นิ้ววิเศษที่ย่อ-ขยายตามต้องการ

    ตอนที่40 ทำของเล่นกันดีกว่า

         พวกเด็กๆเองก็พากันชื่นชอบกินข้าวโพดคั่วกัน และบอกความแตกต่างรสชาติแต่ละอย่าง แต่ถึงอย่างไรก็ชอบอยู่ดี

         “แต่ปู่ชอบแบบรสชาติเค็มๆแบบนี้นะ”ปู่

         “ตาก็เช่นกันชอบรสชาติเค็มๆ นี้กินอร่อยมาก”ตา

         “ถ้ากินเป็นกับแกล้มพร้อมเครื่องดื่มนิดๆหน่อยก็เข้าท่านะครับพ่อ”น้าชาย

         “อือ….”ปู่ กับตา พยักหน้าเห็นด้วยที่ลูกชายคนเล็กของตาพูดมานี้

         “ดื่มกับน้ำชาก็เข้ากันนะไม่เลี่ยนดีด้วยแม่ก็ชอบล่ะ”ยาย

         “ใช่ๆ ไม่คิดว่าจะทำได้หลายรสชาติขนาดนี้นะอร่อยแปลกลิ้นดี”ย่า

         “ค่ะ”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้

         “จริงๆทำได้อีกหลายรสชาตินะคะ แค่เอาน้ำผลไม้ที่เราชอบมาผสมคนให้โดนทั่วเมล็ดข้าวโพดจากนั้นก็เอามาคั่วค่ะ”เสาร์น้อย

         “แบบนี้ก็น่าสนใจมากๆเลยค่ะเสาร์น้อยลูก”แม่

         “เอาไว้พวกเราลองหัดทำรสชาติอื่นๆกันบ้างนะคะพี่สะใภ้”น้าสะใภ้

         “ใช่ค่ะ”อาสะใภ้

         “ได้สิ”แม่

         เรื่องการทำอาหาร ทำขนมต่างๆย่อมเป็นที่ชื่นชอบสำหรับพวกผู้หญิง ที่จะมีของใหม่ๆได้ลองหัดฝีมือการทำอาหารมากยิ่งขึ้น

         “ถ้าไม่มีถังคั่วข้าวโพดพวกนี้เรายังจะทำได้ไหมคะลูกสาว”แม่

         “ได้ค่ะแม่ ก็แค่เอาไปทำในกระทะหรือหม้อก็ได้แต่ทุกครั้งที่จะทำต้องมีฝาปิดด้านบนทุกครั้งเพราะเวลามันระเบิดปุ้ง….ปุ้ง…ขึ้นมาจะได้ไม่กระเด็นออกไปเสียหมด ก็อดกินของอร่อยแน่นอนค่ะ”เสาร์น้อย

         “อ้อ….”ทุกๆคน อมยิ้มไปด้วยระหว่างที่รับฟังจำตัวเล็กของบ้านบอกวิธีการทำข้าวโพดคั่ว

         “แต่เจ้าตัวนี้ ถ้ามีใช้มันก็สนุกมากๆเลยนะค่ะ”เสาร์น้อย

         เจ้าตัวเล็กชี้ไปที่ถังคั่วข้าวโพด จนทำให้พวกผู้ใหญ่และพี่ๆพากันหัวเราะกันอีกครั้งกับความสดใสและความแสบแสนซนเกินกว่าพวกพี่ๆ

        “ฮ่า…ฮ่า….”ทุกๆคน

        ทุกๆคนยังคงนั่งล้อมกันกินข้าวโพดคั่วอย่างเพลิดเพลิน และพูดคุยกันภายในครอบครัวเพื่อกระชับความสัมพันธุ์ที่ดีระหว่างกันมากยิ่งขึ้นไปด้วย

         “เดี๋ยวเรื่องเครื่องโม่หิน เอาไปให้หัวหน้าหมู่บ้านไปจัดการไว้ใช้เป็นของส่วนกลางเพิ่มสอง 2 ตัวนะ ส่วนเครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดเนี่ยให้ครอบครัวละ 2-3 อันเอาไว้ใช้งาน”ปู่

