เทพมารตกสวรรค์

หอกเล่มสีทองขนาดใหญ่ถูกถอนออกมาจาก...อกของชายชราอย่างง่ายดายทำให้กลางอกของชายชราเกิดเป็นรูขนาดใหญ่ขึ้นจนมองทะลุเห็นอีกฝั่งนึงได้...

" ฮ่าๆๆ..พลังข้ากลับคืนมาแล้ว!! "


   ชายชราหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง...ไป๋หลงที่เห็นเช่นนั้นก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใครรู้

" เอ่อ..แล้วตรงหน้าอกของท่านมัน.. "     

" อย่าได้เป็นกังวล... " 

 ไป๋หลงยังสัยกับคำพูดของชายชราตรงหน้าแต่ไม่กี่ลมหายใจต่อมาภาพตรงหน้าทำให้ไป๋หลงสั่นสะท้านไปทั้งตัว...

" นี้มัน... " 

    ภาพตรงหน้าที่ไป๋หลงได้เห็นคือ บริเวณหน้าอกที่เป็นรูโหว่กำลังฟื้นฟูตนเอง จนในที่สุดรูโหว่บริเวณหน้าอกก็หายสนิดมิหนำซ่ำร่างกายจากที่เคยมีแต่หนังหุ้มกระดูก กลับเริ่มมีเนื้อหนังขึ้น..นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน!! ไป๋หลงไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน...

" ฮ่าๆๆ..ท่านกำลังสงสัยสินะเหตุใดร่างกายข้าถึงเกิดการเปลี่ยนแปลงและรูเป็นหน้าอกที่หายไป...ข้าจะอธิบายเรื่องที่ท่านสงสัยหลังจบเรื่องครั้งนี้ก็แล้วกัน... "

" เรื่องนี้? "


     ไป๋หลงกล่าวทวนคำพูดก่อนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่มีพลังมหาศาลกำลังมุ่งหน้ามาที่นี้

 " รีบเข้าไปหลบในซอกหินตรงนั้นเดี๋ยวนี้!! "



             ลิ่วหลงกุนบอกกับไป๋หลงด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม..ไป๋หลงไม่รอช้ารีบเข้ามาหลบในซอกหินด้านหลังของลิ่วหลงกุนทันที...


       หลังจากไป๋หลงเข้ามาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความโบราณ...ก่อนจะสำรวจรอบก็พบกับอักขระโบราณเป็นภาษาที่ไป๋หลงไม่สามารถแปลได้...

" นี้มันอักขระโบราณไม่ผิดแน่!!...ทำไมถึงมีอยู่ในที่แบบนี้ได้หรือว่าท่านลิ่วหลงกุนจะเป็นคนทำกัน.. "



      ลิ่วหลงกุนในตอนนี้กำลังยืนรอบางอย่างอยู่..เป็นบางอย่างที่มีพลังมาศาล6จุดด้วยกันกำลังมุ่งหน้ามาที่ถ้ำแห่งนี้

" ท่านไป๋หลงไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นห้ามออกมาจากพื้นที่อักรขระเด็ดขาด!! "  


    ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกได้ถึงความจริงจังในน้ำเสียงในครั้งนี้ในทันทีในที...ทันใดนั้นบุคคลทั้ง6ก็ปรากฏตัวขึ้น ตรงหน้า ลิ่วหลงกุน


" ไง เฉินเฉี่ยง!! ไม่ได้เจอกันนานเจ้ายังดูสบายดีนิ..เมื่อก่อนเจ้ายังเป็นทหารสวรรค์ชั้นปลายแถวแท้ๆ..ไม่ได้เจอกันหนึ่งพันปีรู้เจ้าจะอยู่สุขสบายขึ้นนิ... " 

    ลิ่วหลงกุนกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยเพื่อต้องการยั่วยุโทสะของเฉินเฉี่ยง...

" บัดซบ!!...เป็นแค่นักโทษที่โดนสวรรค์จองจำยังมาปากดีอีก..กล้าดียังไงมากล่าวหาท่านนายกอง เฉินเฉี่ยง.. "

   หนึ่งในผู้ติดตามที่ติดตามเฉินเฉี่ยงมาด้วย..แต่คนรอบข้างนั้นไม่ได้เห็นอาการวิตกกังวลของเฉินเฉี่ยงว่าตอนนี้หน้าเริ่มขาวซีดราวกับไร้โลหิตไหลเวียน...เพราะพวกมันเกือบทุกคนนั้นเป็นเพี่ยง ทหารธรรมดาเบื้องล่างเมื่อสิ้นชีพพยามัจจุราชได้เห็นถึงความดีงามจึง ส่งขึ้นมาเป็นทหารสวรรค์...ทำให้พวกมันล้วนไม่รู้เรื่องที่เคยเกิดขึ้น...

