หนทางสู่เทพราชันย์ : สังเวยร้อยล้านชีวิต

บทที่ 55 คุณสมบัติเทพเล็กน้อยทำให้วีรบุรุษฮั่นลำบาก

เนื่องจากกลับมายังโลกหลัก หน้าจอแสดงข้อมูลจึงเปลี่ยนกลับมาเหมือนเดิม

ข้อมูลของฮั่นหวู่ปรากฏขึ้นมา

ชื่อ : ฮั่นหวู่

ระดับ : สิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์

พรสวรรค์ : บุตรแห่งสวรรค์ (เฉพาะตัว) กบฏ

พลังเทพเจ้า : เร่งการเจริญเติบโต สังเวยชีวิต (เฉพาะตัว)

ทักษะ : การฟันด้วยพลังมหาศาล การเสริมพลังแห่งความมืด การฟันมังกร การแปลงร่างเป็นมังกรดำ...

คุณสมบัติเทพ : 3 แต้ม (สร้างพลังศักดิ์สิทธิ์เองครบ 100 ล้าน รวบรวมคุณสมบัติเทพได้ 1 แต้มด้วยตัวเอง)

พลังศักดิ์สิทธิ์ : 200,000 (สร้างเอง) / 500,000 (ได้รับจากผู้อื่น)

พลังศรัทธา : 24.03 ล้าน

ระดับแก่นอาณาจักร : ระดับ 10 (กฎแห่งความตะกละระดับ 3 (ไม่สมบูรณ์), หินเปลี่ยนรูประดับ 2, ตะปูเงาระดับ 2, ต่อมพิษระดับ 1, แก่นโลกระดับ 1, ธนูสั้นของภูตน้อยระดับ 1)

บริวารหลัก : ...

...

แผงข้อมูลแสดงเนื้อหาที่แตกต่างจากก่อนหน้านี้เล็กน้อย

ฮั่นหวู่ตรวจสอบทีละรายการโดยเปรียบเทียบกับข้อมูลก่อนหน้า และยืนยันว่าดวงตาของเขาน่าจะเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ที่เพิ่มขึ้นมา นั่นคือ : กบฏ

เขาลองคลิกที่กบฏเพื่อดูว่ามันทำงานอย่างไร แต่ได้รับการแจ้งเตือนว่าต้องถึงระดับกึ่งเทพก่อนจึงจะมีสิทธิ์ดูพรสวรรค์นี้ได้

ฮั่นหวู่จึงต้องล้มเลิกความตั้งใจ

แม้เถียนเหวินและอาจารย์ฝ่ายรับสมัครจะไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงในดวงตาของฮั่นหวู่มีผลอย่างไร แต่พวกเขาสามารถบอกได้ว่านี่เป็นเรื่องดี

สำหรับผลลัพธ์ที่แน่ชัด จะเปิดเผยได้หลังจากที่ฮั่นหวู่กลายเป็นกึ่งเทพ

"นักเรียนฮั่นหวู่ นายทำการทดสอบของสถาบันเมืองหลวงได้อย่างยอดเยี่ยม นายได้รับโควตานักเรียนเตรียมของสถาบันเมืองหลวง แต่ถ้าต้องการเข้าเรียน นายยังต้องผ่านเงื่อนไขบางอย่าง" อาจารย์ฝ่ายรับสมัครกล่าว

"เงื่อนไขอะไรครับ?" ฮั่นหวู่ถามอย่างสงสัย 

"การจะเป็นนักเรียนเตรียมของสถาบันเมืองหลวง จำเป็นต้องมีความสามารถพิเศษ อย่างน้อยต้องเข้าเงื่อนไขสองข้อจากสี่ข้อต่อไปนี้"

"หนึ่ง บริวารหลักต้องเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นยอดโดยกำเนิด"

"สอง ต้องเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษได้หนึ่งตัว"

