ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 86 ตลาดมืดในปักกิ่ง

ในเช้าวันถัดมานินตื่นมาตอนเช้าส่วนสวีหนานวันนี้ตื่นสายเพราะต้องนอนให้ครบแปดชั่วโมงนินจึงออกไปวิ่งตอนเช้านี่สร้างความประหลาดใจมากสำหรับสาวใช้ในบ้านที่เห็นคนแปลกหน้า

“นั่นใครน่ะ” สาวใช้ที่เห็นนินมาเมื่อคืนกล่าวออกมา

“คุณหลินคู่หมั้นคุณหนูไง” ถ้าพูดถึงคุณหนูทุกคนจะเข้าใจว่าเป็นสวีหนานทันที

“นี่หรือคู่หมั้นคุณหนูหล่อมาก” ทุกคนเริ่มพูดคุยกันเรื่องของนิน ชายชราอายุ 88 เดินออกมาจากห้องนอนแม้เขาจะอายุมากแล้วทว่าท่วงท่าของเขายังดูน่าเกรงขามเหมือนเดิมแต่วันนี้มีท่าทางเหมือนคนนอนไม่พ่อเพราะเมื่อคืนมีคนโทรปลุกเขาตอนกลางดึก

สวีป๋อเหวิน “มารวมกลุ่มคุยอะไรกัน” ทั้งสองรีบทำท่าสำรวมทันที

“ขอโทษค่ะพอดีฉันตกใจที่เห็นคนแปลกหน้าในบ้านค่ะ “สวีป๋อเหวินขมวดคิ้ว

สวีป๋อเหวิน “คนแปลกหน้าหรือใครกัน” สาวใช้อีกคนกล่าว

“คุณหลินมาค่ะเธอไม่เคยเห็นหน้าเลยไม่รู้จักค่ะ “ดวงตาสวีป๋อเหวินเป็นประกาย

สวีป๋อเหวิน “จริงรึงั้นบอกให้ในครัวทำอาหารมากหน่อยแล้วกัน” สาวใช้พยักหน้าจากนั้นเขาก็ไปนั่นอ่านหนังสือพิมพ์ จากนั้นพวกลูกน้องพวกเขาก็ส่งคนมากล่าวคำอวยพรให้บ้านสวี ตระกูลสวีค่อนข้างใหญ่สวีป๋อเหวินมีลูกชายสามคนลูกสาวถึงสองคนแต่ละครอบครัววก็แตกแขนงกันไปมีครอบครัวของตัวเอง ยังไม่รวมน้องๆ ของสวีป๋อเหวินอีกลายคนที่มีลูกหลานอีกมากแม้ว่าบางคนจะเสียไปแล้วด้วยความชราไม่ก็ป่วยติดเตียงด้วยโรคร้าย ทว่าตระกูลหลังนั้นกลับยังคงแข็งแกร่งไม่มีวันล้มได้ง่ายๆ โดยเฉพาะลูกชายคนโตและภรรยาที่มีฐานะทางการเมืองแข็งแกร่งมาก พวกสาวใช้จึงต้องรีบไปรับของกันวุ่นวายอย่าเห็นว่าแค่ผลไม้หรือยาบำรุงนะแต่ยังมี โทรศัพท์หรือแท็บเล็ตอีกด้วยต้องไม่ลืมว่าเจียงถิงควบคุมสื่อและวงการบันเทิงทั้งหมดเหล่าดาราหรือผู้บริหารค่ายต้องส่งของขวัญราคาแพงมาให้บ้างอยู่แล้วสวีป๋ออันเดินออกมาก็พยักหน้าให้คนที่มาอวยพรจากบริษัทบันเทิงแห่งหนึ่งแล้วถือกาแฟเดินมานั่งกับพ่อตัวเอง

