ไม่มียังไม่ได้คิด

"ตื่นเต้นจังเลย วันนี้เป็นวันแรกที่ลินลี่จะได้ไปโรงเรียนหละ"

ลินลี่พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น และวิ่งนำผู้กล้า แองเจล่า และโรสไป

หนึ่งอาทิตย์ก่อนหน้านี้

"พี่ชาย ลินลี่อยากลองไปเรียนหนังสือค่ะ"

ลินลี่พูดกับผู้กล้าในระหว่างที่ กำลังเดินทางไปหา ผู้นำองค์กรSCP

"ได้ พี่จะเข้าเรียนด้วยละกัน สักช่วงนึงหนะนะ"

ผู้กล้าตอบ

"เย้"

ลินลี่ร้องดีใจและกระโดดโลดเต้นไปทั่ว

"ได้ความว่าไงบาง"

หลังจากเจอกับผู้นำองค์กร SCP แล้ว ผู้กล้าก็ถามขึ้นมาทันที

"ไม่ได้อะไรเลยครับ พวกเขาปากแข็งมากๆ ครับ"

ผู้นำองค์กร SCP ตอบด้วยน้ำเสียงหมดหนทาง

"งั้น....พาข้าไปหา T-1500 "

ผู้กล้าพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ได้ครับ แต่จะไปทำไมหรอครับ"

ผู้นำองค์กร SCP ถามขึ้นด้วยความสงสัย

"ก็ จะไปหา คนที่ช่วยได้ยังไงละ"

ผู้กล้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่มีความนัย และยิ้มอย่างเจ้าเลห์ นั้นทำให้ผู้นำองค์กร SCP แอบขนลุกไปเล็กน้อย

"ถึงแล้วครับ"

"อืม.. ข้าไม่อนุญาติให้บันทึกภาพและเสียง แต่จะฟังก็ได้"

ผู้กล้าพูด นิ่งๆ และเดินเข้าไปในห้องกักกัน ในห้องกักกันนั้น มีกรงเหล็กขนาด ใหญ่ล้อมด้วยแสงไฟที่เหมือนกับแสงอาทิตย์ ภายในกรง มีเด็กสาวผมสีทอง ตาสีแดง หน้าตาน่ารักนั่งอยู่ตรงกลาง

"ไง"

ผู้กล้ากล่าวทักทาย

"อยากจะออกมาจากกรงนั้นไหม ข้ามีข้อเสนอ"

ผู้กล้ากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียง ที่สบายๆ

"ข้อเสนอ อะไร?"

เด็กน้อยตอบมาด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก

"หืม ไม่สนใจงั้นหรอ แค่ข้อเสนอง่ายๆ เองนะ และข้าจะให้เจ้าได้รับอิสระด้วย ถ้าไม่สนใจข้าไปก่อนนะ"

เด็กน้อยดูจะมีความสนใจขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินคำว่า 'อิสระ'

"หืมน่าสนใจดีนี้ มนุษย์เจ้าคิดจะเสนออะไรกับข้าเล่า คิคิ"

เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่ต่างจากเดิมไปอย่างลิบลับ และ หัวเราะแปลกๆ ออกมา

"มาเป็นทาสข้าซะซิ "

ผู้กล้าพูดพลางยื้นมือออกไปข้างหน้า และยิ้มขึ้น

"หือให้ข้า ผู้นี้ไปเป็นทาส ฮ่า....ฮ่าๆๆ!!! น่าสนใจดีนี้ ตอนกลางคืนก็ระวังข้าไว้แล้วกัน ข้าอาจอยากบีบคอเจ้าก็ได้ นะ คิ คิ"

เด็กน้อยหัวเราะออกมาเสียงดังมาก และพูดด้วยน้ำเสียงเชิง ขู่ ในช่วงสุดท้าย

"คิดว่าข้าจะกลัวงั้นหรือ ท่าเจ้ามีความกล้าพอจะทำแบบนั้นก็เอาเลยสิ"

ผู้กล้ามองเด็กน้อยและปลดปล่อยแรงกดดันออก มาจนทำให้เด็กน้อยหน้าเปลี่ยนสี

"เจ้าไม่ใช่คนธรรมดา......ก็ได้ข้ายอมรับเจ้าเป็นผู้สมควรให้ข้าเป็นข้ารับใช้"