         “ได้ครับพ่อ”อาเล็ก พ่อ 

         “อย่าลืมบอกวิธีทำข้าวโพดคั่วให้คนอื่นได้ทำด้วยนะ”ตา

         “ครับ”น้าชาย

         “ไม่รู้ว่าเจ้าตัวเล็กของพวกเราจะหาทำอะไรขึ้นมาอีกนะเนี่ยนะแค่สองสามวันที่ผ่านมานี้มีแต่ของแปลกใหม่ช่วยทุ่นแรงพวกเราไปเยอะมากๆเลย”ตา

         “คงจะต้องลุ้นกันต่อล่ะนะ”ปู่

         “อือ..”ตา

         ส่วนทางด้านของพ่อ อาเล็ก น้าชาย พากันยกเครื่องโม่หินโม่แป้ง และที่แกะเมล็ดข้าวโพดใส่รถตรงไปที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านเลยให้หัวหน้าหมู่บ้านเป็นคนจัดการของพวกนี้ 

         “พ่อกลับมาแล้ว”เสาร์น้อย กับพวกพี่ๆ ที่นั่งเล่นพักผ่อนกับพวกพี่ๆอยู่บริเวณหน้าบ้าน หันมาเจอพ่อ น้าชาย และอาเล็กขับรถมาถึงกันแล้ว

         “ว่าไงครับเด็กๆ ไปแป๊บเดียวเองคิดถึงกันแล้วเหรอลูก”พ่อ

         “ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆ

         “คือว่าเสาร์น้อยรอพ่อ อาเล็ก น้าชาย ช่วยทำของเล่นให้พวกเราด้วยค่ะ”เสาร์น้อย

         “โอ้..ที่แท้เพราะของเล่นนี่เอง ไอ้เราก็คิดว่าลูกๆหลานคิดถึงเสียอีกนะเนี่ยเฮ้อ…ช่างน่าสงสารตัวเองจริงๆเลย”พ่อ ทำทีเป็นน้อยใจพวกเด็กๆ

        “โอ๋เอ๋…นะคะพ่อ ก็คิดถึงด้วยและคิดถึงแบบนี้ด้วยรวมๆแบ่งๆกันไงคะพ่อ”เสาร์น้อย

         “พูดเหมือนพ่อเป็นขนมเลยน้องเสาร์น้อย”พี่ใหญ่โจวซาน

         “ฮิ….ฮิ….”พวกเด็กๆพากันหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

         “ถ้าอย่างงั้นก็ไปกันเลย คิดตัวของเล่นกันไว้ในใจแล้วใช่ไหมเด็กๆว่าต้องการของเล่นแบบไหนกันบ้าง”พ่อ

         “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ ประสานเสียงกันตอบเสียงดังอย่างชัดเจน

         “พวกเราก็น่าจะทำของเล่นแบบเก่าๆให้พวกเด็กๆได้ดูกันด้วยก็ดีเหมือนกันนะพี่ใหญ่”อาเล็ก

         “เอาอย่างง้้นด้วยก็ได้นะ”พ่อ

         บรรดาพ่อๆและลูกๆก็พากันรวมกลุ่มไปทางด้านหลังบ้านกันอีกครั้งแล้ว 

         “เดี๋ยวแยกย้ายกันไปช่วยหาพวกวัสดุที่ต้องทำกันนะพวกเรา”พี่ใหญ่โจวซาน

         “ตกลง”พวกพี่ชาย

         พวกพี่ชาย ก็มีน้าชายและอาเล็กพากันไปหาวัสดุอุปกรณ์ต่างๆที่จะนำมาทำเป็นของเล่นกันอย่างคึกคัก

        พ่อก็อยู่กับสองสาวน้อยช่วยกันหาพวกวัสดุง่ายๆด้วยเช่นกัน และเริ่มวางแผนการวางของเล่นว่าจะมีพื้นที่ว่างตรงบริเวณไหนบ้างที่จะวางให้พวกเด็กๆโดยเฉพาะเลย 

         “ก่อนอื่นเลยพวกเราต้องสร้างรั้วรอบขอบชิดของสนามเด็กเล่นค่ะพ่อ”เสาร์น้อย

         “โอ้..หนูจะทำสนามเด็กเล่นเลย??”พ่อ

         “ใช่สิคะพ่อ ตรงบริเวณนั้นจะมีของเล่นทั้งหมดเลยและจะได้ไม่ต้องโดนแม่บ่นด้วยไงคะพ่อ”เสาร์น้อย ตอนพูดเรื่องโดนแม่บ่นก็กระซิบเบาๆข้างๆหูของพ่อ เพื่อความปลอดภัยของชีวิต!!

