“อลิส!!!!!!......”
O_O
เซนอลเบิกตากว้าง เมื่อเห็นบุรัสกรขึ้นไปเต้นแบบยั่วๆ อยู่บนเวที แถมนักร้องก็ยังทั้งร้องทั้งเต้นไปกับบุรัสกรอย่างชอบใจด้วยอีกต่างหาก เซนอลเห็นเช่นนั้นแล้ว แทบอยากจะลากน้องสาวสุดที่รัก ลงมาตีก้นซะให้เข็ดหลาบ แต่ก็ได้แค่คิดนั่นแหละ เซนอลคงไม่กล้าที่จะทำโทษอะไรบุรัสกรหรอก เพราะกลัวน้องสาวสุดที่รักเจ็บ
ขณะที่บุรัสกรเต้นๆไป ดวงตากลมโตคู่สวยมองจับจ้องมาที่บาร์ธาซ่าร์อย่างไม่วางตา ซึ่งดวงตากลมโตคู่สวยในขณะนี้ ดูหยาดเยิ้มเชิญชวนอย่างเห็นได้ชัด ที่เป็เช่นนั้นเป็เพราะเครื่องดื่มที่เธอดื่มเข้าไป ด้วยว่าแอลกอฮอล์กำลังออกฤทธิ์
“.........”
บาร์ธาซ่าร์มองสบประสายสายตากับดวงตากลมโตคู่สวยไม่วางตาเช่นกัน แต่แววตานั้นดูเ็า เยือกเย็น จึงไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ หากจะมีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ก็คงจะมีแต่ตัวเขาเองนี่แหละที่รู้
“ทำไมถึงได้ปล่อยให้อลิสขึ้นไปเช่นนั้นล่ะ?”
“อย่างกับจะห้ามอลิสได้ยังงั้นแหละ”
เจสก้าเดินเข้ามารวมกลุ่มกับเซนอลและพ้องเพื่อน เซนอลจึงหันไปถามเจสก้าด้วยน้ำเสียงเข้มดุ เจสก้าจึงหันมาสวนกลับเซนอล อย่างที่รู้ๆกันว่า ไม่มีใครที่จะห้ามปรามบุรัสกรได้เลย หากว่าเธออยากจะทำอะไรเธอก็จะทำ
“โอ๊ย!!... อยากจะบ้าตาย”
เซนอลบริภาษออกมาด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ก่อนจะปลีกตัวเดินดุ่มๆ ขึ้นไปบนเวที เพื่อไปนำตัวหญิงสาวตัวเล็กที่กำลังเต้นยั่วอยู่บนเวทีลงมา แต่ดูเหมือนเซนอลก็ไม่อาจพาบุรัสกรลงมาได้ เพราะเธอเล่นเต้นหนีไปรอบๆซะอย่างนั้น ซึ่งนั้นทำให้ได้รับเสียงโห่ร้องชอบอกชอบใจจากผู้คน โดยเฉพาะพวกผู้ชายที่มาร่วมงานเลี้ยง
“อลิสเต้นแล้วลงไปกับพี่ได้แล้ว ไม่งั้นพี่จะโกรธแล้วนะ”
คำพูดของเซนอล บุรัสกรหาได้ฟังไม่ อีกทั้งเธอไม่ได้ยินด้วยแหละ เพราะเสียงเพลงดังออกขนาดนั้น เซนอลไม่รู้จะทำยังไงดีกับน้องสาวสุดที่รัก จอมดื้อรั้นคนนี้ดี จึงได้แต่ยืนเท้าสะเอวมองร่างบางเต้นยั่วไปมาอยู่เช่นนั้น
“เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง”
แล้วอยู่ๆ ก็มีมือใหญ่ตีลงที่ไหล่ของเซนอล พอเซนอลหันไปมอง ก็เห็นว่าเป็บาร์ธาซ่าร์นั้นเอง ซึ่งบาร์ธาซ่าร์เอ่ยกับเซนอลด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบเฉยปกติ ดวงตาคมกริบนั้นก็ดูเฉยชา แต่กระนั้นเซนอลพยักหน้าให้บาร์ธาซ่าร์ เป็การบอกให้เขาจัดการได้เลย
บาร์ธาซ่าร์เดินเข้าไปหาร่างบาง ที่กำลังเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกกลมกลึงไปมา พอเธอเห็นบาร์ธาซ่าร์ก็ส่งยิ้มหวาน ทั้งขยับร่างบางเข้ามาเต้นใกล้ๆ บาร์ธาซ่าร์ขมวดคิ้วเข้มหนาเข้าหากัน ดวงตาคมกริบจับจ้องมองสบตากับดวงตากลมโตคู่สวย ที่ต่างไม่มีใครยอมให้ใคร
“จะลงไปดีๆไหม?”
