[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“แกจะทำอะไร”

แอชเชอร์มองหน้าระดับ S ที่บินอยู่เหนือหัวของเขา ตอนนี้ทหารไต่ขึ้นไปในรูจนออกห่างไปราว 50 เมตรได้ ต่อให้ที่นี่มีการต่อสู้เกิดขึ้นคงไม่มีใครรู้ว่าระดับ S สู้กันเพราะคิดว่าเป็นการป้องกันแนวหลังที่แมงมุมพยายามทะลวงตามเข้ามา

ชายที่แอชเชอร์มองหน้า เป็นคนที่เขาระวังตัวมาตั้งแต่เจอกันกับระดับ S ที่จะลงมาทำภารกิจด้วยกัน การที่เขาโกหกเพื่อเปิดหมวกเกราะสูดลมหายใจด้านนอกนั้น ก็เพื่อจะขอดูหน้าระดับ S ที่มีชื่อในภารกิจช่วยทหารในรังแมงมุม  จากการตรวจสอบของระบบ1-1  ทำให้เขาพบข้อมูลที่ทางกองทัพที่ 9 ส่งมามันไม่ตรงกันกับที่ระบบตรวจพบ

 ซึ่งใบหน้าของมันกับในรูปข้อมูลเหมือนกันไม่มีผิด เพียงแต่ชื่อที่เขาเห็นผ่านระบบ1-1กับเอกสารแนบของกองทัพที่  9 ไม่เหมือนกัน อายุของมันก็ด้วย ทุกๆอย่างล้วนเป็นข้อมูลปลอมทั้งนั้น หลังจากที่เขารู้ว่ามันปลอมตัวแอชเชอร์จึงไม่ยอมให้มันห่างตัวเขาไปไหนไกลกลัวว่าจะวางระเบิดหรือวางแผนฆ่าเขาให้ตาย

การที่สลิงขาดแอชเชอร์ได้สั่งให้ระดับ S คนอื่นทำหน้าที่แทนเพราะข้อมูลระดับ S เหล่านี้ตรงกับเอกสาร การจัดการมอนสเตอร์ในรูก็เป็นระดับ S ที่ข้อมูลตรงกัน ที่เหลือเพียงแค่ชายที่ข้อมูลจากระบบ1-1ไม่ตรงกับฐานข้อมูลกองทัพที่ 9 ที่แอชเชอร์ให้มันอยู่ใกล้ๆตัวแล้วคอยให้ระบบตรวจสอบทุกๆการกระทำของมัน จนการลอบสังหารเมื่อครู่นั้นถูกเขาหลบพ้นได้ง่ายๆ

“แวน แกจะทำอะไร” คิ้วของชายในชุดเกราะระดับ S ย่นเข้าหากันหลังจากอีกฝ่ายเรียกชื่อที่เลิกใช้ไปนานแล้ว

“แกไม่จำเป็นต้องรู้เพราะคนตายไม่จำเป็นต้องมีข้อมูล บูส”

พลังของชุดเกราะที่แวนสวมใส่ปลดปล่อยออกมากดดัน แอชเชอร์กลับไม่ยอมเช่นกันชุดเกราะของเขาและมันมีความสามารถไม่ต่างกันเลยสักนิด ทันทีที่ระบบบูสของทั้งสองเปิดใช้งาน  มีดใต้ชุดเกราะของพวกเขาทั้งสองคนต่างก็ชักออกมาฟันพร้อมกันจนทำให้เกิดเสียงกระทบของอาวุธ การใช้ดาบภายในรูแห่งนี้ดูจะไม่เหมาะสม

“ตายซะ”

ระเบิดหนึ่งลูกโยนเข้าหาแอชเชอร์หลังจากลอบฟันไม่สำเร็จเพราะแอชเชอร์ตอบสนองการฟันได้เร็วพอๆกับมัน ทันทีที่ระเบิดปาเข้ามานั้นแอชเชอร์จึงโยกตัวบินหลบด้วยไอพ่นจนระเบิดหล่นลงไปกระทบสสารเอ็กติกระเบิดเปิดให้เห็นรูที่เคยปิดไป ก่อนที่แวนจะพุ่งตัวเข้าหาแอชเชอร์ด้วยไอพ่นพร้อมกับซัดมีดเข้าหาพลางตั้งมีดอีกเล่มรอแทง