         “อ้า…ใช่ๆอย่างที่ลูกสาวพูดเล่นนะ”พ่อ แอบที่จะยิ้มขำออกมาเบาๆเป็นไม่ได้

         “สนามเด็กเล่นที่ว่านี่จะมีแบบในที่ร่ม และกลางแจ้งนะคะพ่อ”เสาร์น้อย

         “ครับ?!”พ่อก็ยังคงทำหน้างุนงงเล็กน้อยออกมา

         “น้องเสาร์น้อยหมายถึงว่ามีทำเป็นห้องเล็กๆ กับสนามหญ้ากว้างๆโดนแดด โดนลมได้น่ะค่ะ”พี่สาวโจวหวู่

         “อ้อ…พ่อเข้าใจแล้วครับ”พ่อ

         “ถ้าอย่างนั้นแล้วก็ต้องมาปักล้อมรั้วสนามกันเลยดีไหมคะ”พ่อ

         “ค่ะพ่อ”สองสาวน้อย

         เพราะเวลานี้วัสดุอุปกรณ์ที่หาง่ายสุดก็ไม้ และไม้ไผ่ตรงหน้านี้นั่นแหละเลยทำรั้วก่อนเลย เพราะอย่างไรเสียของเล่นก็ขนาดเล็กจิ๋วอยู่แล้ว ล้อมรั้วก่อนไม่มีปัญหาแต่อย่างใดต่อขนาดและชิ้นส่วนของเล่นภายในสนาม

         “พ่อคะมุมนี้ทำเป็นห้องเล่นของเล่นสำหรับเด็กเล็กๆนะคะ มีพวกตัวต่อหลายๆแบบเลย และพวกลูกบอลผ้าเสาร์น้อยจะขอให้แม่ช่วยเย็บให้อีกทีค่ะ”เสาร์น้อย

         “ครับลูกสาว”พ่อ

         “ขอพวกเตียงชุดเล็กๆ เก้าอี้ โต๊ะนั่งสำหรับพวกเด็กๆด้วยค่ะ”พี่สาวโจวหวู่

         “ไหนลูกบอกว่าจะทำเป็นห้องเล่นของเล่น นี่ยังจะต้องนอนหลับพักผ่อนได้ด้วยเหรอลูกฮ่า….ฮ่า….”พ่อ

         “ใช่ค่ะ”สองสาวน้อย บอกอย่างมั่นใจว่าที่ไหนก็ย่อมต้องมีที่นอนพักผ่อนย่อมดีที่สุดเลย

         “งั้นพ่อว่าคงจะต้องมีพวกหมอนที่นอนชุดน้อยๆมาวางด้วยแล้วล่ะ”พ่อ

         “เดี๋ยวบอกให้ย่า กับยาย ช่วยแม่อีกแรงค่ะ”เสาร์น้อย

         “ครับ”พ่อ

         “ว้าว….ห้องพวกนี้น่าอยู่มากเลยนะ”พี่สาวโจวหวู่

         “ใช่พี่สาว”เสาร์น้อย

         สองสาวน้อยมองพ่อของพวกเธอประกอบห้องเล่นแบบในร่มกันอยู่ด้วยความตื่นเต้น ระหว่างที่รอพวกพี่ชายตามมาสมทบเพิ่ม

         “น้องสาว พวกพี่กลับมาแล้ว”พวกพี่ชาย ไม่นานพวกพี่ๆก็พากันกลับมาส่งเสียงเรียกพวกน้องสาวเสียงดังเลย

         “พี่ชายทางนี้ ทางนี้”สองสาวน้อย

         “ว้าว…..”พวกพี่ชาย ที่มาถึงก็เจอแปลนจำลองคร่าวๆของสนามเด็กเล่นแล้ว

         “นี่สนามเด็กเล่น!!”พวกพี่ชาย

         “มันดูดีมากเลย แล้วห้องนี้มีไว้ทำอะไรเหรอครับพ่อ”พี่รองโจวซื่อ

         “ห้องนี้วางของเล่นสำหรับน้องตัวเล็กๆจะได้ไม่ต้องนั่งตากแดด ตากลมด้านนอกอย่างไรล่ะ น้องเสาร์น้อยของพวกลูกเป็นคนบอกให้ทำ”พ่อ