"สาม คุณสมบัติเทพของตัวเองต้องถึง 4 แต้มขึ้นไป"

"สี่ ต้องมีนักบุญหนึ่งคน"

"สถานการณ์ของนายตอนนี้ผ่านเงื่อนไขข้อสองแล้ว นายจำเป็นต้องผ่านอีกหนึ่งเงื่อนไขจึงจะสามารถเข้าสถาบันเมืองหลวงในฐานะนักเรียนเตรียมได้" อาจารย์ฝ่ายรับสมัครกล่าว

"นี่มันยากเกินไปแล้ว" ฮั่นหวู่กล่าวอย่างกังวล

เงื่อนไขแรกคือการพัฒนาศักยภาพหลักของบริวาร แม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าบริวารตั๊กแตนของเขาหลังจากได้รับการฝึกฝนแล้วจะไม่ด้อยไปกว่าสิ่งมีชีวิตชั้นยอดโดยกำเนิด แต่ก็ยังไม่ถือว่าบรรลุเงื่อนไข

เงื่อนไขที่สามดูเหมือนจะบรรลุได้ง่าย แต่ในความเป็นจริงแล้วต้องใช้กำลังทรัพย์อย่างเพียงพอ

หนึ่งคุณสมบัติเทพมีมูลค่า 145 ล้านพลังศักดิ์สิทธิ์ และยังหาซื้อไม่ได้ในท้องตลาด

แม้แต่ฮั่นหวู่ ถ้าไม่มีโอกาสพิเศษ ก็ไม่สามารถรวบรวมคุณสมบัติเทพได้แม้แต่น้อย

ส่วนเงื่อนไขข้อที่สี่ เป็นข้อที่ยากที่สุด

นักบุญเป็นผู้ที่มีตำแหน่งสูงสุดในหมู่บริวาร และเป็นผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเทพเจ้า

ไม่เพียงแต่ต้องการความศรัทธาที่แรงกล้าที่สุดเท่านั้น แต่ยังต้องเฉลียวฉลาดอีกด้วย

แม้ว่าฮั่นหวู่จะมีผู้คลั่งศรัทธามากมายนับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครสักคนที่สามารถบรรลุถึงระดับของนักบุญได้

"นักเรียนฮั่นหวู่ พยายามเข้านะ ประตูของสถาบันเมืองหลวงเปิดกว้างรอนายอยู่" อาจารย์ฝ่ายรับสมัครนักศึกษากล่าวให้กำลังใจ ทิ้งข้อมูลติดต่อไว้แล้วก็จากไป

ฮั่นหวู่มองไปทางครูประจำชั้นเถียนเหวินด้วยสีหน้ากังวลใจเล็กน้อย 

"ครูครับ คุณมีวิธีไหนที่จะทำให้ผมได้รับคุณสมบัติเทพเร็ว ๆ นี้บ้างไหมครับ?"

เถียนเหวินขมวดคิ้วแล้วตอบว่า "การทดสอบครั้งต่อไป ทางโรงเรียนจะมอบคุณสมบัติเทพเป็นรางวัล แต่ว่าการทดสอบครั้งหน้ายังต้องรออีก 28 วัน"

"งั้นอาจารย์ให้ผมยืมหน่อยได้ไหมครับ" ฮั่นหวู่เสนอ 

เถียนเหวินยักไหล่พลางกางมือทั้งสองข้าง "สายไปแล้ว ถ้านายพูดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อวาน ฉันอาจจะแบ่งคุณสมบัติเทพให้ได้บ้าง แต่ตอนนี้ครูใช้คุณสมบัติเทพหมดแล้ว"

"นักเรียนฮั่นหวู่ เลิกมองฉันด้วยสายตาสงสัยได้แล้ว ครูขอสาบานด้วยเกียรติของตัวเองว่า ครูพูดความจริง"

ฮั่นหวู่ถอนหายใจยาว "งั้นผมคงต้องหาทางเองแล้วละ" 

