เมิ่งฝาน จักรพรรดิไร้เทียมทาน

          เมื่อเสียงของเขาดังไปทั่วบริเวณผู้คนเหล่านั้นพลันรู้สึกสั่นสะท้านดูเหมือนว่าเมิ่งฝานจะยอมรับข้อตกลงแล้ว

          ยอมทำทุกสิ่ง... หากสั่งให้ฆ่าตัวตายจะทำเช่นไรหากไม่มีความมั่นใจมากพอก็คงไม่อาจเดิมพันเช่นนี้ได้ เวลานี้ผู้คนที่อยู่โดยรอบต่างก็มองพวกเขาด้วยหัวใจที่สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุเพราะดูคล้ายว่าทั้งสองคนนั้นจะบ้าไปแล้วก็ไม่ปาน

          แล้วในวินาทีต่อมาหยางเถียนที่อยู่ในอากาศก็คลี่ยิ้มออกมาแล้วเอ่ยเสียงเบา“ได้เลย เมิ่งฝาน ข้าเองก็อยากจะรู้เช่นกันว่าเจ้าจะอวดดีได้นานเพียงใดข้าไม่ใช่คนโง่เขลาอย่างมู่หลงผู้นั้นหรอกนะ ผลเหมันต์หยก ณ ที่แห่งนี้กว่าครึ่งจะต้องเป็นของข้า เจ้าแพ้แน่นอน!”

          หลังจากที่เอ่ยออกไปดังนั้นหยางเถียนก็เดินขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าวก่อนจะทะยานไปยังผู้คนทั้งหลาย จากนั้นจึงใช้พลังจิตอันแข็งแกร่งจู่โจม ในชั่วพริบตานี้พลังจิตขั้นจิตได้ปกคลุมไปทั่วบริเวณจนทำให้ผู้คนที่อยู่ในขอบเขตพลังนั้นชะงักงันดั่งคนโง่เขลาและตกเป็นเป้าหมายของนาง

          การโจมตีทางพลังจิตของนางต่างไปจากเมิ่งฝานเพราะพลังของหยางเถียนนั้นเน้นหนักในการสร้างภวังค์ ทำให้อีกฝ่ายตกอยู่ในภาพลวงตาอย่างไม่รู้ตัวแม้ว่าผลเหมันต์หยกในมือจะกลายเป็นของหยางเถียนไปแล้วก็ตาม

          เมิ่งฝานมองไปยังผู้ที่ได้รับผลเหมันต์หยกมากมายในเวลาเพียงไม่นานก็ไหวไหล่อย่างไม่สนใจสีหน้าของเขาไม่ได้มีความร้อนรนปรากฏขึ้นมาแต่อย่างใด แต่กลับมีรอยยิ้มอย่างมั่นใจปรากฏขึ้นมา

          นับตั้งแต่ทำการบำเพ็ญตนเมิ่งฝานไม่เคยทำเรื่องที่ไม่มีโอกาสชนะมาก่อนเขาสัมผัสถึงพลังของผนึกในร่างกายที่ไม่ไหวติงอย่างเงียบงันก่อนที่รูม่านตาจะหดเล็กลงเพราะรู้ดีว่ายามนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ต้องลงมือ

          แล้วในวินาทีต่อมาเมิ่งฝานก็มองขึ้นไปบนฟากฟ้าฝ่าเท้าย่างก้าวไปเบื้องหน้าแล้วหายวับไปดั่งวิญญาณร้ายในเงามืด

          บทสนทนาของเมิ่งฝานและหยางเถียนทำให้ผู้คนทั้งหลายเบนความสนใจไปชั่วครู่จากนั้นจึงหันกลับมาสนใจผลเหมันต์หยกต่อ

          ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้นคือการเหาะทะยานและการช่วงชิงผู้คนจำนวนมากต่อสู้กันจนเลือดตกยางออกเพื่อผลเหมันต์หยกทว่ากลับมีจอมยุทธ์ผู้ที่มากไปด้วยศักยภาพและความเร็วเหาะทะยานไปท่ามกลางผู้คนเหล่านั้นและเขาก็เป็นดั่งฝันร้ายของผู้คนทั้งหลายก็ไม่ปาน

          แล้วในวินาทีต่อมาพลันปรากฏฝ่ามือซึ่งเป็นดั่งคมดาบฟันไปยังกลุ่มคนเบื้องหน้าเงาร่างของจอมยุทธ์วัยกลางคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางจอมยุทธ์ผู้ฝึกฝนสองคน พลังทะลวงอากาศเบื้องหน้าขณะเดียวกันจอมยุทธ์ทั้งสองก็ถูกจู่โจมจากด้านหลังแล้วสลบไป

          หลังจากที่จัดการทั้งสองคนนั้นไปบุรุษวัยกลางคนก็กระตุกแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์“ฝีมือเพียงเท่านี้ยังกล้ามาช่วงชิงของล้ำค่ารีบกลับบ้านไปเสียเถอะ!”