         “ดีจังเลยน้องสาว”พวกพี่ชาย

         “แถมมีรั้วล้อมบริเวณสนามเด็กเล่นทั้งหมดอีกด้วยเหรอเนี่ย”พี่ซานเยวี่ย

         “แน่นอนสิพี่ชาย”เสาร์น้อย

         “แบบนี้ถ้าออกมาจะต้องสวยมากๆเลยนะครับ”พี่ซื่อเยวี่ย

         “งั้นพวกเราก็เริ่มทำของเล่นไปวางตามจุดต่างๆได้เลยใช่ไหมครับ”พี่หว่านช่าง

         “ได้เลย”พ่อ

         “ตื่นเต้นจังเลย พวกเรารีบช่วยกันทำดีกว่าครับ”พี่หว่านหว่าน

         “ตกลง”พวกพี่ชาย

         ของเล่นแต่ละอย่างที่จะวางลงไปนั้นแน่นอนว่าต้องมีสไลเดอร์ที่เป็นที่ชื่นชอบของพวกเด็กๆแทบทุกวัยกันเลย ทำแบบหลายขนาดสำหรับเด็กเล็กและเด็กโต

         “ลานเลื่อนที่ไหลลงจากด้านบนน่ะครับ”พี่ซานเยวี่ย

         “ขอแบบสั้นกับแบบยาวนะคะพ่อ น้าชาย อาเล็ก”เสาร์น้อยบอกเพิ่มเติมไปด้วย

         “ได้ครับ”พ่อ น้าชาย อาเล็ก

         “ชิงช้าแกว่งด้วยนะครับ ขอหลายๆตัวเลย”พี่ซื่อเยวี่ย

         “ได้ครับ”พ่อ น้าชาย อาเล็ก

         “ขอแบบผจญภัยนิดๆที่มีปีนป่าย ได้ด้วยนะครับ”พี่หว่านช่าง

         “ได้ครับ”พ่อ น้าชาย อาเล็ก

         “ขอแบบมีตาข่ายเชือกปีได้ไหมครับ”พี่หว่านหว่าน

         “ได้ครับ”พ่อ น้าชาย อาเล็ก

         พวกพี่ชายก็เริ่มทยอยบอกลักษณะของเล่นที่ต้องการลงไปในสนามเด็กเล่นกันอย่างเต็มที่ด้วยรอยยิ้ม และความตื่นเต้นมากๆ

         “ต้องมีส่วนวางกระบะทรายเล่นด้วยนะคะ ตรงนี้สำคัญสำหรับน้องตัวน้อยๆเลยค่ะ”เสาร์น้อย

         “กระบะทรายเหรอลูก?”พ่อ ถามเพื่อความแน่ใจ

         “ต้องมีส่วนที่ให้เด็กๆอย่างไรได้เรียนรู้ถึงความเลอะเทอะบ้างนะคะพ่อ และพวกดิน กับทรายเนี่ย มันไม่ได้อันตรายเลยสำหรับเด็กๆ เพียงแต่ว่าแม่ๆอาจจะไม่ชอบใจนักเมื่อเจอพวกเด็กๆหลังจากเล่นเสร็จแล้วค่ะ”เสาร์น้อย

         “ใช่ค่ะ เพราะต้องซักพวกเราทั้งตัวและเสื้อผ้า แม่บ่นทั้งวันเลย”พี่สาวโจวหวู่

         “โอ้..จากประสบการณ์จริงในชีวิต ฮึ่ม…”พวกพี่ชาย

         “ใช่”สองสาวน้อย

         “ฮ่า…..ฮ่า…..”พ่อ อาเล็ก น้าชาย ต่างพากันหัวเราะสองสาวน้อยจนตัวงอกันเลย เพราะเป็นจริงดั่งที่ลูกสาว หลานสาวพูดนั่นแหละ พวกผู้หญิงของบ้านเมื่อได้บ่นแล้วหยุดยากเสียด้วยต้องให้บ่นยาวไปเลย

