[New Life] อิสระของชีวิต

[54] ถ่ายเอ็มวี
“ยังโกรธอยู่เหรอ โธ่ หายงอนเถอะนะ นะ นะ นะเซ็ทน้า~”“ไม่ได้โกรธ ไม่ได้งอน แค่ไม่ค่อยพอใจ”เซ็ทหยิบขนมขบเคี้ยวเข้าปากในขณะที่สะบัดหน้าหนีท่านประธานบริษัทที่เข้ามาคลอเคลีย ลุงโชคทำท่าเหมือนตอนอเล็กซ์อ้อน ทำตาวิ้งๆ ถูซ้ายถูขวาพันแข้งพันขา แต่ความน่ารักน่าเอ็นดูนี่เข้าขั้นติดลบ“ฉันก็แค่อยากให้เอ็งได้ประสบการณ์วัยรุ่นเท่านั้นเอง นานๆ ทีก็ต้องได้ร่วมเล่นกับเพื่อนบ้าง เข้ากลุ่มกับคนในโรงเรียนบ้าง มันไม่สนุกเหรอ?”“ไม่ใช่กับคนที่มีตารางงานแน่นเอี้ยดแล้วยังต้องไปถูกใช้ประโยชน์ฟรีๆ มันอาจไม่ใช่งานที่เหนื่อยที่สุด แต่ความร่วมมือระหว่างทำงานมันทำให้เบื่อมากที่สุดเลย ลุงเคยผ่านช่วงวัยรุ่นมาแล้วก็น่าจะพอเข้าใจนะ”การทำงานระหว่างคนทำงาน กับการทำงานร่วมกับนักเรียนมีข้อแตกต่างอันแสนกว้างอยู่นั่นก็คือ ‘ความเป็นมืออาชีพ’ ความสามารถในการทำงานก็เป็นเรื่องหนึ่ง ประสบการณ์ก็อีกเรื่องหนึ่ง ความเป็นระเบียบแบบแผนในการทำงานยิ่งเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งทุกอย่างที่กล่าวมานั่นทำให้เซ็ทเหนื่อยกับงานโรงเรียนครั้งก่อนมากวันพักที่เหนื่อยกว่าวันที่ต้องไปทำงาน ใครเล่าจะชอบ ถึงจะทำงานในสายอาชีพนี้ แต่ในความเป็นจริงบวกกับสันดานเก่าเซ็ทก็ไม่ใช่พวกที่ชอบถูกรุมล้อมตลอดเวลาซะหน่อย“เอ็งพึ่งจะสิบหก จริงๆ แล้วเอ็งน่าจะได้สนุกไปกับโรงเรียนให้มากกว่านี้ ฉันค่อนข้างเป็นห่วงว่าเอ็งจะไม่มีสังคมทั่วไป เห็นเอ็งตั้งใจทำงานมันก็ดี แต่มันก็คนละแบบกัน...”“ก็ใช่ว่าจะไม่เข้าใจถึงสิ่งที่ลุงคิด แต่อย่าทำอะไรไม่ถามความเห็นผม ต่อให้ลุงเป็นห่วงหรือหวังดีลุงก็ต้องรับฟังความคิดผมให้มากกว่านี้”เซ็ทตอบในขณะที่มือก็เปิดนิตยสารวนไป แอบเหลือบตามองหน้าลุงโชคที่ดูจะจ๋อยลงเป็นพิเศษแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาว มือหนาปิดหน้านิตยสารเสียงดัง หันไปทำตาเขียวใส่ลุงโชคเป็นการกดดัน“ในสายตาลุงผมอาจจะเป็นเด็กวัยรุ่นกำลังโตคนหนึ่ง ลุงอาจห่วงผมเหมือนลูกเหมือนหลาน แต่ผมก็มีสิทธิตัดสินใจว่าผมจะทำหรือไม่ทำอะไร เข้าใจนะ?”“เข้าใจๆ แล้วฉันจะถามเอ็งก่อน จะไม่ตัดสินใจแทนแล้ว อย่าโกรธเลยน้า”“โอเค ถ้ายังไงก็ขอขนมกลับไปกินแล้วกัน”“ได้ๆ จะเอาเท่าไหร่ก็เอาไปเลย ให้หมดเลย”แล้วขนมขอโทษที่ลุงโชคตั้งใจซื้อมาให้เซ็ทก็ถูกเจ้าตัวยัดลงถุงเตรียมหิ้วกลับบ้านทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่ขนมที่ตั้งใจจะซื้อเก็บไว้ในเซฟลวงก็โดนเซ็ทเตรียมขนไปหมดเช่นกัน คนติดขนมเป็นชีวิตจิตใจถึงกับหน้าเบะน้ำตาแทบร่วง หากแต่คนเอาขนมไปไม่คิดจะสงสาร บอกให้หมดก็เอาหมดจริงๆ“เออใช่ งานประกาศรางวัลที่เกาหลีที่เอ็งไม่ได้ไปเข้าร่วม ซีรี่ย์ที่เอ็งแสดงได้รับรางวัลด้วย” ลุงโชคว่าพลางหันหน้าหนีถุงขนมถุงโตที่กำลังจะถูกปล้น