“ทำไมจะต้องลงไปดีๆด้วยล่ะ หากบาร์ธาซ่าร์อยากให้ลง ก็อุ้มลงไปสิ”
บาร์ธาซ่าร์ขยับปากพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ บุรัสกรจ้องมองเขาอย่างท้าทาย แถมยังคงเต้นยั่วอยู่ใกล้ๆ จนร่างบางของเธอแทบจะแนบกับร่างแกร่งของเขาอยู่แล้ว แต่เธอมีหรือจะยอมเพียงแค่นี้ มือเรียวเล็กยื่นขึ้นไปโอบรอบคอแกร่งอย่างถือวิสาสะ ขณะเดียวกันก็เต้นไปด้วย
บาร์ธาซ่าร์หรี่ตามองใบหน้าสวยหวาน โดยไม่ต้องหยุดคิดอะไรให้มากความ มือใหญ่ตวัดร่างบางขึ้นมาอุ้มด้วยท่าเ้าสาวอย่างเร็วไว จากนั้นหมุนตัวเดินดุ่มๆ ลงจากเวทีไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมาให้เห็นเลยสักนิดเดียว จะมีก็แต่คนที่ถูกอุ้มนั่นแหละ ที่ยิ้มหน้าระรื่นอย่างพึงพอใจ
“ดูเอาเถอะน้องสาวฉัน เฮื่ออออออ......”
เซนอลถึงกับส่ายหน้าไปมากับน้องสาวสุดที่รัก ที่ทีพี่ชายของตัวเองบอกให้ลงจากเวทีไม่ยอมลง แต่พอกับบาร์ธาซ่าร์กลับยอมลงง่ายๆซะนี่ ดีนะที่บาร์ธาซ่าร์ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับน้องสาวสุดที่รักของตัวเอง ถึงแม้ว่าจะถูกเธอยั่วขนาดหนักก็ตามที
“นายจะกลับเลยใช่ไหม?”
เมื่อเดินลงจากเวที บาร์ธาซ่าร์หันไปกล่าวกับเซนอล เซนอลจึงพยักหน้า จากนั้นเซนอลจึงหันไปร่ำลาเพื่อๆน แล้วรีบเดินตามบาร์ธาซ่าร์ที่ยังคงอุ้มร่างบางของบุรัสกรแนบอกแกร่ง โดยที่เจสก้าก็ได้เดินมาด้วยเช่นกัน
“ฉันกลับล่ะ”
พอถึงรถยนต์คันหรูของเซนอล บาร์ธาซ่าร์ว่างบุรัสกรลงไปนั่งที่เบาะ แล้วหันไปพูดกับเซนอลโดยไม่สนใจบุรัสกรเลยสักนิด พอกล่าวจบก็เดินออกไปเลย โดยไม่คิดจะร่ำลาบุรัสกร แต่กระนั้นเขาไม่ลืมที่จะร่ำลาเจสก้า ซึ่งนั้นทำให้บุรัสกรฟึดฟัด อย่างขัดเคืองใจขึ้นมาในทันที
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔
2K
