3 เดือนต่อมา...
น้ำหวานนั่งศึกษาการอุ้มบุญจนเริ่มเข้าใจ และตอนนี้เธอก็รู้แล้วว่าจะให้ใครเข้ามาช่วยรองรับน้ำเชื้อของสามี น้องสาวจากต่างจังหวัดกำลังเดินทางเข้ามาเยี่ยมเยียนตามคำเอ่ยชวน แน่นอนว่าพี่สาวไม่ได้บอกจุดประสงค์ที่แท้จริงกับใครทั้งสิ้น โดยเฉพาะสามีอย่างวัตร พี่เขยเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าน้องสะใภ้หุ่นสะบึมกำลังเดินทางเข้ามาในบ้านของเขา!
กริ๊งงง...
เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้นในเช้าวันเสาร์...
ชายวัยกลางคนตื่นเช้ามาดื่มกาแฟขมวดคิ้วพร้อมกับมองออกไปด้านนอก ปกติแล้วเช้าตรู่แบบนี้จะยังไม่มีไปรษณีย์หรือคนส่งของทั้งนั้น เมื่อเสียงกดออดดังขึ้นอีกรอบ ร่างสูงใหญ่จึงเดินออกไปดู แต่ชุดที่วัตรใส่อยู่มีเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวน้อยที่ห่อหุ้มเป้าเนื้อตุงๆของเขาเท่านั้น!
“….น้ำผึ้ง”
“พี่วัตร สวัสดีค่ะ”
เสียงหวานเอ่ยทักทายเมื่อเห็นพี่เขย
วัตรทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ๆน้องสะใภ้ก็มายืนกดออดอยู่หน้าบ้าน แต่จะให้กลับไปใส่เสื้อผ้าตอนนี้ก็ดูจะเสียมารยาทเกินไป ชายร่างใหญ่เปิดประตูรั้วให้หญิงสาวเข้ามา เมื่อทั้งคู่ได้ใกล้กัน ต่างฝ่ายก็ไม่รู้จะปฏิบัติตัวต่อกันอย่างไร
น้องสะใภ้อยู่ในชุดเสื้อกล้ามรัดรูปที่มีเสื้อเชิ้ตบางๆสวมทับอยู่ ผิวของเธอเป็สีน้ำผึ้งเนียนสวยเหมือนกับชื่อ ใบหน้าหวานกว่าพี่สาวเล็กน้อย แต่เรือนร่างและหุ่นนั้นกลับดูอวบอั๋นและมีน้ำมีนวลมากกว่า โดยเฉพาะทรวงเต้าและบั้นท้ายที่ทำให้ฝ่ายพี่เขยจ้องมองไม่หยุด!
“พี่วัตร…”
“….”
“พี่วัตรคะ”
“หึ อะไรหรอ”
“ผึ้งมาเยี่ยมพี่หวานน่ะค่ะ เห็นแกบอกว่ามีเื่จะคุยด้วย”
“อ้อ เข้ามาก่อนสิ เมียพี่ยังไม่ตื่นเลย”
วัตรสะบัดความคิดก่อนจะเชิญน้องสะใภ้เข้ามาในบ้าน
ระหว่างที่ผึ้งเดินตาม ดวงตาของเธอก็สำรวจเรือนร่างกำยำของพี่เขยไปด้วย วัตรเป็ชายผิวเข้มล่ำสัน แม้ว่าหุ่นจะดูตันๆแต่ก็เห็นสัดส่วนมัดกล้ามเนื้อชัดแจ๋ว เธอไม่ได้เจอพี่เขยั้แ่งานแต่งเมื่อห้าปีที่แล้ว วันเวลาไม่ได้ทำให้ใบหน้าหื่นกระหายของเขาหายไปเลยสักครั้ง!
“ยัยผึ้ง มาแล้วทำไมไม่โทรบอกพี่”
“โทรแล้วค่ะ แต่พี่นั่นแหละไม่รับสายเลย”
ทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน พี่สาวที่พึ่งตื่นก็เห็นน้องสาวของตัวเองเสียแล้ว สองพี่น้องโอบกอดกันด้วยความคิดถึง เมื่อวัตรเห็นทั้งคู่เจอกันเขาก็ขอตัวไปอาบน้ำชำระร่างกาย เพราะตอนนี้เป้าตุงๆยามเช้าของชายวัยกลางคนมันดีดแข็งขึ้นมาจนดวงตาของน้องสะใภ้ชำเลืองมองไม่หยุด!
