3 ปีก่อน่ต้นปี
หลังจากที่พลอยใสย้ายบ้านมาอยู่แถวลำลูกกา โรสกับอลิซก็ย้ายตามมาด้วยเช่นกัน ทั้งสามกำลังกลุ้มใจว่า ‘จะไปเรียนที่ไหนกันดี?’ สุดท้ายพวกเธอก็ตัดสินใจที่จะเรียนโรงเรียนพาณิชย์ (ปวช.) กัน
เปิดเทอมวันแรก ณ โรงเรียนพาณิชย์ เวลา 8 โมงเช้า
พวกเธอทั้งสามเดินเข้ามาในโรงเรียนที่มีผู้คนมากมาย รวมไปถึงกลุ่มอันธพาล โรสกับอลิซสังเกตเด็กแก๊งกลุ่มหนึ่งคุ้นตามาก จึงเดินเข้าไปใกล้ ๆ ยิ่งเดินเข้าไปยิ่งคุ้นตามากขึ้น ผู้ชายรูปร่างผอม ผิวสี หน้าตาดูดี เท่ ทรงผม Buzz Cut (กาย) ได้มองมาที่พลอยใส โรส และอลิซ ผู้ชายคนนั้นรู้สึกดีใจเป็อย่างมาก จึงเอ่ยทักไปว่า
“ไง พลอยใส โรส อลิซ!”
“กาย! กายนี่หว่า เป็ไงบ้าง” อลิซพูด
กายก็หันมามองหน้าพลอยใส ซึ่งตอนนี้สีหน้าของเธอนิ่งเฉย ไร้อารมณ์เป็อย่างมาก เขารู้สึกสงสัยจึงถาม
“พลอยใส มึงเป็อะไรวะ?”
“เดี๋ยวกูค่อยเล่าให้ฟังแล้วกัน” โรสพูด
“แล้วทำไมพวกมึงมาเรียนอยู่ปี 1 วะ?”
“เื่มันยาวน่ะ เดี๋ยวพวกกูเล่าให้ฟังทีหลังนะ”
แล้วโรสก็หันมาหาพลอยใส
“ไปกันเถอะ” และโรสก็หันไปหากาย “พวกกูไปก่อนนะกาย ไว้เจอกัน”
“เออ ไว้เจอกัน”
พลอยใสไม่พูดอะไร พยักหน้ารับโรสแล้วเดินตามหลังไป
ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ ตัวหนา ๆ ผิวสี หน้าตาดี ทรงผมสกินเฮดสีดำ (เอก) ก็ได้พูดขึ้น
“ไอ้กาย มึงรู้จักคนสวยแบบนี้ด้วยหรอวะ?”
“เออ รู้จักดีเลยแหละ ม.ต้น เคยเรียนที่เดียวกันน่ะ”
หลังจากนั้นพวกกายก็ได้แยกย้ายกันไปขึ้นเรียน
จนเวลาผ่านไปจนถึงเที่ยงตรง เสียงกริ่งดังขึ้น ครูเดินออกจากห้องไป โรสกับอลิซก็ลุกออกจากโต๊ะเพื่อเดินไปหาพลอยใสและดึงตัวของเธอไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน ปวช.ปี 1 กับ ปี 2 ก็เดินลงมากินข้าว ในโรงอาหารเลยมีผู้คนเยอะมากเป็พิเศษ พลอยใสเห็นผู้คนแน่นขนาดนั้นจึงดึงแขนเสื้อของโรส โรสหันหน้ามาหาพลอยใส เห็นเธอกำลังส่ายหน้าจึงรู้ว่าไม่อยากเข้าไป เลยเดินไปหาที่นั่งที่สงบ ๆ พลอยใสมองไปรอบ ๆ เห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งไม่มีใครนั่ง เธอสะกิดโรสอีกครั้งแล้วชี้ไปที่ต้นไม้ต้นนั้น โรสหันไปหาอลิซแล้วพูดว่า