สวีป๋ออัน “พ่อทำไมดูอารมณ์ดีจังครับเนี่ย “สวีป๋อเหวินเหลือบมองลูกชาย

สวีป๋อเหวิน “หลานเขยพ่อมาน่ะสิ” สวีป๋ออันชะงัก

สวีป๋ออัน “จริงหรือครับเจ้าหนุ่มนั่นไม่ใช่ว่าโกรธพ่อหรือ” สวีป๋อเหวินหน้ากระตุกเหลือบมองลูกชาย

สวีป๋อเหวิน “ฉันจะคุยกับแกทำไมเนี่ยปีใหญ่แท้ๆ ก็โยนเรื่องชวนอารมณ์เสียมาเลย” สวีป๋ออันยื้มแห้งๆ ในจีนเน้นเรื่องความกตัญญูมากเวลาอยู่ต่อหน้าพ่อหรืออาวุโสจะนอบน้อมมากไม่เว้นแม้แต่สวีป๋ออันที่เป็นถึงรัฐมนตรีแต่อยู่ต่อหน้าพ่อก็มักจะทำตัวเหมือนเด็กเพราะในสายตาพ่อแม่ลูกไม่ว่าเมื่อไรก็เป็นเด็กเสมอยิ่งถ้าพ่อเป็นคนมีอำนาจมากก่อนด้วยแล้วก็ยิ่งทำให้พวกเขาเคารพอย่างสูง

สวีป๋อเหวิน” แล้วคนอื่นล่ะจะมากันไหม “สวีป๋ออันยิ้มกล่าว

สวีป๋ออัน “ต้องมากันอยู่แล้วครับแต่ไม่รู้ว่าจะมาทันมื้อเช้าไหม” สวีป๋อเหวินไม่ได้ใส่ใจเพราะแต่ละคนก็มีครอบครัวไปหมดแล้วพวกเขาก็ต้องให้ลูกๆ กตัญญูเช่นกัน ส่วนธรรมเนียมของตระกูลสวีคือพ่อแม่อยู่บ้านลูกคนโตเขาจึงอยู่กับสวีป๋ออันอย่างที่เห็น

สวีป๋อเหวิน “ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างพ่อได้ข่าวว่าที่พม่ากำลังแย่ใช่ไหม” สวีป๋ออันกล่าวอย่างเครียด

สวีป๋ออัน “ได้ยินพวกนักธรณีวิทยากล่าวว่าเหตุการณ์แบบเดียวกันอาจเกิดขึ้นอีกทั่วโลกครับ” เขากดเสียงต่ำลงไปอีก

สวีป๋ออัน “ผมได้ข่าววงในมาจากทางกองทัพว่ามีพลังงานบางอย่างไหลออกมาจากใต้โลกมันส่งผลให้สัตว์กลายพันธุ์ไม่รู้ว่าส่งผลต่อมนุษย์หรือเปล่า” สวีป๋อเหวินพยักหน้าเรื่องนี้เขาได้รับรายงานมานานแล้วที่เขาสนใจคือแผ่นดินอาจจะไว้อีกก็ได้

สวีป๋อเหวิน” เกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด” สวีป๋อันขมวดคิ้ว

สวีป๋ออัน “พ่อรู้อยู่แล้วหรือครับ” สวีป๋อเหวินนึกถึงตอนเขาอยู่ในกองทัพในภารกิจหนึ่งแล้วส่ายหน้า

สวีป๋อเหวิน “ไม่มีอะไร “สวีป๋ออันถึงกล่าวออกมา

สวีป๋ออัน “ผมให้คนไปส่งของขวัญปีใหม่ลุงหลินแล้วนะครับ” น่าจะถึงวันนี้ “สวีป๋อเหวินพยักหน้า

สวีป๋อเหวิน” ทำได้ดีมาก “สวีป๋ออันกล่าวออกมา

สวีป๋ออัน” เสียดายนะครับที่ลุงเขาไม่เข้ามาอยู่ปักกิ่งไม่งั้นคงกลายเป็นตระกูลใหญ่ไปแล้ว” สวีป๋อเหวินหัวเราะ