          หลังจากที่เอ่ยวาจาเขาก็คว้าผลเหมันต์หยกของจอมยุทธ์ทั้งสองมาแล้วเก็บไว้ในน้ำเต้าของตนเอง

          เวลาเพียงหนึ่งก้านธูปบุรุษวัยกลางคนผู้นั้นก็ช่วงชิงผลเหมันต์หยกมาได้ถึงหนึ่งน้ำเต้าโดยภายในนั้นมีมากมายหลายร้อยลูก นับว่าเป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญตนไม่น้อย

          ในวินาทีต่อมา ขณะทีบุรุษวัยกลางคนกำลังจะจากไปได้มองไปยังคนผู้หนึ่งทว่าเพียงชั่วพริบตาเขาถึงกับต้องชะงักงันเพราะรู้สึกได้ถึงสายตาอันเยือกเย็นที่กำลังมองตนเองจากด้านหลัง

          มันเป็นสายตาที่คล้ายดั่งกำลังจ้องมองเหยื่อก็ไม่ปานก่อนหน้านี้บุรุษวัยกลางคนคือผู้ที่ใช้สายตาเช่นนี้มองผู้อื่น แต่เพราะตนเองเป็นจอมยุทธ์ขั้นเกลาวิญญาณระดับสองจึงทำให้เขาหันหลังกลับไปอย่างฉับพลันก่อนจะเอ่ยถาม“ใครกัน?”

          สิ่งที่ตอบกลับคือเสียงทะลวงอากาศขณะเดียวกันก็มีหมัดซึ่งแฝงไปด้วยพลังทำลายล้างมหาศาลพุ่งตรงเข้ามาหา

          ในชั่วพริบตานี้เมิ่งฝานทะยานอยู่ในอากาศด้วยพลังของยาตราเซียนเหินซึ่งหมัดของเขาแฝงไปด้วยพละกำลังมากมายไร้เทียมทาน ทะลวงอากาศทะยานไปเบื้องหน้า

          ภายใต้พลังนั้น ต่อให้เป็นบุรุษวัยกลางคนก็ยังมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปพลังปราณทั้งหมดที่มีอยู่ในตัวถูกเคลื่อนออกมายังฝ่ามือแล้วผสานตัวกลายเป็นโล่กำบังไว้เบื้องหน้า

          ทว่าในวินาทีต่อมาที่หมัดของเมิ่งฝานพุ่งเข้าชนพละกำลังมากมายของเขาก็ทำให้โล่นั้นแตกร้าวจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพราะการโจมตีของเขาเป็นดั่งการพุ่งชนด้วยศิลาขนาดยักษ์ก็ไม่ปาน

          เป็นไปได้อย่างไร เหตุใดร่างกายของมนุษย์จึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!

          สีหน้าของบุรุษวัยกลางคนแดงก่ำเลือดทะลักขึ้นมาจนถึงต้นคอก่อนร่างของเขาจะล่าถอยออกไปอย่างรวดเร็วส่วนโล่เบื้องหน้าได้พังทลายลงไปแล้ว

          เพียงชั่วพริบตาต่อมา เมิ่งฝานไม่ลังเลที่จะใช้พลังยาตราเซียนเหินทะยานไปอยู่ข้างกายของบุรุษวัยกลางคนและในวินาทีต่อมาในมือของเมิ่งฝานพลันมีบางอย่างเพิ่มเข้ามา นั่นก็คือน้ำเต้าของบุรุษวัยกลางคนนั่นเอง

          เขาเขย่าน้ำเต้าในมือพลางยิ้มส่งไปแล้วเอ่ยเสียงเรียบ“ขอบใจมาก!”