"อ่าวๆ..ไม่เจอกันเสียนานเป็นถึงท่านนายกองเลยหรือนี้..แล้วตำแหน่งนั้นต้องแลกมากับกี่ชีวิตแล้วการหักหลังของเจ้ากี่ครั้งล่ะ...อ้อจริงสิข้าก็เป็นหนึ่งในนั้นที่โดนเจ้าหักหลังเช่นกัน!!  "



     เฉินเฉี่ยงที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกราวกับชีวิตของมันกำลังจะมอดดับไปเหมือนกับเปลวไฟอ่อนๆที่ต้องเจอกับพายุที่บ้าคลั่ง...

" จะ..เจ้าอย่ามาทำเป็นปากดีหน่อยเลย..อ้อก่อนข้าจะเข้ามาถึงนี้ข้ารู้สึกได้ว่ามีอีกคนนึงที่อยู่ที่นี้..มันผู้นั้นไปไหนเสียแล้วข้าละอยากจะเจอกับคนที่ช่วยเจ้าเอาไว้จริงๆ!!..ข้าจะได้ลงมือสังหารมันด้วยตัวข้าเอง.. "

       ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัวพร้อมกับพยามสงบพลังของตัวเองเอาไว้...

" เจ้าเนี้ยนะ...ฮ่าๆๆๆๆ!!ถ้าเจ้ายังพูดแบบนั้นอีกเป็นครั้งที่สองข้าจะสังหารเจ้าด้วยตัวเอง!!  "


    ลิ่วหลงกุนกล่าวออกมาพลางปลดปล่อยจิตที่มีเฉพาะเทพสงคราม!!เท่านั้นออกมา...

ตึง!!!

  ทหารสวรรค์ทั้ง5คนนั้นถึงกับทรุดเข่าลงไปนั่งกับพื้นในทันทีพร้อมกับสั่นสะท้านในทันที...

" มะ..ไม่จริง!! จิตแบบนี้มัน.. "
" ทะ..ท่านเป็นใครกันแน่.. "
" ท่านนายกองมันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันไหนท่านบอกว่า..มันไม่สามารถใช้พลังได้ถ้ายังมีหอกทองคำอยู่.... "

    ทั้ง5คนนั้นต่างตกอยู่ในความวิตกกังวล..ก่อนที่จะหันไปมองที่กลางอกของชายดังกล่าว..
" หอกหายไปแล้ว... " หนึ่งในทหารสวรรค์กล่าวขึ้นแต่มันกลับทำให้เฉินเฉี่ยงใบหน้าขาวซีดยิ่งกว่าเดิม..เฉินเฉี่ยงเพียงคนเดียวเท่านั้นที่พอจะยินหยัดได้เพราะมันนั้นเกือบจะทะลวงเข้าขั้นเทพสงครามแล้วเช่นกัน..

" เอาล่ะเฉินเฉี่ยงมาจบปัญหาที่ค้างคากันดีกว่าเจ้าว่าดีหรือไม่ " ลิ่วหลงกุนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เสมือนกับกับคำพูดของลิ่งหลงกุนนั้นเป็นคำนับพันที่ทิ่มแทงเฉินเฉี่ยงด้วยคำพูด

     เฉินเฉี่ยงที่ได้ยินเช่นนั้นกำลังจะคิดหนีตอนแรกกลับต้องระเบิดโทสะออกมา...

" ได้มาตัดสินกัน เจ้าลิ่วหลงกุน..ถ้าข้าไม่สามรถตัดหัวเจ้าได้อย่ามาเรียก ข้า เฉินเฉี่ยง "

ตู้มมม!! 


   เฉินเฉี่ยงระเบิดพลังทั้งหมดออกมาที่ใกล้เคียงกับเทพสงครามพร้อมกับเรียก ศาสตร์ตราจิตวิณญาณ ระดับ   ราชัน!! ออกมา ศาสตร์ตราจิตวิณญาณของเฉินเฉี่ยงนั้น มีรูปร่างคล้ายเคียวขนาดใหญ่และมีสีดำทมิฬ ออกมา

 " เตรียมตัวตายซะ!! "

   เฉินเฉี่ยงกางปีกสวรรค์ออกมา1คู่พร้อมพุ่งเข้ามาลิ่วหลงกุน..ลิ่วหลงกุนได้เห็นเช่นนั้นเพียงเอามือเปล่าๆต้านรับเคียวเล่มนั้นไว้..


" ไม่ได้เจอกันนานฝีมือเจ้าก็ยังไม่พัฒนาขึ้นมาแม้แต่น้อย "

บาทาเทพพิโรธ!! 