เด็กน้อยพูดด้วยท่าทางอึงๆ

"ชิ ไม่คิดเลยว่า ข้าที่เคยเป็นแวมไพร์ ที่แข็งแกร่งที่สุดต้องมาเป็นทาสของ มนุษย์แบบนี้"

เด็กน้อยพูดออกมาด้วยความรู้สึกด้อยกว่า ผู้กล้ายิ้มออกมา และ หัวเราะ

เพล้งๆๆๆ

อยู่ๆ ด้วยไฟรอบๆ ห้องก็แตกออกด้วยพลังของผู้กล้าที่ปล่อยออกมา

"ถ้าเจ้า ไม่ยอมมาเป็นทาสข้าด้วยความเต็มใจจริงๆ ข้าจะให้กำลังให้เจ้ายอมรับ!!!"

ผู้กล้าพูดออกมา พร้อมกับปลดปล่อยแรงกดดันออกมา ชนิดที่เรียกได้ว่าไร้ความปราณีสักนิดเดียว ทำให้เด็กน้อยถึงกับตกใจกลัว และ ยิ้มด้วยความสนใจในเวลาเดียวกัน

'เขานี้น่าสนใจ ดีจังเลย ไปเป็นทาสคนแบบนี้คงไม่มีเบื่อแน่ คิๆๆ น่าสนใจเสียจริง'

เด็กน้อยคิดขึ้น แต่อยู่ๆ ก็เกิดคำถามขึ้นในใจ'ถ้า...เป็นตัวข้าตอนมีพลังเต็มที่ จะสู้กับมนุษย์คนนี้ได้ไหมนะ'

อึก

พลัง ของผู้กล้าช่างมากมายมหาศาล เสียจนทำให้กระจก และกำแพงพนัง ทั่วทั้งห้อง แตกร้าวไปทั่ว

"ข้ายอมแล้ว ข้ายอมรับเจ้าจากใจจริง "

เด็กน้อยพูดขึ้นพร้อม กับ คำนับลง เพื่อทำความเคารพ ผู้กล้าจึงดึงแรงกดดันทั้งหมดกลับมา และเริ่มทำพิธี

"ด้วยนามแห่งข้า ผู้กล้า ที่มีชีวิตยืนยาวมากว่า สองหมื่นปี ข้าขอสร้างพันธสัญญาแห่งทาสขึ้นนะตรงนี้ โดยมีตัวข้าเป็นนาย และ มีผู้ที่อยู่ตรงหน้าข้าเป็น ทาส เจ้าจะยอมรับพันธสัญญานี้หรือไม่"

ในตอนที่ผู้กล้าพูดมีวงเวทเกิดขึ้นรอบห้องและมีแสงและเสียงมากมาย เกิดขึ้น เสียงและแสงนี้มันสว่างกว่า ดังกว่า ตอนที่ผู้กล้าทำพันธสัญญา กับแองเจล่าซะอีก

"ข้ายอมรับ ท่านจะเป็นนายของข้า และข้าจะเป็นทาสของท่าน นับจากนี้และตลอดไป"

เด็กน้อยตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ ไม่มีความไม่เต็มใจแฝนอยู่แม้ สักนิดเดียว

"ดีมาก "

ผู้กล้าพยักหน้า ด้วยความพึงพอใจ

"นับจากนี้ไป เจ้าจะมีชื่อว่า โรส จงรับชื่อนี้ไป นับจากนี้และตลอดไปชื่อนี้คือชื่อของเจ้า เจ้าจะอยู่ภายใต้นามของข้าตลอดไป"

"ค่ะ ฉัน โรส จะทำตามคำสั่งของมาสเตอร์ตลอดไป ค่ะ"

โรส ชันเข่าลงข้างนึง และขานรับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

"คำสั่งแรกของข้านะโรส ห้าม ฆ่า ดูดเลืดผู้ ผู้บริสุทธิ์ เด็ดขาด"

ผู้กล้าพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงกว่าเมื่อกี้มาก

"ค่ะ มาสเตอร์ "

