พรางรักลวงใจ

ข้าได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่ของกองทัพตะวันตก ชีวิตของข้าเต็มไปด้วยความสุข ข้าเชื่อว่าทุกอย่างในชีวิตของข้ากำลังเป็นไปในทิศทางที่ถูกต้อง ข้าคิดถึงเหม่ยซิน ข้ารักเหม่ยซิน ข้าเชื่อว่าเหม่ยซินรักข้า ข้าเชื่อว่าเหม่ยซินเป็นภรรยาที่ดี ข้าเชื่อว่าเหม่ยซินจะเป็นแม่ที่ดีสำหรับลูกของข้า

วันหนึ่ง เหม่ยซินมาหาข้า นางบอกข้าว่า "ข้าตั้งท้องแล้ว" ข้าดีใจจนเนื้อเต้น กอดเหม่ยซินและบอกนางไปว่า "นี่คือลูกของเรา นี่คือสิ่งที่เราต้องการ"

ข้ากอดเหม่ยซินอย่างแน่นหนา ข้าวางมือบนท้องของนาง ข้าพูดว่า "ลูกน้อยของเรา เป็นลูกชายหรือลูกสาว" เหม่ยซินยิ้มอย่างอ่อนโยน นางบอกว่า "ยังไม่รู้ แต่ข้าหวังว่าจะเป็นลูกชายเพื่อให้เหมือนพ่อ"

ข้ารู้สึกสุข "ข้าจะสอนลูกของเรา" ข้าพูด "ข้าจะสอนให้เขาเป็นชายที่ดี ข้าจะสอนให้เขาเป็นแม่ทัพที่ดี ข้าจะสอนให้เขารักประเทศ ข้าจะสอนให้เขารักครอบครัว ข้าจะสอนให้เขาเป็นชายที่มีเกียรติ"

เหม่ยซินฟังคำพูดของข้า นางรู้ว่าข้าดีใจ นางรู้ว่าข้าเชื่อว่านี่คือลูกของข้า

ในวันรุ่งขึ้น ข้าไปทำงาน ไปที่กองทัพ ข้าพบกับเพื่อนของข้า และบอกเพื่อนไปว่า "ข้ามีข่าวดี ภรรยาของข้าตั้งท้องแล้ว"

เพื่อนของข้าดีใจ เขาบอกว่า "ยินดีด้วย แม่ทัพจื่อ นี่คือสิ่งที่ดี" ข้ายิ้มอย่างมีความสุข ข้ารู้สึกว่าชีวิตของครอบครัวของข้าครบถ้วนสมบูรณ์แล้วและกำลังเป็นไปในทิศทางที่ถูกต้อง

ข้าคิดถึงเหม่ยซิน ข้าคิดถึงการที่นางตั้งท้อง ข้าคิดถึงการที่ข้าจะเป็นพ่อ ข้าคิดถึงการที่ข้าจะมีลูก ข้าคิดถึงครอบครัวของข้า

ข้าคิดถึงชื่อของลูก ข้าเอ่ยว่า “ถ้าเป็นลูกชาย ข้าจะตั้งชื่อให้เขาว่า จื่อเหมิน แต่ถ้าเป็นลูกสาว ข้าจะตั้งชื่อให้เจ้าว่า จื่อหวาน”

เมื่อข่าวการตั้งครรภ์ของเหม่ยซินแพร่สะพัด ข้าสังเกตเห็นว่ามีผู้คนมากมายมาร่วมยินดี ข้าดีใจที่เห็นว่าเหม่ยซินได้รับความรักและการดูแลจากหลายคน นี่แสดงให้เห็นว่านางเป็นที่รักของทุกคน

ท่านพ่อส่งของขวัญมีค่ามาให้ ข้าเห็นเขาคุยกับเหม่ยซินในห้องนั่งเล่น เสียงพูดคุยเบาๆ ทำให้ข้ารู้สึกอบอุ่น ข้าคิดว่าเขาคงกำลังให้คำแนะนำเรื่องการดูแลตัวระหว่างตั้งครรภ์ 