แอชเชอร์ที่หลบระเบิดเขาจึงแทงมีดในแนวทะแยงขัดขวางมีดที่พุ่งเข้ามาก่อนจะพุ่งเข้าไปหาแวนแล้วใช้มีดฟันซึ่งกันและกัน แม้อีกฝ่ายจะซัดมีดจนเขาปัดทิ้งไปแล้วก็ตามมันกลับซ่อนมีเอาไว้ใต้ชุดเกราะจำนวนมากทำให้สามารถนำมีดออกมาถือเอาไว้ในมือสองข้างจนสามารถตวัดตัดฟันปะทะกันกับมีดของแอชเชอร์ได้

เปล้ง เปล้ง เปล้ง เปล้ง~!

เสียงกระทบกันของมีดดังสะท้อนไปตามรูทันใดนั้นแมงมุมก็ได้ไต่เข้ามาในรูจนทำให้ทั้งสองที่สู้กันตวัดมีดฆ่าแมงมุมไปด้วย ในระหว่างที่ทั้งสองพุ่งเข้าหากันอีกครั้งนี้เอง แอชเชอร์เป็นฝ่ายปามีดออกไปก่อนที่เขาจะใช้ความบินอ้อมไปด้านหลังอีกฝ่ายใช้มืออีกข้างที่เหลือมีดเอาไว้แทงด้านหลังจนไอพ่นเสียหาย อีกฝ่ายที่สามารถตามทันความเร็วได้จึงสลัดแอชเชอร์แล้วกระโดดไปเกาะผนังหลังจากที่ไอพ่นใช้การไม่ได้อีก รูปแบบการโจมตีต่อจากนี้คงจะเป็นการวิ่งรอบๆรู

“กลุ่มขนนกสีแดงส่งแกมาสินะ”

แอชเชอร์ลองถามไปตรงๆ สำหรับเจคอปยังไม่ได้แสดงด้านชั่วกับเขามากนอกจากแย่งผลงาน อารมณ์ด้านลบอยากจะฆ่าเขาให้ตายตรวจหายังไม่พบ แอชเชอร์จึงคิดว่าคนที่อยากจะฆ่าเขาคงมีเพียงแค่กลุ่มขนนกสีแดงเท่านั้น แต่อีกฝ่ายกลับไม่ตอบมันได้ทำการวิ่งไปรอบๆผนังรูด้วยการใช้พลังของชุดเกราะ จนทำให้แอชเชอร์รู้สึกเหมือนกับเขายืนอยู่กลางสนามรถไต่ถัง

“ตาย~!”

ร่างของแวนพุ่งเข้ามาจากทางด้านหลังแอชเชอร์จึงใช้สกิลพลิกตัวกลางอากาศหมุนตัวหลบอย่างรวดเร็วจนมันพุ่งไปเกาะผนังรูอีกฝั่ง ถึงอย่างนั้นมันกลับไม่ได้หยุดตัวให้แอชเชอร์โจมตีหลังจากที่มันเกาะผนังได้ก็เปลี่ยนไปวิ่งรอบๆตัวของเขาที่ยังคงเปิดใช้งานไอพ่นลอยตัวอยู่กลางอากาศ

ตู้ม~!

ระเบิดถูกโยนเข้ามาดึงดูดความสนใจของแอชเชอร์ แต่เขาก็ยังสามารถหลบได้เพราะระบบคอยตรวจสอบการโจมตีรอบๆให้เสมอ เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากให้เขารอด แอชเชอร์จึงมีความคิดดีๆ มันคุ้มกว่าที่จะฆ่าชายคนนี้ให้ตาย การฆ่ามันในสถานที่แห่งนี้ แอชเชอร์อาจจะถูกนำไปสอบสวนเพิ่มเติมถึงสาเหตุการตายของระดับ S 