         “รอบๆด้านนอกตรงนี้ขอเป็นสวนดอกไม้สวยๆด้วยนะคะพ่อ และก็น่าจะมีปลูกต้นผลไม้ ต้นเล็กๆ และต้นใหญ่บ้างนิดหน่อยที่แบบว่าออกผลทั้งปียิ่งดีเลยค่ะ”เสาร์น้อย

         “นี่สนามเด็กเล่น หรือสนามกินอาหารกันครับเนี่ย”พี่รองโจวซื่อ ที่แอบกระซิบกระซาบกับพวกพี่ๆน้องๆคนอื่นๆ และแอบพยักหน้าให้กันอย่างเข้าใจกัน

         “จริงด้วยน้องสาวแบบนี้เหนื่อยก็นั่งพัก เด็ดผลไม้กิน ความคิดยอดเยี่ยมมากเลย พี่สาวสนับสนุน”พี่สาวโจวหวู่

         “งั้นเราเลือกต้นผลไม้กันดีกว่านะพี่สาว”เสาร์น้อย

          “ได้เลย”พี่สาวโจวหวู่

          เมื่อได้ยินลูกสาวพูดแบบนี้ พ่อก็ต้องเว้นที่ว่างสำหรับวางต้นไม้ที่ออกผลให้สองสาวน้อยเอาไว้ด้วย

         สนามเด็กเล่นเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นเรื่อยๆ ของเล่นแต่ละอย่างเริ่มวางตามจุดตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุด โดยเฉพาะพวกปีนป่ายที่พวกเด็กผู้ชายมักจะชอบเล่นเป็นพิเศษนี่ด้วยต้องวางตำแหน่งให้ดี ห่างจากพวกเด็กๆเล็กๆเอาไว้

         “โอ้…ลืมไปเลยค่ะพ่อ เอาม้านั่งกระดกด้วยนะคะ”เสาร์น้อย ไม่รู้ว่าจะใช้คำพูดถูกหรือไม่เพราะของเล่นในแบบเด็กๆก็แทบจะไม่ค่อยแน่ใจว่าเด็กๆจะชื่นชอบอะไรมากกว่ากัน

         “ได้ครับ”พ่อ น้าชาย อาเล็ก

         “แล้วทำแบบเป็นเครื่องหมุนรอบๆด้วยได้ไหมคะพ่อ แบบยืนและมีที่นั่งน่ะค่ะ”เสาร์น้อย

         “ ได้ครับ”พ่อ น้าชาย อาเล็ก

         พวกเด็กๆย่อมชอบใจ เพราะพ่อ อาเล็ก และน้าชายไม่มีปฎิเสธเลย ตอบรับคำเดียวคือว่า “ครับ” ไม่ว่าจะขอเครื่องเล่นอันไหนก็ได้ตามที่ขอทุกชิ้นไป

         “พี่สาวว่าพวกเราต้องรีบไปบอก แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ให้ช่วยทำพวกเครื่องนอน และเบาะรองนั่งนิ่มๆแล้วล่ะ”พี่สาวโจวหวู่

         “ใช่ๆ พวกเราต้องรีบไปบอกก่อน เดี๋ยวพวกเรากลับมานะคะพ่อ อาเล็ก น้าชาย พี่ชาย”เสาร์น้อย 

         เมื่อพูดจบสองสาวน้อยก็พากันวิ่งไปที่หน้าบ้านเพื่อออดอ้อนแม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ช่วยทำที่นั่งนิ่มๆ ชุดเครื่องนอนจิ๋วให้พวกเธอด้วย เพื่อที่จะได้นำมาวางในแปลนของสนามเด็กเล่น

         แน่นอนว่าด้วยฝีมือที่เก่งกาจด้านการเย็บแถมยังจะมีที่เย็บขนาดฉบับกระเป๋าแบบเย็บด้วยมือที่เสาร์น้อยเองก็ทำให้พวกทำเพิ่มเติมไว้ใช้กรณีที่เย็บของเล็กๆน้อยๆไว้ติดบ้านกันอีกด้วย 

         สองสาวน้อยหอบชุดเครื่องเย็บต่างๆที่ต้องการกลับมาหาพ่อ เพื่อนำไปวางไว้ในห้องเล่นแบบร่มกันอย่างมีความสุขที่สุดเลย