สวีป๋อเหวิน “พี่หลินน่ะเขาทิ้งคนในหมู่บ้านไม่ได้หรอกนั่นมันรากฐานของเขา” สวีป๋อเหวินถอนใจ เจียงถิงเดินลงมา

เสียงถิง “ขอโทษนะคะตื่นสายไปหน่อยเมื่อคืนกว่าจะเรียบร้อยก็เกือบเช้าแล้ว” ทุกสองพยักหน้า

เจียงถิง “เข้าคุณแม่ไปไหนคะ” สวีป๋อเหวินใช้ปากชี้ในครัว

สวีป๋อเหวิน “เหมือนเดิมอยู่ในครัวนั่นแหละ” ที่ไปในครัวไม่ใช่ไปคุมคนทำกับข้าวหรอกแต่นั่งเมาท์ชาวบ้านต่างหากเจียงถิงยิ้ม

เจียงถิง “ตอนนี้มีข่าวอะไรให้คุณแม่สนใจหรือคะ” สวีป๋อเหวินจิบกาแฟแล้วกล่าว

สวีป๋อเหวิน “ตระกูลคังโดนพวกตู้เล่นงานหนักจนต้องขายทรัพย์สินไปกว่าครึ่งแล้วน่ะสิ “เธอประหลาดใจ

เจียงถิง” เรื่องอะไรคะ “สวีป๋ออันยิ้ม

สวีป๋ออัน” เพราะหลานชายสารเลวของมันสนใจลูกสาวบ้านนั้นแต่พวกเขาไม่เล่นด้วยไงพวกมันเสียหน้าก็เลยทำแบบนั้น “เจียงถิงร้องโอ้ขึ้นมา

เจียงถิง” เห็นว่าตัวเองขับเคลื่อนธุรกิจจีนได้หน่อยก็ไม่เกรงกลัวใครเลยนะรอมันหมดประโยชน์เมื่อไรพวกมันโดนลงดาบแน่ “สวีป๋ออันกล่าว

สวีป๋ออัน” ยากหน่อยเพราะมันกำลังพัฒนาเทคโนโลยีใหม่อย่างโลกเสมือนจริงอยู่ถ้าทำได้จริงเศรษฐกิจจะพุ่งขึ้นเป็นเท่าตัวเลย “เจียงถิงถอนใจ

เจียงถิง” คนเลวนี่มันสมองทำด้วยอะไร “ทุกคนได้แต่ยิ้มเพราะรู้ว่าเธอแค่ระบายอารมณ์ไม่พอใจเท่านั้น

ในช่วงแปดโมงกว่านินก็กลับมาจากการวิ่งแล้วและก็เห็นว่าทุกคนนั่งกันอยู่นินกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มแล้วขึ้นไปอาบน้ำไม่คิดว่าที่นี่จะเตรียมชุดไว้ให้เขาด้วยแน่นอนว่าห้องนอนนินแยกกับห้องนอนของสวีหนานที่บ้านปู่ทั้งสองแค่หมั้นกันจะมานอนด้วยกันก็น่าเกลียดเกินไปเขาแต่งตัวแล้วก็ลงมา

