ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

    ตอนที่ 42 เลื่อนงานประลอง

    หลังจากที่ได้เห็นแผ่นหยกสื่อสารส่องแสงขึ้นชิงหลงก็รับรู้ได้ทันทีว่ามีเรื่องเกิดขึ้นแน่นอน จึงได้เดินไปบอกกล่าวท่านแม่ของเขากับฉื่อชิง"ท่านแม่ข้าฝากดูแลหลิงหลงด้วยนะ ลูกมีเรื่องด่วนที่ต้องไปทำที่สำนักเพลิงตะวัน ลูกก็ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น อีกอย่างลูกใช้แผ่นหยกสื่อสารไม่ได้ ท่านแม่ช่วยสื่อสารแทนลูกที""หืม...ได้สิ "ชิงหลงยื่นแผ่นหยกสื่อสารให้ท่านแม่ของเขา แล้วทำการสื่อสารไปยังแผ่นหยกสื่อสารอีกอันที่อยู่กับท่านผู้เฒ่า"ชิงหยูเยว่มารดาของชิงหลง ไม่ทราบว่าท่านเจ้าสำนักมีเรื่องอันใดเร่งด่วน เจ้าค่ะ""เอ่อ..คือว่าท่านช่วยบอกกล่าวแก่บุตรของท่านทีว่า การประลองสำนักถูกเลื่อนให้เร็วขึ้น ทำให้ต้องออกเดินทางไปยังสำนักหิมะจันทรา อาณาจักรหยวนปิง อยู่ทางเหนือของอาณาจักรต้าหลัวต้องใช้เวลานาน 5 วันกว่าจะถึงท่านช่วยแจ้งให้บุตรท่านมาเร่งด่วนได้รึไม่""ข้าจะแจ้งให้บุตรข้าทราบและออกเดินทางไปยังสำนักทันที""ข้าขอบคุณท่านมากที่เข้าใจ""ท่านแม่ท่านเจ้าสำนักว่าอย่างไรบ้าง""อืม..การประลองถูกเลื่อนน่ะ ท่านเจ้าสำนักจึงอยากให้เจ้าไปยังสำนักทันที แล้วออกเดินทางไปสำนักหิมะจันทรา แห่งอาณาจักรหยวนปิง""หาาา...ทำไมต้องมาเลื่อนเอาตอนนี้ด้วยละเนี้ย ข้าพึ่งจะกลับมาได้ไม่นานก็ต้องเดินทางอีกแล้ว"ชิงหลงบ่นพึมพำ ก่อนจะสร้างประตูมิติขึ้นมา ก่อนจะก้าวเข้าไปในนั้น เมื่อก้าวออกมาจากประตูมิติก็เห็นเจ้าสำนักกับท่านผู้เฒ่า กำลังยืนรอเขาอยู่ เจ้าสำนักรีบพูดอธิบายให้ชิงหลงเข้าใจทันที"ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังพักผ่อนอยู่ ข้าก็พึ่งได้รับแจ้งเหมือนกันว่ามีการเลื่อนการประลองให้เร็วขึ้น ซึ่งมันมีเหตุผลของมันอยู่ ซึ่งปีนี้ทางสำนักหิมะจันทราจะทำการเปิดหอคอยสวรรค์ 100 ชั้นขึ้น โดยจะให้ผู้ชนะการแข่งขันอัน1-3 เท่านั้นที่จะได้เข้าไปยังหอคอยสวรรค์แห่งนี้ ซึ่งยังไม่มีใครสามารถไปถึงชั้นที่ 30 เลยด้วยซ้ำ""แล้วทำไมสำนักหิมะจันทราถึงได้รีบกันนักล่ะ มีอะไรปิดบังเอาไว้รึเปล่า""อืม...