เมื่อข้าเดินผ่านไป ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์..." ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสุขและความผ่อนคลาย ข้าคิดว่านางคงเหนื่อยจากการตั้งครรภ์ ท่านพ่อคงกำลังนวดให้นางผ่อนคลาย ข้าได้ยินเสียงเขาพูดว่า "หลานคนนี้จะได้รับความรักมากมาย" ข้าคิดว่าเขาคงกำลังให้กำลังใจเหม่ยซิน

บางครั้งข้าได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องนั่งเล่น เสียงเหมือนกับการเคลื่อนไหวของเฟอร์นิเจอร์ "ตับๆๆ ตับๆๆ" ข้าคิดว่าคงเป็นเสียงของการจัดเก้าอี้ให้เหม่ยซินนั่งสบายขึ้น หรือเสียงของการนวดที่ทำให้เหม่ยซินครางด้วยความสบาย "อืมม์... ดีมาก..." ข้าซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของท่านพ่อ

**อาเฉียง** มาเยี่ยมด้วย เขาเดินเข้ามาใกล้เหม่ยซินในสวนหลังบ้าน ข้าเห็นเขาพูดคุยกับนางอย่างใกล้ชิด ข้าคิดว่าเขาคงกำลังแสดงความยินดีและให้กำลังใจ 

เมื่อข้าเดินไปใกล้ ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียกชื่อเขา "อาเฉียง..." ด้วยเสียงที่ฟังดูเหนื่อยล้าแต่มีความสุข ข้าคิดว่านางคงกำลังขอบคุณเขาสำหรับความเอาใจใส่ ข้าได้ยินเขาพูดว่า "เด็กนี้โชคดีมาก " ข้าคิดว่าเขาคงอวยพรให้ข้าและนาง

บางครั้งข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์... อ่าห์..." ด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนกำลังออกแรง ข้าคิดว่านางคงกำลังแอบไปจัดแต่งสวนเพื่อคลายความเบื่อ อาเฉียงคงกำลังช่วยพยุงนางให้ยืดตัวได้สบาย

เมื่อข้าเดินออกมา ข้าเห็นอาเฉียงจัดเสื้อผ้าให้เหม่ยซิน ข้าคิดว่าคงมีลมแรงพัดเสื้อผ้าของนางรุ่งรัง เขาช่วยจัดให้เรียบร้อย ข้าคิดว่าเขาเป็นคนใจดีจริงๆ

**หมอหลี่** มาตรวจสุขภาพเหม่ยซินอย่างสม่ำเสมอ ข้าดีใจที่เขาใส่ใจดูแลภรรยาของข้าเป็นพิเศษ บางครั้งข้าได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องที่เขาตรวจ เสียงเหมือนกับการใช้อุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัย

ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "หมอหลี่..." ด้วยเสียงที่ฟังดูเหนื่อยแต่เต็มไปด้วยความไว้วางใจ ข้าคิดว่านางคงกำลังถามเรื่องสุขภาพของลูกในท้อง ข้าได้ยินเขาพูดว่า "เด็กแข็งแรงดี ไม่ว่าเขาจะมีความฉลาดเหมือนใคร เขาก็จะเป็นเด็กที่พิเศษ" ข้าดีใจที่ลูกของเรามีสุขภาพดี

บางครั้งข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์... ดีมาก..." ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ ข้าคิดว่าคงเป็นเสียงของการตรวจที่ทำให้นางรู้สึกสบายขึ้น หมอหลี่คงมีวิธีการรักษาที่ดี เสียง "ตับๆๆ" ที่ได้ยินเป็นครั้งคราวคงเป็นเสียงของการใช้เครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัย

**แม่ทัพกวน** ส่งทหารมาส่งของขวัญและจดหมายแสดงความยินดี ข้าภูมิใจที่เพื่อนร่วมงานให้ความสำคัญกับครอบครัวของข้า บางครั้งข้าเห็นเขามาเยี่ยมเหม่ยซินเมื่อข้าไม่อยู่บ้าน

วันหนึ่ง ข้ากลับบ้านเร็วกว่าปกติ ได้ยินเสียงจากห้องนั่งเล่น เป็นเสียงของแม่ทัพกวนและเหม่ยซิน ข้าได้ยินเขาพูดว่า "เด็กนี้จะเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย" ข้าคิดว่าเขาคงกำลังให้คำมั่นสัญญาว่าจะช่วยปกป้องครอบครัวของข้า

ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "แม่ทัพกวน..." ด้วยเสียงที่ฟังดูตื่นเต้นและเต็มไปด้วยความปรารถนา ข้าคิดว่านางคงดีใจที่ได้รับคำมั่นสัญญา บางครั้งข้าได้ยินเสียงเหมือนกับการเคลื่อนไหวในห้อง "ตับๆๆ ตับๆๆ" ข้าคิดว่าคงเป็นเสียงของเคล็ดการคลายเส้นของกองทัพที่เข้าดูแลนางอีกครั้ง

ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์... อืมม์..." ด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนกำลังออกแรงหรือยืดตัว ข้าคิดว่านางคงกำลังลุกขึ้นยืนหรือเปลี่ยนท่านั่งเพื่อให้สบายขึ้น แม่ทัพกวนคงกำลังช่วยนางอย่างเต็มที่

เมื่อข้ากลับมา ข้าเห็นเหม่ยซินดูเหนื่อยแต่มีความสุข นางบอกว่าแม่ทัพกวนให้คำแนะนำดีๆ มากมาย ข้าดีใจที่เพื่อนของข้าใส่ใจครอบครัวเรา

**ศิษย์พี่เฟยหลง** ส่งหนังสือและของเล่นเด็กมาให้ ข้าดีใจที่เขาคิดถึงการศึกษาของลูกข้าตั้งแต่ยังไม่เกิด บางครั้งข้าเห็นเขานั่งคุยกับเหม่ยซินในห้องสมุด บรรยากาศดูสงบและอบอุ่น

ข้าเดินผ่านไป ได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "เฟยหลง..." ด้วยเสียงที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความขอบคุณ ข้าคิดว่านางคงกำลังขอบคุณเขาสำหรับหนังสือดีๆ ข้าได้ยินเขาพูดว่า "เด็กจะต้องได้รับการศึกษาที่ดี ไม่ว่าเขาจะมีความใฝ่รู้เหมือนใคร ข้าจะคอยสอน"

บางครั้งข้าได้ยินเสียงหน้ากระดาษพลิกไปมา และเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์... นุ่มนวล..." ข้าคิดว่านางคงเหนื่อยจากการอ่านหนังสือ เฟยหลงคงกำลังช่วยนางผ่อนคลายด้วยการนวดไหล่หรือหลัง เสียง "ตับๆๆ" ที่ได้ยินเป็นครั้งคราวคงเป็นเสียงของการเคลื่อนไหวของเก้าอี้หรือโต๊ะ

**คาลิค** ไม่ได้มาเยี่ยมโดยตรง แต่ข้าพบของขวัญลึกลับวางอยู่ในบ้าน ข้าคิดว่านี่คือวิธีการแสดงความยินดีแบบเงียบๆ ของเขา บางครั้งข้าเห็นเงาคนเดินผ่านหน้าต่าง แต่เมื่อข้าไปดู ก็ไม่เจอใคร ข้าคิดว่าคงเป็นลมที่พัดผ้าม่าน

วันหนึ่ง ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "คาลิค..." จากห้องนอน ด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนกำลังพูดคุยกับใครสักคน ข้าคิดว่านางคงกำลังขอบคุณเขาในใจสำหรับของขวัญ หรืออาจจะเป็นการพูดคุยในความฝัน

