มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“ฮิฮิ นายอยากจะลากฉันลงไปร่วมด้วยเหรอ!” โรซี่กลอกตาของเธอ “นายเพิ่งฝึกพระสูตรหัวใจเพชร และนั่นกับพระสูตรหัวใจ 9 เร้นลับ ทั้งคู่ต่างก็เป็นธาตุหยางและแข็งด้วยกันทั้งคู่ เมื่อคืน เมื่อนายประสบความสำเร็จเล็กๆ จากการฝึกนั้น พลังหยางในร่างของนายจึงพุ่งขึ้นสูงสุด ถ้านายไม่ได้รับพลังหยินเข้ามา นายจะตัวระเบิดตายในท้ายที่สุด”

“อะไรนะ?” ฉินเฉามีท่าทางหวาดกลัว เมื่อคิดว่า การที่เขาใจร้อนฝึกพระสูตรหัวใจเพชรนั่น จะมีผลลัพธ์ที่น่ากลัวตามมาแบบนี้

“ยังไงก็ตาม พลังหยางของนายแข็งแกร่งมาก และอันตรายต่อผู้หญิงมากเช่นกัน เมื่อหยินและหยางทั้งสองได้พบกัน ดังนั้นจึงเป็นเหมือนเมื่อคืน ที่นายกับผู้หญิงคนนั้นลุ่มหลงกันขนาดหนัก ไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถต่อต้านแรงดึงดูดของนายได้ นั่นรวมถึงฉัน โรซี่ด้วย”

“แต่ว่า โชคดี ที่ฉันเป็นปีศาจสาว ในเรื่องแรงดึงดูดที่ต้านทานไม่ได้นี้ มันรวมอยู่ในวิชาที่ฉันฝึกพอดี ฉะนั้น ฉันจึงอดทนกับมันและหนีไปจากที่นี่ได้”

“เธอรู้ใช่มั้ยว่าหยูลู่จะมา ดังนั้น เธอก็เลยหนีไป?” ฉินเฉาถาม ทำให้โรซี่ตกใจ และพูดตะกุกตะกัก

“อะไร เรื่องเหลวไหลแบบนั้น ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าหยูลู่นั่นจะมา!? ฉันเป็นปีศาจ ไม่ใช่นักทำนายสักหน่อย ฉันไม่สามารถทำนายอนาคตได้หรอก”

พร้อมกันนั้น อารมณ์ของโรซี่ก็ฉุนเฉียวขึ้น และพูดกับฉินเฉา “นายน่ะ หลังจากนี้ก็อย่าฝึกอะไรที่น่าสงสัยที่ได้มาไว้ในมือ โดยไม่คิดหน้าคิดหลังอีกล่ะ! ฮึ่ม!”

น้ำเสียงของเธอเบาลง ปีศาจสาวกลายเป็นควันและจากไปอีกครั้ง

แม้ว่าโรซี่จะไปแล้ว แต่เธอก็ได้ทิ้งทฤษฎีเกี่ยวกับหยินและหยางไว้ให้ฉินเฉา ทำให้ความรู้สึกผิดของฉินเฉาที่มีต่อซูจีลดน้อยลง ‘ดูเหมือนว่าฉันจะไม่สามารถฝึกฝนเทคนิคต่างๆ โดยไม่ไตร่ตรองอีกไม่ได้แล้ว’ เขาคิด

‘แต่ เมื่อคืน มันไม่สามารถแสร้งทำว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นได้’

ที่หน้าคฤหาสน์ของตระกูลเหลียว เหลียวชาชายืนอยู่ที่นั่นอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมกับบุ้ยปาก สำหรับฉินเฉา เครื่องแบบที่เธอใส่ค่อนข้างคุ้นตาอย่างมาก เพราะว่ามันเป็นเครื่องแบบ แบบเดียวกับที่แม่วัวสาวอู๋ซิ่นใส่ กลายเป็นว่าพวกเธอทั้งคู่เรียนที่เดียวกัน โรงเรียนการปกครองเทียนหัว

