แสงอุ่น ๆ จากดวงดาวเวทย์ ที่ลอยอยู่เต็มห้องโถง และมีจันทรากลมโตลอยอยู่กลางห้องวันนี้มีการประดับห้องด้วยอุปกรณ์เวทมนต์ ให้ดูอบอุ่นและสนุกสนาน อาหารเรียงรายอยู่บนโต๊ะมีทั้งอาหารทะเล หมูหันทั้งตัว ซี่โครงแกะ และเนื้อเวลิงตัน ที่ห่ออยู่ในแป้งพายคืนนี้เป็คืนแห่งการฉลองเข้าสู่วัยแห่งการเรียนรู้ ของชาวควอดัสการ์ ทุกคนจะเริ่มฝึกฝนอย่างจริงจังหลังจากอายุ 10 ปี บริบูรณ์ เหล่าคนสนิทของราชวงศ์ที่ตอนแรกยืนสนทนาแลกเปลี่ยนความรู้กันอยู่มุมห้องได้เดินมานั่งประจำที่ที่โต๊ะอาหารขนาดใหญ่ โดยมีจอมราชันแห่งควอดัสการ์นั่งเป็ประธานที่หัวโต๊ะด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม หล่อเหลาและสง่างามเช่นเคย โดยมีราชินีนั่งอยู่ข้าง ๆ เกนเดินเข้ามาในห้องและนั่งลงด้านข้างราชันฝั่งตรงข้ามองค์ราชินี าากัลบาทอส เคาะแก้วไวน์ที่ทำจากเครื่องเงินให้สัญญาณ วันนี้ทั้งห้องทุกคนล้วนใส่สีขาวสีแห่งความมงคลของชาวควอดัสการ์ "เอาล่ะได้เวลาแล้วนี่เป็วันเกิดปีที่ 10 ของเด็กชายที่เกิดในปีัที่ 777 เดือนที่ 7 และ วันที่ 7 แห่งศักราชควอดัสการ์ ข้าขอให้เด็กน้อยของข้าแข็งแรง และใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานสมวัยเลิกใช้ชีวิตจมอยู่กับการฝึกฝนและและล่ำเรียนตำราสักที ดังนั้นข้าจึงเตรียมของขวัญสุดพิเศษไว้ให้แล้วนั่นคือ ข้าได้นำชื่อของเ้าไปสมัครเรียนที่สถาบันเมล็ดพันธุ์แห่งแสง หรือ อคาเดมี่ออฟควอดัสการ์แล้ว ไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น" พูดจบองค์ราชันก็ฉีกยิ้มและนั่งลง
ตรงข้ามกับผู้ได้รับของขวัญที่เอามือกุมขมับและขยี้ผมสีดำสนิทของตัวเอง "แต่ข้าอยากสอบเข้าเป็กองทหารรักษาการนี่ครับเพื่อจะได้เป็ราชองครักษ์ของพระองค์ แต่นี่ข้าต้องเสียเวลาไปโรงเรียนเหมือนเด็กทั่วไป" เกนพูดด้วยความผิดหวัง
ลอร์ดอันวาเหลือบมองด้วยความตลกปนสมน้ำหน้าที่ศิษรักของเค้าต้องเข้าโรงเรียนแล้ว " อย่างที่ข้าเคยบอกว่าเราอาจจะไม่เจอหน้ากินสักพัก ก็เื่นี้นี่แหละเด็กโฮมสคูลอย่างเ้าจะไปรู้อะไร ข้าขอเตือนเ้าอย่าได้ตัดสินว่า อคาเดมี่ออฟควอดัสการ์เป็แค่โรงเรียน ที่นั่นเปรียบเสมือนแหล่งบ่มเพราะสุดยอดเมล็ดพันธ์ุให้เติบโตเป็รากฐานและแก่นแท้ของอนาจักร ข้า และกัลบาทอสก็จบมาจากที่นี่ พวกเราในสภาก็ล้วนจบมาจากทีนี่ทั้งสิ้น ถึงแม้เ้าจะอยากมีสมองเป็กล้ามเนื้อเหมือนตาลุงขี้เมาอวาลอนแต่ตาลุงนั่นก็จบที่นี่เหมือนกัน" ลอร์ดอันวาพูดพรางชี้ไปที่ลอร์ดอวาลอน ที่ตอนนี้หัวใสเหม่งสะท้อนแสงจันทร์และยกเบียร์ผลไม้ในถังไม้เอลขนาดหนึ่งลิตร ซดแบบลืมหายใจอยู่
