สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนพิเศษ คำตามผู้เขียนท้ายเล่มสอง

สวัสดีครับผู้อ่านคราวนี้การเดินทางเล่มสองก็จบลงแล้วนะครับสำหรับเล่มนี้เรียกว่าเป็นการเตรียมการก่อนที่จะเข้าไปสู่ป่าดงดิบดำก็ว่าได้ที่ผู้เขียนพยายามจะเร่งให้ไปป่าดงดิบดำเร็วๆแต่ทำอย่างไรดยุกอูลริกก็จะไม่ยอมไปจนกว่าจะเตรียมการทุกอย่างพร้อมก่อน

ทำให้ต้องมีอีกหลายเหตุการณ์กว่าที่จะไปบุกป่าดงดิบดำได้เสียที

อย่างที่ว่าการเตรียมการอาจจะเป็น 99% ของการรบนั่นเอง

แต่อย่างน้อยเล่มนี้ดยุกอูลริกก็ได้เข้าสู่ขั้นแรงก์บีแล้วเป็นบทพิสูจน์ตามหลายนิยายว่า

นักผจญภัยขั้นสูงๆเกิดขึ้นได้หากคุณเกิดมามีเงินทองซื้อของดีและช่วยคุณเก็บเลเวลและเกิดมาในตระกูลขุนนางที่พลังเวทย์มากกว่าชาวบ้านธรรมดาจริงๆ

ผู้เขียนเคยเจอแนวเกมส์ออนไลน์ที่มีการกระทืบคนที่บ้านรวยปล้นทรัพย์สินไปจนหมดแล้วไม่ใส่ใจตัวละครนั้นอีกต่อไป

จนผมคิดในใจว่า

หากคนรวยคนนั้นมันกลับมาแก้แค้นด้วยเงินตราอีกสิบเท่าหรือร้อยเท่าพระเอกจะทำอย่างไร?

แต่ท่าทางคนเขียนนิยายเกมส์ออนไลน์นั้นอาจจะไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นแต่เขียนว่าคนที่ใช้เวทย์ด้านความรวยนั้นแพ้อย่างง่ายดายนั่นเอง

เรื่องนี้การใช้เงินของดยุกอูลริกอาจจะตอบคำถามข้อนั้นแก่ผู้เขียนได้บ้างก็ได้

ว่าทำตัวแบบพระเอกหนังโรมานซ์ที่นางเอกโรมานซ์ชอบใช้เงินเพื่อแก้ปัญหาทุกอย่างที่เจอในชีวิต

ซึ่งคนที่ชอบแนวผจญภัยที่ต้องการแก้ปัญหาด้วยความสามารถของตนเองอาจจะไม่ชอบนั่นเอง

ถึงได้มีฉากกระทืบคนรวยเพื่อเอาโชคเอาชัยแสดงความเก่งกาจของพระเอกด้านความสามารถ

แต่เราพอจะอธิบายได้ว่านั่นคือลูกคนรวยหัวเกรียนธรรมดา

อย่างมากก็เป็นลูกของท่านเคาท์หรือบารอน

แต่นี่คือดยุกอูลริก!!!

ผู้ให้คนแบกบัลลังก์ทองคำของตนเองเดินไปเดินมานั้นต่างกับพวกเด็กรวยหัวเกรียนลูกขุนนางทั่วไป

เอามาเทียบกันไมได้นั่นเอง

เตรียมพบกับการทำสงครามระดับย่อยของดยุกอูลริกได้ในเล่มสามนะครับและหวังว่าผู้เขียนจะพาท่านผู้อ่านไปที่ป่าดงดิบดิบดำได้เสียที

ป่าที่ฝังร่างกายของนักผจญภัยที่จะมีวิญญาณและซอมบี้ปรากฏตัวขึ้นเมื่อพลังแห่งความมืดของจอมมารสูงขึ้น จนสงสัยว่า“โบสถ์ที่ชั่วร้าย”ที่มีเวลาว่างไปเผาแม่มดเล่นๆนั้นไปเกาไข่อยู่ที่ไหนไม่มาปราบซอมบี้หรือวิญญาณที่ออกอาละวาดกันเห็นๆอยู่นี่?

โปรดติดตามการผจญภัยของดยุกอูลริกต่อไปในเล่มสามด้วยนะครับ