แต่หากเขาพามันออกไปเปิดตัวกับทุกๆคน การฆ่าก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แอชเชอร์จึงเปิดใช้งานไอพ่นบินขึ้นไปหวังจะออกจากสถานที่แห่งนี้จนร่างของเขาบินผ่านทหารหลายนายที่กำลังปีนป่ายออกไป  ทว่าอีกฝ่ายกลับวิ่งวนรอบๆรูจนพุ่งขึ้นไปดักหน้าแอชเชอร์ จังหวะที่มันพุ่งไปดักหน้าแอชเชอร์ได้ชักดาบออกมาฟันหลังจากมันใช้การโจมตีที่มากกว่าชุดเกราะมาร์คเอทจะมอบให้ได้

เปล้ง!

ตู้ม~!

เสียงดาบปะทะกับมีดส่งเสียงเสียดแทงแก้วหูของทหาร หลายๆคนที่มองเห็นแอชเชอร์พุ่งผ่านขึ้นไปแต่ถูกบางอย่างตามไปโจมตีนั้น ล้วนแสดงท่าทางตกใจออกมา ตอนนี้บนร่างของระดับ S คนหนึ่งกำลังปลดปล่อยสิ่งที่น่ากลัวมากกว่าระบบบูสออกมาจากชุดเกราะ ด้วยการใช้งานมานาบูสจนชุดเกราะของเขามีพลังเกือบจะใกล้เคียงกับมอนสเตอร์ 8 ดาว

“แบบนี้แกจะทำยังไงต่อล่ะ ในเมื่อทหารที่อยู่ที่นี่ราว 200 คนเห็นแกแล้ว”

แอชเชอร์ฉีกยิ้มกว้าง พยานที่ทำให้เขาฆ่าระดับ S มีถึง 200 คนหลังจากที่เขาใช้ไอพ่นบินผ่านทหารเพื่อจะออกไปจากหลุม แม้ระยะทางของเขาและปากหลุมจะอยู่อีกไกล แต่ทหารเหล่านี้สามารถเป็นพยานให้เขาได้ ทันใดนั้นเองใบหน้าของแอชเชอร์ที่กำลังฉีกยิ้มหน้าบานหลังจากหาพยานในการฆ่าระดับ S ได้เปลี่ยนไปเป็นหุบยิ้มอย่างรวดเร็ว หลังจากที่อีกฝ่ายไม่ได้มีความคิดที่จะปล่อยให้ใครรอดจากที่นี่ไป ทหารที่เห็นการใช้มานาบูสล้วนแล้วต้องตาย หลังจากมันนำระเบิดออกมาจากชุดเกราะจำนวนมากหว่านลงมาในรูที่เต็มไปด้วยทหาร

ตู้ม~!

เปลวไฟจากระเบิดพุ่งขึ้นไปตามรูจนทำให้ทหารที่อยู่ส่วนบนเหนือระเบิดลอยออกไปอย่างกับลูกกระสุน ส่วนทหารที่อยู่ใต้การทำงานของระเบิดล้วนร่วงหล่นลงไปในฝูงแมงมุมก่อนจะได้ยินเสียงร้องของคนที่กำลังจะตาย แอชเชอร์ที่ชกหมัดเข้าไปในผนังยึดตัวเองเอาไว้ ทำได้เพียงแค่ช่วยเหลือเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“แกนี่ตายยากจริงๆ สมกับที่ฉันคนนี้ต้องลงมือเอง”

แอชเชอร์ย่นคิ้วแต่เขากลับกระโดดออกจากจุดที่เกาะเอาไว้เมื่อระดับ S มันกระโดดเข้ามาโจมตีหวังจะให้ตกลงไปตายเหมือนทหารคนอื่นๆ ตอนนี้ไอพ่นด้านหลังชุดเกราะของเขาพังเสียหายไปแล้ว ถ้าหากว่าเขาพลาดท่าร่วงลงไปสิ่งที่รอเขาคงมีเพียงแค่แมงมุมที่พร้อมจะฉีกกระชากร่าง 

ถึงอย่างนั้นแอชเชอร์กลับไม่ได้กดดันในเรื่องร่วงหล่น เขามีสกิลเท้าขนนกที่สามารถเหยียบอากาศส่งตัวเองเกาะผนังได้ ถึงมันจะสามารถเหยียบอากาศได้เพียง 1 ครั้งก็ตาม แต่หากเขานำเท้าเหยียบพื้นได้นั้นสกิลมันจะเปิดใช้งานได้อีกครั้ง ด้วยการที่รอบๆตัวของเขามีดินจำนวนมาก จึงทำให้เขามีอิสระในการวิ่ง

ตู้ม~!