ถือซะว่าเป็นของชดใช้ที่ตัดสินใจอะไรโดยไม่ปรึกษาเจ้าเด็กแสบ คราวหน้าจะไม่ยอมพลาดแบบนี้อีก“อื๋อ? อ๋อ เหมือนเห็นอยู่ แฟนคลับกรี๊ดกันใหญ่ รู้ก่อนคนแสดงอย่างผมอีก”ซีรี่ย์เรื่องแรกที่เซ็ทแสดง ‘โลกสีดำ’ แม้จะจบไปพักใหญ่แล้วแต่ก็ยังได้รับความนิยมสูง ดูเหมือนว่าเริ่มมีการออกฉายในเว็บต่างประเทศแบบถูกลิขสิทธิ์แล้ว หนึ่งในประเทศที่ออกฉายก็ไม่พ้นประเทศไทย อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าซีรี่ย์เรื่องดังกล่าวได้กวาดรางวัลช่วงสิ้นปีของเกาหลีมาไม่น้อยเลย เรียกได้ว่าบรรดาทีมงาน ผู้กำกับ นักแสดง ทุกๆ คนที่มีส่วนร่วมในซีรี่ย์เรื่องนี้ต่างก็ยิ้มแก้มปริอีกทั้งเซ็ทก็ได้รางวัลเดี่ยวมา เป็นรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ที่ถึงแม้จะไม่ได้ไปรับรางวัลด้วยตัวเอง (เพราะชีวิตไม่ค่อยจะว่าง และส่วนหนึ่งคือขี้เกียจไป) แต่ก็เป็นที่ฮือฮาในโลกโซเชี่ยลมากพอดูในไอจีของเซ็ทก็มีภาพที่บรรดานักแสดงถ่ายรูปร่วมกันแล้วเปิดหน้าจอโทรศัพท์เอารูปเซ็ทมาร่วมถ่ายด้วยเหมือนภาพถ่ายหมู่ภาพหนึ่ง ใต้ภาพเป็นแคปชั่นแสดงความยินดี เป็นโมเม้นต์น่ารักๆ ของเหล่านักแสดง ที่ทำให้คนดูรู้ว่าต่อให้ตัวจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้ทำงานร่วมกัน แต่ความห่วงใยและหวังดีในกองนี้ก็ยังมีเต็มร้อยยามที่เซ็ทได้เห็นภาพนั้นก็ยังอดยิ้มไม่ได้ ดีไม่ดีจะรู้สึกดียิ่งกว่าตอนที่รู้ว่าตัวเองได้รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมด้วยซ้ำไป“เรื่องรางวัลที่ได้ก็ต้องฉลองแหละ แต่ประเด็นที่จะพูดวันนี้คือทางนู้นดูอยากจะทำภาคต่อ ผู้กำกับอยากให้เอ็งไปร่วมแสดงด้วย”“...ไม่ดีมั้งลุง ผมต้องแสดงเป็นตัวเองที่แก่ขึ้นตั้งสิบปีเลยนะ แค่ฉากสุดท้ายนั่นก็ต้องเมกอัพกันเป็นครึ่งๆ วันแล้ว”“ก็คิดไว้อยู่ ทางผู้กำกับกับคนเขียนบทก็คิดไว้เหมือนกัน เพราะงั้นแทนที่จะแสดงเป็นตัวหลัก เลยอยากให้เข้าฉากในฐานะนักแสดงสมทบ ออกไม่บ่อยแต่เด่น เน้นความฮือฮาเรียกกระแส ว่าไง?”“ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร จัดตารางระวังคิวชนล่ะลุง”“ไว้จะดูตารางเอ็งให้อีกที เอ็งก็เตรียมไปถ่ายงานต่อไปได้แล้ว สายขึ้นมามันจะไม่ดีต่อภาพลักษณ์”“รู้แล้ว ผมไม่ใช่พวกชอบเข้างานสายอยู่แล้ว”เซ็ทลุกขึ้นยืน เดินไปคว้าถุงขนมถุงโตที่ยัดเตรียมไว้แล้วตั้งท่าจะเดินออกจากห้อง ลุงโชคอดไม่ได้ที่จะชะเง้อคอมองตามตาละห้อย หน้างอคอหักเหมือนปลาทูอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วกล่องช็อกโกแลตก็ร่วงปุลงมาที่ตัก“ให้ เผื่อวันนี้ลุงจะไม่มีขนมเข้าปาก”“...ไอ้ตัวแสบเอ๊ย”ลุงโชคฉีกกล่องช็อกโกแลตด้วยความแค้นก่อนจะยัดขนมเข้าปาก เคี้ยวหยุบๆ อยู่ไม่นานตัวช็อกโกแลตก็ละลายหายไป ความหัวร้อนที่มีลดลงนิดหน่อย พอให้กดเรียกเลขาให้ไปซื้อขนมให้ใหม่ได้“เออ ซื้อมาเยอะๆ เลย เผื่อเจ้าตัวแสบจะมาปล้นขนมฉันไปอีก”