“ว่าแต่ เื่ด่วนที่พี่จะบอกคืออะไรหรอ”
“ทำไมแกเข้าเื่เร็วจัง”
น้ำหวานพึมพำพร้อมกับหยิบเครื่องดื่มมาต้อนรับน้องสาวเป็อันดับแรก
ั้แ่ที่ได้โทรคุยกันวันนั้น ผึ้งก็ไม่รู้ว่าเื่เร่งด่วนของพี่สาวคืออะไร เธอส่งเงินค่าเครื่องบินไปให้พร้อมกับบอกให้น้องสาวมาหาที่กรุงเทพฯโดยด่วน สาวธนาคารหุ่นสะบึมต้องลางานกระทันเนื่องจากเป็ห่วงพี่สาว แต่เมื่อได้มาเห็นน้ำหวานตัวเป็ๆ รูปร่างหน้าตาของเธอก็ดูจะสดใจเหมือนไม่มีโรคภัยร้ายแรงอย่างที่คิด!
“แล้วมันเื่อะไรล่ะ รู้มั้ยว่าหนูต้องลางานมาเพื่อพี่เลยนะ”
“แกตั้งใจฟังฉันให้ดีๆนะ”
“โอเค”
ผึ้งพยักหน้า จากนั้นการบรรยายความ้าที่แท้จริงของพี่สาวก็เริ่มขึ้น
น้ำหวานคิดถึงใครไม่ออกนอกจากน้องสาวของตัวเอง เธอต้องหาผู้หญิงที่สุขภาพร่างกายแข็งแรงมาช่วยในการอุ้มบุญ ผึ้งเป็ผู้หญิงรักสุขภาพ เธอไม่ดื่มเหล้าหรือสูบบุหรี่แถมยังออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ดูจากหุ่นอันรัดรูปแน่นเซี้ยะก็ยิ่งทำให้น้ำหวานพึงพอใจเป็อย่างมาก แต่คำพูดทุกอย่างที่พี่สาวเอ่ยออกมามันยิ่งทำให้ใบหน้าของน้องสาวงุนงงมากขึ้นทุกที...
น้ำผึ้งพึ่งอายุได้ 26 ปี...
และตอนนี้เธอกำลังถูกขอให้มีน้ำเชื้อของพี่เขยฝังเข้าไปในรังไข่!
“พี่จะบ้าหรอ!”
“ชู่ววว แกจะเสียงดังเกินไปแล้วนะ”
“ทำไมหนูจะใไม่ได้ นี่มันเื่ใหญ่เลยนะพี่”
“ฉันถึงต้องขอให้แกมาที่นี่ไง”
“แล้ว….พี่วัตร….เขาเต็มใจกับเื่นี้หรอ”
“คือ….ผัวฉันยังไม่รู้เื่นี้หรอก”
“พี่หวาน!!!”
“เออ ฉันรู้ว่าฉันผิด เดี๋ยวฉันเคลียร์กับพี่วัตรทีหลังเอง”
เมื่อได้ยินน้องสาวตะคอกใส่เช่นนั้น หวานก็รีบเข้าไปโอบมือพร้อมกับแสดงดวงตาอ้อนวอน พี่สาวบ่งบอกถึงความ้าที่อยากจะมีลูกน้อยเต็มทน แถมยังบอกผลตรวจถึงการทำงานของมดลูกว่าไม่อาจรองรับการตั้งครรภ์ได้ นอกจากนั้นน้ำหวานยังใส่สีตีไข่เื่โรคต่างๆอีกมากมายให้น้องสาวสงสาร ก่อนจะช่วยเอากระเป๋าเดินทางขึ้นไปจัดแต่งบนห้องนอนข้างๆราวกับมัดมือชก
“หนู….ก็อยากช่วยพี่หรอกนะ ถ้าพี่อยากมีลูกขนาดนั้น”
“แกพูดจริงๆนะผึ้ง”
“แต่เื่นี้ ถ้าพี่วัตรไม่ยอม หนูก็ไม่รู้จะช่วยพี่ยังไง”
“ไม่เป็ไร ยังไงพี่วัตรเขาก็ยอมอยู่แล้ว”
น้ำหวานแสงดความดีใจออกมาระหว่างที่ช่วยน้องสาวจัดเตรียมเสื้อผ้าบนเตียง แต่สีหน้าของน้องสาวนั้นกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มประหลาด ดูเหมือนว่าการมาเยี่ยมพี่สาวตามคำขอรอบนี้จะไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิด และดูเหมือนสิ่งที่พี่สาว้า มันก็เป็สิ่งที่น้ำผึ้ง้าลึกๆมาตลอดเช่นเดียวกัน!
108