ระดับ S กระโจนเข้าหาแอชเชอร์อีกครั้งส่วนเขาพุ่งหลบมันเช่นเดิม ตอนนี้เขาอยากรู้มากว่าชุดเกราะที่สวมใส่มานาบูสจะแข็งแกร่งแค่ไหนจึงเว้นระยะห่างเอาไว้ก่อน ในระหว่างที่เขากระโดดไปรอบๆหลบชายที่พยายามจะฆ่าเขาด้วยชุดเกราะที่ถูกเร่งให้มีพลังต่อสู้สูงขึ้นไป แอชเชอร์ก็ได้เปลี่ยนจากหลบหลีกเข้าไปปะทะกันมันในทันที ด้วยพลังต่อสู้ 815 ของเขานี้มากพอจะต่อกรกับคนที่ใช้มานาบูสได้

เปล้ง เคล้ง เพล้ง เปล้ง เปล้ง~!

เสียงมีดสั้นฟันผ่าอากาศกระทบเข้ากับมีดของอีกฝ่ายดังขึ้นอย่างถี่รัวจากร่างทั้งสองที่พุ่งไปรอบๆรูเป็นวงกลมใช้แรงเหวี่ยงจากการวิ่งยึดพวกเขาให้อยู่ภายในหลุมไม่ตกลงไป 

แต่แอชเชอร์กลับได้เปรียบอีกฝั่งเพราะเขาสามารถพลิกตัวกลางอากาศและเหยียบอากาศได้อย่างกับพื้นดิน ทำเอาอีกฝั่งอึ้งเพราะไม่เคยเห็นสกิลแบบนี้มาก่อน ถึงชุดเกราะของแอชเชอร์จะถูกทำลายไอพ่นด้านหลังไปแล้ว เพียงแค่ไอพ่นส่วนเท้าก็ยังไม่มากพอจะทำให้แอชเชอร์เหยียบอากาศได้ ดังนั้นมันจึงคิดว่าคงเป็นสกิลที่แอชเชอร์ได้มาจากเหตุการณ์บางอย่างที่พิเศษ แต่มันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแอชเชอร์จึงสู้กับมันได้ ทั้งๆที่มันใช้มานาบูสแล้ว

หากเป็นประสบการณ์มันคิดว่าเหนือกว่าแน่นอนเพราะระดับ S ผ่านภารกิจมามากมาย แต่อีกฝ่ายกลับใช้มีดได้อย่างเชี่ยวชาญต่างจากเด็กอายุ 15 ทั่วๆไป ทุกๆครั้งที่มันเข้าไปปะทะจะเป็นมันที่ได้บาดแผลบนชุดเกราะ ไม่ใช่แค่มีดเท่านั้นที่พร้อมจะพุ่งเข้ามาเสียบทะลวง หมัดเท้าเข่าศอก ทุกๆอย่างที่แอชเชอร์ใช้ออกล้วนแล้วสร้างความเสียหายให้มันได้ทั้งนั้น จนชุดเกราะมาร์คเอทเริ่มมีรอยฟันและรอยบุบเต็มไปหมด

ตู้ม~!

“นี่แกเป็นสัตว์ประหลาดหรือยังไงกัน”

แอชเชอร์ได้ยินเสียงสบถจากแวนที่ถูกเขาแทงด้วยมีดไปยังใต้ซี่โครงฝั่งซ้ายตรึงติดกับผนัง อย่างไรก็ตามเขากลับไม่เปิดโอกาสให้มันได้สั่งเสียหรือทำอะไรแปลกๆ จึงชกด้วยแรงทั้งหมดเท่าที่มี ซึ่งอีกฝ่ายรู้ดีว่าถ้าไม่ขยับจะต้องตกเป็นเป้านิ่งจึงดึงมีดออกจากชุดเกราะแล้วเอียงตัวหลับหนีไป เกิดเป็นการดวลทักษะมีดอีกครั้งหนึ่ง

เปล้ง ตู้ม บรึ้ม เปล้ง เปล้ง~!

“เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว”

เสียงร้องของทหารที่อยู่ปากหลุมดังสะท้อนเข้ามาในรู จนทำให้ทหารที่ยังคงติดอยู่รีบไต่ออกมา 

“ออกมาหมดหรือยัง!”

“ยังครับ ดูเหมือนว่าข้างใต้จะมีระเบิดเกิดขึ้น ทำให้ทหารหลายนายหล่นลงไป คงต้องรอระดับ S กลับขึ้นมารายงานครับ”

ทหารที่ออกมาเริ่มรายงานสิ่งต่างๆ พลางเปิดชุดเกราะรักษาตัว แรงระเบิดก่อนหน้าที่ผลักทหารหลายนายออกมา มันได้กัดกร่อนชุดเกราะจนหลายคนได้รับบาดเจ็บ 

เปล้ง ฉั๊วะ~!

อร๊าก~!

มีดสั้นเสียบแทงเข้าไปที่ใต้รักแร้จนมีเสียงร้องตะโกนของแวนดังผ่านชุดเกราะ แอชเชอร์ที่สามารถหลอกล่อศัตรูจนเข้าถึงจุดอ่อนได้ก็เริ่มตวัดมีดที่แทงตัดแขนมันทิ้งไป เมื่ออีกฝ่ายเจ็บปวดจนสติหลุดไปพักใหญ่เขาก็ได้พุ่งเข้าไปเสียบขามันอีกข้างหวังให้มันไม่สามารถขึ้นไปด้านบนได้

“เดิมที ฉันคิดว่าจะพาแกขึ้นไปด้านบน แต่คิดๆดูแล้วคนหนุนหลังแกน่าจะใหญ่ เอาเป็นว่าตายๆไปเลยน่าจะดีกว่า แล้วฉันค่อยไปบอกว่าแกถูกฆ่าทิ้งด้านใต้ก็ได้”

“หึหึ  ฉันประมาทเกินไป แต่แกอย่าคิดว่าฆ่าฉันได้แล้วจะปลอดภัย พวกฉันจะส่งคนที่น่ากลัวกว่านี้มาจัดการแกแน่นอน แต่จะเป็นตอนไหน ให้แกได้ลุ้นเอาจะดีกว่า”

เพล้ง~!

แอชเชอร์ฉีกกระชากชุดเกราะบริเวณกลางหน้าอกเพื่อปิดการทำงานชุดเกราะของแวนที่ถูกเขาตรึงเอาไว้กับผนัง จากนั้นก็แหวกหมวกเกราะของมันเพื่อนำชิปบันทึกกลับไปด้วยเผื่อจะมีเบาะแสเพราะรู้ว่ามันไม่ยอมตอบอะไรแน่หากเขาพยายามเค้นคำตอบจากมัน ทันทีที่แอชเชอร์มองดูใบหน้าของแวนที่กำลังยิ้มอย่างโหดเหี้ยมนั้น เขาก็รีบกระโดดออกไปจากรูเมื่อรู้ว่ามันกำลังจะทำลายตัวเอง

“แอชเชอร์แอสลาส แกจะต้องตาย แกจะต้องตายภายในเขต F47 เพื่อสังเวยให้พวกเรา”

เสียงร้องตามหลังทำให้แอชเชอร์ทุ่มกำลังไปที่สกิลปีนป่าย ภายใต้การวิ่งออกไประเบิดจากชุดเกราะมาร์คเอทของแวนก็ได้ทำลายตัวเองจนทำให้เกิดแรงระเบิดมหาศาลพุ่งเข้ากลืนกินทุกๆอย่างภายในรู

“พันตรีหลบเร็ว~! มีระเบิดส่งมาจากในรู”

ตู้ม~!!!