โรสตอบกลับด้วยท่าทางที่ เคร่งครึม มาก

"ไม่ต้องเกร็งหรอก คำสั่งที่สอง ไม่จำเป็นต้องรักษาท่าทาง เยี่ยงทาส กับเจ้านาย ไม่ว่าเวลาใดก็ตาม นับจากนี้ เจ้าคือหนึ่งในครอบครัวของข้าแล้วนะ โรส"

หลังจากผู้กล้าสั่งคำสั่งที่สองออกมา ทำให้โรส นิ่งไปชั่วขณะนึง 'ครอบครัวงั้นหรอ ' โรสมีน้ำตาคอเบ้าขึ้นมา แต่เพียงแค่แวบเดียวเท่านั้น โรสก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที

"เข้าใจแล้วค่าา มาสเตอร์ "

โรสพูดพลางกระโดด ขึ้นไป เกาะหลังผู้กล้าและขึ้นไปขี่คอผู้กล้า ผู้กล้าไม่ว่าอะไร ไม่มีแม้สีหน้าไม่พอใจ นั้นทำให้โรสแปลกใจ อยู่ลึกๆ

'นี้เขา ไม่รังเกียจเราจริงๆ งั้นหรอ'

เพราะว่าโรสนั้นเป็นแวมไพร์ คอถือเป็นเขตที่ไม่ควรให้เธอเข้าใกล้มากที่สุด แต่ผู้กล้าไม่คิดจะป้องกันตัวเลยแม้แต่นิดเดียวตอนที่เธอปีนจากหลังขึ้นมาขี่คอ

"โรส ฉันมีเรื่องขอให้เธอช่วยหน่อย ได้ไหม"

ผู้กล้าถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน และยกมือขึ้นและลูบหัวโรส

"ไม่ว่าอะไรก็ได้ค่า มาสเตอร์ ก็คุณเป็นมาสเตอร์นี้ จะให้หนูปฏิเสธ ได้ยังไงกัน"

โรสตอบด้วยน้ำเสียงที่น่ารักสมกับรูปร่างเธอที่เป็นเด็ก ตอนนี้โรสเริ่มสนใจในตัวผู้กล้ามากขึ้นเรื่อยๆ

"เดี๋ยวฉันจะไปเจอกับ ผู้ชายกลุ่มนึงฉันต้องการให้เธอช่วยให้พวกมันตอบคำถามของฉันทั้งหมด หลังจากนั้นฉันจะได้ฆ่าพวกมันสักที"

ผู้กล้าผู้ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนในตอนต้น แต่ตอนท้ายกลับเต็มไปด้วย จิตสังหาร ความต้องการฆ่า

"ได้เลยค่าาา มาสเตอร์"

โรสดูไม่ใส่ใจนัก แต่ตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริงเหมือนเดิม

"นี้ ผู้นำองค์กร SCP ข้ามีเรื่องอยากจะขอหน่อย"

ผู้กล้าพูดขึ้นทำให้ ผู้นำองค์กร SCP หันมามองผู้กล้าอย่างรวดเร็ว และถามขึ้นมาทันที

"ครับอะไร งั้นหรอครับ"

"ช่วยหาโรงเรียน ให้ข้ากับลินลี่ แองเจล่าและ โรส หน่อยสิ "

คำขอนี้ทำให้ ผู้นำองค์กร SCP ผิดหวัง เล็กๆ นึกว่าจะเป็นอะไรที่ใหญ่กว่านี้ซะอีก

"ทำไมหรอครับ"

ผู้นำองค์กร SCP ถามขึ้นด้วยความสงสัย

"ลินลี่อยากเรียนหนังสือ หนะ "

ผู้กล้าให้เหตุผลง่ายๆ

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

โบนัส

ผู้นำองค์กร SCP กับ ผู้กล้า

"นี้เอาจริงหรอ ครับ"

"อืม"

"ผมว่ามันไม่ดีหรอกนะครับ"

"ทำไมละ"

"คือ....."

"?"

"อึก....ผมว่ามันไม่ดีจริงๆนั้นหละ"

"ทำไม?"

"ก็เพราะมันจะทำให้ทางเรา ลำบากนะครับ!!!"

"ยังไง"