ลอร์ดอวาลอนลดถังเบียร์ลง คิ้วหนา ๆ ของเค้าเลิกขึ้น "แหม่ที่ไอ้เ้าพ่อมดขี้หลีปากปีจอพูดนั้นก็มีส่วนถูก หากเ้าตั้งใจจะเป็องค์รักษ์จริง ๆ นั่นก็ไม่สายหรอกนะเมื่อเ้าจบการศึกษากลับมาเ้าก็สามารถสอบเข้าได้อยู่ดี ที่นั่นมีสุดยอดปรมจารย์ดาบและศาสตร์การใช้อาวุธอยู่มากมายหากเปรียบเทียบความสามารถเหล่าคณาจารย์ของ อคาเดมี่มีความสามารถพอ ๆ กับเหล่าจอมพลของอนาจักรควอดัสการ์เลยก็ว่าได้เพียงแต่เหล่าอาจารย์พวกนี้ล้วนเป็ผู้ไม่มักใหญ่ใฝ่สูงและรักในการปลูกฝังเมล็ดพันธ์ุเพื่อทำให้ควอดัสการ์เข้มแข็งจากภายในมากกว่า การออกไปรบด้วยตัวเองซึ่งนั่นก็เป็สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน" ลอร์ดยาคอบท่านคิดเห็นเป็เช่นไรที่เ้าศิษตัวน้อยของเราจะออกไปเผชิญโลกภายนอกบ้าง
ลอร์ดยาคอบเป็ที่ปรึกษาฝ่ายกลยุทธ์และนโยบายของอนาจักรควอดัสการ์ เป็ชายแก่หน้าตาใจดีมีรอยย้นเป็เส้นบนหน้าผากแสดงถึงคนที่ชอบขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เค้าคือนักปราชณ์แห่งควอดัสการ์ในยุคปัจจุบันอย่างแท้จริงชายผู้วิเคราะห์ทุกอย่างได้อย่างแหลมคม และคอยวางกลยุทธ์หากมีการเผชิญหน้าเรียกว่าเป็มันสมองที่สำคัญของอนาจักรก็ไม่เกินไปนัก นอกจากความฉลาดยังมีความสามารถในการปรุงยาและการใช้เวทมนต์รักษาอีกด้วย "ต้นไม้ที่เติบโตแข็งแรงย่อมเกิดจากการผ่านแดดผ่านฝนมา คนเราก็ไม่ต่างกันหากเราเรียนรู้อยู่แต่ในโลกแคบ ๆ ย่อมไม่ต่างจากต้นไม้ในเรือนเพาะชำไม่มีวันที่จะยั่งลากลึกลงดินเป็ต้นไม้ที่แข็งแรงได้ การที่องค์าาอยากให้เ้าออกไปศึกษาทีั่โลกภายนอกบ้างเป็สิ่งที่ถูกการจะเป็นักรบ หรือนักกลยุทธ์ที่ดีได้เ้าต้องเรียนรู้จากสถานการณ์ที่หลากหลายไม่ใช่อยู่แต่ในปราสาทเช่นนี้ นี่คือเวลาที่เหมาะเพราะพวกเราสามคนได้ถ่ายทอดความรู้ให้เ้าไปอย่างเต็มที่แล้วตลอดระยะเวลา 5 ปีถึงเวลาที่เ้าจะได้นำความรู้นี้ไปใช้ต่อยอดเพื่อพัฒนาตัวเองต่อไป เมื่อเจอกับคนอื่น ๆ ข้างนอกเ้าจะได้รู้เลยว่าสิ่งที่พระองค์ทำนั้นถูกต้องเพียงใด โลกภายนอกมีคนเก่ง ๆ อีกมากและเ้าจะได้เจอสิ่งที่เรียกว่ามิตรภาพอีกด้วย"
เมื่อโดนลุมอย่างหนักเกนจึงยอมแพ้และนั่งกินอาหารไปอย่างเงียบ ๆ พลางใช้ความคิด และค่ำคืนแห่งการฉลองก็ผ่านไป............
