้หยูหน้าซีด "ระบบแจ้งเตือนว่ามี 'การส่งข้อมูลออก' จากบ้านเรา!"

"ส่งข้อมูลออก?" เสี่ยวเป่าขมวดคิ้ว"ใครส่ง? ส่งอะไร?"

"ไม่รู้! แต่มันส่งผ่าน 'คลื่นความถี่พิเศษ' ที่ตรวจจับไม่ได้ในตอนแรก..." กู้หยูรัวนิ้วบนคีย์บอร์ดเพื่อแกะรอย"ต้นทางมาจาก... เสื้อสูทของพี่ใหญ่!"

เสี่ยวเป่ารีบวิ่งไปที่กองเสื้อสูทของกู้หลินที่ถอดกองไว้บนพื้นนางใช้เนตรสวรรค์สแกนหาความผิดปกติทันที

"เจอแล้ว!"

นางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อด้านในหยิบวัตถุชิ้นเล็กๆ ขนาดเท่ากระดุมออกมา

มันคือ'เครื่องติดตามตัวและดักฟัง'รุ่นไฮเทคที่ส่งสัญญาณผ่านดาวเทียม!

"บัดซบ!" เสี่ยวเป่ากำเครื่องติดตามในมือแน่น"พวกมันแอบเอามาใส่ไว้ตอนไหน? ตอนชุลมุนเหรอ?"

"น่าจะตอนที่บริกรเดินมาเสิร์ฟซุป..." กู้หยูวิเคราะห์"แสดงว่า... ตลอดเวลาที่เราคุยกันในรถ... หรือแม้แต่ตอนนี้...พวกมันได้ยินหมดเลย!"

ทันใดนั้น...หน้าจอคอมพิวเตอร์ของกู้หยูก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท

ก่อนจะมีตัวหนังสือสีแดงเลือดปรากฏขึ้นมาทีละตัว...ช้าๆ... ชัดๆ...

"สวัสดีจ้ะเด็กๆ... กลับถึงบ้านปลอดภัยดีไหม?"

"คุณนายเฉียว!" เสี่ยวเป่าจ้องหน้าจอเขม็ง

ข้อความปรากฏต่อ

"เก่งมากที่ช่วยพี่ชายไว้ได้... สมกับที่เป็น 'คนของนายท่าน'จริงๆ... แต่ป้าขอเตือนด้วยความหวังดีนะจ๊ะ..."

ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนเป็นรูปถ่าย...รูปถ่ายของ 'ห้องลับใต้ดิน' ในคฤหาสน์หมอผีที่พวกเสี่ยวเป่าเคยไปถล่ม!

และมีวงกลมสีแดงวงไว้ที่'แท่นบูชาว่างเปล่า'

"ของสิ่งนั้น... ไม่ใช่ของที่เด็กๆ ควรจะเอาไปเล่นนะจ๊ะ..."

"เอา 'แผนที่' และ 'เมล็ดพันธุ์' มาคืนป้า...แล้วป้าจะพิจารณาปล่อยพวกเธอไป..."

"แต่ถ้าไม่..."

ภาพตัดไปเป็นกล้องวงจรปิดหน้าโรงเรียนเซนต์แมรี่...และภาพกล้องหน้ารถของเลขาหวังที่กำลังขับกลับบ้าน...

"คนรอบตัวพวกเธอ... อาจจะไม่มีโชคดีเหมือนพี่ชายเธอในวันนี้ก็ได้นะ"

"รักและหวังดีเสมอ... ป้าเฉียว"

หน้าจอดับวูบลงพร้อมกับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ไหม้ควันขึ้น!

"มันพังคอมอีกแล้ว!" กู้หยูร้องลั่นด้วยความแค้นใจ"รอบที่สองแล้วนะ!"

เสี่ยวเป่ายืนนิ่งกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เลือดซึมออกมาเล็กน้อย

"ที่แท้ก็ต้องการ 'แผนที่สวนสมุนไพร' กับ 'เมล็ดหญ้าเซียน' นี่เอง..."

เธอเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว...

ธุรกิจค้าวิญญาณเด็กเป็นแค่งานอดิเรกหาเงิน...

แต่เป้าหมายที่แท้จริงของตระกูลเฉียวและ 'นายท่าน'
ที่อยู่เบื้องหลัง... คือการตามล่าหาสมบัติของหมอผีทมิฬ!และพวกมันรู้ว่าเสี่ยวเป่าชิงตัดหน้าเอาไปแล้ว!

"ขู่ฆ่าคนรอบข้างงั้นเหรอ..."เสี่ยวเป่าแสยะยิ้มเย็นยะเยือกที่น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ

"กล้าเอาเพื่อนและคนรู้จักของฉันมาเป็นตัวประกัน...คิดผิดแล้วป้าเฉียว..."

"ฉันไม่ใช่เด็กน้อยที่จะยอมจำนนเพราะความกลัว..."

"แต่ฉันคือ 'เทพธิดาแห่งสงคราม' ที่จะบดขยี้ศัตรูให้แหลกคามือ!"

เธอหันไปหากู้หยู

"พี่รอง... เก็บข้าวของที่จำเป็น... เตรียมอาวุธให้พร้อม..."

"เราจะไม่อยู่เฉยๆ ให้พวกมันไล่ล่าอีกต่อไป..."

"เราจะไปไหน?" กู้หยูถามเสียงสั่น

เสี่ยวเป่าหยิบ'แผนที่หนังสัตว์'เก่าๆ ออกมา กางมันออกดู

แผนที่ที่ระบุพิกัดของ'สวนสมุนไพรลับ'ที่ตระกูลเฉียวอยากได้นักหนา

"เราจะไปที่นี่..." เสี่ยวเป่าชี้ลงไปที่จุดกากบาทสีแดงบนแผนที่

"เราจะไปชิง 'ขุมทรัพย์' ตัดหน้าพวกมันอีกรอบ!และใช้พลังจากสมุนไพรนั่น... อัปเกรดพวกเราให้แข็งแกร่งจนพวกมันเทียบไม่ติด!"

"เตรียมตัวให้พร้อม... การเดินทางครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!"

สายลมยามค่ำคืนพัดกระโชกแรงราวกับจะบอกเหตุล่วงหน้าถึงพายุใหญ่ที่กำลังจะมาเยือน...พายุแห่งการแย่งชิงและการต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชีวิต!