คุณฟู่คลั่งรัก

บทที่ 48 ถ้ากล้าเอาพี่ไปเป็นข้อต่อรอง ฉันจะหักคอเธอทิ้งซะ!

“นายทำของพวกนี้เป็นด้วยเหรอ?” หลีเกอมองแหวนด้วยความแปลกใจ เธอลองแตะสองครั้ง แสงสีแดงเข้มก็หายไปในพริบตา “ทำยากไหม?”

“ก็ไม่เท่าไหร่ แค่หาวัสดุยากหน่อย” กวนชิงเฟิงพูด เขาได้รับวัสดุพิเศษเหล่านี้มาจากผู้ฝึกสอนเนื่องจากผลงานที่โดดเด่นหากนำไปขายก็คงได้ราคาสูงลิ่ว

เขาทำแหวนสองวง วงหนึ่งสวยกว่าและมีดีไซน์ เขาตั้งใจจะให้อันนั้นกับหลีเกอ ส่วนอีกวงให้กวนรั่วหลิง ทว่าวงที่สวยกว่านั้นถูกฉู่ซือเจียวเห็นเข้าและแย่งไป

ตอนนั้นฉู่ซือเจียวรีบใส่แหวนทันที เหมือนเธอจะชอบมากจนวางไม่ลง เธอโยนบัตรให้เขาพร้อมกับพูดว่า “โอ๊ย แค่แหวนวงเดียวเอง อยากได้เงินก็ไปกดเอาเองละกัน ยังไงฉันก็จะเอาแหวนวงนี้!”

นี่มันเกี่ยวกับเรื่องเงินที่ไหนกัน!

แต่กวนชิงเฟิงก็ไม่อยากได้คืนแล้ว เขาค่อนข้างกลัวเสียงกรีดร้องแหลมสูงของเธอ คงต้องให้กวนรั่วหลิงใช้วงที่ไม่สวยไปก่อน รอวันไหนเขาไม่ได้ทำงานที่นี่แล้วค่อยไปเอาแหวนคืนจากฉู่ซือเจียวก็แล้วกัน

หลีเกอพยักหน้าตอบรับ “แล้วของรั่วหลิงล่ะ? เธอทำงานในวงการบันเทิง เหมือนว่าเธอจะต้องการมากกว่าฉันอีกนะ”

“ของเธอก็มี แต่เดี๋ยวผมจะให้เธอทีหลัง”

เห็นกวนชิงเฟิงพูดแบบนั้นหลีเกอก็ไม่ปฏิเสธอีก แหวนพอดีกับนิ้วนางพอดี แม้ว่าจะดูน่าเกลียดไปหน่อย แต่เธอก็ไม่ได้รังเกียจ เพราะมันเป็นเครื่องติดตามที่น้องชายทำให้เองเลยนะ!

ตอนที่ทุกคนกำลังกินข้าว กริ่งประตูบ้านดังก็ดังขึ้น กวนรั่วหลิงมาแล้ว

“ฉันถ่ายโฆษณาเสร็จปุ๊บก็รีบมาเลย มาทันเวลากินข้าวพอดีเลยนะ” กวนรั่วหลิงหัวเราะฮิฮิ พอเห็นกวนชิงเฟิงก็ร้องว้าวทันที “กวนชิงเฟิง ที่โรงเรียนให้นายกินอะไรเนี่ย ถึงได้สูงขนาดนี้”

“ฉันก็กินอาหารปกติเหมือนคนอื่น ๆ นั่นแหละ เธอต่างหากที่ไม่ยอมโต”

“ฉันก็สูงเกือบ 170 เซนติเมตรแล้วนะ สูงกว่าพี่หลีอีก!” กวนรั่วหลิงเตะเขา แล้วพูดอย่างเจ็บใจ “นายนี่มันไม่มีมารยาทเลย ไม่เคยเรียกฉันว่าพี่รองเลย เรียกฉันว่าพี่รองมันจะตายหรือไง?”

“เธอน่ะเหมือนน้องสาวฉันมากกว่า ไม่เหมือนพี่สาวเลยสักนิด”

“กวนชิงเฟิง นายหุบปากไปเลยนะ!”

“พอได้แล้ว!” หลีเกอตบโต๊ะ “กินข้าว!”

เมื่อกวนรั่วหลิงมานั่งที่โต๊ะ หลีเกอก็จ้องมองน้องสาวอย่างไม่พอใจ “ฉันก็สูง 170 เซนติเมตรเหมือนกัน เธอจะสูงกว่าฉันได้ยังไง?”

“โธ่พี่…พี่น่ะสูงแค่ 168 เซนติเมตรเอง ใช่ 170 ที่ไหน?”

“...” หลีเกอคีบเนื้อวัวชิ้นหนึ่งยัดปากน้องสาว “เลิกพูดมากแล้วก็กิน ๆ เข้าไปซะ!!”

