ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

ยูหมิงที่ได้ยินคําสบถของเสวียนเหยินก็พลางยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

ผมนี่นะหลอกคุณ ?

คุณต่างหากล่ะที่บ้าดันยอมให้คนแปลกหน้ารักษาให้!

“ อ๊ากกกก’’ หมัดที่ปะทะเข้ากับเป้าของเสวียนเหยินถึงกับทําให้เกิดเสียงร้องโหยหวนที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“ ยะ...หยุด! ’’ เสวียนเหยินข่มความเจ็บปวดแล้วตะโกนออกมาเพราะเขาพบว่าเหลียงเย่กําลังจะลงมืออีกครั้ง

เหลียงเย่แสยะยิ้มอย่างไม่ใส่ใจก่อนที่จะซัดหมัดไปอีกครั้ง

“ อ๊ากกกก’’ ใบหน้าของเสวียนเหยินถึงกับบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ความเจ็บปวดที่เสวียนเหยินได้รับในตอนนี้นั้นมีมากมายนักเพราะเขารู้สึกได้ว่าใต้ท้องน้อยของเขามันกําลังจะแหลก แหลกละเอียด !

ทางฝั่งของเหลียงเย่เองก็ได้ดึงหมัดกลับมาและซัดลูกเตะออกไปอย่างรวดเร็วแทนลูกเตะพุ่งไปที่เป้าของเสวียนเหยินอย่างแม่นยํา

อย่างไรก็ตามเสวียนเหยินกลับสามารถนํามือทั้งสองข้างขึ้นมากันตรงส่วนนั้นไว้ทัน!

ปัง

“ กะ...แก! ’’ เสวียนเหยินกัดฟันพูดทั้งๆที่ข่มอารมณ์ความเจ็บปวดมากมายเอาไว้

ในตอนนี้เขารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากที่เชื่อใจชายหนุ่มคนนั้นหากไม่แล้วเขาคงไม่ต้องมาโดนโจมตีทีเผลอถึงสองครั้งแบบนี้ !

แถมยังเป็นจุดๆนั้นให้ตายเถอะนี่กะจะเล่นเอาให้มันไม่สามารถรักษาได้เลยใช่ไหมเนี่ย ?

“ คุณจะมัวหยุดรอหาอะไรล่ะออกแรงกระทืบลงไปทั้งๆอย่างนั้นแหละ ’’ ยูหมิงอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาเพราะเหลียงเย่หยุดชะงักทั้งๆที่ไม่ควรหยุด ไม่งั้นเขาก็ลงมือทําขั้นต่อไปได้แล้ว

“ แก !’’ เสวียนเหยินที่ได้ยินคําพูดของยูหมิงก็แทบกระอักเลือด

นี่มันกะจะเล่นเขาให้ได้เลยใช่ไหม?

เหลียงเย่พยักหน้าและเริ่มส่งแรงไปที่ลูกเตะดันมือของเสวียนเหยินกระแทกลงไปที่เป้าก่อนจะดึงกลับขึ้นมาใหม่และซัดลงไปอย่างรวดเร็วด้วยพละกําลังทั้งหมดที่มี

ปัง

มือของเสวียนเหยินถูกลูกเตะของเหลียงเย่ซัดจนกระแทกโดนเป้าของตัวเองอย่างแรง

ความเจ็บปวดทรมานที่เกินจะทนก็ได้พุ่งขึ้นมาผ่านสมองของเสวียนเหยิน

“ อ๊ากกกก’’ เสวียนเหยินร้องโหยหวน

ยูหมิงเองก็ไม่รอช้าเขาเขยิบเข้าใกล้เสวียนเหยินและลงมือ…

ปัง

ลูกเตะของยูหมิงได้ซัดปะทะเข้ากับเป้าของเสวียนเหยินอย่างแรง

ปัง ปัง ปัง

ยูหมิงยังคงซัดลูกเตะใส่เป้าของเสวียนเหยินอย่างแม่นยําทั้งๆที่ยังมีลูกเตะของเหลียงเย่วางเอาไว้อยู่