หลังจากกลับมายังอาณาจักรเทพ ฮั่นหวู่เริ่มทำการสรุปผล

การทดสอบครั้งนี้ สิ่งที่ฮั่นหวู่ได้รับมากที่สุดคือการได้มังกรดำมาหนึ่งตัว

แม้ว่าตอนนี้มังกรดำยังไม่ใช่ผู้ศรัทธา ไม่สามารถมอบพลังศรัทธาให้ฮั่นหวู่ได้

แต่ฮั่นหวู่เชื่อว่า ตราบใดที่มังกรดำอยู่ในอาณาจักรเทพของเขา สักวันหนึ่งมันจะต้องถูกเขาฝึกฝนให้กลายเป็นผู้ศรัทธาอย่างแน่นอน

ส่วนผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่อันดับสอง คือการสร้างประตูมิติถาวรเชื่อมกับเมืองตัวหลง

ต่อไปนี้ ฮั่นหวู่จะมีสถานที่ที่ดีสำหรับการฝึกฝนบริวารและได้รับทรัพยากรเพิ่มขึ้นอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งถือเป็นการลงทุนระยะยาว

ผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่อันดับสาม คือพรสวรรค์กบฏที่ฮั่นหวู่ยังไม่สามารถอ่านผลลัพธ์ของมันได้ ตอนนี้จึงยังไม่ทราบประโยชน์ที่แน่ชัดของมัน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สามารถทำให้มังกรดำภาคภูมิใจในชื่อเสียงของมันได้ คงจะไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน

ผลประโยชน์ที่สี่ คือของที่ริบมาได้เหล่านี้ พวกมันล้วนแต่เป็นสิ่งของที่มีมูลค่าไม่มากนัก

ฮั่นหวู่ให้เผ่าคนแคระเตาหลอมแดงเลือกของบางส่วนไปใช้ ส่วนที่เหลือทั้งหมดนำไปขายในร้านค้าออนไลน์

ขายได้ทั้งหมด 23 ล้านพลังศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็ถือเป็นทรัพย์สินที่ไม่น้อยเลย

แต่เมื่อเทียบกับคุณสมบัติเทพเพียงหนึ่งแต้ม ก็ยังมีความแตกต่างอยู่มาก

ฮั่นหวู่มองดูยอดคงเหลือของพลังศักดิ์สิทธิ์ในบัญชี และรู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

"นี่ฉันต้องรออีก 28 วันถึงจะสามารถเข้าสถาบันเมืองหลวงในฐานะนักเรียนเตรียมได้จริงเหรอเนี่ย?"

ทรัพยากรของสถาบันเมืองหลวงนั้น ไม่สามารถเทียบกับโรงเรียนปัจจุบันได้เลย

แม้จะเข้าไปเร็วขึ้นหนึ่งวัน ก็ยังดีกว่าสถานการณ์ในตอนนี้ที่ไม่ถึงกับหิวโหย แต่ก็กินไม่อิ่ม

ฮั่นหวู่ไม่มีทางเลือก จึงได้แต่ทุ่มเทความคิดไปที่การฝึกฝนบริวาร ปล่อยความสามารถในการเร่งการเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง เพื่อกระตุ้นให้ตั๊กแตนเติบโตและพัฒนาอย่างรวดเร็ว

หลังจากผ่านไปหนึ่งวันในโลกจริง ตั๊กแตนก็มีจำนวนถึง 80 พันล้านตัว

ฮั่นหวู่ตัดสินใจลองเสี่ยงโชค โดยเริ่มทำการสังเวยชีวิต

ตั๊กแตน 70 พันล้านตัวถูกเปลี่ยนเป็นพลังงานชีวิตและหลอมรวมเข้าไปในวงเวทย์สังเวยชีวิต 