ถ้านี่เป็นฉินเฉาตามปกติ เขาคงต้องเริ่มจินตนาการเกี่ยวกับการใกล้ชิดกับสาวอกโตทุกวันไปแล้ว แต่ตอนนี้ เขากลับอึดอัดใจ เพราะว่าสาวสวยที่เยิ้มปานจะหยด หยูลู่ยืนอยู่ถัดจากพวกเขา กระซิบกับเหลียวชาชาเกี่ยวกับสิ่งที่เธอต้องใส่ใจที่โรงเรียน

“รู้แล้ว พี่ลู่ลู่ คำพูดของพี่ทำให้หูหนูชาไปหมดแล้ว!” เหลียวชาชาหมดความอดทน แต่จริงๆ แล้ว เธอกลับมองพี่สาวของเธอ หยูลู่ด้วยความสนใจ

“พี่ลู่ลู่ ฉันพบว่าวันนี้พี่สวยกว่าทุกวัน! พี่ใช้ครีมตัวใหม่เหรอ? แนะนำให้หนูใช้บ้างสิ ได้มั้ย?”

“.....” แก้มของหยูลู่กลายเป็นสีแดง และพูดไม่ออก

ฉินเฉาที่ยืนอยู่ถัดจากพวกเธอ ทันใดนั้นก็กระแอมออกมาแล้วพูดว่า

“ยัยหนู ครีมนั้นใช้ได้แต่ผู้ใหญ่เท่านั้น เด็กอย่างเธอ มันยังเร็วเกินไป”

“หยุด!” เหลียวชาชาแสดงความไม่พอใจออกมา “ผู้ชายหน้าเหม็นแบบนาย ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่รู้เรื่องครีมของพวกเรากัน!”

เหลียวชาชาไม่เข้าใจ แต่หยูลู่เข้าใจ เธอแอบมองฉินเฉาอยู่หลายครั้ง แล้วคิดว่า ‘ทำไมชายคนนี้ถึงแสดงท่าทางไม่เหมาะสมแบบนี้? เขาถึงกลับกล้าเล่นตลกแบบนี้ต่อหน้าคุณหนู’

“ฉินเฉาหยุดพูดไร้สาระได้แล้ว” หยูลู่พูด ส่งหูฟัง และเครื่องมือสื่อสารใส่มือฉินเฉา “เก็บนี่ไว้กับตัวและใส่มันด้วย มันทำให้เราสามารถติดต่อกันได้ จำไว้ว่าอย่าอยู่ห่างจากคุณหนู และต้องดูแลคุณหนูให้ดี และแน่ใจว่าคุณหนูปลอดภัย”

“ทุกที่?” ตาฉินเฉาเบิกกว้าง “แม้แต่ตอนเธอเข้าห้องน้ำเหรอ? หรือว่า ผมต้องเข้าไปห้องน้ำด้วย?”

เหลียวชาชาเดือดขึ้นมา เตะต่อยฉินเฉาไม่ยั้ง แต่ฉินเฉากลับยืนเฉย กอดอก ไม่เคลื่อนไหวราวกับภูเขา เขาฝึกพระสูตรหัวใจเพชรแล้ว ดังนั้น ตอนนี้ร่างกายของเขาจึงแข็งราวกับหิน หลังจากต่อยไปได้ไม่กี่หมัด มือของเหลียวชาชาก็สั่นด้วยความเจ็บปวด

“ถ้าคุณหนูไปห้องน้ำ คุณต้องยืนป้องกันที่หน้าทางเข้า” หยูลู่กลอกตาของเธอ และพูด “ถ้าคุณจะไปห้องน้ำ คุณต้องเปิดวิทยุไว้ตลอด ถ้าคุณหนูมีเรื่องอะไรจะได้ตะโกนเรียกคุณได้ตลอดเวลา และคุณต้องรีบไปหาเธอให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”

“นี่ไม่ใช่ปัญหา” ทันใดนั้นฉินเฉาก็เห็นร่องรอยของความพออกพอใจในสายตาของเหลียวชาชา ทันใดนั้นก็ทำให้เขาเข้าใจจิตใจของสาวน้อยนางนี้ เขาลูบจมูก และยิ้มพร้อมกับพูดว่า “แต่ผมไม่ต้องการฟังเสียงหมาหอน ไม่อย่างนั้น หึหึ....”