เช้าวันต่อมาเกนยังคนทำตามกิจวัฒ ทำอาหาร ซ้อม เรียน และ เรียน จนมื้อเที่ยง องค์าาจึง นำกระดาษรายการมาวางไว้ให้บนโต๊ะอาหาร
"นี่คือรายการที่เ้าต้องไปซื้อหามาเพื่อเตรียมตัวเข้าเรียน เหลือเวลาอีก 23 วันก่อนเริ่มรายงานตัวในวันที่ 1 เดือน 8 เ้าต้องมีอาวุธและอุปกรณ์มาตรฐานเพื่อการเรียน และเข้ารับการสอบเพื่อเลือกว่าเ้าไปเรียนสาขาวิชาใดใน อคาเดมี่ ในนี้มีคู่มือนักเรียนใหม่ให้อยู่แล้ว นำไปอ่านและศึกษานะว่าจะเข้าศึกษาสาขาใด รวมไปถึงการเลือกแนวทางการศึกษาด้วย ที่นี่มีระบบการศึกษาที่ยอดเยี่ยมที่เ้าจะสามารถพัฒนาความรู้ความสามารถตามความถนัดส่วนตัวของเ้าได้เลย" แล้วองค์าาก็เดินยิ้มหน้าบานไปที่ห้องทรงงาน หรือที่เกนเรียกว่า ห้องทรมานนั่นเอง เพราะงานอดิเรกขององค์าาคือการทดลองและประดิษฐ์อุปกรณ์ทางเวทมนต์มีอุปกรณ์เวทมนต์มากมายที่เกิดขึ้นจากการประดิษฐ์ของาา อย่างเช่นลูกแก้วสื่อสาร ลูกแก้วถ่ายภาพ และลูกแก้วที่สืี่อสารด้วยภาพให้สามารถมองเห็นและพูดคุยกันได้ในระยะไกล และอุปกรณ์ที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้ชีวิตประชาชนมีความเป็อยู่ที่สะดวกสบายมากยิ่งขึ้น
ในคู่มือมีการแนะนำสาขาหลัก ๆ ได้แก่ นักสู้ นักฆ่า นักสำรวจ นักเวทย์ นักปรุง นักกลยุทธ์
โดยการเรียนคือ เมื่อสอบเข้าต้องเลือกหนึ่งสาขาหลักและหนึ่งแขนงที่สนใจ เช่นเลือกสาขานักสู้แขนง นักดาบ โดยการเรียนนั้นนอกจาเรียนเน้นหนักสาขาที่ตัวเองเลือกแล้วยังต้องเรียนวิชาขั้นพื้นฐานของทุกสาขาและทุกแขนงด้วย แต่ในสาขาและแขนงที่ตัวเองเลือกต้องเรียนให้ผ่านถึงขั้นต้นขึ้นไป เพื่อไปต่อยอดขั้นกลางหรือจะไปเรียนขั้นต้นในสาขาอื่นเพื่อประยุกต์ความสามารถตามความถนัดเช่น อาชีพพาราดิน ของหลอดอวาลอน ต้องผ่านการเป็ อัศวินขั้นสูง และนักเวทย์ขั้นกลางเป็อย่างน้อย เพื่อที่จะได้สอบในภาคีแห่งพาราดินเพื่อรับหนังสือรับรองอาชีพได้ เพื่อไปออกล่าทำเควสหรือการสอบเป็พาราดินของกองทัพ