“ อั๊ก’’ เสวียนเหยินกระอักเลือดออกมาเพราะทนความเจ็บปวดไม่ไหวก่อนจะหมดสติไป

“ อืมเรียบร้อย ’’ ยูหมิงมองดูเสวียนเหยินที่สลบไปอย่างพึงพอใจก่อนจะก้าวเดินไปที่ข้างๆซ่งหมิน“ คุณจะรักษาด้วยเลยไหม ? ’’

ซ่งหมินที่ถูกถามถึงกับสะดุ้งกระโดดโหยงอย่างไม่รู้ตัว

รักษา ?

คุณยังกล้ามาถามผมอีก ?

ถ้าหากผมไม่ได้เห็นวิธีเมื่อครู่ผมก็คงจะรักษาไปแล้ว!

นี่มันไม่ใช่การรักษาแต่เป็นการทําลายแล้วพี่ชายคุณจะล้อเล่นก็ให้มันน้อยๆหน่อย !

“ ทําไมเป็นงั้นซะล่ะ? ’’ ยูหมิงประหลาดใจเขาไม่ได้ตัวประหลาดซักหน่อยแล้วอีกฝ่ายกระโดดโหยงออกห่างจากเขาทําไม ?

“ นั่นไม่ใช่การรักษาแล้วไปหลอกบ้านป้าแก…’’ ซ่งหมินชี้นิ้วไปที่เสวียนเหยินที่นอนหมดสติอยู่แล้วพูดขึ้นด้วยความโกรธแต่ในขณะที่เขากําลังจะพูดจบประโยคเขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าเสวียนเหยินได้ตื่นขึ้นมาแล้ว

เฮ้ย !

ไม่ใช่ว่าคุณเพิ่งสลบไปเรอะ?

แล้วทําไมตอนนี้ถึงได้ตื่นขึ้นมาได้ล่ะ?

“ นี่มัน...’’ ทางด้านเสวียนเหยินที่ได้สติและกําลังจะระเบิดอารมณ์ออกมาเขาก็ต้องพึมพาออกมาด้วยความประหลาดใจเพราะเขาพบว่าบางสิ่งบางอย่างที่ควรจะแน่นิ่งมันได้ลุกขึ้นมาผงาดแล้วนั่นเอง!

“ ฉันหายแล้ว! ’’ รู้ตัวอีกทีเสวียนเหยินก็ตะโกนโพล่งออกมาด้วยความดีใจสุดขีดเพราะเขาในตอนนี้รู้แล้วว่าการโดนอัดนั่นไม่ใช่การทําร้ายแต่เป็นการรักษาอย่างหนึ่งจ้าวโลกที่เคยหักไปแล้วจนยากจะรักษาได้ก็ได้กลับมาฟื้นคืนอีกครั้งอย่างน่ามหัศจรรย์

เอาตรงๆเขาได้ไปตามโรงพยาบาลชื่อดังมามากมายแต่ก็ยังไม่มีใครสามารถรักษาได้เพราะไอ้การที่จ้าวโลกของเขามันไปทะลวงอย่างบ้าคลั่งนั่นและได้เกิดเหตุฉุกเฉินกระแทกแรงไปหน่อยจนหักนั่นเลยทําให้จ้าวโลกของเขามันไม่ได้กลับมาผงาดอีกเลย

และนี่ก็เป็นเวลานานกว่าสามปีแล้วที่เขาต้องทนทุกข์ทรมานแบบนี้อย่างไรก็ตามวันนี้เขากลับถูกรักษา รักษาจนฟื้นคืนขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ !

ความรู้สึกที่จ้าวโลกกลับมาผงาดอีกครั้งนั้นเป็นอะไรที่สุดยอดมากเขาแทบจะนํ้าตาไหลเลยทีเดียว

“ ขอบคุณที่ช่วยรักษาให้ผม! ’’ เสวียนเหยินมองยูหมิงแล้วก้มหัวให้

“ อืม’’ ยูหมิงพยักหน้าเบาๆ ก่อนพูดกับซ่งหมิน “ โอ้ผมลืมบอกไปเลยว่าอาการของคุณน่ะมันไม่ต้องให้ผมรักษาหรอกเพราะแค่กินยาที่ผมเขียนใบสั่งให้มันก็หายแล้ว ’’ ในตอนแรกเขาเผลอถามซ่งหมินออกไปจึงได้พูดขึ้นมาเพื่อบอกซ่งหมินเพราะการติดเชื้อของซ่งหมินนั้นไม่ใช่อะไรที่เทคนิคสกัดจุดจะใช้ได้ผลดังนั้นจึงจําเป็นต้องทานยาสมุนไพรที่เขาจดให้เพื่อเข้าไปฆ่าเชื้อพวกมัน

ซ่งหมินที่ได้ยินถึงกับผงะและรู้สึกโล่งอกเพราะในตอนนี้เขารู้แล้วว่าการอัดที่ได้เห็นเมื่อกี้มันไม่ใช่การอัดแต่มันเป็นการรักษาในรูปแบบหนึ่งไม่อย่างนั้นบอสใหญ่จะตื่นขึ้นมาแล้วก้มหัวขอบคุณอย่างนั้นเหรอ ?

ทั้งนี้เขายังรู้สึกโล่งอกเป็นอย่างมากที่จะไม่ต้องโดนกระทืบอะไรอย่างนั้นเพราะมันคงจะเจ็บน่าดูหากโดนกระทืบที่จุดนั้น

“ ครับ !งั้นคุณจดมาให้ผมได้เลย ! ’’ ซ่งหมินพูดออกไปอย่างตื่นเต้น

“ วันนี้ผมจะไปจัดการฉียู่เสินอย่างที่คุณได้ขอร้องเอาไว้ให้เอง! ’’ เสวียนเหยินเงยหน้าขึ้นและพูดออกมาอย่างแน่วแน่ก่อนจะเดินออกไปจากร้าน

ยูหมิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายดูแน่วแน่ถึงขนาดนั้นแต่เขาก็ไม่ได้พูดห้ามอะไรและเริ่มลงมือจดรายชื่อสมุนไพรทั้งหลายรวมถึงวิธีชงยาให้กับซ่งหมิน

“ คุณแค่กินตามรายการที่ผมบอกไปเพียงสามวันคุณก็จะหายจากการเป็นโรค อ้อ หากคุณเป็นกังวลคุณก็สามารถไปตรวจเช็คที่โรงพยาบาลได้’’ ยูหมิงพูดหลังจากที่ยื่นมันให้กับซ่งหมิน

“ ขอบคุณมากครับงั้นผมไปก่อนล่ะ ’’ ซ่งหมินที่ได้ใบยามารู้สึกตื่นเต้นและอดใจไม่ไหวที่จะรีบไปกินถึงรีบขอบคุณยูหมิงและออกจากร้านไปราวกับไม่เกิดอะไรขึ้น

ซินเจียง ซินเสวี่ยเหลียงเย่ ทั้งสามคนรู้สึกตกตะลึงและตามสถานการณ์ไม่ค่อยทันพวกเขาไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดเรื่องบ้าบออะไรขึ้นเพราะอยู่ดีๆคนที่มาหาเรื่องทั้งสองคนก็จากไปราวกับไม่เกิดอะไรขึ้นนี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันฟะเนี่ย ?

ส่วนฉินเลี่ยนั้นไม่มีกระจิตกระใจจะอยู่ต่ออีกต่อไปหลังจากที่เห็นบอสและลูกน้องกลับไปแล้ว เขาก็ต้องรีบวิ่งออกไปจากร้านเช่นกันเพราะในตอนนี้เขาบาดเจ็บจนแทบเดินไม่ไหว ดังนั้นจะให้เขาอยู่ต่อไปเพื่ออะไรล่ะจะแก้แค้นยูหมิงก็แก้แค้นไม่ได้ งั้นกลับไปก่อนรอจนกว่าจะหายดีแล้วค่อยบุกมาใหม่ละกัน!