สวีป๋ออัน” โหเจ้าเด็กนี้ยิ่งโตยิ่งหล่อนะเนี่ย “สวีป๋อเหวินพยักหน้า

สวีป๋อเหวิน” เหมือนพ่อตอนหนุ่มๆ เลยนี่ “สวีป๋ออันกลอกตา

สวีป๋ออัน “หลินหนานนายมานั่งคุยกันหน่อย” นินยิ้มออกมาก่อนจะรับคำ

นิน “ครับ” นินเดินมานั่งแล้วกล่าวทักทายทุกคนอีกครั้งอยากเป็นทางการ

เจียงถิง” เธอมีแผนจะทำอะไรผู้ชายน่ะต้องมีงานทำนะ “นินเผยยิ้มออกมา

นิน” ผมจะเปิดบริษัทครับ “ทุกคนตกตะลึงเพราะนินเมื่อก่อนค่อนข้างไร้ค่าเลยก็ว่าได้

สวีป๋อเหวิน “มีเหตุผลไหม” นินยิ้ม

นิน “เหตุผลคือผมสมัครงานไม่ได้นี่ครับไปที่ไหนก็มีเงาของตระกูลตู้ไปหมด” ทุกคนพยักหน้า

สวีป๋อเหวิน “อยากเข้ารับราชการไหม” นินส่ายหน้ารัวเร็ว

นิน “ผมอยู่ในระเบียบขนาดนั้นไม่ได้ครับอีกอย่างชื่อเสียงผมไม่ได้ดีขนาดนั้น” สวีป๋อเหวินขมวดคิ้ว

สวีป๋อเหวิน “ไม่ดีอะไรหลานเขยของเฒ่าผู้นี้จะไม่ดีได้อย่างไร” นินยิ้ม

นิน “คุณปู่ช่วยผมมาเยอะแล้วครับเรื่องนี้ผมตัดสินใจแล้ว “เจียงถิงกล่าว

เจียงถิง” แล้วจะเปิดบริษัทอะไรล่ะ “นินคิดสักพัก

นิน” บริษัทอะไรหรือครับนั่นสินะ “นินคิดสักพัก

นิน” ผลิตภัณฑ์ดูแลร่างกายดีไหมครับ “ทุกคนมองมาที่หลินหนาน

สวีเป๋อเหวิน” นายมีความรู้เรื่องนี้หรือ “นินพยักหน้า

นิน” อันที่จริงก่อนหน้านี้ผมได้ทำยาตัวหนึ่ง “นินมองซ้ายมองขวาทุกคนประหลาดใจกับท่าทีของนิน

นิน” มีห้องที่มิดชิดกว่านี้ไหมครับ “เจียงถิงมุมปากกระตุกเด็กนี่กำลังเล่าอะไรจะหลอกเธองั้นหรือไงทำเป็นมีความลับ

เจียงถิง “อย่ามาทำเป็นเล่นนะ” นินถึงกับหน้ากระตุกความน่าเชื่อถือของไอ้หมอนี่ไม่มีเลยหรือเนี่ยสายตานินเป็นจริงจังขึ้นมา

นิน “ผมเหมือนกำลังล้อเล่นงั้นหรือครับ” ออร่าของนินต่างออกไปจากเดิมทันทีออร่าแบบนี้ทำให้สวีป๋อเหวินมองนินด้วยดวงตาที่หรี่ลงมันเหมือนคนที่ผ่านความเป็นความตายมาแล้ว เจี่ยงถิงขมวดคิ้ว

เจี่ยบงถิง “ท่าทางอะไรของเธอเนี่ย” นินยิ้มมุมปาก

สวีป๋อเหวิน “ไปที่ห้องทำงานของฉัน” นินพยักหน้าจากนั้นทั้งสี่คนก็ไปที่ห้องของสวีป๋อเหวินห้องทำงานของเจ้าตระกูลนั้นกว้างและเต็มไปด้วยตู้หนังสือทุกชั้นมีหนังสืออยู่เต็มไปหมดและมีหลายชนิด บนโต๊ะทำงานของเขาทำจากไม้สะอาดและมันดูทรงอำนาจมาก

สวีป๋อเหวิน “นั่งลง” ทุกคนนั่งลง

สวีป๋อเหวิน “พูดมาเถอะ” นินจึงเอ่ยขึ้นมา

นิน “เมื่อไม่นานมานี้ผมได้สร้างยาชนิดหนึ่งที่มีความสามารถเหมือนยาล้างไขกระดูกในนิยายกำลังภายในได้ครับ “เจียงถิงหลุดหัวเราะออกมา