“ไอ้ลิซ มึงไปซื้อข้าวได้ปะ เดี๋ยวกูนั่งอยู่กับพลอยก่อน”
“กูอีกแล้วหรอ…”
อลิซพูดจบก็หันมาดูสีหน้าพลอยใสที่นิ่งเฉย ก่อนจะพูดกลับไปอีกว่า
“เออ ๆ ก็ได้วะ”
และเธอก็เดินไปซื้อข้าว โรสกับพลอยใสเห็นอลิซเดินไปแล้วจึงเดินไปนั่งที่ใต้ต้นไม้ต้นนั้น พลอยใสนั่งลงแล้วหยิบโทรศัพท์และหูฟังขึ้นมา เธอเปิดเพลง ‘与我无关 (Yǔ Wǒ Wú Guān) ’ ก่อนที่จะโน้มตัวลงนอนตักของโรสแล้วหลับตาลงและแอบร้องไห้อยู่ ส่วนโรสที่เห็นก็เอามือของเธอมาลูบหัวพลอยใสเบา ๆ ด้วยความห่วงใย
ทางด้านอลิซ
ระหว่างที่กำลังรอซื้อข้าวอยู่นั้น แก๊งของกายก็เดินเข้ามาต่อแถวเช่นกัน กายได้ทักทายอลิซเหมือนทุกที
“ว่าไงอลิซ…แล้วโรสกับพลอยใสล่ะ?”
“นั่งอยู่ตรงนู้นน่ะ”
อลิซพูดพร้อมกับชี้ไปตรงใต้ต้นไม้ที่พลอยใสและโรสนั่งอยู่ แล้วพูดต่อไปอีกว่า
“แล้ว…มึงไม่อยู่กับพวกไอ้วินแล้วหรอ?”
“ไม่อะ พวกกูแตกกันั้แ่จบ ม.3 แล้ว พวกมันไปยุ่งกับพวกขายยา กูไม่เอาด้วยเลยออกมา”
“เอ้า…แล้วพวกมึงอยู่บ้านใกล้กัน ไม่มีปัญหากันบ้างหรอวะ?”
“ก็มีบ้างนะ…ช่างเื่นั้นเหอะ พวกมึงสนใจมาอยู่แก๊งเดียวกับกูมะ?”
“มึงไปถามไอ้โรสกับไอ้พลอยเหอะ เห็นตอนม.3 พวกมึงบอกอยากแต่งเพลง เป็ยังไงบ้างล่ะ?”
“กูก็เรื่อย ๆ นะ แต่ตอนนี้อยากได้คนทำบีทสักคนว่ะ”
“ไอ้พลอยไง มันกำลังศึกษาเื่พวกนี้อยู่”
กายที่ฟังอลิซพูด จู่ ๆ ตาก็เป็ประกายขึ้นมาเหมือนมีความหวัง ก่อนที่จะพูดว่า
“งั้น กูจะดึงพลอยใสมาอยู่กับพวกกูด้วยให้ได้เลย”
“มึงค่อย ๆ คุยกับมันหน่อยนะ ตอนนี้มันเหมือนคนไร้ิญญามากเลยว่ะ”
“ทำไมวะ?”
ก่อนที่อลิซจะเล่าเื่ทั้งหมดที่เจอมาให้กายได้รู้ หลังจากที่กายฟังจนจบแล้ว ในใจของเขาเองรู้สึกโมโหเป็อย่างมาก กายเอาเงินออกมาให้เอกแล้วพูดว่า
“เอก กูฝากซื้อข้าวหน่อยดิ”
“เออ”
แล้วกายก็รีบเดินไปหาพลอยใส ทันทีที่ถึงก็เห็นพลอยใสกำลังร้องไห้ โดยมีโรสกำลังลูบหัวเธออยู่ กายเห็นแบบนั้นก็ได้ถอดหูฟังของพลอยใสออก เธอรีบเช็ดน้ำตา ลุกขึ้นมาจากตักของโรสและหันมามองกายด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย ก่อนจะพูดว่า
“มีอะไร กาย?”