รอยยิ้มที่ไม่สนใจนี้มาจากฉินเฉา พร้อมกับส่งจิตสังหารออกมาด้วย พลางคิดเรื่องจะดัดนิสัยให้กับเหลียวชาชา ทันใดนั้นร่างของฉินเฉาก็เย็นเฉียบ ไอเดียนี้หายไปในอากาศ ‘ลืมมันซะ ฉันไม่สามารถใช้วิธีนี้ได้’ เขาคิด ถ้าเธออยู่ในอันตรายจริงๆ ฉินเฉาไม่เชื่อว่ามันจะสร้างปัญหาให้กับเขาได้

เมื่อเห็นสาวน้อยเหมือนจะยอมแพ้กับความคิดของเธอ ฉินเฉาก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

“เอาล่ะ ถ้าคุณยังอยู่ที่นี่ต่อ คุณจะไปสายแล้ว” หยูลู่หันกลับไป และจากข้างในโต๊ะ หยิบเสื้อโค้ตยาวสีดำออกมา จากนั้นก็ส่งมันให้ฉินเฉาใส่อย่างสุภาพ

“นี่เสื้อค่ะ ข้างนอกค่อนข้างหนาว ใส่นี่คุณจะได้ไม่เป็นหวัด”

“ดูสิ พี่สาวลู่ลู่ของฉันอ่อนโยนแค่ไหน!” เหลียวชาชาพูดอย่างดุร้ายกับฉินเฉา “ฉันจะบอกให้ ฉันไม่มีปัญหาถ้านายจะรังแกฉัน แต่ถ้านายรังแกพี่ลู่ลู่ของฉันล่ะก็ ฉันจะตีนาย!”

ฉินเฉาอายอย่างมาก พลางคิดว่า ‘ฉันรังแกพี่สาวลู่ลู่ของเธอไปแล้ว จากบนลงล่างเลยล่ะ!’

หยูลู่ก็อายเช่นกัน ยืนถัดจากพวกเขาพร้อมใบหน้าแดงก่ำ ไม่พูดอะไรสักคำ และเอาแต่จ้องมาที่ฉินเฉา

ในตอนนี้เอง มือถือของฉินเฉาก็ดังขึ้น เมื่อเขาหยิบมันขึ้นมาดู มันมาจากบอสของเขา และพี่สะใภ้ ซูเฟย

“บอสซู ทำไมคุณโทรหาผมเช้าอย่างนี้ล่ะ? จะชวนผมไปทานข้าวเช้าเหรอ?”

“ถ้านายมาถึงสนามบินได้ใน 10 นาทีล่ะนะ ฉันจะเลี้ยงมื้อเช้านายเอง” น้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยหนามดังออกมาจากมือถือ “ฉันโทรมาบอกนายว่า ผู้อำนวยการเหลียวและฉันเซ็นสัญญากันแล้ว สองเดือนจากนี้นายต้องทำงานใต้คำสั่งของผู้อำนวยการเหลียวที่นั่น อย่าทำให้ตระกูลซูเสียหน้าล่ะ”

จากนั้นสายก็ตัดไป

ความรู้สึกฉินเฉาไร้ที่สิ้นสุด พลางคิดว่า ‘อยู่ที่นี่ ฉันทำให้หยูลู่รับงานหนัก’ ...อย่างไรก็ตาม คำนี้ได้แต่กลืนลงท้องของเขาไป ถ้าเขาพูดออกไป ผู้หญิงบางคนคงทำให้เขาตายอย่างน่าสมเพชแน่นอน

ลานจอดรถใต้ดินของคฤหาสน์ของเหลียวตงไคเต็มไปด้วยรถหรูที่เหลียวตงไคสะสมไว้หลากหลายทั้ง BMW, ลัมโบร์กินี, เฟอร์รารี่ ต่างพบเห็นได้ที่นี่

ระดับของสะสมของคนรวยนี่ต่างออกไปจริงๆ ถ้าฉินเฉาต้องมีงานอดิเรกแบบเดียวกัน อย่างมากที่สุด เขาก็สะสมได้แค่โมเดลรถบางคันเท่านั้น แต่คนอื่นโชคดีกว่า ที่สามารถสะสมรถจริงๆ ได้