         “เสร็จแล้วล่ะเด็กๆ เป็นอย่างไรบ้าง”อาเล็ก

         “เยี่ยมมากค่ะ/ครับ”พวกเด็กๆ

         “ไม่มีอะไรเพิ่มเติมแล้วใช่ไหมลูก”น้าชาย

         “ไม่มีครับ”พวกพี่ชาย

          “มีค่ะ”เสาร์น้อย รีบยกมือขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อขอวางของเพิ่มลงในสนามเด็กเล่น

         “เสาร์น้อย อยากจะเพิ่มเติมอะไรครับลูก”พ่อ

         “ขอบ่อน้ำเล็กๆ วางไว้สำหรับเล่นเรือค่ะพ่อ”เสาร์น้อย

         “บ่อเล่นเรือ!!”พวกพี่ชาย ที่ได้ฟังก็ตาเป็นประกายเลย รถ เรือ ของพวกนี้ถูกใจเด็กผู้ชายมากเช่นกัน

         “รถยังมีลานวิ่งเลยนี่คะ จะขาดเรือแล่นบนน้ำได้อย่างไรกันไม่อย่างงั้นแล้วก็ไม่สนุกครบทุกรสชาติ”เสาร์น้อย

         “โอ้…”พ่อ อาเล็ก น้าชาย

         “ใช่ๆ สนุกครบทุกรสชาติพี่สาวเห็นด้วย”พี่สาวโจวหวู่

         “สนุกครบทุกรสชาติครับ”พวกพี่ชาย

          “ตกลงครับ สนุกแบบครบทุกรสชาติเนอะ”พ่อ

          “ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆ พยักหน้ากันด้วยรอยยิ้มแบบมีความสุขใจเป็นที่สุขกับสถานที่แห่งนี้ที่จะเป็นดินแดนส่วนตัวสำหรับพวกเด็กๆกัน

         “ฮ่า….ฮ่า…..”พ่อ อาเล็ก น้าชาย หัวเราะอย่างมีความสุขไปกับพวกลูกๆหลานๆกัน

         และก็มีมุมหนึ่งเสาร์น้อยยกให้บรรดาพ่อๆได้วางและออกแบบของเล่นในสมัยก่อนที่พวกท่านเคยได้เล่น หรือไม่มีโอกาสได้เล่นอีกด้วย ช่วยสานฝันของพวกท่านในวัยเด็กให้สมปรารถนากัน ถึงแม้จะล่วงเลยมานานแล้วแต่ก็ไม่สายเกินไปที่จะสานฝันให้เป็นจริงได้          

     

    ************

         เสาร์น้อยกับพวกพี่ๆชวนบรรดาพ่อๆมาทำของเล่นกันอย่างสนุกสนาน ทีนี้แม้แต่ในเมืองยังไม่สามารถสู้สนามเด็กเล่นของเด็กๆบ้านหลู บ้านไช่ได้เลย เพราะมีครบทุกอย่างจริงๆ

         จะสงสารก็แค่เหล่าบรรดาแม่ๆ ย่ายายนี่แหละที่จะต้องเจอสภาพพวกเด็กๆแบบไหนกันบ้างนะถ้าสนามเด็กเล่นนี้ได้วางเต็มรูปแบบ ปี้ว…ปี้ว….จากเสาร์น้อยแล้วน่ะ

    ######## 

    เอกสารอ้างอิง

    ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

    https://www.zhihu.com/question/24376325

    ของเล่นบางอย่างในสมัยโบราณมีบันทึกไว้ลักษณะใกล้เคียงกับของเล่นในยุคปัจจุบัน

    ลูกบอลมีเสียง(ทำจากเครื่องปั้นดินเผา)

    นกหวี(เครื่องปั้นดินเผา)

    ของเล่นพื้นบ้านราชวงศ์หมิง

    การแสดงหุ่นเชิด

    เล่นลูกข่าง รถลาก

    สไลด์เลื่อน

    นกพิราบมีล้อลาก

    การละเล่นฉุยวาน捶丸 (คล้ายกับการเล่นฮอคกี้สมัยปัจจุบันนี้)

    กลเก้าห่วง

    เล่นเรือในบ่อเล็กๆ


    จิ๊กซอร์สมัยโบราณ

     



    คล้ายกับเรื่องนิ้ววิเศษที่ย่อ-ขยายตามต้องการ ที่คุณอ่าน