บางครั้งข้าได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องนอน "อ่าห์... เจ็บ... แต่ดี..." ข้าคิดว่าคงเป็นเสียงของเหม่ยซินที่กำลังยืดตัวหรือเปลี่ยนท่านอนเพื่อให้สบายขึ้น การตั้งครรภ์คงทำให้นางรู้สึกไม่สบายตัวบางครั้ง

ลุงใหญ่สั่งให้เตรียมอาหารบำรุงพิเศษให้เหม่ยซินทุกวัน ข้าซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของท่าน บางครั้งข้าเห็นท่านคุยกับเหม่ยซินเรื่องอาหารการกิน

ข้าเดินผ่านไป ได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "ลุงใหญ่..." ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความขอบคุณและความเคารพ ข้าคิดว่านางคงซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของท่าน ข้าได้ยินท่านพูดว่า "เด็กต้องการสารอาหารที่ดี ไม่ว่าเขาจะมีรสนิยมเหมือนใคร ข้าจะดูแลให้ดีที่สุด"

บางครั้งข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์... อุ่นดี..." คงเป็นเสียงของความพึงพอใจเมื่อได้รับประทานอาหารที่อร่อย หรือเสียงของความสบายเมื่อลุงใหญ่ช่วยจัดหมอนให้นางนั่งสบายขึ้น

ข้ากลับบ้าน ข้าเห็นเหม่ยซิน นางนั่งอยู่ในสวน ดูเหมือนจะเศร้า ข้าเดินเข้าไปหานาง ข้าถามว่า "เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"

เหม่ยซินมองข้า นางยิ้มแล้วบอกว่า "ข้ามีความสุขดี ข้าแค่นั่งคิดถึงอนาคต"

ข้านั่งข้างนางวางมือบนท้องของนาง แล้วพูดว่า "อนาคตของเราจะเป็นอย่างไรในความคิดเจ้า"

เหม่ยซินฟังคำพูดของข้า นางรู้ว่าข้าดีใจ รู้ว่าข้าเชื่ออย่างสนิทใจว่านี่คือลูกของข้า

"อนาคตของเรา" เหม่ยซินพูด "จะเต็มไปด้วยความสุข เราจะมีลูกของเรา แล้วเราจะเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์"

ข้ากอดเหม่ยซิน ข้ามองไปยังอนาคต คิดถึงครอบครัวของข้า คิดถึงลูกของข้า และคิดถึงอนาคตของลูกของข้า

ในวันต่อมา ข้าไปซื้อของสำหรับลูกของข้า ซื้อเสื้อผ้า ของเล่น และหนังสือสำหรับลูก ข้าต้องการเลือกสิ่งที่ดีที่สุดเตรียมเอาไว้

"ข้าจะสอนให้เขารักการอ่าน ข้าจะสอนให้เขารักการเรียน ข้าจะพยายามเป็นพ่อที่ดี"

ข้ากลับบ้าน ข้าเห็นเหม่ยซิน นางนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ข้าเดินเข้าไปหานางแล้วดึงนางมาในอ้อมกอด พูดว่า "ข้ารักเจ้า ข้ารักลูกของเรา"

ข้าวางมือบนท้องของเหม่ยซินพูดว่า “ลูกน้อยของเรา พ่อของเจ้ารอวันที่จะเจอเจ้านะ”

เวลาผ่านไปช้าๆ ข้าสังเกตเห็นว่าเหม่ยซินมีความเปลี่ยนแปลงมากมาย นางดูมีความสุขมากขึ้น แต่บางครั้งก็ดูเหนื่อยล้า ข้าเข้าใจว่าการตั้งครรภ์ทำให้ร่างกายของนางเปลี่ยนแปลง

ข้าพยายามดูแลนางให้ดีที่สุด ข้าช่วยนางทำงานบ้าน ข้าอ่านหนังสือให้นางฟัง ข้าเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้นางฟัง เพื่อให้นางผ่อนคลายและมีความสุข