แม่หลีมองพี่น้องทั้งสามคนหยอกล้อกันด้วยรอยยิ้ม

ภายใต้การควบคุมของหลีเกอ กวนรั่วหลิงจำใจกินข้าวไปสองชาม สุดท้ายก็นอนแน่นิ่งบนโซฟา เธอไม่รีบกลับ หลีเกอเสนอให้เล่นไพ่โต้วตี้จู่*[1]

กวนรั่วหลิงหยิบเงินสดออกมาหมื่นกว่าหยวนอย่างกระตือรือร้น แต่สุดท้ายเงินทั้งหมดก็เข้ากระเป๋ากวนชิงเฟิงไปหมด

“กวนชิงเฟิง ปล่อยให้ฉันชนะบ้างนายจะตายหรือไง!” กวนรั่วหลิงเตะเขา “ฉันเป็นพี่สาวนายนะ พี่สาวแท้ ๆ! ทำไมนายถึงชอบแกล้งฉัน เงินของฉันไม่ใช่เงินหรือไง?”

“ถ้าฝีมือไม่ถึงก็อย่าบ่น!” กวนชิงเฟิงยักคิ้ว อารมณ์ดีที่ชนะ

“พี่ ดูเขาสิ!” กวนรั่วหลิงไม่พอใจจึงหันไปฟ้องหลีเกอ “แค่เล่นไพ่ก็ยังแกล้งฉัน ไร้ยางอายสุด ๆ”

“แล้วเธอมาเตะฉันทำไม!”

“เตะนายแล้วไง? แล้วไง!” กวนรั่วหลิงเตะเขาอีกสองสามที “กวนชิงเฟิง ผู้ชายอย่างนาย ไม่เคยเห็นใจผู้หญิง ชั่วชีวิตนี้คงหาแฟนไม่ได้หรอก!”

หลีเกอแอบหัวเราะคิกคัก “เขามีแล้ว”

“จริงเหรอ?” กวนรั่วหลิงค่อนข้างประหลาดใจก่อนจะหันไปมองที่กวนชิงเฟิง “ใครตาบอดไปชอบนายกัน?”

สีหน้ากวนชิงเฟิงดูไม่ค่อยดีนัก

“ชิงเฟิงมีแฟนแล้วเหรอ?” แม่หลีที่ได้ยินบทสนทนาของพี่น้องทั้งสามก็รีบวิ่งเข้ามา เธอค่อนข้างกังวลและพูดกับกวนชิงเฟิงว่า “ชิงเฟิง เธอยังเด็กอยู่ เรื่องเรียนหนังสือสำคัญกว่า อย่าเพิ่งมีแฟนตั้งแต่อายุยังน้อยเลย”

“ผมไม่ได้มีแฟนสักหน่อย เป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นเท่านั้นเอง” กวนชิงเฟิงเกาศีรษะของเขา เขาไม่อยากอธิบายอีกแล้ว “ในโรงเรียนแบบนั้น ใครจะมีอารมณ์มีแฟนกันล่ะ”

แม่หลีถอนหายใจอย่างโล่งอก “ไม่มีก็ดีแล้ว”

“หรือว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ชอบนายกันแน่?” กวนรั่วหลิงหัวเราะเยาะ “ดำขนาดนี้ แถมยังนิสัยแบบชายแท้อีก ถ้าฉันเป็นผู้หญิงฉันคงไม่ชอบนายแน่ ๆ!”

“กวนรั่วหลิง เธอนี่มันน่าโดนจริง ๆ” ใบหน้าของกวนชิงเฟิงเริ่มไม่พอใจ

การเป็นบอดี้การ์ดต้องเผชิญกับคุณหนูเอาแต่ใจอย่างฉู่ซือเจียว กลับมาแล้วยังมีกวนรั่วหลิงอีก เขาช่างโชคร้ายจริง ๆ!

กวนรั่วหลิงแลบลิ้นใส่เขาก่อนจะหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วเดินตรงเข้าไปหาหลีเกอ “นี่พี่ ช่วงนี้ฉันเจอแอปแต่งรูปสนุก ๆ มาถ่ายเซลฟี่ด้วยกันเถอะ!”

หลีเกอทำหน้ารังเกียจ “เธอมองฉันทุกวันจะไม่เบื่อแย่เหรอ? ฉันมองเธอจนเบื่อแล้วนะ”

“โธ่ ถ่ายสักหน่อยก็ไม่ได้เหรอ!”

กวนชิงเฟิงจ้องมองกวนรั่วหลิงอย่างไม่วางตา รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง สายตาของเขาค่อย ๆ เคร่งขรึมลง

สามคนพี่น้องเล่นกันอยูที่บ้านแม่หลีจนถึงบ่ายสามโมงถึงแยกย้ายกันกลับ

หลีเกออยากไปส่งกวนชิงเฟิงกลับโรงเรียน

“ไม่ต้องหรอกพี่ เดี๋ยวผมจะกลับไปพร้อมกับกวนรั่วหลิง” กวนชิงเฟิงโอบไหล่กวนรั่วหลิงไว้ “ผมมีเรื่องจะคุยกับเธอหน่อยน่ะ”

“งั้นก็ได้” หลีเกอเห็นด้วย

หลังจากออกจากหมู่บ้านหลีเกอก็โบกแท็กซี่คันหนึ่งกลับไปก่อน

รถรับส่งของกวนรั่วหลิงจอดอยู่ข้างทาง กวนชิงเฟิงโอบเธอเข้าไปในรถ

กวนรั่วหลิงพูดอย่างไม่พอใจ “กวนชิงเฟิง นายคิดจะทำอะไรกันแน่?”

กวนชิงเฟิงไม่ตอบ เขาแค่หยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาจากกระเป๋า ปลดล็อกอย่างรวดเร็ว กวนรั่วหลิงจะพุ่งเข้าไปห้ามก็ไม่ทัน เขารีบกดเข้าไปในอัลบั้มรูป

เห็นรูปของหลีเกอเยอะขนาดนั้น กวนชิงเฟิงจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาตรงหน้าเธอแล้วพูดอย่างเย็นชา “ทำไมเธอถ่ายรูปพี่เยอะขนาดนี้?”

“ทำไมล่ะ ถ่ายรูปก็ไม่ได้เหรอ?” กวนรั่วหลิงรู้สึกกระวนกระวายที่ถูกเขาเห็น 

“ฉันรู้จักเธอดี เธอน่ะทั้งเห็นแก่ตัวแล้วก็ชอบหลงใหลในชื่อเสียง!” กวนชิงเฟิงหัวเราะเย็นชา เขาคิดว่ากวนรั่วหลิงเอารูปของหลีเกอไปทำอะไรไม่ดี แล้วก็เปิดเข้าไปในวีแชตของเธอ

กวนรั่วหลิงใจหายวาบ

ซวยแล้ว!

เมื่อเห็นว่ากวนชิงเฟิงค้นหาอยู่นาน แต่ไม่เจอแชตของหานจินหยาง กวนรั่วหลิงก็นึกขึ้นได้ว่าทุกครั้งที่เธอส่งอะไรให้หานจินหยาง เธอจะลบกล่องแชตและเปลี่ยนชื่อเล่นทันที

เมื่อไม่มีประวัติการแชต กวนชิงเฟิงก็เลยไม่เห็นอะไร

“ดูพอหรือยัง!” กวนรั่วหลิงแย่งโทรศัพท์กลับมาก่อนจะพูดอย่างไม่พอใจ “นั่นก็พี่สาวฉันนะ ถึงฉันจะชอบชื่อเสียง แต่ฉันก็ไม่ทำร้ายเธอหรอก คิดว่าฉันเลวขนาดนั้นเลยเหรอ!”

“งั้นเธอเก็บรูปพี่ไว้เยอะขนาดนี้ทำไม?”

กวนรั่วหลิงถูกกวนชิงเฟิงกดดันจนเหงื่อแตก เธอเม้มริมฝีปากแล้วพูดพึมพำ “ได้ ๆ ฉันจะบอก ก็พี่เพิ่งหย่ากับฟู่อวิ๋นจือใช่ไหมล่ะ? ฉันก็แค่อยากหาแฟนใหม่ให้พี่เอง”

“เธอเนี่ยนะ?” กวนชิงเฟิงมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ “เธอจะหาผู้ชายดี ๆ ได้เหรอ?”

กวนรั่วหลิงไม่พอใจ “นี่ ๆ พูดให้มันดี ๆ นะยะ ตอนนี้ฉันก็พอมีชื่อเสียงในวงการบันเทิงแล้วนะ รู้จักทั้งผู้บริหารบริษัทและผู้บริหารระดับสูงเยอะแยะ รับรองว่าดีกว่าฟู่อวิ๋นจือเยอะเลยละ”

“พี่เพิ่งจะอย่า เธอก็อยู่เฉย ๆ ไปก่อนไม่ได้หรือไง?” กวนชิงเฟิงวางมือบนพนักเก้าอี้แล้วจ้องมองเธออย่างขุ่นเคือง “พี่จะแต่งงานใหม่หรือไม่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย?”

“ฉันแค่อยากช่วยพี่เองนะ!” กวนรั่วหลิงขยับตัวถอยหลังอย่างหวาดกลัว “นายพูดแบบนี้เหมือนฉันทำผิดร้ายแรงมากอย่างนั้นแหละ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย”

“ถ้าไม่ทำจะดีที่สุด” กวนชิงเฟิงพูด “เธอจะใช้วิธีไหนอยู่ในวงการบันเทิง ฉันไม่สนใจหรอก แต่ถ้าเธอกล้าเอาพี่ไปทำข้อตกลงกับคนอื่นละก็ ฉันจะหักคอเธอทิ้งซะ!”

กวนรั่วหลิงตกใจจนหน้าซีด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกกวนชิงเฟิงขู่แบบนี้

[1] ไพ่โต้วตี้จู่ เป็นเกมไพ่ของจีนที่ได้รับความนิยมอย่างมาก มีผู้เล่นสามคนและใช้ไพ่สำรับมาตรฐาน 54 ใบ (รวมถึงโจ๊กเกอร์) เป้าหมายของเกมคือการเป็นผู้เล่นคนแรกที่ไม่มีไพ่เหลืออยู่ในมือ