เซ็ทได้กลับบ้านอีกทีก็เย็นย่ำ แต่ยังไม่ค่ำมืดนัก พอให้มีเวลานั่งดูทีวีกับครอบครัวได้“แม่อรครับ นี่ยาบำรุงต้องกินวันละเม็ด หลังอาหารเช้าติดต่อกันสามเดือน ไม่ต้องห่วงนะครับ ไม่อันตรายต่อร่างกายแน่นอน หมอยืนยันมาแล้ว”เซ็ทที่เดินเข้าครัวไปหยิบน้ำเปล่าเดินออกมาอีกครั้งพร้อมกับวางกระปุกยาในมือลงตรงหน้าแม่อร กระปุกดังกล่าวเป็นกระปุกแก้วหนาสีชาไม่มีชื่อยี่ห้อหรืออะไรทั้งนั้น เนื่องจากมันเป็นยาที่เซ็ทพึ่งไปเอามาเมื่อเช้า จึงทำให้ดูเป็นยาที่ค่อนข้างน่าสงสัย ทั้งอรอนงค์และอดัมจึงมองขวดยาในมือไม่วางตา“เจ้าลูกชาย ยานี่...”“หมอยืนยันแล้วไม่อันตราย แม่อรควรกิน” เซ็ทว่าซ้ำทันทีเพราะแค่ดูหน้าก็รู้แล้วว่าอดัมอยากจะพูดอะไร “ผมไม่เอาของแปลกๆ มาให้แม่อรกินหรอกน่า”“ถ้าเซ็ทว่าอย่างนั้นแม่ก็จะกิน ไม่เป็นไรหรอกค่ะอดัม ฉันเชื่อใจเซ็ทค่ะ” อรงอนงค์ว่าพลางหยิบขวดยามาถือ “แม่จะกินทุกวันแน่นอนจ้ะเซ็ท”“ขอบคุณที่เชื่อผมนะ ไม่เหมือน...”ลูกชายคนโตของบ้านเบียดนั่งข้างแม่บนโซฟาพลางเอาหัวพิงไหล่บางอย่างออดอ้อน หากทว่าสายตากลับจดจ้องไปทางผู้เป็นพ่อด้วยความไม่พอใจ ทว่าก่อนที่พ่อลูกจะได้เปิดฉากเถียงกัน คนกลางอย่างอรอนงค์ก็รีบห้าม ทั้งยังดึงอลิซเข้ามาช่วยห้ามทัพด้วย“อะไรเล่า ก็พ่อเป็นห่วงสุขภาพแม่นี่ ไม่ใช่ไม่เชื่อใจนะ แต่นี่ชื่อยายังไม่มีเลย”“พอแล้วๆ อลิซจะดูทีวีกับแม่ พ่อลูกก็ช่วยเงียบกันหน่อยเถอะนะ เดี๋ยวอลิซจะดูทีวีไม่รู้เรื่องเอานะ เนอะ”“ใช่แล้ว พี่ชายกับปะป๊าห้ามทะเลาะกันนะ ไม่น่ารักเลย” สาวน้อยของบ้านอ้าปากว่าเสียงเจื้อยแจ้ว แล้วทั้งพ่อหลงลูก พี่หลงน้องรึจะทนทานได้ การทะเลาะจบลงโดยไม่จำเป็นต้องส่งสัญญาณใดๆ“วันไปถ่ายงานไปกันก่อนได้เลยนะ ผมจะตามไปทีหลัง ลุงโชคบอกแล้วว่าจะช่วยดูแล ถือซะว่าไปพักผ่อนให้สบาย แล้วก็ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายนะครับ” เซ็ทเน้นย้ำประเด็นเดิมๆ เป็นรอบที่ล้านแปด พูดจนปากเปียกปากแฉะแล้วก็ยังไม่รู้ว่าต้องพูดยังไงสามีภรรยาจอมดื้อจะยอมฟังกันสักที ทำได้ก็แต่คอยแซะไปทีละหน่อยพอให้ยอมเปลี่ยนความคิดไปทีละนิด แต่ก็ชวนเหนื่อยใจไม่ใช่น้อย{ถ้าใช้เงินมือเติบแบบเซ็ทบ้างถึงจะดีใช่มั้ย?}‘ไม่ได้มือเติบสักหน่อย’“เอาล่ะ ไม่ต้องตั้งท่าค้านเลย ทั้งแม่อรทั้งอดัมนั่นแหละ ห้ามเถียงห้ามขัด ผมเตรียมไว้ให้ใช้ก็ใช้ๆ ไปเถอะ ไม่ต้องกลัวว่าจะหมดด้วย โอเคนะ?”“เฮ้อ บางทีพ่อก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีประโยชน์เอาซะเลย” อดัมหันไปกอดอรแน่น ซุกหน้าลงบนเนินเนื้อนิ่มที่ตนเองชื่นชอบระบายความชอกช้ำ แต่จากท่าทางดูแล้วช่างไม่น่าสงสารเอาเสียเลย แต่ภายใต้ท่าทางเช่นนี้ ใครจะรู้ว่าในใจของชายที่ชื่ออดัมเจ็บปวดแค่ไหน ยกเว้นภรรยาที่รู้แทบทุกอย่างเกี่ยวกับสามีของตนไว้คนหนึ่ง...