เจียงถิง” ฉันไม่ได้ดูถูกเธอนะแต่มันเหลือเชื่อเกินไป “เธอมองไปยังพ่อสามีและสามีเธอเห็นว่าทั้งสองไม่ขำด้วยจึงขมวดคิ้วเพราะทั้งสองรู้เรื่องโลกยุทธภพพอสมควรและรู้ว่าแต่หน้าพวกเขานินไม่ล้อเล่นแน่นอน

นิน” ผมให้สวีหนานเอามาให้ปู่ลองกินดูแล้วครับแต่เธอคงยังยุ่งๆ เลยยังไม่ได้ส่งมาตอนนี้น่าจะอยู่ในรถครับ “ทั้งสองประหลาดใจ

สวีป๋ออัน” มีผลจริงหรือ “นินยิ้มออกมา

นิน” สวีหนานลองกินแล้วคุณแม่ก็เห็นสวีหนานไม่ใช่หรือครับว่าเธอดูเปลี่ยนไป “เจียงถิงขมวดคิ้วพบว่าลูกสาวรูปร่างและผิวดูดีขึ้นจริงๆ

นิน” เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องตลกนะครับยาตัวนี้ถ้าหลุดออกไปโลกต้องบ้าแน่ๆ “สวีป๋ออันขมวดคิ้วทีนี่เขาไม่มีแววตาขี้เล่นแล้ว

สวีป่ออัน” ผลของมันล่ะ” นินยิ้ม

นิน “ถ้าคุณปู่กินภายในร่างกายจะเหมือนคนอายุสี่สิบภายนอกจะเหมือนคนอายุหกถึงเจ็ดสิบปี” ทุกคนตกตะลึงไปแล้ว

สวีป๋อเหวิน “หมายความว่าฉันอาจจะอยู่ได้อีกสามสิบปีงั้นหรือ” นินยิ้มออกมา

นิน “ถ้ากินยาบำรุงสูตรของผมด้วยอาจอยู่ได้อีกสี่ถึงห้าสิบปี” คราวนี้ไม่ใช่แค่สวีเป๋อเหวินแล้วแต่เป็นทุกคนที่ไม่อยากจะเชื่อ

นิน “ไม่แค่นั้นผมลองให้คนที่เป็นโรคหัวใจทานแล้วผลคือโรคหายทันทีหลังกระบวนการเปลี่ยนแปลงจบลง” ทุกคนอ้าปากค้าง

สวีป๋ออัน “ใคร” นินยิ้ม

นิน “ฉินสือเทียนครับ” เจียงถิงกล่าวขึ้นมาก่อน

เจียงถิง “ฉินบริษัทอสังหาริมทรัพย์นั่นน่ะหรือเธอไปรู้จักได้ไง” นินเล่าแบบย่อๆ ให้ฟัง

สวีป๋ออัน” ไว้ใจพวกเขาได้หรือ “จิตสังหารของทั้งสองคนเฉียบคมขึ้น

นิน” ไว้ใจได้ครับต่อไปเขาจะช่วยผมหลายอย่าง “ทั้งสองพยักหน้า

สวีป๋อเหวิน” ดี “เจียงถิงกล่าวขึ้น

เจียงถิง” แต่ยาพวกนี้ทำขายคงไม่ได้ใช่ไหมมันอันตรายเกินไป “นินยิ้มออกมา

นิน” ผมมีสูตรยามากมายเช่น ยาลดสิว ยาทำให้ผิวเนียน ยาที่ทำให้ฟันงอกขึ้นมาใหม่” นินร่ายยาวออกไปไปจนถึงเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ นินไม่คิดเลยว่าตำรายาของหลวงตาบัวจะช่วยเขาได้มากขนาดนี้เหมือนกับว่าหลวงตาบัวได้คาดไว้แล้วว่าเขาจะกลับมายังโลกเดิมของเขาได้