บางครั้งข้าเห็นนางยิ้มลึกลับ เหมือนกับว่านางกำลังคิดถึงสิ่งที่ข้าไม่รู้ แต่ข้าคิดว่านางคงกำลังคิดถึงลูกในท้อง คิดถึงอนาคตของครอบครัวเรา

"เจ้าคิดอะไรอยู่" ข้าถามนางในคืนหนึ่ง

"ข้าคิดถึงลูกของเรา" นางตอบพร้อมรอยยิ้ม "ข้าคิดว่าเขาจะเป็นอย่างไร จะมีใจเหมือนใคร"

ข้าหัวเราะ "แน่นอนว่าเขาจะเหมือนพ่อ เป็นชายที่ดี มีความรับผิดชอบ"

เหม่ยซินยิ้ม แต่ในสายตาของนางมีอะไรที่ข้าไม่เข้าใจ ข้าคิดว่านางคงกำลังกังวลเรื่องการเป็นแม่ครั้งแรก

ข้าสังเกตเห็นว่ามีผู้คนมาเยี่ยมเหม่ยซินบ่อยขึ้น ข้าดีใจที่เห็นว่านางได้รับความรักและการดูแลจากหลายคน

วันหนึ่ง ข้ากลับบ้านเร็วกว่าปกติ ข้าได้ยินเสียงพูดคุยจากห้องนั่งเล่น เป็นเสียงของบิดาสามีและเหม่ยซิน ข้าเดินเข้าไปใกล้ ได้ยินท่านพ่อพูดว่า "เด็กที่จะเกิดมานี้จะได้รับความรักจากหลายคน"

ข้าคิดว่าท่านคงกำลังให้คำแนะนำเรื่องการเลี้ยงดูลูก ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์..." ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสุขและความผ่อนคลาย ข้าคิดว่านางคงเหนื่อยจากการตั้งครรภ์ ท่านพ่อคงกำลังนวดให้นางผ่อนคลาย

ข้าไม่อยากรบกวน จึงเดินออกไปทำงานต่อ เมื่อข้ากลับมาอีกครั้ง ท่านพ่อได้จากไปแล้ว เหม่ยซินดูสดชื่นขึ้น

"ท่านพ่อมาให้คำแนะนำอะไรบ้าง" ข้าถาม

"ท่านให้คำแนะนำเรื่องการดูแลตัวระหว่างตั้งครรภ์" นางตอบ "ท่านใจดีมาก"

อีกวันหนึ่ง ข้าเห็นอาเฉียงเดินเข้ามาในสวนหลังบ้าน เขาเดินเข้าไปใกล้เหม่ยซิน ข้าเห็นเขาพูดคุยกับนางอย่างใกล้ชิด ข้าคิดว่าเขาคงกำลังแสดงความยินดีและให้กำลังใจ

ข้าเดินไปใกล้ ได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียกชื่อเขา "อาเฉียง..." ด้วยเสียงที่ฟังดูเหนื่อยล้าแต่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความตื่นเต้น ข้าคิดว่านางคงกำลังขอบคุณเขาสำหรับความเอาใจใส่

เมื่อข้าเดินออกมา ข้าเห็นอาเฉียงจัดเสื้อผ้าให้เหม่ยซิน ข้าคิดว่าคงมีลมแรงพัดเสื้อผ้าของนางรุ่งรัง

"อาเฉียงใจดีมาก" ข้าพูดกับเหม่ยซินหลังจากที่เขาจากไป

"ใช่ เขาให้กำลังใจข้ามาก" นางตอบพร้อมรอยยิ้ม

หมอหลี่มาตรวจสุขภาพเหม่ยซินอย่างสม่ำเสมอ ข้าดีใจที่เขาใส่ใจดูแลภรรยาของข้าเป็นพิเศษ บางครั้งข้าได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องที่เขาตรวจ เสียงเหมือนกับการใช้อุปกรณ์การแพทย์ และเสียงเหม่ยซินเรียก "หมอหลี่..." ด้วยเสียงที่ฟังดูเหนื่อยแต่เต็มไปด้วยความไว้วางใจและความปรารถนา

