พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่แปดสิบเจ็ด เยี่ยมพบอ้องอุ้น 4

ตั๋งฮวงทำท่ามองตะวนที่ลาลับของฟ้าสร้างบรรยากาศ

“ความผิดของกษัตริย์ราชันย์ประดุจดั่งดวงตะวันกลางนภาไหนเลยจะปกปิดกันได้?”

ตั๋งฮวงทำท่าขุนนางตงฉินเศร้าใจกับปัญหาบ้านเมือง

“บอกกล่าวกันอย่างนี้อาจจะเหมือนกับคนหน้าไหว้หลังหลอกแต่เพราะแนวทางที่ให้พวกขุนศึกแม่ทัพมีกองทหารของตนเองทำให้อำนาจส่วนกลางของราชสำนักอ่อนแอลงเนื่องจากแม่ทัพมีอำนาจเคลื่อนทัพทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นกองทัพของท่านพ่อของข้าเข้านนครหลวงได้อย่างเช่นวันนี้”

ตั๋งฮวงทำท่าทอดถอนใจ

“แต่ท่านคิดหรือไม่ว่าหากไม่ใช่คนที่ซื่อสัตย์อย่างบิดาข้าผลมันจะเป็นอย่างไร?จะเกิดอะไรขึ้นหากขุนพลแต่ละคนขีดเส้นแบ่งดินแดนกันเอง ปกครองตนเองไม่ต่างกับช่วงรณรัฐที่หากสาวกันถึงที่สุดบรรดาอ๋องของแว่นแคว้นต่างๆนับเป็นเพียงขุนนางในราชสำนักของราชวงศ์โจวเท่านั้นแต่ในช่วงอ๋องชิงความเป็นใหญ่ ใครยังเคารพราชสำนักโจวอยู่บ้างเล่า?”

ตั๋งฮวงหันกลับมาย้อนถามอ้องอุ้น

“หากท่านเป็นขุนนางตงฉินท่านเห็นนาวาแห่งรัฐลำนี้ล่องไปตามหนทางหน้าผาน้ำตก ท่านจะยังสามารถสงบใจได้อยู่อีกหรือ?”

อ้องอุ้นทำท่าจะพูดอะไรบลางอย่างแต่กลับกลืนลงคอไป

“ข้าไม่สงสัยในความสามารถของท่านอ้องอุ้นท่านโดนพวกเตียวเหยียงสิบขันทีทำร้ายยังรอดมาได้นับเป็นผ็มีความสามารถ แต่หากเหล่าขุนพลตั้งต้นเป็นอ๋องแห่งพื้นที่ของตนมันไม่ใช่ความสามารถที่คนคนเดียวจะทำให้ราชสำนักฮั่นกลับบมาเป็นดวงตะวันที่อยู่กลางฟ้าได้”

ตั๋งฮวงทำท่ายิ้มเย้ยหยัน

“น่าเศร้านักการเสียชีวิตของท่านขุนพลใหญ่โฮจิ๋น บุคคลที่ทุกฝ่ายยอมรับให้กุมอำนาจทหารของแผ่นดินได้กลับกลายเป็นการเปิดศักราชใหม่ของหกแคว้นแย่งชิง สงครามทุกหย่อมหญ้า”