ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ผู้จัดการหยวนทราบว่าชายหนุ่มคนนี้คือ"นาฟ"ชื่อเสียงของเขาที่แพร่สะพัดไปทั่วอาณานิคมก็ดูเหมือนจะทำให้บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป

ท่าทีหยิ่งผยองของผู้จัดการหยวนจางหายไปในทันทีเขาถอนหายใจลึกและยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงนอบน้อม

"ข้าต้องยอมรับว่าชื่อเสียงของเจ้านั้นมีอิทธิพลจริงๆ ไม่คิดเลยว่าคนอย่างเจ้าจะกลับมาถึงที่นี่อีก... ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะให้ราคาตามที่คนเหล่านี้ต้องการโดยไม่มีการขัดขวางใดๆ อีก"

นาฟสังเกตเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของผู้จัดการหยวน "ขอบคุณที่เข้าใจ ข้าหวังว่าเราจะร่วมมือกันได้โดยไม่มีปัญหาใด ๆ" นาฟตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น

ใบหน้าของผู้จัดการหยวนบ่งบอกอารมณ์ได้หลากหลายเมื่อเห็นนาฟปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดคิดการมาถึงของเขาทำให้ผู้จัดการหยวนที่รู้สึกเสียหน้าและลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด

ผู้จัดการหยวนไม่พูดอะไรอีก สั่งการให้ลูกน้องดำเนินการต่อทำการแลกเปลี่ยนตามความต้องการของชาวแดนนอกส่วนเขาถอยกลับอย่างช้า ๆ พร้อมสายตาไม่พอใจแฝงไว้ลึก ๆ

ขณะที่เดินจากไปอย่างเสียหน้าแม้ว่าจะพยายามทำตัวให้ดูสงบแต่สีหน้าของเขาก็บ่งบอกได้ว่าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่เป็นที่พึงพอใจสำหรับเขา

เมื่อชายอ้วนจากไป แม็คก็หันมาหานาฟทันทีใบหน้าของแม็คเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างอย่างโล่งอก และไม่รอช้าที่จะพุ่งเข้ามาสวมกอดนาฟด้วยความดีใจอย่างแรงความรู้สึกกดดันที่สะสมมาก็เหมือนถูกปลดปล่อยออกมาในทันที

“ขอบใจมาก! ขอบใจจริงๆ น้องชายนายกลับมาแล้ว!” แม็คเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้ง

นาฟยิ้มรับเล็กน้อย

ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายของแคมป์กลางผู้คนบาดเจ็บล้มตายมากขึ้นสภาพความวุ่นวายภายในแคมป์สร้างความประหลาดใจให้นาฟเป็นอย่างมาก ความตึงเครียดจากเจ้าหน้าที่ที่ต่างสาละวนกับงานของตัวเองภาพของผู้บาดเจ็บที่มีอยู่เต็มไปหมด เจ้าหน้าที่ ที่ออกลาดตระเวนในรอบแคมป์ทำให้นาฟสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดของสถานที่แห่งนี้

แม็คและนาฟเดินเคียข้างกันไปตลอดทาง

 “สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”นาฟถามขึ้นตรงๆ เมื่อรู้สึกได้ถึงบรรยากาศไม่ปกติ แม็คถอนหายใจเบาๆก่อนจะพยักหน้าให้นาฟเดินตามไปยังเต็นท์ใหญ่ที่เป็นที่ทำการของแคมป์

“ไม่ดีเลย” แม็คเริ่มพูดขึ้นเสียงเบา แต่จริงจัง

“ตอนนี้ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดไม่ได้มาจากภัยพิบัติลูกไฟยักษ์อีกแล้ว...แต่มาจากการร่วมมือกันระหว่างสัตว์แปลงที่อยู่นอกอาณานิคมกับกลุ่มก่อการร้ายสมาคมใต้ดิน!”

นาฟชะงักเล็กน้อย แม้พอจะรู้ข้อมูลมาบางส่วนแต่ไม่คิดว่าจะเลวร้ายขนาดนี้สายตาเต็มไปด้วยความกังวล

“สัตว์แปลงร่วมมือกับสมาคมใต้ดิน….?