   ลิ่วหลงกุนใช้เทพวิชาที่รวบรวมพลังไว้ที่ขาขวาก่อเกิดเป็นหัวมังกรขนาดใหญ่ที่เท้าข้างขวา..ลิ่วหลงกุนใช้เท้าขวาเตะเข้าที่กลางอกของเฉินเฉี่ยงทันที


 เฉินเฉี่ยงไม่รอช้าเกร็งพลังมาต้านรับไว้ในทันทีแต่มีหรือจะสามารถต้านทานการโจมตีระดับเทพสงครามได้..เฉินเฉี่ยงกระเด็นไปชนฝาผนังของถ้าจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว

ตู้ม!!!

   เฉินเฉี่ยงกระอักโลหิตสีแดงผสมสีทองอ่อนๆออกมา...

" บัดซบ!! ถ้าเจ้าเจอกับท่านผู้นั้นเจ้ามันก็แค่มดปลวกเท่านั้น ฮ่าๆๆๆ..อีกไม่นานหรอกสวรรค์จะต้องพินาศย่อยยับเป็นแน่แท้... "



     ลิ่วหลงกุนได้ยินเช่นนั้นก็คิ้วขมวดทันที...

" เจ้าทรยศสวรรค์อย่างงั้นรึ!! "

" ถ้าใช่แล้วมันจะทำไมยังไงๆสวรรค์คงอยูาได้ไม่เกิน200ปีแน่เพราะท่านผู้นั้นกำลังจะกลับมาและมันจะเป็นจุดจบของสวรรค์โดยแท้จริง ฮ่าๆๆๆ!! "



    ขณะที่เฉินเฉี่ยงและหลิวหลงกุนกำลังต่อสู้กันอยู่นั้น...มีบางอย่างเกิดขึ้นกับร่างกายไป๋หลง...

" ในเมื่อเจ้าทรยศต่อสวรรค์!! ข้าจะต้องสังหารเจ้าเพื่อไม่ให้เป็นภัยในภายหน้า " ลิ่วหลงกุนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด..

" ทำได้ก็ลองดู..ไม่วันนี้ข้ากับเจ้าจะต้องตกตายลงนะที่แห่งนี้ "


      ลิ่วหลงกุนเรียก   ศาสตร์ตราจิตวิณญาณ ระดับ ราชัน!!  ออกมาเช่นเดียวกัน..



 " ทวนล้มสวรรค์!! "


      เฉินเฉี่ยงกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึงพลางจดจ้องไปยังทวนที่มีรูปลักษณ์ด้ามจับเป็นหัวมังกร รวดลายทั้งหมด ล้วนเป็นเกร็ดมังกรทั้งสิ้น...

" ไม่คิดเลยว่าอดีตแม่ทัพสวรรค์ ลิ่วหลงกุน จะมีของอันตรายเช่นนี้อยู่กับตัว ตายซะ!! "

      ลิ่วหลงกุนและเฉินเฉี่ยงประมือกันหลายร้อยกระบวนท่าจนในที่สุดเฉินเฉี่ยงก็พลาดท่า...


ฝ่ามือยูไล!!

ดัชนีย์ล้างสวรรค์ !!



   ลิ่วหลงกุน ซัดฝ่ามือสีทองขนาดใหญ่ใส่ลิ่วหลงกุนจนต้องกระอักเลือดคำโตออกมา พร้อมกับยิ่งดัชนีย์ เข้าไปทำลายหัวใจในทันทีก่อนที่เฉินเฉี่ยงลงกระแทกพื้น...

" ถะ..ถึงข้าจะตายไปยังไงก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงยังไงสวรรค์ก็ต้องพังพินาศฮ่าๆๆๆ!! "


    เฉินเฉี่ยงกลายเป็นละอองแสงแล้วล่องลอยหายไปกับสายลม...เมื่อเทพบนสวรรค์ตายนั้นจะไม่หลงเหลือกายหยาบไว้ร่างกายจะสลายหายไปในทันที..ฟังดูโหดร้ายแต่นั้นคือความจริง...

" ส่วนพวกเจ้า... " 

 ทหารสวรรค์ทั้ง5ต่างนั่งตัวสั่นราวกับแค่หายใจแรงๆเพียงนิดเดียวชีวิตของพวกมันนั้นอาจจะดับลงก็เป็นได้...ทันใดนั้นก็มีเสียงนึงดังขึ้น..

" ชะ..ช้าก่อนท่าน...ลิ่วหลงกุน.. " 


      ไป๋หลงเดินโซเซออกมาสภาพของไป๋หลงในตอนนี้นั้นเส้นผมเริ่มกลายเป็นสีทองบางส่วน รูปลักษณ์ภายนอกกำลังเปลี่ยนเรื่อยๆไปโดยเฉพาะใบหน้าจนคล้ายกับมารดาของตนก็ไม่ปาน

     ทหารสวรรค์ทั้ง5 นายต่างสั่นสะท้านในทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของไป๋หลงไม่เว้นแม้แต่ลิ่วหลงกุน




ทะ..ท่านราฟาเอล!!!