“ไม่เป็นไรนะคะคุณ มองในแง่ดีว่าอย่างน้อยๆ เซ็ทก็ดูแลตัวเองได้แล้วไงคะ อย่าเศร้าไปเลยนะ” อรอนงค์แม้จะไม่ใช่ผู้ชายแต่ก็พอเข้าใจในความรู้สึกของสามี พอเข้าห้องมาอยู่กันสองคนเลยต้องปลุกปลอบกันยกใหญ่ ในฐานะพ่อ มีอย่างที่ไหนจะอยากให้ลูกต้องมาทำหน้าที่เป็นเสาหลักแทนตัวเอง แม้แต่เธอ ในฐานะแม่ก็ไม่อยากจะเอาเปรียบลูกเช่นกันสมบัติของพ่อแม่ พอตายก็ต้องตกเป็นของลูก แต่ทุกวันนี้สมบัติที่ลูกหามากลับต้องเอามาแบ่งปันให้พวกเธอใช้จ่าย ...ภูมิใจก็ส่วนภูมิใจ แต่คิดเหรอว่าเธอจะรู้สึกดี อดัมก็เช่นกัน“ถือว่าลูกมีทางที่ดี พวกเราเองก็แค่ต้องพยายามให้มากขึ้นเท่านั้นเองค่ะ นะคะ”คนเป็นพ่อแม่ได้แต่ปลอบใจกันเอง พยายามกันต่อไป แทบไม่ต่างอะไรจากกิจวัตรประจำวันก่อนนอนไปแล้ว จะกลัวก็แต่อดัมจะคิดมากเกินไป กดดันตัวเองเกินไป จนอาจจะต้องล้มป่วยเหมือนเธอ แค่เห็นลูกวิ่งวุ่นทำงานตัวเป็นเกลียวก็ปวดใจพออยู่แล้ว นี่ถ้าต้องเห็นอดัมล้มไปอีกคน เธอต้องทนไม่ได้แน่“เดี๋ยวเสียสุขภาพนะคะ อย่าคิดมากไปเลยค่ะ พักผ่อนเถอะนะคะ”“...อืม”นานทีเดียวกว่าอดัมจะหลับลงในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของอรอนงค์ได้ คืนนั้นเขาฝันถึงสิ่งที่เขาตัดขาดไปนานแล้ว เป็นความฝันที่ไม่รู้ว่าควรเรียกว่าฝันดีหรือฝันร้าย ทว่านับจากวันนั้น ความฝันนั่นก็คอยตามเขามาทุกคืนๆ ไม่ต่างจากเงาตามตัว...ทั้งๆ ที่ทิ้งไปแล้ว...ยังจะเอาอะไรกันอีกล่ะ?

“เซอร์ไพรส์งานโรงเรียนกันไปแล้ว เล่นเอาแฟนคลับเสียดายกันเป็นแถบๆ ขึ้นปีใหม่จะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์อีกมั้ยคะ?”“เรียกวามีตามแผนงานเดิมดีกว่าครับ ถ้ายังมีคนจำได้ก็จะดีใจมากเลย” เซ็ทยิ้มพลางโบกไม้โบกมือให้คนดูที่แออัดกันอยู่ด้านล่าง“พี่จำได้ค่ะ แล้วก็รอดูอยู่ด้วย เชื่อว่าหลายๆ คนก็คงรอเหมือนกัน ว่าก็ว่าเถอะค่ะ เมื่อไหร่น้องเซ็ทจะเปิดชื่อแฟนคลับคะ พี่รอลุ้นจะแย่แล้ว”“ไม่นานเกินคอยครับ เดี๋ยวได้รู้แน่นอน”เซ็ทยิ้มแย้มพูดคุยกับพิธีกรอย่างเป็นกันเอง เล่นเกมส์สนุกสนานกับบรรดาผู้โชคดีที่ได้มาเข้าร่วมสิ้นปีแทบไม่ต่างจากสิ้นใจ กว่าจะตะลอนออกงานอีเว้นท์ได้ตามตารางเซ็ทก็แทบจะต้องคลานขึ้นประตูรถ ต้องดีใจสินะที่ตัวเองขายดีขนาดนี้ จริงๆ ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรขนาดนั้นหรอก ก็แค่บ่นให้มันดูโอเวอร์เข้าไว้ก็เท่านั้น (เหรอ?)“พวกอดัมไปกันแล้วใช่มั้ยครับเจ๊?”“ไปกันก่อนนานแล้วจ้า ป่านนี้เล่นน้ำรอสบายใจแล้วล่ะ”เซ็ทล่ะค่อนข้างอยากถามลุงโชคว่าคิดได้ไงถึงจะไปถ่ายเอ็มวีในที่ๆ คนเยอะแยะปานนั้น แต่ในเมื่อทางบริษัทบรีฟงานมาแบบนี้ คนคิดท่า คนแต่งเพลง ทีมงานคนอื่นๆ ก็เห็นด้วยทั้งหมด แล้วศิลปินตัวเล็กๆ คนหนึ่งจะไปค้านอะไรได้?