          ในระหว่างที่เอ่ยวาจาเขาก็ไม่ได้หยุดการเคลื่อนไหวแต่กลับจับจ้องไปยังอีกคนแล้วทะยานออกไปทันที

          บุรุษวัยกลางคนมองแผ่นหลังของเมิ่งฝานที่จากไปแล้วกระอักเลือดออกมาร่างของเขาสั่นเทาพร้อมกับมองไปยังเมิ่งฝานด้วยความรู้สึกที่หมดคำพูด “เจ้า...เจ้ามันหน้าไม่อาย!”

          เขาลงแรงไปตั้งมากมายแต่สุดท้ายกลับถูกผู้อื่นชุบมือเปิบ สิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานี้ทำให้นัยน์ตาของเขาอัดแน่นไปด้วยไฟแค้นเขาจ้องแผ่นหลังของเมิ่งฝานอย่างไม่ละสายตา หากสายตาสามารถฆ่าคนได้เมิ่งฝานก็คงจะตายไปนับพันครั้งแล้ว!

          เมิ่งฝานนำน้ำเต้านั้นใส่เอาไว้ในแหวนคลังวัตถุจากนั้นก็ทะยานออกไปพร้อมกับจ้องมองไปยังผู้ที่มีความเร็วสูงสุดท่ามกลางกลุ่มคนทั้งหลายเห็นได้ชัดว่าหากไม่มีความสามารถเช่นหยางเถียนนั้นการช่วงชิงผลเหมันต์หยกที่เร็วที่สุดก็คงจะไม่พ้นการแย่งชิง

          แต่คนที่เมิ่งฝานจะเข้าไปแย่งผลเหมันต์หยกนั้นล้วนแต่เป็นผู้ที่แย่งผลเหมันต์หยกจากผู้อื่นมาได้มากที่สุดคนเหล่านั้นล้วนแต่มีศักยภาพแข็งแกร่งไม่น้อย แต่ก็มีผลเหมันต์หยกอยู่กับตัวไม่น้อยด้วยเช่นกัน

          เมิ่งฝานอาศัยพลังของยาตราเซียนเหินฉะนั้นแล้วเขาจึงทั้งรวดเร็วและดุดันยิ่งกว่าผู้คนเหล่านั้น!

          แย่งมาสำเร็จเพียงหนึ่งกระบวนท่า จากนั้นก็รีบจากไปโดยเร็วเมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูปเต็มๆ เมิ่งฝานจัดการกับผู้คนเหล่านั้นไปถึงสามคนแล้วช่วงชิงผลเหมันต์หยกมาได้นับพันลูก

          เขาคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อยเพราะรู้ว่านี่เป็นจำนวนที่ไม่ใช่น้อยๆหากกินผลเหมันต์หยกเข้าไปพร้อมกันทั้งหมดคงจะมีส่วนช่วยในการบำเพ็ญตนอย่างยิ่ง

          การเดินทางมายังเทือกเขาหุนต้วนในครั้งนี้นับว่าไม่ได้มาเสียเที่ยว

          เขาคลี่ยิ้มก่อนจะมองขึ้นไปในอากาศทางฝั่งของหยางเถียนเองก็ได้รับผลเหมันต์หยกมาไม่น้อยเช่นกัน ไม่ว่าร่างอรชรนั้นเหาะทะยานไปยังที่ใดก็จะมีพลังจิตปกคลุมไปทั่วบริเวณเป็นการช่วงชิงที่ดุดันยิ่งกว่าเมิ่งฝานเสียด้วยซ้ำซึ่งเมื่อเทียบกันแล้วจำนวนของผลเหมันต์หยกในมือนางก็มากกว่าของเมิ่งฝานไม่น้อย

          แล้วในชั่วพริบตาต่อมาทั้งสองพลันสบตากันชั่วครู่ก่อนจะมองเข้าไปในส่วนลึกของอุโมงค์น้ำแข็ง เห็นได้ชัดว่ามันคือสถานที่อันลึกลับที่สุดของอุโมงค์แห่งสมบัติปราณประสาน

          แม้แต่คนของตระกูลเจียและตระกูลเมิ่งก็ไม่ได้หยุดอยู่ณ ที่ตรงนี้แต่กลับพุ่งทะยานเข้าไปภายในทั้งหมด แม้ว่าผลเหมันต์หยกจะมีมูลค่าสูงแต่สำหรับสี่ตระกูลใหญ่ที่แข็งแกร่งอย่างพวกเขาก็ไม่ใช่ปัญหาหากต้องการพวกมัน

