ครบหนึ่งอาทิตย์ ที่ลลันตา ได้อยู่เที่ยวภูเก็ต กับราชันย์หญิงสาวมีความรู้สึกดีๆกับชายหนุ่มมากขึ้น และทำให้ได้รู้จักเขามากขึ้นดวงหน้าคมกริบ จมูกเป็สัน ดวงตารียาว หันมายิ้มให้กับลลันตา ขณะนั่งอยู่ในรถ
“สนุกไหมลัน อยู่ภูเก็ตกับผมอาทิตย์นึง”ชายหนุ่มถามเสียงนุ่มนวล “สนุกค่ะขอบคุณมาก นะคะ” ดวงหน้าหวานสวยละมุน ยิ้มหวาน “อยากไปไหนก็บอกผมนะครับ ผมจะพาลันไปทุกที่ที่ลันอยากไปเลย..” ชายหนุ่มสายเปย์กล่าว...ลลันตาอมยิ้มที่มุมปาก
รถแล่นมาจอดหน้า คอนโดหญิงสาว “วันนี้ตอนเย็น คุณมีนัดกับ นายคนนั้นเหรอ?” ราชันย์เลิกคิ้วสูงถามเสียงเข้ม “ใช่ค่ะ...เห็นบอก มีธุระ สำคัญนัดเจอกันที่บ้านลันค่ะ ว่าจะพาคุณพ่อ ไปทานข้าวนอกบ้านด้วยกันค่ะ”
“คงจะสนิทกันมากนะครับ” ชายหนุ่มถามเสียงขึมๆ “อัคนี เป็เพื่อนลัน ั้แ่เข้ามหาลัยปี 1 แล้วค่ะ ลันมีเพื่อนน้อย แล้วก็มี นินิวอีกคนค่ะ ที่เป็เพื่อนสนิทของลัน”ลลันตา อธิบาย
“อยากไปเจอพ่อลันด้วยคนจัง อยากเข้าไปไหว้ทักทายในฐานะลูกเขย เมื่อไหร่ ลันจะพาผม ไปพบคุณพ่อลันครับ?” ชายหนุ่มหน้าหล่อถาม ยิ้มนิดนึงที่มุมปาก
“เอาไว้ ลัน พร้อมกว่านี้ก่อนนะคะ มันยังเร็วไปลันกลัวคุณพ่อตั้งรับไม่ทันค่ะ แล้วอีกอย่างลันอยากให้เราครบกันนานกว่านี้ก่อนได้ไหมคะ” ลลันตาเสียงอ้อน
“ครบกันนานกว่านี้เหรอ กี่ปีครับ 1 ปี หรือ 2 ปี ผมว่ามันนานไปนะ ผมขอ 6 เดือนได้ไหม..ใจจะขาดแล้วอ่ะ” ชายหนุ่มบอกพลางหยิบมือนุ่มมาหอมฟอดใหญ่ลลันตายิ้ม “ก็ได้ค่ะ”
ก่อนจะลงจากรถ ราชันย์หันไปหยิบกระเป๋าสตางค์หยิบเครดิตการ์ด The WisdomVisa ส่งให้หญิงสาว
“อยากได้อะไรก็เอาไปรูดนะครับวงเงินไม่จำกัด” ราชันย์บอก
ลลันตารู้สึกงง “ลันรับไม่ได้หรอกค่ะ...มันมากไป” ราชันย์จับยัดใส่กระเป๋าสะพายลลันตา“ผัวให้เมีย ไม่มากไปหรอกครับ..” พูดจบก็จูบปากเบา ๆ
“วันนี้ทานข้าวให้อร่อยนะครับพรุ่งนี้เช้าผมมารับไปทำงาน” หญิงสาวยิ้มหวาน “ลัน ให้รางวัลผมบ้างซิ ผมเอาใจลันขนาดนี้แล้ว”
“แล้วคุณจะเอาอะไรคะ” ชายหนุ่มยิ้มระริกระรี้ “หอมแก้มผมหนึ่งที”ลลันตายิ้ม ก่อนจะจุมพิตที่แก้มชายหนุ่มเบา ๆ
“ชื่นใจจัง...เดี๋ยวสัก 4 ทุ่มผมโทรหานะครับ” ลลันตายิ้ม ตอบรับก่อนจะลงจากรถพร้อมกับ กระเป๋าเดินทาง เดินขึ้นคอนโดไป ราชันย์นั่งรออยู่ในรถ
จนลลันตาเดินพ้นสายตา จากนั้นชายหนุ่มก็ขับรถออกไป
เวลา 18.00 น. ลลันตาขับรถยนต์ Honda CR-V เข้าไปจอดในโรงรถ บ้านหลังใหญ่ ดูร่มรื่น ของบิดา นายแพทย์ ชนินธร ธนานนท์ เ้าของโรงพยาบาลศัลยกรรมชื่อดังในเมืองไทย วัย 60กว่าตอนนี้เขาวางมือแล้วให้บุตรชายบุญธรรม “แดนไทย”ชายหนุ่มวัย 33 ปีแก่กว่าลลันตา 10 ปี เป็ผู้บริหารแทน
หญิงสาวเดินเข้ามาในบ้านในห้องรับแขก ก็เจอ “อัคนี” กับผู้ชายสูงวัยดูภูมิฐาน อายุรุ่นราว 60 กว่าๆ นั่งอยู่ด้วยผู้เป็บิดาเสียงสดใส “ลันมาแล้วเหรอ...”