“ลุง ลุงขับรถเป็นใช่มั้ย?” เหลียวชาชาถือกระเป๋าตัวเองอย่างไม่พอใจ ถามขึ้น ขณะที่ในใจเธอด่า ‘ฉินเฉาหน้าตาย ฉินเฉาโสโครก เขาไม่แม้แต่ช่วยผู้หญิงถือของ! เขาไม่ใช่ผู้ชาย’

“เป็น เคยขับเมอร์ซิเดสอยู่”

“เอิ่ม พี่สาวลู่ลู่บอกว่าเราต้องไปข้างนอกด้วยรถถูกๆ หน่อย งั้นเอา BMW M5 ละกัน เร็วเข้า นายเป็นคนบอกให้ฉันไปโรงเรียนเอง ถ้าฉันไปสายล่ะก็ นายตายแน่”

ฉินเฉาช่วยไม่ได้ คิดว่า ‘เธอบอกว่า BMW M5 ราคา 2 ล้าน เป็นรถถูกๆ? พ่อเธอคนนี้ก็ถือว่าเป็นของถูกๆ ใช่มั้ย?’

กุญแจแขวนอยู่ที่ประตูของพาหนะ ดังนั้น มันจึงสะดวกที่ฉินเฉาจะปลดล็อกและเข้าไปนั่งที่ที่นั่งคนขับ

อ๊า เบาะ พวงมาลัย GPS ต่างก็เป็นของไม่ธรรมดา ไม่แปลกที่คนอยากจะขับรถในฝันพวกนี้ ความรู้สึกที่ได้รับเป็นแบบเดียวกับได้ภรรยาสวย

ไม่เพียงแต่เป็นกำลังใจให้กับร่างกายและจิตใจเท่านั้น แต่ยังสามารถจับต้องได้ด้วย

“เฮ้ นายน่ะ! ไม่รู้หรือไงว่าต้องเปิดประตูให้กับสาวสวยด้วยน่ะ!” เหลียวชาชากระทืบพื้นอย่างโกรธๆ ที่นอกรถ

“เธอไม่มือหรือไง? เปิดเองสิ!” ไม่สนใจการประท้วงของสาวน้อย ฉินเฉากดสวิตช์และติดเครื่อง

“นาย นายไม่ใช่ผู้ชาย!”

นี่เป็นครั้งแรกที่เหลียวชาชาได้รับการจัดการแบบนี้ เธอโกรธจนแทบกระอัก เมื่อเธอออกจากบ้าน บอดี้การ์ดมักจะเปิดประตูให้เธอเสมอ

“เร็วเข้า ฉันจะเป็นผู้ชายหรือไม่ ไม่ใช่เธอที่จะตัดสิน” ฉินเฉาคิด ‘พี่สาวลู่ลู่ของเธอถึงจะสามารถพูดเรื่องแบบนี้ได้’ “ทำเองสิ เสื้อผ้าก็มี อาหารก็เหลือเฟือ”

“ฮึ่ม!” เหลียวชาชาควันออกหู เธอเปิดประตู โยนกระเป๋าเข้าไปในรถ และเข้าไปข้างในด้วยความไม่พอใจ

“นั่งลง ฉันจะออกรถแล้ว” ฉินเฉาไม่สนอารมณ์ของสาวน้อยนางนี้ เขาเปิด GPS และตั้งที่หมายเป็นโรงเรียนเทียนหัว จากนั้นก็เหยียบคันเร่ง BMW M5 คันนี้เหมือนกับสัตว์ป่า ทันใดนั้นมันก็พุ่งออกไปจากลานจอดรถ

“เฮ้ เฮ้ เฮ้! นุ่มนวลกว่านี้หน่อย!” เหลียวชาชากลัว เกาะเบาะหน้าไว้พร้อมกับร้องออกมา

“นุ่มนวล?” ฉินเฉาอดมีความคิดชั่วร้ายขึ้นมาไม่ได้

“ไม่! ช้าลง! ช้าลงหน่อย! นายคิดว่านายกำลังขับเครื่องบินอยู่หรือไง?”

“ไม่ได้ล้อเล่นนะ!” ฉินเฉาลดความเร็วลง และรีบพุ่งออกไปเปิดประตูบ้าน “เครื่องบินเร็วกว่านี้เยอะ!”