ข้าคิดว่าคงเป็นเสียงของอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัย เมื่อข้าถามเหม่ยซิน นางบอกว่าหมอหลี่ดูแลดีมาก และการตรวจทำให้นางรู้สึกสบายขึ้น

"เขาเป็นหมอที่เก่งจริงๆ" ข้าพูด "ข้าโชคดีที่มีเขาดูแลเจ้า"

แม่ทัพกวนส่งทหารมาส่งของขวัญและจดหมายแสดงความยินดี ข้าภูมิใจที่เพื่อนร่วมงานให้ความสำคัญกับครอบครัวของข้า บางครั้งข้าเห็นเขามาเยี่ยมเหม่ยซินเมื่อข้าไม่อยู่บ้าน

วันหนึ่ง ข้ากลับบ้านเร็วกว่าปกติ ได้ยินเสียงจากห้องนั่งเล่น เป็นเสียงของแม่ทัพกวนและเหม่ยซิน ข้าได้ยินเขาพูดว่า "เด็กนี้จะเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย"

ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "แม่ทัพกวน..." ด้วยเสียงที่ฟังดูตื่นเต้นและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ลึกซึ้ง ข้าคิดว่านางคงดีใจที่ได้รับคำมั่นสัญญาว่าลูกจะได้รับการปกป้อง

เมื่อข้ากลับมา ข้าเห็นเหม่ยซินดูเหนื่อยแต่มีความสุข นางบอกว่าแม่ทัพกวนให้คำแนะนำดีๆ มากมาย

"เขาเป็นเพื่อนที่ดีของข้า" ข้าพูด "ข้าดีใจที่เขาใส่ใจครอบครัวของเรา"

ศิษย์พี่เฟยหลงส่งหนังสือและของเล่นเด็กมาให้ ข้าดีใจที่เขาคิดถึงการศึกษาของลูกข้าตั้งแต่ยังไม่เกิด บางครั้งข้าเห็นเขานั่งคุยกับเหม่ยซินในห้องสมุด บรรยากาศดูสงบและอบอุ่น

ข้าเดินผ่านไป ได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "เฟยหลง..." ด้วยเสียงที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่แฝงลึก ข้าคิดว่านางคงกำลังขอบคุณเขาสำหรับหนังสือดีๆ

บางครั้งข้าได้ยินเสียงหน้ากระดาษพลิกไปมา และเสียงเหม่ยซินครางเบาๆ "อ่าห์... นุ่มนวล..." ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสุขและความผ่อนคลาย ข้าคิดว่านางคงเหนื่อยจากการอ่านหนังสือ เฟยหลงคงกำลังช่วยนางผ่อนคลาย

ของขวัญลึกลับถูกส่งมาที่บ้านอย่างสม่ำเสมอ ข้าคิดว่านี่คือวิธีการแสดงความยินดีแบบเงียบๆ ของคาลิค บางครั้งข้าเห็นเงาคนเดินผ่านหน้าต่าง แต่เมื่อข้าไปดู ก็ไม่เจอใคร ข้าคงคิดถึงเขามากไป

วันหนึ่ง ข้าได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "คาลิค..." จากห้องนอน ด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนกำลังพูดคุยกับใครสักคนด้วยความปรารถนาและความตื่นเต้นที่ซ่อนเร้น ข้าคิดว่านางคงกำลังขอบคุณเขาในใจสำหรับของขวัญ หรืออาจจะเป็นการพูดคุยในความฝัน

ลุงใหญ่สั่งให้เตรียมอาหารบำรุงพิเศษให้เหม่ยซินทุกวัน ข้าซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของท่าน บางครั้งข้าเห็นท่านคุยกับเหม่ยซินเรื่องอาหารการกิน