สามตัวเลือกปรากฏขึ้นต่อหน้าฮั่นหวู่ ไม่มีตัวเลือกคุณสมบัติเทพ เขาสามารถเลือกได้เพียงแบบแปลนหุ่นยนต์เหล็กที่มีมูลค่าสูงสุดจากสามตัวเลือกนี้เท่านั้น

วันที่สองยังคงทำการสังเวย อีกครั้งที่ไม่มีตัวเลือกคุณสมบัติเทพ ฮั่นหวู่จึงเลือกวัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับ 2 : ต่อมพิษร้ายแรง

วันที่สาม…

เจ็ดวันติดต่อกัน โชคของฮั่นหวู่ดูเหมือนจะหมดลง เขาไม่เคยเจอตัวเลือกคุณสมบัติเทพเลย

ฮั่นหวู่รู้สึกหงุดหงิดอย่างที่สุด

เขารู้สึกเสียใจมาก

ครั้งหนึ่งเคยมีการ์ดคุณสมบัติเทพอยู่ในมือของเขา แต่เขาไม่ได้ทะนุถนอมมัน กลับเอาไปแลกกับพลังศักดิ์สิทธิ์ 150 ล้าน จนถึงตอนนี้ เขาถึงได้รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

ถ้าสวรรค์จะให้โอกาสเขาอีกครั้ง เขาจะกำการ์ดคุณสมบัติเทพนั้นไว้แน่น ถึงตายก็ไม่ขาย

พอดีกับตอนนั้น ฮั่นหวู่ได้รับข้อความจากลูกค้าเก่าอย่างหยวนจง

เขาขอแก่นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ประจำวันนี้ ฮั่นหวู่ตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน เขานึกขึ้นได้ว่าหยวนจงเป็นเทพแท้ ถ้าขอยืมคุณสมบัติเทพจากเขาสักหน่อย เขาคงไม่ถึงกับไม่มีให้หรอก

ถ้าไม่ได้จริง ๆ ขอยืมพลังศักดิ์สิทธิ์สัก 120 ล้านก็ได้

ทันใดนั้น ฮั่นหวู่ก็ส่งข้อความไปหาหยวนจง เพื่อขอยืมคุณสมบัติเทพหรือไม่ก็พลังศักดิ์สิทธิ์

ทางด้านของหยวนจงตอบกลับมาด้วยเครื่องหมายคำถามติดกันหลายอัน

ทั้งสองคนเป็นเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน

หยวนจงเชื่อมาตลอดว่าฮั่นหวู่มีอายุไล่เลี่ยกับเขา แม้ว่าจะไม่ใช่เทพแท้ แต่ก็น่าจะเป็นกึ่งเทพที่มีประสบการณ์สูง

ถ้าฮั่นหวู่พูดถึงตัวเลขที่สูง เช่น ห้าแต้มคุณสมบัติเทพ หรือหนึ่งพันล้านพลังศักดิ์สิทธิ์ หยวนจงก็คงจะให้ยืม

แต่ฮั่นหวู่ต้องการเพียงแค่หนึ่งแต้มคุณสมบัติเทพ หรือ 120 ล้านพลังศักดิ์สิทธิ์

หยวนจงกังวลว่าฮั่นหวู่จะไม่คืน แม้ว่าพลังศักดิ์สิทธิ์จำนวนนี้ เขาจะไม่ได้สนใจเท่าไหร่ แต่ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นทรัพย์สินของเขา

การให้อะไรฟรี ๆ ไม่ใช่นิสัยของหยวนจง

ดังนั้นหลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง หยวนจงจึงไม่ได้ยืม แต่กลับส่งตั๋วเข้าชมใบหนึ่งทางไปรษณีย์ให้กับฮั่นหวู่

ฮั่นหวู่หยิบตั๋วขึ้นมา ขมวดคิ้วมองดูข้อมูลบนนั้น

ซากปรักหักพังแห่งแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์

นี่มันหมายความว่าอะไร?

ฮั่นหวู่รู้สึกงุนงง