“ฉินเฉา! ฉันจะตีนาย!

“เอาสิ! อย่างแย่ที่สุด เราก็แค่ย่อยยับไปพร้อมกัน!”

“ฮือฮือฮือฮือ ฉันผิดไปแล้ว ได้โปรดลดความเร็วลงเถอะ ฉันยังไม่อยากตาย!”

“ไม่ดีเลย มันยังไม่ถึง 200 ไมล์/ชั่วโมงเลย BMW สีขาวคันนี้ยังเร็วได้อีก!”

“นายอยากจะขับให้ถึง 200? ยกโทษให้ฉันเถอะ โอเค ฉันผิดไปแล้ว”

“งั้นก็ เรียกฉันว่า ‘พี่ฉินเฉา’ สิ”

“ฮึ่ม!”

“ก็ได้ งั้น! เซินโจว 7 เตรียมพร้อม เต็มสปีด ไปได้!” (โปรแกรมจรวดของจีน)

“ฮือฮือฮือ นายมันคนเลว....”

“ฉันเป็นคนเลว? เธอเห็นโค้งใหญ่ๆ ตรงหน้านั่นมั้ย? เอาล่ะ ให้พี่ใหญ่คนนี้ แสดงวิธีดริฟท์ด้วยความเร็วเต็มสปีดให้ดู!”

“ฮือฮือฮือ ฉันผิดไปแล้ว พี่ฉินเฉา ฉันเรียกนายแล้ว พี่ฉินเฉา พอใจมั้ย!”

“ไม่เลว ไม่เลว....อย่างไงก็เถอะ เธอต้องเชื่อในความสามารถการขับรถของฉันนะ!”

“ฉินเฉาเจ้าคนเลว! นายไม่ทำตามสัญญา!”

“ฉันไม่ได้บอกสักหน่อย ว่าจะลดความเร็ว ถ้าเธอเรียกฉัน พี่ฉินเฉา หน้าโง่!” ฉินเฉาหัวเราะ เพิ่มเกียร์ขึ้นไปสูงสุด เหยียบคันเร่ง และทำการดริฟท์ได้อย่างสวยงามจริงๆ

“ฉินเฉา! ไอ้คนบัดซบ!”

“เฮ้! มีโค้งตัวเอสตรงหน้าแน่ะ!”

“ฮือฮือฮือ ฉันผิดไปแล้ว พี่ฉินเฉา นายขับช้าลงได้มั้ย?”

“เรียกฉันแบบนั้นอีกทีสิ?”

“พี่ฉินเฉา พี่ฉินเฉา พี่ฉินเฉา!”

“โอเค จากท่าทางจริงใจของเธอแล้ว ฉันจะฟังเธอ” ความเร็วของ BMW M5 ในที่สุดก็ลดลง จากสัตว์ป่าดุร้าย กลายเป็น ลูกแกะเชื่องๆ

สาวน้อยเต็มไปด้วยน้ำตา หัวใจเล็กๆ ของเธอแทบช็อก

ฉินเฉาหัวเราะในใจ คิดว่า ‘หึหึ สาวน้อยอย่างเธอ อยากจะสู้กับฉันเหรอ? อ่อนหัดไปแล้ว หึหึ เหลียวชาชา เอ๊ย เหลียวชาชา เธอตกอยู่ในมือฉันแล้ว มาดูกันว่าพี่ชายจะสั่งสอนเธอยังไง!’

ถ้าเหลียวตงไครู้ว่าตอนนี้ฉินเฉากำลังคิดอะไร บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนความคิด เขาจะไม่จ้างฉินเฉาเป็นบอดี้การ์ด แต่อาจจะฆ่าเขาแทน

“ฉิน....พี่ฉินเฉา...”

“มีอะไร?” ฉินเฉาคิด ‘อยากจะยอมแพ้แล้วเหรอ? ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ? ตอนนี้เป็นไง รู้หรือยังว่าฉัน ฉินเฉาแข็งแกร่งแค่ไหน’

“นาย นายให้ฉันขับรถได้มั้ย? อยู่ๆ ฉันก็อยากจะย่อยยับไปพร้อมกันกับนาย”

“......”

จบตอน