อันนี้ข้าก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ยังไงซะเราก็ต้องไปเข้าร่วมอยู่ดี เอาไว้ไปถึงค่อยตรวจสอบก็แล้วกัน""เอ่อ..แล้วศิษย์คนอื่นๆล่ะ ไม่ไปด้วยกันรึเจ้าสำนัก""นี่มันกระทันหันเกินไปเลยไม่มีศิษย์ที่พร้อม เหลือก็เพียงเจ้านี่ล่ะ ที่เป็นความหวังของสำนัก ""หาา..นี่ท่านจะให้ข้าไปคนเดียวเนี้ยนะ มันจะไม่โหดร้ายเกินไปหน่อยหรอ""ไม่หรอก พวกเราออกเดินทางกันเถอะ ระหว่างทางจะอธิบายเกี่ยวกับสำนักต่างๆให้ฟัง"ท่านผู้เฒ่าเรียกสัตว์อสูรพันธะสัญญาออกมา เป็นพญาอินทรีย์ปากเหล็กขนาดใหญ่สีนำตาลแดง ปากสีดำเงินขนาดใหญ่โค้งลง ลำตัวกว้างประมาณ 10 กว่าเมตร ส่งเสียงร้อง แกว๊ก!! แกว๊ก!! ดังไปทั่ว นี่เป็นครั้งแรกที่ชิงหลงเห็นสัตว์อสูรพันธะสัญญาของคนอื่น จึงได้ถามท่านผู้เฒ่าไปว่า"ท่านผู้เฒ่าที่สำนักอื่นคงจะมีเหมือนสำนักเพลิงตะวันเหมือนกันสินะ สัตว์อสูรพันธะสัญญาน่ะ""อืม..มันก็พูดยากอยู่ ถ้าไม่ได้ถูกเลือกจากไข่สัตว์อสูรแล้ว การที่จะมีได้นั้นมันเป็นไปไม่ได้เลย สัตว์อสูรมันก็มีศักดิ์ศรีของมันเฉกเช่นคนเหล่า ถ้ามันไม่ยอมรับก็ไม่มีสิทธิ์ถึงแม้จะใช้กำลังก็ตาม""มิน่าตอนที่ผู้เยาว์เลือกไข่สัตว์อสูรมันไม่ตอบสนองผู้เยาว์เลยจนกระทั่งใบสุดท้ายเลยมันถึงยอมรับ ผู้เยาว์""เราไปกันเถอะ มีอะไรค่อยถามระหว่างทางก็แล้วกัน" ท่านผู้เฒ่าบอกกล่าวก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนหลังของพญาอินทรีย์ปากเหล็ก เจ้าสำนักและชิงหลงก็ขึ้นตามหลังไป ท่านผู้เฒ่าสั่งให้พญาอินทรีย์มุ่งหน้าไปยังสำนักหิมะจันทรา สถานที่จัดการแข่งขัน เสียงกระพือปีก พรึบๆ พรึบๆ เกิดเป็นกระแสลมแรงพัดปลิวไปทั่วก่อนบินขึ้นไปบนฟ้า แกว๊ก! แกว๊ก! เสียงร้องดังก้องเป็นสัญญาณการเดินทางได้เริ่มขึ้นแล้ว จากนั้นเจ้าสำนักก็เล่าเกี่ยวกับสำนักต่างๆให้ฟังพอเข้าใจ สำนักมีอยู่ 5 สำนักขนาดใหญ่สำนักหิมะจันทรา เป็นสำนักที่มีศิษย์เป็นผู้หญิงล้วน ไม่รับศิษย์ที่เป็นผู้ชายเลย ถ้าไม่มีการจัดงานประลองระหว่างสำนักขึ้นแทบจะไม่มีสิทธิ์ได้เข้าไปในสำนักเลย ข้าก็ไม่รู้เพราะเหตุอันใด และกฎข้อนี้ก็มีมานานแล้วด้วย สำนักหิมะจันทราจึงดูลึกลับมากกว่าสำนักอื่น อยู่อาณาจักรหยวนปิง