เมื่อทำความเข้าใจคร่าว ๆ แล้วเกนก็เลยมาดูรายชื่อสิ่งที่ต้องจัดเตรียมนั่งมองกระดาษด้วยความเหม่อลอยเพราะตลอดชีวิตของเค้าอยู่แต่ในปราสาทมาตลอดนาน ๆ ครั้งจะติดตามองค์าาไปปราบปรามมอนเตอร์หรือ เยี่ยมเยียนเหล่าหัวเมืองรอบนอกเป็บางครั้ง เท่านั้นแต่ครั้งนี้เค้าต้องไปอยู่ที่สถาบันอย่างน้อย 10 เดือนต่อปีที่ต้องอยู่ที่สถาบัน ซึ่งตั้งอยู่ในดินแดนศักสิิทธิ์แห่งควอดัสการ์ ป่าแห่งแสงและใกล้ต้นไม้ใหญ่ที่เป็แหล่งพลังงานเวทมนธ์หรือที่รู้จากกันในต้น ควอเทอเรียต้นไม้ที่ว่ากันว่าสูงเท่ากับูเาและแตกกิ่งก้านสาขา และเรืองแสงสีขาวบริสุทธิ์ตลอดทั้งคืนซึ่งเป็ใจกลางแห่งดินแดนควอดัสการ์ และเกนนั้นยังไม่เคยเห็นมันด้วยตาสักครั้งนี่ก็ถือเป็เื่ตื่นเต้นหนึ่งเดียวที่เค้าสนใจว่ามันจะใหญ่เพียงไหน โดยรายการสิ่งที่ต้องจัดหามีดังนี้
1.ดาบหรืออาวุธระยะกลางสามารถจัดหาได้ตามความถนัด (ใช้ของลานฝึกดีมั้ยนะ)
2.ธนู (ใช้ของลานฝึกดีมั้ยนะ)
3.มีดหรือาวุธระยะประชิด(มีแล้ว)
4.อุปกรณ์ปรุงยาและอาหาร (ต้องซื้อเพิ่ม)
5.ขุดเกราะ (มีแล้ว)
6.เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัว (มีแล้ว)
7.สัตว์เลี้ยงมอนเตอร์สำหรับการฝึก(ต้องซื้อเพิ่ม)
เกนกำลังทำการลิสรายการอยู่เงียบ ๆ ที่ข้างลานฝึกที่ที่เค้าชอบมานอนมองก้อนเมฆเวลามีเื่ไม่สบายใจทันใดนั้นเอง ก้อนเนื้อขนาดมหึมาก็ยืิ้นมาบดบังรายการบนกระดาษของเค้านั่นคือหัวของลอร์ดอวาลอนนั่นเอง เมื่อกระทบกับแสงแดดยามบ่ายหัวของเค้าช่างวิบวับแวววาวยิ่งนัก เกนถึงกับสดุ้ง
"ไงเ้าหนูดูรายการของที่ต้องเตรียมอยู่หรอ สำหรับคนขี้งกอย่างเ้าคงเศร้าเลยสินะที่่ต้องซื้อของเยอะขนาดนี้ ไอ้ที่เขียนจะใช้ของลานฝึกข้าแนะนำนะอย่าเหนียวเลยไปซื้อใหม่เถอะของที่ใช้ในการเรียนเป็ของระดับยอดเยี่ยมขึ้่นไปทั้งนั้น ของระดับธรรมดาอย่าหาใช้เชียวเพราะที่นั่นนักเรียนทุกคนเก่งกาจมาก ๆ เลยล่ะถ้าของเสียหายการจะออกมาซื้อมันเป็เื่ยากสุด ๆ เพราะสถาบันอยู่ไกลมาก ๆ และไม่อนุญาติให้นักเรียนออกมาโลกภายนอกถ้าไม่ใช่่หยุดเทศกาลและปิดเทอม"
เกนทำท่าครุ่นคิด "งั้นพรุ้งนีั้ข้าจะไปหาซื้อในตลาดแล้วกันครับ"