นิน “เดี๋ยวก่อนหรือว่าการมาของฉันจะมีเหตุผลกันแน่เป็นไปได้ไหมว่าฉันมาเพื่อช่วยไทยให้รอดพ้นหายนะบางอย่างก็ได้” แน่นอนไทยที่ว่าหมายถึงไทยในอีกมิติหนึ่ง

ทั้งสามจมอยู่ในความคิดสิ่งที่นินกล่าวออกมานั้นทำให้พวกเขาเหลือเชื่อจริงๆ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่ว่ายานี้จะเป็นดาบสองคมหากว่าตัวเองไม่แข็งแกร่งพอจะต้องโดนกลืนกินจากผู้มีอำนาจแน่นอน

สวีป๋ออัน” ยานี้เธอให้ใครไปแล้วบ้าง “นินยิ้ม

นิน” ฉินเหมยหลันและปู่ผมเองครับ “ทุกคนชะงักไป

สวีป๋อเหวิน” หายโกรธเขาแล้วหรือ “นินยักไหล่

นิน” ช่วยไม่ได้ยังไงก็เป็นปู่ผมนี่ครับ”

เจียงถิง “เฉินเหมยหลันเธอไว้ใจได้หรือ” นินพยักหน้า

นิน “ไว้ใจได้ครับ “นินรีบหาทางเบี่ยงเบนความสนใจเพราะเขายังไม่ได้รู้เรื่องครอบครัวตัวเองมากนัก

นิน” อ้อจริงครับพอจะมีโทรศัพท์สำรองให้ผมสักเครื่องไหมครับโทรศัพท์ผมพังไปเมื่อวาน “เจียงถิงพยักหน้าแล้วเดินออกไปนำโทรศัพท์รุ่นใหม่มาให้เขานินประหลาดใจ

นิน” มีจริงด้วยหรือครับ “เจียงถิงกลอกตา

เจียงถิง” ทุกปีก็มีของแบบนี้มาอวยพรปีใหม่แบบนี้แหละ “นินถึงกับหน้ากระตุกมีอำนาจนี่ดีจริงๆ เขาไปเอาโทรศัพท์บนห้องเพื่อเอาซิมออกมาแล้วจัดการโทรศัพท์ใหม่ของเขายังดีที่ซิมยังใช้ได้อยู่จากนั้นเขาก็เข้าระบบเครือข่ายต่างๆ แล้วเอาข้อมูลเกี่ยวกับยาที่เขาเคยทำไว้ให้ทุกคนดู

สวีป๋ออัน” เงินเริ่มต้นมีไหม “นินพยักหน้า

นิน” พอมีครับผมร่วมมือกับจินถังทำยาลดน้ำหนักเพื่อสุขภาพครับแต่ว่าผมจะเปิดของตัวเองด้วยครับ “ทุกคนพยักหน้า

เจียงถิง “งั้นยานั่นรักษาโรคกระเพาะได้ไหม” นินผงะไป

นิน “ถ้าแค่โรคกระเพาะกินยาเฉพาะทางก็ได้นี่ครับผมมีสูตรอยู่นะลองดูไหมครับ” เจียงถิงพยักหน้าแล้วยิ้มออกมาสวีป๋ออันถึงกับหน้ากระตุกมองภรรยาตัวเองนี่ยายืดชีวิตนะเอาไปทำเป็นยาแก้โรคกระเพาะเสียแล้ว

สวีป๋อเหวิน “นายบอกพวกเราอย่างนี้คงจะให้เราช่วยสินะ” นินยิ้มออกมา

นิน “บ้างขั้นตอนมันช้าครับผมอยากให้มันรวดเร็วหน่อยครับผมอยากให้ส่งตัวยาทั้งหมดไปตรวจสอบมาตรฐานและขอใบรับรองครับ “เจียงถิงกล่าว