“แล้วเซ็ทมีของแค่นั้นเองเหรอจ้ะ”“ครับ อยู่แค่ไม่กี่วันไม่ต้องเอาอะไรไปเยอะหรอกครับ ไอ้ที่ต้องใช้ทีมงานก็เตรียมไปหมดแล้ว”ไม่แปลกใจที่เจ๊เจสซี่ทักถึงเรื่องกระเป๋า ในเมื่อเซ็ทเอากระเป๋าสะพายใบไม่ใหญ่มากมาเพียงใบเดียว จะบอกว่าไม่มีของจำเป็นมันก็ใช่ แต่อีกหนึ่งเหตุผลนั่นเป็นเพราะว่าเซ็ทมีช่องเก็บของอเนกประสงค์อยู่กับตัว จะต้องมาแบกของเยอะแยะให้เมื่อยหลังก็ใช่ที...หากให้ยกตัวอย่างก็คงไม่พ้นตุ๊กตาเหี้ยน้อยของอเล็กซ์ เซ็ทจะไม่ยอมหิ้วมันไปไหนมาไหนเด็ดขาด ยอมโยนลงช่องเก็บของเอามันมาด้วยก็ถือว่าประเสริฐสุดแล้ว!“...มุกิ้ว”‘...ไม่ต้องมาทำท่าไม่พอใจเลย เดี๋ยวก็เอามันไปเผาซะหรอก’“มุมุมุกิ้วๆ”‘บ่นมากไปอยู่ในช่องเก็บของกับมันเลยเอามั้ย ไม่ต้องออกมาอีกเลย’เซ็ทที่ล้มตัวลงนอนใช้แผ่นหลังบังขณะที่ส่งสายตาทะเลาะกับจิ้งจกที่ขนพึ่งขึ้น เป็นภาพที่อย่าได้คิดจะหลุดไปไหนเชียว ไม่งั้นชื่อเสียงที่สั่งสมมาคงได้ป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี{เซ็ทบ้าไปแล้ว}‘...ไม่ได้บ้าโร’“นอนไปก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวถึงแล้วเจ๊จะปลุก”“ครับ เจ๊ ขอบคุณครับ”เซ็ทตอบรับคำพูดของเจ๊เจสซี่โดยไม่คิดจะหันกลับไปมอง หากทว่ามือหนากลับดึกเสื้อคลุมขึ้นมาปิดบังช่วงล่างเอาไว้เพราะรู้สึกได้ถึงสายตาไม่น่าไว้วางใจ...หลายชั่วโมงผ่านไป รถติดฟิล์มดำทั่วคันก็มาถึงอ่าวมะนาว ทะเลสวยน้ำใสอันเป็นสถานที่ที่จะถูกใช้เป็นโลเคชั่นในการถ่ายทำเอ็มวีซิงเกิ้ลใหม่ แม้จะเลือกส่วนที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว หากแต่ในช่วงปีใหม่อันเป็นเวลาท่องเที่ยวสุดฮิต ยังไงก็ต้องได้เจอผู้คนประปรายอยู่ดีเอ็มวีตัวที่สองของเซ็ทจะค่อนข้างให้ภาพลักษณ์สดใสร่าเริง ต่างกับซิงเกิ้ลเปิดตัวที่ค่อนข้างให้ความรู้สึกดุดันและฮึกเหิม ในขณะเดียวกันก็ขายหุ่นดีๆ กับหน้าหล่อๆ ของศิลปิน มากกว่าเอ็มวีตัวแรกที่ค่อนข้างเน้นหนักไปในโทนมืด“เอ้า งานเสร็จเร็วก็ได้พักเร็วนะ อีกอย่างเวลามีจำกัด อย่ามัวโอ้เอ้ ยังมีที่ต้องกลับไปถ่ายในสตูอีกนะอย่าลืม เตรียมงานกันให้ไวเว้ย”ท่านประธานอุตส่าห์มายืนกำกับด้วยตัวเอง ทีมงานมีหรือจะกล้าลีลา ทันทีที่เซ็ทมาถึง อุปกรณ์ก็ถูกเตรียมไว้เรียบร้อย แค่รอเซ็ทมาถึง แต่งตัวแต่งหน้าเสร็จก็เริ่มถ่ายได้ทันที“ไหวแน่นะ ไม่พักสักวันจะดีเรอะ?”“ไหว ยิ่งถ่ายเสร็จไวก็ยิ่งมีเวลาว่างเยอะ รีบถ่ายให้เสร็จดีกว่า”เซ็ทที่พึ่งมาถึงตอบกลับอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน ในขณะที่เจ๊เจสซี่รีบเร่งบรรจงแต่งหน้าให้ ลุงโชคมองเลยไปยังอลิซที่โบกไม้โบกมือส่งเสียงเชียร์อยู่เงียบๆ ร่วมกับอดัมแล้วก็อร ก็เข้าใจได้ทันที ที่อยากถ่ายให้เสร็จไวๆ เพราะจะได้มีเวลาเหลืออยู่กับครอบครัวล่ะสิท่า...แต่แทนที่จะบอกว่าติดครอบครัว ควรเปลี่ยนเป็น... “ไอ้เด็กติดน้องเอ๊ย”“แล้วไงล่ะลุง?”