“พลอยใส มึงมาเป็คนในครอบครัวกูเหอะ เดี๋ยวกูจะดูแลมึงเอง”
กายพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจัง โรสที่ฟังอยู่ก็รู้สึกใเป็อย่างมาก
“มึงเพ้ออะไรเนี่ยไอ้กาย” โรสพูด
กายหันมาหาโรสแล้วพูดว่า “กูจริงจัง” แล้วก็หันกลับมามองพลอยใสอีกครั้ง “ว่าไง?”
“ทำไม สงสารหรอ?” พลอยใสพูดด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย
“ก็มึงสวยนี่ ถ้าไม่เป็คนในครอบครัวกูก็…มาเป็แฟนกูมั้ย?”
“ไอ้กาย!…” โรสพูด
“มึงก็รู้ไม่ใช่หรอว่ากูไม่ชอบผู้ชาย” พลอยใสพูดแทรกขึ้นมา
“งั้นมึงก็มาเป็คนในครอบครัวของกู กูจะดูแลมึงเอง”
“มึงจะทิ้งกูไหม?”
“กูเคยทิ้งใครด้วยหรอ มึงก็เคยอยู่กับกูนี่?”
“อืม”
สิ้นประโยคของพลอยใส ทำให้กายนั้นดีใจเป็อย่างมาก ส่วนโรสก็อึ้งไปสักพัก ก่อนที่อลิซกับแก๊งของกายจะเดินเข้ามา ทุกคนในแก๊งต่างก็ยินดีต้อนรับพลอยใส โรส และอลิซ
เวลาผ่านไป 2 เดือน
ด้วยการจัดการของกาย เพื่อน ๆ ในแก๊ง ไม่มีใครยุ่งกับยาเสพติดเลย แก๊งของกายเริ่มทำเพลง ทำคอนเทนต์ใน Street ให้คนอื่นได้รู้ และคนในแก๊งหลังเลิกเรียนก็พยายามหางานทำ หารายได้เสริมเพื่อมาใช้จ่ายด้วยกัน สีหน้าของพลอยใสก็เริ่มมีอารมณ์มากขึ้นเล็กน้อย เธอศึกษาวิธีการทำบีทให้กาย ส่วนพรรคพวกของวินก็พยายามจะเอายาเข้ามาขายในเขตที่กายอยู่ ทั้งสองกลุ่มนี้จึงมีเื่กันอยู่ตลอดเวลาที่เจอกัน
จนกระทั่งวันหนึ่งพลอยใส โรส และอลิซได้เข้าไปที่บ้านของกายเพื่อมาเลี้ยงฉลอง ระหว่างที่เดินอยู่นั้น มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา โรสเห็นท่าไม่ดีจึงโทรศัพท์หากายทันที ส่วนอลิซดึงตัวพลอยใสมาไว้ข้างหลังเธอ ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามารูปร่างสูงผอม ผิวคล้ำเล็กน้อย หน้าตาธรรมดา ทรงผมยาวประบ่าเหมือนเด็กช่าง ไว้หนวด (วิน) พูดกับพวกเธอไปว่า
“ไง พลอยใส ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เธอดูเด็ดขึ้นนะ”
“ไอ้ K มึงมาทำเหี้ยอะไร?” อลิซพูด
“มึงใจเย็น ๆ ดิไอ้ลิซ เพื่อนกันทั้งนั้น”
“พวกมึงไปเหอะ อย่ามายุ่งกับพวกกูเลย”
“กูไม่ได้ยุ่งกับพวกมึงนี่ กูจะยุ่งกับพลอยใส”
และวินก็ส่งสัญญาณให้เพื่อน ๆ ในแก๊งจับตัวพลอยใส ผู้ชายตัวใหญ่สองคนได้ล็อกแขนพลอยใสไว้ เธอพยายามจะดิ้น โรสก็เข้ามาดึงแขนของสองคนนั้นออก แต่แรงของเธอสู้ผู้ชายไม่ได้ อลิซเห็นแบบนั้นจึงกำหมัดแน่นแล้วต่อยไปที่หน้าของวินจนวินหน้าหันไปทันที
จบตอนที่ 21
97
