เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 32 ลมปราณ​นายเหนือหัว​

"ที่นี้มัน..." เมื่อปรับความเข้าใจ​เสร็จแล้ว สายตา​เต้าหมิงมองเห็นธรรมชาติ​รอบด้าน ล้วนเป็นสถานที่​คุ้นเคยกับสถานที่ตนเคยพาเฉินเย่ว์ไปเที่ยวมาก่อน​

"มีอะไร?" น่าหลัน เห็นเต้าหมิงนิ่งเงียบไป จึงแปลกใจ​ขึ้นมา

"เปล่า...ไม่มีอะไรหรอก" เสียงตอบกลับ​อย่างไม่ใส่ใจ​ พร้อมกับ​หันหลัง​เดินทางกลับทันที

ในหัวเต้าหมิงจู่ๆก็มีความคิดแวบขึ้น​มา "ข้ายังคงคิดถึง​นางอยู่?" จากนั้นก็ทำการส่ายหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อขับไล่ความคิดนี้​ออกไปทันที​

???

น่าหลัน มองอย่างงงวย​ว่าเต้าหมิงทำไรกัน​

"แบบนี้เอง" ตอนนี้เต้าหมิงเข้าใจ​แล้วว่า ศิษย์​เพ่ยยังคงถูกลงโทษ​กักบริเวณ​ไม่สามารถ​ออกมาได้ จึงต้องส่งคนอื่นมาเล่นงาน​แทน

เต้าหมิง เข้าใจขึ้นมาทันที ไม่เช่นนั้น​อีกฝ่ายคงตามมาแก้แค้นด้วยตนเอง คงไม่ส่งพวกหมาเลียตูดแบบนี้มาแน่ หรืออย่างน้อยน่าจะส่งคนที่มีฝีมือ​สูงกว่านี้มามากกว่า

"รึว่าเจ้านั่นคงคิดว่าข้าอ่อนแอ​ละสิ!!!"

มุมปากเต้าหมิง เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย​ ไม่แน่ใจ​ว่าตอนนี้​เต้าหมิงคิดอะไรอยู่กันแน่​

"เจ้าต้องระวังตัวด้วย"

"ศิษย์​พี่เพ่ย มีระดับ​ลมปราณ​นายเหนือหัวขั้นสูง"

น่าหลัน อธิบาย​ออกมา แม้ครั้งล่าสุดจะรู้มาว่าอยู่ระดับลมปราณ​นายเหนือหัวขั้น 7 แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่า​อีกฝ่ายจะพัฒนา​ ก้าวหน้าไปถึงขั้นไหนแล้ว

"หึหึ" เสียงหัวเราะ​ดังออกมา อย่างน้อยศัตรู​ในคราวนี้ค่อยทำให้ตนสนุกหน่อย

"จริงสิ" จู่ๆเต้าหมิงก็ปลดปล่อย​ลมปราณ​ออกมา เพื่อกะจะให้น่าหลันตรวจสอบ​ แต่อีกฝ่ายกับบอกว่า "ข้าไม่สามารถ​ตรวจสอบ​ได้หรอก"

"ข้าเดาว่าตอนนี้เจ้าน่าจะอยู่ระดับปราณ​นายเหนือหัวขั้นต้นเท่านั้น" จากความรู้สึก​ที่ถูกปราณ​เต้าหมิงกดดันมาใส่ตนเอง

โดยที่เต้าหมิงไม่ได้​ตั้งใจ​ก็ตาม ทำให้น่าหลันวิเคราะห์​ได้คร่าวๆออกมาเท่านั้น​ แต่หากจะให้ระบุชัดเจน​คงไม่สามารถ​ทำได้

"เอ๊ะ!!!" ทันใดนั้น​เสียงตกใจดังออกมา

สายตาเบิกกว้าง อาการตกตะลึง​ของน่าหลันแสดงออกมาทันที มองเต้าหมิงด้วยความไม่อยากเชื่ออย่างว่องไว​

ด้วยการที่เต้าหมิงจัดการพวกเหยียนอี้ โดยไม่ได้ใช้ลมปราณ​จึงไม่รู้ระดับลมปราณ​เต้าหมิง แต่ตอนนี้​ตนเองรับรู้เรียบร้อย​แล้ว​ ว่าระดับลมปราณ​เต้าหมิงคือ "ลม​ปราณ​นายเหนือหัว"

"อะไร?" เต้าหมิงไม่เข้าใจ​ว่าอีกฝ่ายมองตนแบบนั้นทำไมกัน"

"นายเพิ่งเข้าพรรคได้ไม่กี่วัน"

"ใช่ แล้วมันทำไม?"

"แต่นายอยู่ระดับปราณ​นายเหนือหัวแล้ว"

น่าหลัน เอ่ยออกมาอย่างช้าๆด้วยความแปลกใจ​ขึ้นมา ตนเองพบเจอเต้าหมิงไม่กี่วัน กับมีปราณ​ระดับนี้แล้ว

ซึ่งการที่มีระดับปราณ​นายเหนือหัว ส่วนใหญ่​จะเป็นศิษย์​สายในไปเรียบร้อย​แล้ว แต่เต้าหมิงเป็นศิษย์​ใหม่เข้ามาร่วมพรรคไม่นาน แต่มีปราณ​นายเหนือหัว แสดงว่า เต้าหมิงมีปราณ​ระดับนี้ก่อนเข้าพรรค?