ลุงหัวโล้นหัวเราะ "นี่ก็อย่าหาทำเช่นกันเอางี้พรุ้งนี้ข้าจะเดินทางไปที่เมืองแห่งการค้านคร ซาวัลบ็อค แห่งคนแคระไปหาเพื่อนข้าเพื่อประชุมและนำแร่กับอาวุธสำหรับกองทัพมาเติมท้องพระคลังอยู่แล้ว พรุ้งนี้ไปกับข้าสิใช้เวลาเดินทางสามวันด้วยม้า ไปกลับหกวัน ยังไงข้าไม่อยู่เ้าก็ไม่ได้ฝึกอยู่แล้ว แล้วเ้าพ่อมดขี้หลีนั่นก็ไม่อยู่เพราะไปสำรวจความเคลื่อนไหวในป่าอากรรณ์ จากข่าวของภาคีีแห่งความมืดด้วยคงไม่กลับมาเร็ว ๆ นี้ตารางซ้อมของเ้าก็คงไม่มีผู้ชี้แนะแน่ ๆ สองคนเ้าจะตัดสินใจเช่นไรข้าว่าก็ไปดูของดี ๆ เลยดีกว่ามาเสี่ยงใช้ของตามท้องตลาดธรรมดา ๆ แบบนี้ถ้าอาวุธเ้าจะเสียหายก่อนเ้าจะถึงวันหยุดถึงจะซ่อมได้ข้าว่าก็ไม่คุ้มเสี่ยงอยู่ดี"
เกนตื่นเต้นลุกพรวดหัวชนเข้ากับหัวกลมเกลี้ยงของพาลาดินสุดแกร่งแห่งอนาจักรเข้า ถึงกับร้องลั่นด้วยความเจ็บ แต่ไม่สามารถทำอะไรชายผู้แข็งแกร่งทั้งกายและพลังเวทย์ธาตุดินที่หมุนวนอยู่รอบกายไม่มาท่าทีสะทกสะท้านสักนิด ก่อนลอร์ดอวาลอนเอามือลูบที่ผมดำสนิทของเกน และใช้เวทย์รักษามีแสงสีขาวสว่างขึ้นมาเล็กน้อย เกนเลิกโวยวายทันที
"ขอบคุณครับท่านอาจารย์ ขออภัยที่ข้าไม่ทันระวังเื่ความซุ่มซ่ามข้ารักษาไม่เคยหายสักทีข้าอยากหายาวิเศษที่จะช่วยเื่นี้ได้จริง ๆ "
เกนพูดพลางกุมมือก้มหน้าแบบรู้สึกผิดการที่ผู้น้อยอย่างเค้าทำเสียกิริยาแบบนี้เป็เื่มิควรในความรู้สึกของเค้าอย่างมาก ตรงข้ามกับลอร์ดอวาลอนที่ไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นกลับเอ็นดูเด็กกำพร้าผู้นี้ยิ่งนักด้วยความที่เป็เด็กฉลาดและช่างพูด ไม่รวมความมีวินัยและไฝ่รู้เกินเด็กที่เค้ารู้สึกว่าเด็กก็ควรจะเล่นสนุกมากกว่า
"ตามที่ข้าเคยอ่านมาจากตำรา นครซาวัลบ็อค คือนครที่นอกจากจะเป็ศูย์กลางการค้าแล้วยังเป็แหล่งผลิตอาวุธและชุดเกราะโดยช่างฝีมือเผ่าคนแคระที่ขึ้่นชื่อเื่ความแข็งแกร่งที่ยอดเยี่ยมกว่าที่ไหน ๆ ใช่มั้ยคร่ับท่านอาจารย์"
"ถูกต้องนั่นแหละคือเหตุผลที่ข้าจะชวนเ้าไปถือว่าโชคดีมาก ๆ ที่ข้ามีธุระที่นั่นพอดีเพราะการที่เราจะเดินทางไปที่นั่นลำพังคนธรรมดาก็ถือว่าไม่ง่ายที่จะไปหรอกนะ นครซาวัลบ็อค เป็เมืองสำคัญทางการค้าและรายได้ของอนาจักรควอดัสการ์ เนื่องด้วยมีพ่อค้าวานิชมาค้าขายเป็จำนวนมาก เราสามารถหาสินค้าต่าง ๆ ได้จากทั่วเอลคาเดียเลยไม่ใช่แค่เฉพาะสินค้าในอนาจักรควอดัสการ์เท่านั้น