แม็คพยักหน้า ก่อนจะอธิบายต่อ

“ใช่สมาคมใต้ดินกำลังใช้สัตว์แปลงเป็นตัวลำเลียงทรัพยากรที่สำคัญ จากภายนอกเข้าสู่อาณานิคมเจ้าพวกสัตว์แปลงมีพลังพิเศษ และยังสามารถหลบการตรวจจับของพวกเราได้เป็นอย่างดี”

นาฟขมวดคิ้ว “แล้วพวกมันจะได้อะไรจากการช่วยสมาคมใต้ดิน?”

แม็คยักไหล่เล็กน้อย “จากที่หน่วยสืบรู้มาพวกมันต้องการพื้นที่ในอาณานิคม ต้องการที่อยู่อาศัยที่ดีกว่าเราไม่รู้ว่าสมาคมใต้ดินสัญญาอะไรไว้แต่ดูเหมือนมันจะคุ้มพอให้พวกสัตว์แปลงยอมเสี่ยง”

นาฟพยักหน้าเบาๆ พลางครุ่นคิดถึงข้อมูลที่ได้รับนี่เป็นสัญญาณเตือนถึงปัญหาที่ใหญ่กว่ากำลังจะเกิดขึ้น

นาฟมองไปยังเส้นขอบฟ้าที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและลมเย็นที่พัดมาพร้อมกับความรู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป

แม็คหันไปทางนาฟก่อนจะถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เจ้าหน้าที่ที่บาดเจ็บมากมายในช่วงนี้ล้วนเกิดจากการปะทะกับกลุ่มสมาคมใต้ดินที่ร่วมมือกับสัตว์แปลงพวกมันเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่ออยู่ในแดนนอก

ยิ่งพวกมันใช้ประโยชน์จากพลังพิเศษของสัตว์แปลงและทรัพยากรที่หามาได้จากภายนอกมันยิ่งน่ากลัว เจ้าหน้าที่จากอาณานิคมเราส่งกำลังเสริมมาเท่าไหร่ก็ไม่พอ…”

นาฟฟังคำพูดนั้นด้วยสายตานิ่งลึกแสดงความเข้าใจในสถานการณ์ปัจจุบัน นับเป็นปัญหาที่อันตรายถึงขีดสุดสัตว์แปลงเหล่านี้ไม่เพียงแต่มีร่างกายที่ทรงพลังแต่ยังมีความสามารถในการปรับตัวและวิวัฒน์อย่างรวดเร็วเมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมของแดนนอก

ขณะพูด สีหน้าของแม็คเคร่งเครียดขึ้น

“ไม่ใช่แค่จำนวนที่มากขึ้นเท่านั้นแต่พวกมันยังมีวิธีจัดการที่แยบยลพวกสัตว์แปลงที่อยู่ในมือของสมาคมใต้ดินนี้ต่างจากพวกที่เราเคยเห็นตามปกติพวกมันถูกเสริมพลังและความแข็งแกร่งด้วยวิธีการที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนทั้งยังดูเหมือนพวกมันจะมีความคิดเป็นกลุ่มก้อนและมีการวางแผนโจมตีที่ชาญฉลาดขึ้น”

นาฟหรี่ตามองออกไปยังที่ไกลๆรู้สึกถึงภัยคุกคามที่ใหญ่กว่าที่คาดคิด

“ถ้าสมาคมใต้ดินสามารถควบคุมสัตว์แปลงได้ในระดับนี้จริงๆไม่เพียงแต่เราจะต้องเผชิญหน้ากับกองทัพของมนุษย์ แต่ยังต้องเจอกับฝูงสัตว์ที่แข็งแกร่งที่พร้อมจะทำลายล้างทุกอย่างที่ขวางหน้า”

แม็คหันมาจ้องตานาฟด้วยความหนักใจ

“ใช่พวกมันตั้งใจจะทำลายระบบของอาณานิคมเราให้พังพินาศและนั่นอาจเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น”

ทั้งสองยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่นาฟจะหันไปมองรอบๆแคมป์อีกครั้ง

แม็คพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า

"หัวหน้าหน่วยในแคมป์กลางตอนนี้ต่างออกไปปฏิบัติภารกิจกันข้างนอกหมดเลยนายก็เห็นเอง พวกเจ้าหน้าที่จากหน่วยสำรวจกับหน่วยความมั่นคงเต็มไปหมด"

แม็คถอนหายใจหนัก