          สิ่งที่พวกเขาต้องการอย่างแท้จริงนั้นมีเพียงสมบัติของจอมยุทธ์ขั้นปราณประสาน

          โดยใจกลางของสถานที่ดังกล่าวนั้นน่าจะเป็นจุดที่ผู้อาวุโสซวงอยู่ฉะนั้นเมิ่งอวี่หุนและคนอื่นๆ จึงทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ยอมเสียเวลาอยู่ที่นี่

          แล้วในวินาทีต่อมาทั้งเมิ่งฝานและหยางเถียนต่างก็ทะยานไปยังส่วนลึกของอุโมงค์ด้วยร่างกายที่เคลื่อนไหวประหนึ่งวิญญาณในเมื่อข้างนอกนี้มีผลเหมันต์หยกอยู่ไม่น้อย ฉะนั้นแล้วภายในซึ่งมีกลิ่นอายแห่งความเย็นมากยิ่งกว่าย่อมต้องมีผลเหมันต์หยกมากมายยิ่งกว่าเช่นกัน

          พวกเขาทะยานไปด้วยความเร็วสูงทั้งสองล้วนแต่เป็นจอมยุทธ์ขั้นเกลาวิญญาณ ทั้งยังนับได้ว่าเป็นผู้ที่อยู่ในแนวหน้าของบรรดาผู้คนทั้งหลายฉะนั้นจึงไม่มีผู้ใดขวางทางพวกเขาได้!

          พวกเขาเหาะเหินไปตามความยาวของอุโมงค์น้ำแข็งยิ่งเข้าไปลึกเท่าใดความเย็นก็ยิ่งมากเท่านั้น แต่ทั้งเมิ่งฝานและหยางเถียนต่างยังคงทะยานไปด้วยความเร็วเพราะทุกวินาทีในสถานการณ์เช่นนี้ล้วนแต่เป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง

          เวลาเพียงหนึ่งก้านธูปพวกเขาก็มาถึงจุดสิ้นสุดของอุโมงค์ทว่าสิ่งที่พวกเขาคาดคิดไม่ถึงก็คือมันเป็นจุดสิ้นสุดที่ไร้ซึ่งเส้นทาง มีเพียง...บึงน้ำเย็น!

          บึงน้ำเย็นนั้นลึกจนไม่อาจคาดเดาพลังปราณธาตุน้ำแข็งอันแข็งแกร่งหลั่งไหลอยู่ภายใน ความเย็นที่ระเหยขึ้นมาทำให้พวกเขาสั่นสะท้านไปทั้งร่างความเย็นในระดับนี้ต่อให้สัมผัสเพียงชั่วพริบตาก็ยังสามารถทำให้มนุษย์ผู้หนึ่งกลายเป็นน้ำแข็งได้!

          “เป็นไปได้อย่างไรกัน!”

          เพียงชั่วพริบตาหยางเถียนก็พลันย่นคิ้วสงสัยนางนึกไม่ถึงว่าทั้งที่พยายามอย่างยากเย็นเข้ามาภายในแต่สุดท้ายกลับไร้ซึ่งเส้นทางบึงน้ำเย็นเบื้องหน้าน่าสะพรึงจนไม่มีผู้ใดคาดคิด

          ฝ่ามือสวยขยับ นางโยนหยกประจำตนลงไปในบึงน้ำเย็นจากนั้นเพียงชั่วพริบตาพลันกลายเป็นน้ำแข็ง หากมนุษย์ผู้ใดเข้าไปภายในคงต้องแข็งตายเป็นแน่!

          นอกเสียจากว่าเขาผู้นั้นจะมีพลังลมปราณดั่งมหาสมุทรนอกจากนั้นคงจะไม่อาจเข้าไปในบึงน้ำเย็นนี้ได้ ทว่าหากไม่มีพลังเช่นจอมยุทธ์ขั้นปราณทะลวงก็คงไม่กล้าแม้แต่จะคิด

          “เป็นไปได้อย่างไรกัน หรือหากต้องการเข้าไปเอาสมบัติปราณประสานจะต้องเป็นผู้ที่มีศักยภาพในขั้นปราณทะลวงเสียก่อน?”