    สำนักลิขิตสวรรค์ เป็นสำนักที่เด่นในด้านทักษะวิชาการต่อสู้ เป็นสำนักเดียวที่รวมศาสตร์วิชาอาวุธทุกแขนงเอาไว้ แต่เมื่อ5ปีที่แล้วกลับแพ้ให้กับสำนักหิมะจันทราที่พึ่งก่อตั้งมาได้ไม่นาน หลังจากครั้งนั้นก็ตกอับลงเรื่อยๆแต่ถ้าเทียบกับสำนักอื่นๆแล้วก็ยังดีกว่า ปีนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง อยู่อาณาจักรตงหยวน
    สำนักราชันย์อสูร ตามชื่อนั้นล่ะ เป็นสำนักที่เด่นในเรื่องการใช้สัตว์อสูรร่วมต่อสู้ ศิษย์ใหม่ทุกคนจะต้องมีสัตว์อสูรพันธะสัญญา จึงจะได้เข้าสำนักราชันย์อสูร ถึงแม้จะมีศิษย์น้อยกว่าสำนักอื่นแต่ก็แข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าเลยบางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ อยู่อาณาจักรเจียงซาน
    สำนักเทพสวรรค์ เป็นสำนักที่รวมเอาเหล่าศิษย์มากพรสวรรค์ในด้านต่างๆมารวมกันเอาไว้ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์ ทำให้เหล่าศิษย์แข็งแกร่งกว่าสำนักอื่นเพราะมีทรัพยากรในการบ่มเพาะมากมายนั่นเอง เมื่อเจ้าได้ประลองกับสำนักเทพสวรรค์เจ้าก็จะรู้เองว่ามันเป็นยังไง อยู่อาณาจักรเจียงโจว
    สำนักเพลิงตะวัน ข้าก็ไม่อยากพูดเท่าไหร่ รู้แค่ว่าอ่อนสุดเลยก็ว่าได้ ถึงข้าไม่อธิบายเจ้าก็คงเข้าใจในสิ่งที่ข้าเอ่ยแน่นอนเฺฮ้อ..เอาเถอะถือว่าผู้เยาว์ไม่ได้ยินก็แล้วกันการเดินทางไปยังสำนักหิมะจันทราครั้งนี้ ชิงหลงเป็นตัวแทนของสำนักเพลิงตะวันเพียงคนเดียว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะตัวแทนคนเดียวนี่ล่ะ อาจจะสั่นคลอนทั้ง4สำนัก 4อาณาจักรก็เป็นไปได้ใครจะรู้ ระหว่างทางก็พบปะกับผู้คนที่เดินทางไปยังสำนักหิมะจันทราบ้างเล็กน้อย ผ่านมา3วัน ก็เข้าเขตสำนักหิมะจันทรา อาณาจักรหยวนปิง พื้นที่เต็มไปด้วยหิมะสุดสายตา อากาศเย็น ชิงหลงที่ไม่มีพลังปราณก็เริ่มสั่นเล็กน้อย ยิ่งบินอยู่บนฟ้าแล้วละก็ไม่ต้องพูดถึง "อูยยย...ข้ายิ่งไม่ถูกกับอากาศหนาวซะด้วยสิ" หลังบ่นเสร็จก็เอาชุดคลุมออกมาสวมใส่อีกชั้น ทำให้รู้สึกอุ่นขึ้นเล็กน้อย"ที่อาณาจักรหยวนปิงเนี้ย มันมีหิมะตกทั้งปีเลยรึไงเนี้ย" "จะว่างั้นก็ได้ ถ้าเจ้ามีพลังปราณก็จะไม่รู้สึกหนาวแบบนี้ไง ว่าแต่เจ้าไม่มีทักษะที่ทำให้ร่างกายอบอุ่นเลยรึไง""จะไปมีได้ไงกันเล่า แต่วันข้างหน้าผู้เยาว์อาจจะมีก็ได้ ตอนนี้ก็ทนๆไปก่อนละกัน"เมื่อมาถึงสำนักหิมะจันทราก็มีศิษย์สำนักมาต้อนรับ และนำทางไปยังที่พักที่จัดไว้ให้ ซึ่งจะแบ่งเป็นเขตพื้นที่เอาไว้ ที่พักของสำนักเพลิงตะวันจะถูกจัดไว้ที่ด้านทิศตะวันออกของสำนักเป็นที่พักที่น่าสนใจไม่น้อย มีสวนสำหรับนั่งเล่น สายลมหนาวพัดผ่านใบหน้า ชิงหลงรีบวิ่งเข้าไปข้างในบ้านพักเพื่อหลบอาการหนาวเย็นเช่นนี้ เมื่อเข้าไปในห้องก็มีโต๊ะนั่งกับพื้นมีกาน้ำชาร้อนๆกับของว่างไว้ท่านเล่น"ในห้องนี้อุ่นดีแหะ ท่านเจ้าสำนักผู้เยาว์กลับไปบ้านซักครู่นะ ขอรับ""หืม..ได้สิ ว่าแต่เจ้าไปทำไมรึ""พอดีจะไปดูอะไรนิดหน่อย กลัวว่าพอตื่นมาแล้วจะทำให้คนที่บ้านวุ่นกันนิดหน่อย ขอรับ""ไปเถอะดูท่าจะเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าเสร็จธุระก็กลับมาล่ะ จะได้ออกไปสืบข่าวอะไรกันนิดหน่อย" เข้าใจแล้ว ท่านเจ้าสำนักชิงหลงก็สร้างประตูวาปขึ้นมาก่อนจะก้าวเข้าไปแล้วโผล่ออกมาที่ห้องโถงใหญ่ ก็เห็นฉื่อชิงกำลังนั่งพักผ่อนจิบชาอยู่"อ้าว ชิงหลงเจ้าไปถึงสำนักหิมะจันทราแล้วรึถึงได้กลับมาแบบนี้" "อืม..ก็นะที่นั่นอาการหนาวเย็นสุดๆ แต่ก็บรรยากาศดี สวยงามมากเลยล่ะ เจ้าอยากไปดูรึเปล่า"เมื่อได้ยินชิงหลงบอกว่าจะพาตนไปด้วยก็ดีใจเป็นอย่างมากที่จะได้ไปที่อาณาจักรอื่น นอกจากอาณาจักรตัวเองนี่เป็นครั้งแรกที่จะได้ไปชมความงดงามเมืองหนาวที่มีหิมะตกตลอดปี พื้นที่ส่วนใหญ่จึงขาวโพลนไปด้วยหิมะสีขาว แต่ก็ยังมีพื้นที่สำหรับเพาะปลูกอยู่บ้าง "จริงหรอ! เจ้าจะพาข้าไปด้วยจริงนะ" "จริงสิ ว่าแต่หลิงหลงตื่นรึยังล่ะ นี่มันก็หลายวันแล้ว""อ๋อ หลิงหลงกำลังอยู่ในครัวกับท่านแม่ของเจ้าน่ะ""หาาา...ตื่นขึ้นมาก็กินเลยหรอ" "คิกๆคิกๆ แต่เจ้าไม่ต้องกังวลหรอก รู้สึกว่าหลังจากตื่นขึ้นมาครั้งนี้จะเปลี่ยนไปเยอะเลยล่ะ เจ้าไปดูเองก็แล้วกัน"ชิงหลงเดินเข้าไปในครัวพร้อมกับฉื่อชิง ก็เห็นแม่ของเขากำลังทำอาหารอยู่โดยมีเด็กผู้หญิงยืนอยู่ข้างๆกำลังยืนดูการทำอาหารอยู่ ซึ่งก็คือหลิงหลง ซึ่งชิงหลงไม่ทราบว่าเป็นหลิงหลงนั่นเอง ชิงหลงจึงเอ่ยทักทายท่านแม่ของเขาออกไป"ท่านแม่หลิงหลงไม่ได้อยู่กับท่านหรอกรึ?""หืม...