เซ็ทถอดเสื้อที่ใส่อยู่ออก เปลี่ยนมาใส่เสื้อชายหาดสีเขียวลายต้นมะพร้าวไม่ติดกระดุมสักเม็ด อวดผิวขาวเรียบสม่ำเสมอ โชว์แผงอกกว้างกับกล้ามเนื้อแน่นๆ ไม่ว่าจะมองตรงไหนก็เห็นชัดเป็นมัดๆ ในขณะเดียวกันก็เหน็บแว่นกันแดดคาดไว้ที่ศีรษะ สองเท้าสวมรองเท้าแตะสบายๆ กับกางเกงขาสั้นสีครีมเพราะเป็นทีมงานที่เคยร่วมงานกันมาแล้วในเอ็มวีซิงเกิ้ลเดบิวท์ การทำงานร่วมกันในครั้งนี้จึงไม่มีปัญหาใดๆ ต่างฝ่ายต่างรู้ในฝีมือของแต่ละคน ไม่มีบรรยากาศจิกกัดของตากล้องกับศิลปินให้ระคายตา ซ้ำตากล้องกับศิลปินยังเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ปรึกษางานปรับเปลี่ยน พูดคุยกันได้โดยไม่มีติดขัด“เพิ่มตรงนั้นดีมั้ย หรือไม่ก็ถ่ายไปเผื่อก่อน”“ไม่มีปัญหาเวลายังมีเหลือเฟือ ถ่ายไว้ก่อน เดี๋ยวทีมตัดต่อจัดการเอง”การถ่ายทำเป็นไปตามไทม์ไลน์ของเอ็มวีเริ่มตั้งแต่ในห้องพักไปจนถึงด้านนอก เพลงโปรโมตจะเป็นเพลงเศร้าที่มีจังหวะสนุกสนาน สีหน้าแววตาต้องเป็นเหมือนคนที่กำลังสูญเสีย แต่งานที่กำลังถ่ายนี่ไม่ต่างอะไรจากคนที่กำลังมีความสุขสุดกู่“นั่นแหละค่อยๆ หันมา ดี ดีมาก สวย”“เดินออกจากห้องน้ำแล้วทำหน้าหงอยๆ แต่ไม่ต้องแสดงชัดนะ โอเค ดี”เซ็ทเปลี่ยนมุมถ่ายเป็นว่าเล่นเมื่อทุกจุดสามารถถ่ายได้แบบเทคเดียวผ่าน เปลี่ยนชุดแล้วชุดเล่า จนแพลนถ่ายแถวที่พักหมดลงไปอย่างรวดเร็ว“ถ่ายยาว เต้นไปเรื่อยๆ อย่าหยุดล่ะ”“อีกรอบ เปิดเพลงใหม่”เซ็ทและแบ็กอัพต้องเต้นกันเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ริมชายหาด ผืนทรายร้อนๆ ยังไม่แย่เท่าแดดเปรี้ยงๆ ที่สาดส่องอยู่ ไม่ว่าจะขยับ กระโดด ล้วนต้องใช้แรงมากขึ้นเพราะสองเท้าแทบจมไปกับทราย เล่นเอาเด็กฝึกที่ได้โอกาสมาเต้นแบ็กอัพถึงกับหอบแฮ่กยิ่งกว่าหมาหอบแดดเซ็ทใช้ทรายสีขาวเป็นลูกเล่นในขณะที่ขยับตัว ทำตัวเป็นคนสูญเสียได้ลั้ลลาน่ากระทืบที่สุดในสามโลก เซ็ทเตะกวาดทรายไปยังหน้ากล้อง ก่อนจะกระโดดหมุนตัวกลับไปล็อกคอแบ็กอัพ“เหวอ-----!?”คนที่มัวแต่เต้นถึงกับสะดุ้งร้องเสียงหลง รู้สึกตัวอีกทีก็โดนลากลงน้ำเปียกกันไปตามๆ กัน ภาพหนุ่มๆ เล่นน้ำไม่ได้อยู่ในสิ่งที่จะถ่าย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันน่ามอง จนตากล้องต้องเก็บภาพเผื่อไว้ได้ใช้ ไม่ได้ออกปากบ่นที่เซ็ทเล่นนอกบท“เอาเลยเซ็ท ขึ้นอยู่กับนายตีความเลย”แสงอาทิตย์เริ่มจางหายไปจากขอบฟ้า อารมณ์ของศิลปินก็ต้องเปลี่ยนตาม จากความบ้าบอที่เก็บซ่อนความเจ็บปวดในยามกลางวัน พลันกลายมาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่เผยทุกอย่างในใจออกมาเซ็ทยืนอยู่ท่ามกลางแสงแดดที่อ่อนแรง และยังคงยืนจนฟ้ามืดเต็มไปด้วยหมู่ดาว สองขาก้าวเดินไปอย่างไม่รู้จุดหมาย แต่แล้วหยดน้ำตาบางๆ ก็ไหลผ่านข้างแก้ม ตกกระทบลงบนพื้นทรายแล้วก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่กี่วินาทีต่อมา