เจียงถิง “ขอแค่ตัวยาไม่มีปัญหาเรื่องนี้ง่าย” นินยิ้มออกมา

นิน” ของคุณครับคุณป้า “เจียงถิงพยัก

เจียงถิง “แต่ว่าช่วงนี้คงยังไม่ได้เพราะหยุดปีใหม่กันหมด” นินเข้าใจ

นิน” แต่ว่า “ทุกคนมองเขา

นิน” แม้ผมจะเปิดบริษัทแต่ผมไม่อยากต้องเข้าไปนั่งบริหารเองครับคุณป้ามีวิธีไหม “เจียงถิงยิ้มออกมา

เจียงถิง” มีแต่จะต้องใช้คนที่เก่งมากๆ มาช่วยนายแต่ก็ต้องระวังเขาอาจจะยึดบริษัทนายด้วย “นินยิ้ม

นิน “เรื่องยึดบริษัทผมเป็นไปไม่ได้หรอกครับเรื่องหาคนผมไม่เก่งคงต้องเหนื่อยคุณลุงคุณป้าแล้ว” ทั้งสองพยักหน้า จากนั้นก็มีคนมาเคาะห้อง

“อาหารเรียบร้อยแล้วค่ะ” ทุกคนจึงออกไปทานอาหารนินจึงพบกับหญิงชราอายุ 85 แม้จะอายุมากทว่านินดูแล้วมีเค้าความสวยจากในอดีตอยู่รางๆ เธอชื่อ จ้าวหมิ่น คนขี้เม้าท์ประจำบ้านคือย่าของสวีหนานนั่นเอง

จ้าวหมิ่น” แล้วหนานหนานไปไหนเล่าทำไมไม่มาทานอาหารเช้า “นินยิ้มตอบ

นิน” เธอต้องนอนให้ได้แปดชั่วโมงครับสิบโมงน่าจะตื่นครับ “จ้าวหมิ่นผิดหวัง

จ้าวหมิ่น” แล้วเธอใครกัน” สวีป๋อเหวินหัวเราะ

สวีป๋อเหวิน “คุณเมาท์ชาวบ้านเขาไปทั่วแต่จำหลานเขยตัวเองไม่ได้หรือไง” จ้าวหมิ่นทำหน้าดุ

จ้าวหมิ่น “ว่าใครขี้เมาท์กันฉันแค่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเท่านั้น” เธอหันมามองนินแล้วยิ้ม

“เมื่อก่อนไม่หล่อขนาดนี้นี่นาใช่ไหมถิงถิงเขาหล่อขึ้นจริงๆ ใช่ไหม” เจียงถิงพยักหน้า

เจียงถิง “ใช่ค่ะคุณแม่” หลังทานอาหารเรียบร้อยนินก็ขอตัวไปทำธุระเขานั่งแท็กซี่ออกไปสวีหนานตื่นมาไม่เจอนินก็โวยวายจ้าวหมิ่นถลึงตาใส่เธอจึงไม่บ่นอีกย่าเธอดุไปหน่อย