ข้าเดินผ่านไป ได้ยินเสียงเหม่ยซินเรียก "ลุงใหญ่..." ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความขอบคุณและความปรารถนาที่อ่อนโยน ข้าคิดว่านางคงซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของท่าน

ข้ารู้สึกโชคดีมากที่มีคนรอบข้างใส่ใจและดูแลเหม่ยซิน ข้าเห็นว่าทุกคนต่างรักและเอาใจใส่นาง นี่แสดงให้เห็นว่านางเป็นคนดีที่ทุกคนชื่นชอบ

ข้าคิดถึงอนาคต คิดถึงวันที่ลูกจะเกิดมา ข้าจินตนาการถึงการที่ข้าจะสอนเขาเดิน สอนเขาพูด สอนเขาอ่านหนังสือ สอนเขาเป็นคนดี

"เจ้าคิดว่าลูกของเราจะเป็นอย่างไร" ข้าถามเหม่ยซินในคืนหนึ่ง

"ข้าคิดว่าเขาจะเป็นเด็กที่พิเศษ" นางตอบ "เขาจะได้รับความรักจากหลายคน เขาจะเติบโตอย่างมีความสุข"

ข้ายิ้ม "ใช่ เขาจะได้รับความรักจากทุกคน เหมือนกับที่เจ้าได้รับความรักจากทุกคนตอนนี้"

เหม่ยซินยิ้มลึกลับ "ใช่ ข้าได้รับความรักจากหลายคนจริงๆ"

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ข้ารอคอยวันที่ลูกจะเกิดมา ข้าเตรียมทุกอย่างให้พร้อม เตรียมห้องสำหรับลูก เตรียมเสื้อผ้า เตรียมของเล่น เตรียมหนังสือ

ข้าคิดถึงวันแรกที่ข้าจะได้อุ้มลูก วันแรกที่ข้าจะได้มองเขาในสายตา วันแรกที่ข้าจะได้เรียกเขาว่าลูก

"ข้าจะเป็นพ่อที่ดี ข้าต้องตั้งใจทำงานเพื่อเตรียมสิ่งที่ดีไว้ให้เขา " ข้าพูดกับตัวเอง "ข้าจะรักเขา ดูแลเขา สอนเขา และปกป้องเขา"

ข้ามองเหม่ยซินที่นอนข้างข้า นางหลับสนิท มือข้างหนึ่งวางบนท้องที่โป่งขึ้นมา ข้าเอื้อมมือไปลูบท้องของนางเบาๆ

"ลูกน้อยของเรา" ข้ากระซิบ "พ่อรอเจ้าอยู่นะ"

ข้ารู้สึกถึงการเตะเบาๆ จากในท้องของเหม่ยซิน ข้ายิ้มอย่างมีความสุข นี่คือลูกของข้า นี่คือครอบครัวของข้า นี่คือความสุขที่สมบูรณ์แบบ

ข้าเชื่อว่าชีวิตของข้ากำลังเป็นไปในทิศทางที่ถูกต้อง ข้าเชื่อว่าทุกอย่างในชีวิตของข้ากำลังสมบูรณ์แบบ ข้ามีภรรยาที่รัก มีลูกที่กำลังจะเกิด มีตำแหน่งหน้าที่ที่มั่นคง และมีคนรอบข้างที่ใส่ใจดูแล

ข้าหลับตาลง ฝันถึงอนาคตที่สดใส ฝันถึงครอบครัวที่มีความสุข ฝันถึงลูกชายที่จะเติบโตเป็นชายที่ดี

ในความฝันของข้า ข้าเห็นลูกชายวิ่งเล่นในสวน เห็นเขาอ่านหนังสือ เห็นเขายิ้ม เห็นเขาเรียกข้าว่าพ่อ

นี่คือความสุขที่แท้จริง นี่คือชีวิตที่ข้าต้องการ และข้าเชื่อว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่ข้าหวัง