เงาร่างที่ยืนอยู่ข้างชายหาดก็ปล่อยตัวเองให้จมหายไปในทะเล“สวยมาก! ได้อารมณ์ดีมากเซ็ท”“ขอบคุณครับ”เซ็ทรับผ้าขนหนูจากเจ๊เจสซี่มาเช็ดหน้าเช็ดตา ต้องยืนถ่างตารับลมกลางคืนมาตั้งนานก็ชวนให้เจ็บตาไม่ได้ ทั้งตัวยังเปียกโชก เซ็ทยิ้มรับคำชมจากบรรดาทีมงานที่อวยกันออกนอกหน้าให้ผ่านๆ ไป เพราะสิ่งที่เซ็ทอยากได้ไม่ใช่คำชมดาษดื่นหรือคำชมตามมารยาท หากแต่เป็นคำชมจากกำลังใจชั้นเยี่ยม“พี่จ๋าสุดยอดไปเลยค่ะ!”เซ็ทก้มตัวลงเอียงคอให้อลิซหอมแก้มตัวเองได้สะดวกก่อนที่จะกดจูบลงบนแก้มนิ่มกลับ ถ้าไม่ติดว่าตัวเปียกคงอุ้มร่างเล็กขึ้นแนบอกไปแล้ว นี่แหละสาเหตุของพลังอันล้นเหลือ......ที่เซ็ททำเต็มที่ตั้งแต่วินาทีแรกจนถึงตอนสุดท้ายก็เป็นเพราะอลิซกำลังมองอยู่ยังไงล่ะ“จบไวตามที่ต้องการมันก็ดี แต่พรุ่งนี้ขึ้นเขา อย่าลืมนอนเอาแรงไว้ด้วย”“รู้แล้วน่าลุง” เซ็ทตอบลุงโชคก่อนจะก้มลงไปลูบหัวอลิซ “พรุ่งนี้อลิซไปเดินเล่นกับแม่อรแล้วก็อดัมนะ เดินขึ้นเขามันไกล เดี๋ยวจะเหนื่อยเปล่าๆ ถ่ายเสร็จแล้วพี่จะกลับมา”“ได้ค่ะ กลับมาไวๆ นะคะ หนูจะรอเล่นน้ำกับพี่”{มาแบบนี้ขึ้นเขาสิบลูกเซ็ทก็ไม่หวั่น ให้ตายสิคนติดน้อง}‘นายเองก็เถอะ ไม่เบื่อบ้างเหรอ แซวอยู่นั่น’...“โอ๊ยเซ็ท ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ ทางนี้จะตายกันอยู่แล้ว”“ยังไหวครับ พี่ตั้งกล้องเอาไว้ก่อน หายเหนื่อยแล้วค่อยมาดูภาพก็ได้”“เออๆ เอางั้นก็ได้”อุปกรณ์ชุดเล็กถูกติดตั้งตามคำขอ เซ็ทให้โรประเมินมุมกล้อง แสงสีของพื้นหลัง แล้วตัวเองก็เดินไปเดินมาตามบท ทำหน้าเหม่อๆ เหงาๆ ทั้งๆ ที่ภาพท้องทะเลเบื้องหน้าออกจะเป็นประกายระยิบระยับ จับกล้องวางตรงโน้นตรงนี้ ตัวเองก็เดินไปทางนั้นทางนู้น ผ่านไปชั่วครู่ใหญ่ทีมงานที่ขึ้นมาด้วยกันถึงได้มีแรงฮึดจะทำงานต่อทว่าช่างกล้องอ้าปากชะงักค้าง อึ้งหนักจนแทบถูกลมพัดตกเขาตาย“ถ่ายเสร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว นี่ทำได้ไงวะ!?”“ก็เปลี่ยนมุมกล้องเองไปเรื่อยแหละพี่ ขอโทษทีครับ ผมคงทำเกินหน้าที่ไปหน่อย”เซ็ทว่าพลางโค้งหัวขอโทษแต่คนถ่ายก็โบกมือไม่ติดใจถือสาหาความอะไร ต้องบอกว่าโชคดีด้วยซ้ำไปที่เซ็ทเป็นศิลปินไม่ใช่ตากล้อง เพราะขืนเซ็ทเบนสายมายังสายงานเขาจริงๆ เขาคงได้ตกงานพอดี ...ตากล้องล่ะอดคิดไม่ได้ว่าถ้าเซ็ทแยกร่างได้ คงถ่ายเองเล่นเองเสร็จงานไปนานแล้ว“ถ่ายต่อเลย จะได้รีบลง อยู่สูงแล้วเสียวร่วง ถึงวิวจะสวยก็เถอะ”จากบนเขาไปต่อที่ตลาด ทีมงานดูจะถือคติมีมากไว้ไม่เสียหาย ดีกว่ามีน้อยแล้วไม่พอใช้ เซ็ทเลยต้องร่อนไปโน่นมานี่ซะทั่ว คนที่เป็นแฟนผลงานต่างพากันด้อมๆ มองๆ ระหว่างถ่ายทำ ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปกันให้ควัก ช่วงพักเซ็ทเลยต้องไปถ่ายรูปด้วยเพื่อสานสัมพันธ์อันดีระหว่างศิลปินและแฟนคลับ...