          หยางเถียนกัดฟันแน่นก่อนจะพึมพำออกมาเสียงเบาเห็นได้ชัดว่าเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์นี้ก็ไม่อาจเดินหน้าได้อีกต่อไปแล้วเกรงว่าทุกคนที่เข้ามายังสถานที่แห่งนี้คงต้องกลับไปมือเปล่า

          แล้วในวินาทีต่อมานั้นรูม่านตาของเมิ่งฝานพลันหดเล็กลงเขาก้าวออกไปเบื้องหน้าแล้วมองบึงน้ำเย็นนี้อย่างละเอียด ไม่นานจึงเอ่ยพลางยิ้มขึ้น“มันก็ไม่แน่”

          “หืม?”

          เมื่อได้ยินดังนั้นหยางเถียนก็เลิกคิ้วแล้วมองไปยังเมิ่งฝานด้วยความสงสัยเพราะหากมีบึงน้ำเย็นขวางกั้นไว้เช่นนี้ต่อให้เป็นเมิ่งอวี่หุนก็ยังไม่อาจข้ามผ่านไปได้ฉะนั้นแล้วต่อให้เมิ่งฝานมีศักยภาพที่คล้ายดั่งปีศาจเพียงใดก็ยังไม่อาจข้ามไปได้เช่นกัน

          “ในเมื่อคิดที่จะละทิ้งสมบัติเอาไว้จอมยุทธ์ท่านนั้นคงไม่ปล่อยให้มันเป็นทางตัน หากข้าคิดไม่ผิดจอมยุทธ์เฒ่าผู้นั้นก็คงอยากรู้ว่าผู้ที่เข้ามาจะมีความกล้าเพียงใด!” เมิ่งฝานเอ่ยออกมาเสียงเบา

          แล้วในวินาทีต่อมาสมุทรปราณของเขาพลันสั่นไหวพลังจิตอันแข็งแกร่งแผ่ซ่านออกไปอย่างฉับพลัน จากนั้นจึงใช้พลังของเทวะแปรเปลี่ยนผสานพลังจิตเข้าไปในบึงน้ำเย็น

          ท่ามกลางบึงน้ำเย็นนั้นน่าจะมีกลไกอยู่ไม่น้อย!

          รูม่านตาของเมิ่งฝานหดเล็กลง แม้ว่ามองจากภายนอกแล้วไม่อาจรับรู้ได้แต่ยามนี้ผนึกแห่งคัมภีร์ทวนเทพในร่างกายของเขากลับมีพลังถาโถมเป็นอย่างยิ่งภายในนั้นจะต้องมีพลังแห่งฟ้าดินจำนวนมากจึงทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นมาได้

          คงจะต้องลองเสี่ยงดูสักครั้งแล้ว!

          เขาคำรามเสียงต่ำในใจแม้ร่างกายจะไม่ขยับทว่าพลังจิตกลับทะลวงบึงน้ำเย็นลงไปแล้วแม้ว่ามันจะเยือกเย็นอย่างไร้สิ่งใดมาทัดเทียมแต่ก็ไม่อาจขวางกั้นพลังจิตของเมิ่งฝานได้

          ใต้บึงน้ำเย็นนั้น ยิ่งลึกลงไปเท่าใดความเย็นของมันก็ยิ่งน่าสะพรึงขึ้นเมื่อพลังจิตของเมิ่งฝานดำดิ่งลงไปและมีบางสิ่งมาขวางกั้น เขาก็ยังสามารถสำรวจดูได้

          พลังจิตของเขายังคงดำดิ่งลงไปเบื้องล่างหลังจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจพลังจิตของเมิ่งฝานก็ดำลึกลงไปยังก้นบึ้งของบึงน้ำเย็นและสัมผัสได้ว่ามีแผ่นศิลาอยู่แผ่นหนึ่ง

          มันถูกวางเอาไว้ที่ก้นบึ้งของบึงน้ำเย็นซึ่งหากไม่สังเกตให้ดีคงไม่อาจมองเห็นได้แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามันคือกลไกของบึงน้ำเย็นแห่งนี้!

          “จงเปิดออก!”

          เมื่อตวาดออกไปดังนั้นเสียงของเมิ่งฝานก็ก้องกังวานไปทั่วบริเวณพลังจิตพุ่งทะลวงไปยังแผ่นศิลา ก่อนที่น้ำของบึงน้ำเย็นแห่งนี้จะสั่นไหวแล้วแยกตัวออกอย่างเห็นได้ชัดจากนั้นจึงมีเส้นทางคับแคบประจักษ์แก่สายตา ภายในมีพลังอันคลุมเครือบ่งบอกว่า...ภายในนั้นคือโลกอีกใบหนึ่ง!