จะอนาจักรทะเลทรายจากทิศอาคเนย์ อนาจักรหิมะจากทิศอุดร และอนาจักรโพ้นทะเลแห่งทิศบูรพาก็หาได้เช่นกัน ข้าจะไปหาประชุมงานกับเพื่อนของข้า จอมพลผู้ดูแลนครซัลวาบ็อก อากอริน แห่งขุนเขา ผู้นำเหล่าคนแคระในอนาจักรควอดัสการ์เท่าที่ข้ารู้มาลูกชายของเ้าอากอรินก็จะเข้าเรียนปีนี้เหมือนเ้า เ้าอาจได้ทำความรู้จักกันก่อนเปิดเรียนก็ได้จะได้มีสหายก่อนวันจริงไง"
เกนตาลุกวาวเมื่อได้ยินคำว่าสินค้าจะทั่วเอลคาเดีย
"น่าสนใจจริง ๆ ครับข้าอยากไปหาสูตรยาลับเพิ่มความสูงให้กับตัวเองด้วยและเมื่อข้าไปเมืองคนแคระจะได้ไม่มีใครล้อเื่ส่วนสูงของข้าอีก"
ลอร์ดวัยกลางคนหัวเราะลั่นกับความคิดของเด็กน้อย
"แทนที่จะตื่นเต้นเื่อาวุธดันไปตื่นเต้นเื่อื่นซะได้ข้านี่หมดคำจะพูดจากเ้าจริง ๆ เอางี้เ้ากลับไปเตรียมตัวดีกว่าเตรียมอาวุธและของจำเป็สำหรับค้างแรม 6 วันกลางป่าและ 2 วันในเมืองเอามาเฉพาะของจำเป็ พวกอาหารในขบวนมีพร้อมอยู่แล้ว"
เกนทำหน้าสงสัย
"เตรียมอาวุธไปซ้อมหรือครับท่าอาจารย์ ข้าจะได้เตรียมอัญมนีเวทมนต์ไปด้วยของขวัญจากลอร์ดอันวา ข้าจะได้เตรียมไปให้พร้อม"
"เ้าได้ซ้อมแน่แต่ไม่ใช่กับหุ่นซ้อมหรือโกเล็มของข้าเพราะอย่างที่บอกว่าทางไปไม่ใช่ธรรมดาถ้าโชคดีเราอาจเจองานใหญ่รับรองสนุก"
หน้าตาบ้าเืของลอ์ดอวาลอนปรากฏมาเพียงชั่วครู่ก่อนกลับมาเป็ลุงหัวโล้นใจดีคนเดิม
"รอยยิ้มไม่น่าไว้ใจเลยนะครับข้าจำได้ว่าลอยยิ้มแบบนี้ครั้งล่าสุดคือตอนท่านไปถล่มลังของั์ูเาที่ออกอาระวาดไล่กินปศุสัตว์และโจมตีหมู่บ้านในหุบเขาอาตูลี"
"ข้าบอกสนุกก็คือสนุกแหละน่าเอาล่ะเอาอัญมนีไปด้วยก็ดีแล้วจะได้ลองซ้อมดูหากเ้าไม่ชำนาญรับรองเป็กระสอบทรายที่อคาเดมี่แน่ ๆ ลองหาข้อมูลอาวุธที่เ้าอยากได้ไว้ด้วยทั้งอาวุธระยะกลางธนูหรือโล่ เ้าต้องตัดสินใจว่าจะใช้อาวุธแบบไหนเพราะเ้าได้เรียนไปหมดแล้วทั้งเพลงดาบ เดี่ยว ดาบคู่ ดาบโล่ หอก ทวน และอื่น ๆ เพื่อที่เวลาไปถึงซาวัลบ็อคจะได้ไม่เสียเวลาเพราะที่่นั่นบอกได้คำเดียวตระการตา อาวุธมีให้เ้าเลือกเป็แสน ๆ ชิ้นเดินซื้อไม่หวาดไม่ไหวเอาล่ะแยกย้ายได้"
"ถ้างั้นก็ได้ครับท่านอาจารย์พรุ้งนี้ข้าจะมารอท่านที่ลานหน้าปราสาทก่อนรุุ่งสาง"