คนที่ได้งานเพราะความชื่นชอบของประชาชน จะให้มาหยิ่งกับคนที่ทำให้เรามีงานได้ยังไง หากอยากจะอยู่ยาวๆ ในวงการนี้ไปนานๆ การวางตัวสำคัญที่สุดแล้ว“อะ-เอ่อ อันนี้ที่ถ่ายใช่คัมแบ็กซิงเกิ้ลใหม่รึเปล่าคะ?”“ใช่ครับ ดีใจนะที่จำได้”“พี่หล่อมากค่ะ หนูจะคอยเชียร์นะคะ”“ขอบคุณนะครับ ฝากติดตามผลงานพี่ต่อไปด้วยนะ” ฉีกยิ้มกันจนแก้มจะฉีก ถ่ายรูปกับบรรดาแฟนๆ ไม่รู้กี่ภาพต่อกี่ภาพถึงได้ฤกษ์ไปถ่ายเอ็มวีต่อ แต่จากการกระทำในครั้งนี้ก็ทำให้เซ็ทได้รับชื่อเสียงที่ดีในหมู่แฟนคลับเพิ่มขึ้นอักโข ชื่อของเซ็ทติดเทรนด์ทวิตเตอร์อย่างว่องไว ภาพถ่ายกับคลิปบางส่วนที่แฟนคลับถ่ายไว้ก็กลายเป็นมีมสติกเกอร์อีกไม่น้อย‘เฟรนลี่มาก ตัวจริงไม่หยิ่งเลย ยิ้มน่ารักมากด้วย’‘สุภาพบุรุษสุดๆ น้องถ่ายรูปเว้นระยะให้แฟนคลับตลอด แทบไม่โดนตัวใครเลย’‘โครตโชคดีที่ตัดสินใจมาเที่ยวที่นี่ โครตดีใจที่ได้เจอ น้องตั้งใจทำงานมากจริงๆ นี่คอยส่องอยู่ไกลๆ ไม่ต่างจากโรคจิตแล้วเนี่ย เพื่อนคนไหนไม่มาก็เสียดายไปนะจ้ะ’‘หล่อมากแม่ นี่รอดูซิงเกิ้ลใหม่มาก ค่ายเปิดพรีนี่ยอมเสียตังทันทีเพื่อเธอคนเดียวเลย มีเท่าไหร่ให้เท่านั้นอ่ะ’‘ยอมแล้วทูนหัว อยากได้เซ็ทเป็นผัว’สุดท้ายงานตามตารางที่ต้องถ่ายยาวสามวันแบบเต็มๆ วัน ก็จบลงได้ด้วยเวลาแค่สองวัน นี่ถ้าไม่คิดเรื่องย้ายของย้ายสถานที่ งานตรงส่วนนี้คงจบได้ในวันครึ่งภาพการถ่ายเอ็มวีเพลงใหม่ของเซ็ทหลุดไปในเน็ตจนคุมไม่อยู่ แต่โชคดีที่จบงานได้ไว มวลชนที่ดูจะเพิ่มมากขึ้นเลยไม่ค่อยเป็นปัญหาสักเท่าไหร่ ลุงโชคว่าดีซะอีกที่ได้โปรโมตงานโดยไม่เสียเงินสักแดง ตบบ่าตบหลังทั้งชมทั้งยิ้มทั้งหัวเราะที่เซ็ทวางตัวกับพวกแฟนคลับได้ดีมาก จนอลิซเริ่มกลัวลุงโชคขึ้นมาหน่อยๆ“อย่าแกล้งพี่ชายนะคะคุณลุง”“เอ้า เป็นงั้นไป”แม้จะโดนหลานสาว (มโนไปเอง) คาดโทษไว้ แต่เจ้าตัวก็ยังหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี ตัดสินใจเกาะกระแสเร่งกำหนดเวลาขึ้นมาอีกนิดหน่อย วันนั้นหน้าแฟนเพจปรากฏภาพใหญ่ของเซ็ท ในขณะที่กลางภาพปรากฏตัวอักษรภาษาอังกฤษเพียงหนึ่งคำ[Polaris]
‘คำชมเป็นสิ่งล้ำค่า และล้ำค่าที่สุดเมื่อออกมาจากใจจริงของคนสำคัญ’
-----------------------------เหมือนจะมีอะไร แต่ก็เหมือนจะไม่มีอะไร สงสารลุงโชค หรือสงสารอเล็กซ์ดี เซ็ทเปิดเผยความเป็นซิสค่อนมากขึ้นเรื่อยๆ ถถถถ รีบมาลงรีบไป ฝนตกหนักน่ากลัวมากค่า ดูแลสุขภาพกันด้วยเนอะขอบคุณทุกท่านที่ช่วยเปย์ ช่วยเม้นต์ ช่วยรีวิว ขอบคุณทุกคำแนะนำและคำติชมด้วยนะคะ รักทุกๆ คนเลยน้าาา ไว้เจอกันใหม่นะค้าาา เมี้ยววววว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[54] ถ่ายเอ็มวี

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

[New Life] อิสระของชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[54] ถ่ายเอ็มวี

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้