ได้ยินน่าหลันพูด​เช่นนั้นแล้ว

สุดท้าย​เต้าหมิง อธิบาย​ออกมาให้น่าหลันฟัง จนอีกฝ่าย​กระจ่าง​ชัดขึ้นมา​ทันที

"ยังไงก็เป็นเรื่องน่าตกใจ​อยู่ดี"

น่าหลัน ยังคงตกตะลึง​ไม่แปรเปลี่ยน​ เพราะการก้าวข้ามอีกระดับมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆอย่างที่คิด เหมือนกับการเพิ่มพลังปราณ​ในขั้นย่อยทั้งเก้าขั้น​

มันต้องมีลมปราณ​อยู่ในขั้นสุดท้าย (ขั้น 9)​เรียบร้อย​แล้ว และต้องใช้ความเข้าใจ​ ความสามารถ​ในตัวเอง หรือเหตุการณ์​บางอย่าง​พาไป, ช่วยเหลือ​ ถึงจะก้าว​ข้ามปราณ​ไปอีกระดับได้

"มันยากขนาดนั้นเชียว" เต้าหมิง ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเป็นเรื่องยากมาก กว่า​จะยกระดับปราณ​ได้เช่นนี้ แต่ตนเองกับทำมันออกมาอย่างง่ายดาย​เฉยเลย

"รึเพราะ เม็ดยาเบิกฟ้า" เต้าหมิง คาดเดาออกมาอย่างฉับพลัน​

"ต่อให้มีเม็ดยาเบิกฟ้า แต่มันไม่ได้ช่วยให้ข้ามระดับได้ นอกจากจะเพิ่มขั้นลมปราณ​ในระดับเดียวกันเท่านั้น" น่าหลัน อธิบาย​ออกมา

เม็ดยาเบิกฟ้า สามารถ​เพิ่มขั้นย่อยในช่วงระดับลมปราณ​เดียวกันได้ คือ ลมปราณ​ยอดมนุษย์​ขั้น 5 จะกระโดดไป 2,3 ขั้น มีโอกาส​กลายเป็น​ ลมปราณ​ยอดมนุษย์​ขั้น 7,8 ขึ้นอยู่กับ​สภาพร่างกาย และความสามารถ​ในการซึมซับ​อานุภาพ​ยาของแต่ละคนด้วย​

"เหตุการณ์​บางอย่างพาไป?"

เต้าหมิง คิดสักพัก​ก่อนตนเองจะนึกออกว่า ช่วงระหว่าง​ออกตามหาน่าหลัน เต้าหมิงเกิดหิวขึ้นมา จึงได้ทำการกิน ยาเบิกฟ้าเข้าไปทีเดียวสามเม็ดพร้อมกัน

"ว่าไงนะ"

"กินยาเบิกฟ้าทีเดียวสามเม็ด!!!"

"ร่างกาย​ไม่เป็นไร?"

"ไม่นะ"

น่าหลัน มองสำรวจร่างกาย​เต้าหมิงอย่างละเอียด​ถี่ถ้วน​ขึ้นมา ก็ไม่พบความผิดปกติ​ใดๆ

"ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น?" เต้าหมิงสงสัย​ขึ้นมา ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตกใจได้ขนาดนี้

ในที่สุด​เต้าหมิงก็เข้าใจ​สาเหตุ​แล้วว่า อีกฝ่ายถึงตกใจได้ขนาดนี้กัน

ด้วยการกินยาเบิกฟ้าสามเม็ดพร้อมกันก็มีโอกาส​ตายได้ จากอานุภาพ​ของยาที่ทำงานพร้อมกัน​ทีเดียวสามเม็ด ซึ่งปกติคนอื่นจะกินทีละเม็ดแล้วเว้นช่วงระยะเวลา​ให้อานุภาพ​ยาที่กินไปก่อนหน้านี้​แสดงอานุภาพ​ให้หมดก่อน​

เต้าหมิง จึงนึกถึงช่วงที่ปราณ​พลุ่งพล่าน​ออกมาอย่างรุนแรง​ แต่ตนเองมีกระดูกทองคำไปเรียบร้อย​แล้ว จึงไม่ได้รับบาดเจ็บ หรือความเสียหาย​ใดๆออกมา ทำให้รอดตายไป และเป็นเหตุให้​เต้าหมิงก้าวข้ามไปอีกระดับได้ด้วยความบังเอิญ​

ทำให้จากวิกฤติ​กลายเป็น​โอกาส​ขึ้นมาทันที​

ซึ่งคงมีแต่เต้าหมิงที่สามารถ​ทำเรื่องแบบนี้ได้ หากคนอื่นทำตามแบบเต้าหมิง ไม่ถูกลมปราณ​ภายในระเบิดออกมาจนร่างกาย​เละเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย​ ก็จะได้รับความเสียหาย​จากภายในอย่างสาหัส​ยากจะรักษา​หายได้ อวัยวะ​ภายใน​อาจถูกฉีดขาดได้

"สงสัยข้าคงมากับเทพแห่งโชคแน่"

ในใจเต้าหมิงคิดขึ้นมา หากไม่มีโชคคงไม่ข้ามระดับได้เช่นนี้

ส่วนการที่น่าหลันรู้ระดับลมปราณ​ของศิษย์​พี่เพ่ย เพราะอีกฝ่ายเคยแข่งท้าประลองกับศิษย์​สายตรงมาก่อน จึงทำให้น่าหลันไปรับชมด้วย จึงรู้มาจากการแข่งในตอนนั้น

"ท้าประลอง?" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ความสงสัยก็เกิดขึ้น

ท้าประลอง สามารถ​ท้าศิษย์​ในพรรคแข่งขันเพื่อ​ประลองแลกเปลี่ยน​ฝีมือ​กัน แล้วยังมีการเดิมพันกันอีกด้วย ผู้ชนจะได้รับของที่เดิมพันจากอีกฝ่าย

"น่าสนใจ​ไม่เลว" เมื่อได้ยินเต้าหมิงก็แววตาลุกวาว เป็นวิธีการ​หาของมีค่าที่รวดเร็ว​ที่สุด​แล้ว