หนุ่มใหญ่เดินมาต้อนรับบุตรสาวคนเดียว“สวัสดีค่ะ คุณพ่อ” ลลันตายกมือไหว้ผู้เป็บิดา พลางหันมา ทำท่าจะทักทายญาติผู้ใหญ่ของ “อัคนี” ผู้เป็บิดาแนะนำ “นี่คุณทรงยศเป็พ่อของอัคนีนะ พึ่งกลับมาจากเยอรมัน..” อัคนียิ้มแป้น
“ลัน..เราไม่เจอเธอเกือบอาทิตย์เลยนะ เป็ไงบ้างสบายดีไหม?” อัคนีทักทายพลางนึกถึง เื่คืนนั้น ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาคงได้ลลันตา มาเชยชมสมใจแล้วแต่เื่มันก็ไม่ได้เป็อย่างที่คิดไว้ เขาเลยต้องวางแผนใหม่ คราวนี้เขาไปออดอ้อนผู้เป็บิดาที่ทำธุรกิจโรงแรมที่เยอรมัน ให้มาทาบทามสู่ขอลลันตากับบิดาของหล่อน ด้วยความอยากได้ในตัวหญิงสาว
ความพยายามของ “อัคนี” ไม่มีลดละ ในเมื่อเขาอยากได้ เขาต้องได้ “ลัน พ่อมีอะไร จะคุยด้วย...เดินตามพ่อมาที่สนามหญ้า หน้าบ้านหน่อย”ผู้เป็บิดากล่าว ก่อนจะเรียกหญิงสาวให้เดินเข้าไปคุยปรึกษาบริเวณมุมรับแขกสนามหญ้าข้าง ๆ บ้าน ลลันตานั่งลง ตามบิดาที่นั่งรออยู่แล้ว
บิดา:กินอะไรมาหรือยัง ?
ลลันตา: ยังค่ะ เห็น อัคนี บอกว่าจะพาไปทานข้าวข้างนอก
บิดา:อืม..รู้ไหมว่าที่ อัคนี มาหาพ่อที่นี่ทำไม?
ลลันตา:ไม่รู้ค่ะ เขามาทำไม เหรอคะ?
บิดา:เขาให้ พ่อเขา มาสู่ขอลูก เขาบอก อยากแต่งงานกับลูกลันคิดว่ายังไง?
ลลันตาอึ้งไปนิดเพราะไม่คิดว่า “อัคนี”จะชอบพอหล่อนในทางชู้สาว เพราะตลอดเวลา ลลันตาให้ความสนิทสนมกับอัคนี แค่เพื่อนเท่านั้น
ลลันตา:ลัน ไม่ได้คิดกับ อัคนี เกินคำว่า “เพื่อน” นะคะ คุณพ่อ ลันคงแต่งงานกับเขาด้วยไม่ได้
บิดา: ลูกมีแฟนแล้วเหรอ ถ้าไม่มี พ่อคิดว่า อัคนี ก็ดูเป็คนดีอยู่นะฐานะก็ไม่เลว ดูเหมาะสมกับลูกอยู่ พ่อเองก็ชอบเขานะ เพราะพ่อก็เห็น ลัน คบกับเขาั้แ่สมัยเรียนแล้ว เขาก็ดูแลลันอย่างดีไม่ใช่เหรอ??
หญิงสาว อ้ำอึ้ง “ค่ะ คือคุณพ่อค่ะ ลัน มีแฟนแล้วค่ะ"
ผู้เป็บิดาเลิกคิ้ว“ตอนไหน ทำไมพ่อไม่เห็นรู้เื่เลย เขาเป็ใครล่ะ...”ผู้เป็บิดาถาม ลลันตาไม่รู้จะตอบยังไง ก่อนจะรวบรวม ความกล้า “เขาเป็ เอ่อ...เ้านายของลันเองค่ะ” ผู้เป็บิดาสีหน้าใเล็กน้อยลลันตายิ้มเจื่อนๆ
หลังทานข้าวเสร็จ บรรยากาศในการทานข้าว ก็ดูตึง ๆ เมื่อ ลลันตา ตอบปฏิเสธการสู่ขอ ของพ่ออัคนี
หล่อนรู้สึกอึดอัด ทานข้าวไปได้ 2-3 คำก็ขอตัวกลับสร้างความไม่พอใจ ให้กับผู้เป็บิดาของอัคนีที่รู้สึกเสียหน้า อัคนีเองก็รู้สึกโมโห ที่โดนปฎิเสธ แต่เขาก็ไม่ละความพยายามเพราะเขาจะต้องได้ ลลันตาเป็เมียให้ได้
ลลันตาขับรถกลับคอนโด ระหว่างทางขับรถก็นึกถึง ราชันย์รู้สึกคิดถึงเขาจับใจ เขาช่างนุ่มนวล อ่อนโยน ผู้หญิงคนไหนไม่ใจอ่อนให้เขาก็บ้าแล้ว..นอกจากรูปร่างที่ เพอร์เฟคเขายังเป็คนเก่งกาจในเื่บนเตียง จนทำเอาหล่อนแทบขาดใจตายให้ได้ ตอนร่วมรักกับเขาคิดมาถึงตอนนี้ หน้าหญิงสาวก็หน้าแดงระเรื่อ
...โอ้ย!!แม่สาวร่านรัก ทำไมผู้หญิงแบบ ลลันตาตกเป็ทาสรักของผู้ชายที่ชื่อราชันย์ไปแล้วเหรอ...แค่คิดถึงชายหนุ่มใจก็แทบจะะเิออกมา...