สวีป๋อเหวิน” หลานลืมของให้ปู่หรือเปล่า “สวีหนานได้ยินจึงจำได้

สวีหนาน” หนูลืมไปเลยแต่ว่าย่านี่ “สวีป๋ออันยิ้ม

สวีป๋ออัน” พ่อรู้หมดแล้ว “เธอไม่พูดอะไรแล้วไปเอาของที่รถแล้วเอามาให้

เจียงถิง” กระปุกยานี่น่ะหรือที่เขาว่า” สวีหนานพยักหน้า

สวีหนาน “ใช่ค่ะปู่ย่าลองทานดูมันดีมากเลยค่ะ “พวกเขาแน่นอนว่าอยากทดลองจึงไปรวมตัวกันที่ห้องหนึ่งของบ้านซึ่งเป็นห้องกิจกรรมของบ้าน มีโต๊ะไพ่ สนุ๊กเกอร์ อื่นๆ อีกเพียบรวมไปถึงมุมนั่งเล่น ครึ่งชั่วโมงผ่านไปทั้งสี่คนก็กรีกร้องออกมาสวีหนานทำใจไว้แล้ว ส่วนนินเดินทางมายังตลาดมืดของที่เขาสั่งมาถึงแล้วนินชำระเงินไปอีกหลายล้าน เพราะมีรถทางทหารอีกสองคัน ที่จริงนินอยากได้เฮลิคอปเตอร์ด้วยแต่แพงเกินไปจึงเว้นไว้ก่อน ของที่นินสั่งยังมีน้ำมันอีกสิบตัน อาวุธสงคราม ของพวกนี้รอนินที่โกดังแล้วโชคดีที่ช่วงปีใหม่โกดังตลาดมืดว่าง

นิน “สงสัยต้องขายกระบี่อีกเล่มแล้วกระมัง “นินมายังตลาดมืดของจีนซึ่งทางเข้ามันอยู่ที่ถนนเฉียนเหมิน ในร้านซาลาเปาร้านหนึ่งที่รสชาติหมาไม่แดกแต่ไม่เคยปิดเลยสักวันถ้าพูดรหัสที่ถูกต้องก็สามารถเข้าไปยังด้านในได้ด้านในต้องผ่านประตูหลายชั้นลงมาลึกถึงยี่สิบเมตรผ่านลิฟต์ก็จะมาถึงโลกใต้ดินของจริงใต้เมืองปักกิ่งกล่าวได้ว่าเหมือนมีเมืองย่อมๆ อยู่ข้างใต้ปักอีกเลยมันถูกสร้างอย่างเป็นระเบียบข้างในมีคนเดินไม่มากการซื้อขายที่นี่น่ะง่ายแต่การเอาออกไปโดยที่ไม่มีใครเห็นน่ะยากถ้าเป็นพวกปืนคงจะเอาของผ่านร้านซาลาเปาไม่ได้ใช่ไหมล่ะดังนั้นจะต้องจ้างทีมขนย้ายถ้าจะนำออกไปแบบไม่มีใครเห็น นินเดินเข้าไปยังย่านโกดังท้ายตลาดโดยการนั่งรถที่ตลาดมืดจัดไว้ให้ ใช้เวลา 5 นาทีนินก็มาถึงโกดังที่นี่มีโกดังเรียงกันเป็นทางยาว โกดังของนินนั้นคือหมายเลข 30 เขากดรหัสมันก็เกิดออกด้านในมีของที่เขาซื้อไว้แล้วครบ มีปืนไรเฟิลจู่โจมยอดนิยมทุกชนิดพร้อมชุดปรับแต่งครบชุดทุกอัน ปืนพกยอดนิยมทุกชนิดและที่ขาดไม่ได้คือปืนกล็อก 19 gen 5 พร้อมชุดแต่ง ปืนยิ่งระเบิด เครื่องยิงจรวด RPG-7 เปิดไรเฟิลยิงระยะไกลอีกสามกระบอกที่การใช้งานต่างกันพร้อมชุดแต่งครบชุด และกระสุนครบชุดอย่างละสองพันนัด ที่ขาดไม่ได้อีกอย่างคือระเบิดมือและระเบิดควัน ยังมี รถจิ๊บทหารรุ่นใหม่ 2 คันรถมอเตอร์ไซค์ทหารหนึ่งคัน และน้ำมันทั้งรถยนต์และรถมอเตอร์ไซค์ รวมสิบตันที่โกดังที่ 31 และ 32 นินเอาทุกอย่างเข้ามิติหยกทั้งหมด

นิน “เยี่ยมไอ้พวกสารเลวฉันจะระเบิดพวกแกให้ยับเลย” …