ลูกพูดอะไรของลูกน่ะ หลิงหลงก็ยืนอยู่ตรงหน้าลูกนี่ไง"ชิงหลงหันไปมองครู่หนึ่งก่อนจะหันไปทางแม่ของเขาอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย"ท่านบอกว่านั่นคือ หลิงหลง?""ใช่แล้ว หลิงหลงเปลี่ยนไปมากจนเจ้าจำไม่ได้เลยสินะ คิกๆคิกๆ"หลิงหลงจ้องมองชิงหลงก่อนจะยิ้มออกมา แล้วเดินมาหาชิงหลงก่อนจะกล่าวคำทักทายออกมา ด้วยเสียงใสแจ๋วแว๋ว ทำให้ชิงหลงสะท้านเล็กน้อย"นายท่านชิงหลงยินดีต้อนรับกลับเจ้าค่ะ""เอ่อ....เจ้าคือหลิงหลงจริงๆรึ?""ใช่แล้วเจ้าค่ะ""เจ้าเปลี่ยนไปมากจนข้าจำไม่ได้ รู้สึกจะสูงเท่าฉื่อชิงเลยนะเนี้ย ปีกเจ้าก็หายไปด้วยหรอ""ไม่ได้หาย แค่เก็บไปก็เท่านั้น อยากให้ปรากฎออกมาตอนไหนก็ได้ตามที่หลิงหลงต้องการ""โอ้ อย่างนั้นรึ สะดวกดีนะ ว่าแต่เจ้าจะตามข้าไปที่สำนักหิมะจันทรารึเปล่า พอข้าเป็นตัวแทนสำนักเพลิงตะวันเลยได้ไป ที่นั่นสวยงามมากเลยนะ "หลิงหลงก่อนหน้าที่นิ่งสงบเรียบร้อยก็เปลี่ยนไปในทันทีเมื่อจะได้ออกไปเที่ยวที่อื่น แสดงท่าทางตื่นเต้นออกมา ปีกที่หายไปตอนนี้ปรากฎออกมาให้เห็นอีกครั้ง ซึ่งจะมีขนาดใหญ่กว่าเมื่อก่อนเล็กน้อย กำลังกระพือปีกขึ้นลงไปมา ชิงหลงคิดว่าหลิงหลงคงจะดีใจมากแน่ๆถึงได้เป็นแบบนี้"ไปเจ้าค่ะ หลิงหลงอยากไปดูโลกภายนอกบ้าง" "งั้นเจ้ากับฉื่อชิงก็เตรียมตัวกันก่อนอีกซักครู่เราจะไปยังสำนักหิมะจันทรากัน ท่านแม่ท่านก็พักผ่อนก่อนก็แล้วกันเดี๋ยวเรื่องอาหารของหลงหลงลูกจะเป็นคนจัดการเอง""ถ้าอย่างนั้นที่เหลือฝากลูกด้วยก็แล้วกัน หลิงหลง ฉื่อชิง ดูแลตัวเองดีๆล่ะ""เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ"หลังจากนั้นไม่นานฉื่อชิงและหยุนฮวาก็เดินกลับมาที่ห้องครัวเพื่อจะออกเดินทางไปยังสำนักหิมะจันทรา "ข้าเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วชิงหลง"อืม..ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเถอะ สู่ดินแดนแห่งหิมะ กล่าวจบ ชิงหลงก็สร้างประตูวาปขึ้นมาเชื่อต่อไปยังห้องพักที่เจ้าสำนักและท่านผู้เฒ่ากำลังนั่งจิบชารออยู่วิ้งง!! ครืนน! ตึง!! ชิงหลงก้าวเดินออกมาพร้อมกับอีก3คนที่เดินตามออกมาด้วย เจ้าสำนักเมื่อมองเห็นเด็กผู้หญิงก็จำได้ทันที ร้องตะโกนออกมาด้วยความตกใจ"อะ อะ องค์หญิง!!"


    คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน