ผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์

ตอนที่ 40 เล่ม 1 ซุนหลง จอมก่อกวน

หลังจากเก็บไม้เทพสวรรค์จากป่าศักดิ์สิทธิ์ทางตะวันออก เหว่ยเหลียงรู้ว่าภารกิจต่อไปของเขาคือการเดินทางไปยังถ้ำใกล้ทะเลสาบนภาทางใต้ ที่นั่นมีคริสตัลปราณนภาที่จำเป็นสำหรับการสร้างแหล่งพลังงานเสริมของเกาะลอยฟ้าจำลอง

เหว่ยเหลียงตรวจสอบอุปกรณ์อีกครั้ง เติมพลังปราณและพักผ่อนให้เต็มที่ก่อนออกเดินทางในเช้าวันถัดมา  เหว่ยเหลียงออกเดินทางจากป่าศักดิ์สิทธิ์ มุ่งหน้าไปยังทิศใต้ การเดินทางครั้งนี้ต้องผ่านที่ราบกว้างใหญ่และป่าร่มรื่นที่เต็มไปด้วยพืชพรรณนานาชนิด

ในยามเช้า แสงแดดอ่อนๆ ส่องสว่างทำให้ทุ่งหญ้าและป่าไม้ดูสดใสและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เขาขี่กระบี่บินผ่านทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้ป่าสีสันสดใส แมลงป่านานาชนิดบินโฉบไปมา สร้างภาพที่สวยงามและสงบสุข

เมื่อเขาเข้าสู่ป่าร่มรื่น บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป ต้นไม้สูงตระหง่านและใบไม้ที่เขียวขจีทำให้แสงแดดแทบไม่สามารถส่องผ่านมาได้ พื้นป่าปกคลุมด้วยมอสและเฟิร์นที่นุ่มนวล เสียงนกร้องและเสียงลำธารไหลผ่านสร้างความผ่อนคลายและสงบเยือกเย็น

หลังจากผ่านป่าร่มรื่น เหว่ยเหลียงต้องข้ามแม่น้ำที่กว้างใหญ่ แม่น้ำนี้ไหลเชี่ยวและมีน้ำใสสะอาด เขาใช้กระบี่บินเพื่อข้ามแม่น้ำและดำเนินการต่อไปยังเนินเขาที่เต็มไปด้วยพืชพรรณหลากหลายชนิด

เนินเขานี้มีลักษณะพิเศษ มีต้นไม้และดอกไม้ที่ไม่พบเห็นในที่อื่นๆ บางต้นมีผลไม้ที่สวยงามและมีรสชาติอร่อย เหว่ยเหลียงเก็บผลไม้เหล่านั้นเพื่อใช้เป็นเสบียงในระหว่างการเดินทาง

หลังจากข้ามแม่น้ำและเนินเขามาหลายวัน เหว่ยเหลียงก็มาถึงทะเลสาบนภา ทะเลสาบนี้มีน้ำใสสะอาดและเงียบสงบ บรรยากาศรอบๆ ทะเลสาบเต็มไปด้วยความสงบและสวยงาม

ถ้ำที่เขาตามหาตั้งอยู่ใกล้กับทะเลสาบ เป็นถ้ำที่ลึกและมืดมาก ปากถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่งดงามและลวดลายธรรมชาติที่ซับซ้อน เหว่ยเหลียงรู้ว่าภายในถ้ำนี้มีคริสตัลปราณนภาที่มีพลังปราณเข้มข้นและจำเป็นสำหรับการสร้างแหล่งพลังงานเสริม

เหว่ยเหลียงใช้พลังปราณในการสร้างแสงนำทางและเริ่มสำรวจถ้ำ เขาเดินผ่านทางเดินที่คดเคี้ยวและซับซ้อน ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่งดงามและมีแสงสะท้อนจากคริสตัลที่อยู่ภายใน

พื้นถ้ำบางจุดลื่นและมีน้ำไหลซึมออกมา ทำให้การเดินทางเป็นไปอย่างยากลำบาก เขาต้องใช้ความระมัดระวังในการเดินและสำรวจเพื่อไม่ให้เกิดอันตราย

เมื่อเขาเดินลึกเข้าไปในถ้ำ เขาพบกับห้องใหญ่ที่เต็มไปด้วยคริสตัลปราณนภาที่ส่องแสงสว่างไสว คริสตัลเหล่านี้มีสีฟ้าใสและแผ่พลังปราณออกมาอย่างเข้มข้น เหว่ยเหลียงรู้ว่าคริสตัลปราณนภาเหล่านี้มีคุณค่าอย่างมากในการสร้างแหล่งพลังงานเสริมสำหรับเกาะลอยฟ้าจำลอง

เหว่ยเหลียงเริ่มเก็บคริสตัลปราณนภาอย่างระมัดระวัง เขาใช้พลังปราณในการควบคุมการเก็บคริสตัลเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหาย คริสตัลแต่ละก้อนมีพลังปราณที่เข้มข้นและบริสุทธิ์ เหมาะสำหรับการใช้ในงานสร้างแหล่งพลังงานเสริม

เมื่อเก็บคริสตัลปราณนภาได้เพียงพอ เหว่ยเหลียงรู้สึกถึงความสำเร็จและพลังปราณที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย เขาเตรียมตัวที่จะออกจากถ้ำและเดินทางกลับไปยังนิกายเลิศภพใต้

เหว่ยเหลียงออกจากถ้ำและมุ่งหน้าไปยังนิกายเลิศภพใต้ การเดินทางกลับเป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยความสำเร็จและความภูมิใจ เขาผ่านที่ราบ เนินเขา และแม่น้ำที่เคยผ่านมาก่อนหน้านี้ เสียงลมพัดผ่านและเสียงนกร้องขับกล่อมทำให้การเดินทางกลับเป็นไปอย่างราบรื่นและผ่อนคลาย

เขาเดินทางกลับถึงนิกายเลิศภพใต้ในยามเย็น แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องสว่างทำให้ท้องฟ้าเป็นสีส้มอมแดง เหว่ยเหลียงรู้สึกถึงความสำเร็จในการรวบรวมวัสดุทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการขยายเกาะลอยฟ้าจำลอง

หลังจากที่เหว่ยเหลียงกลับมาถึงนิกายเลิศภพใต้พร้อมกับวัสดุที่เขารวบรวมมาได้จากการผจญภัย ระบบก็เริ่มทำการประมวลผลวัสดุเหล่านี้ทันที วัสดุที่สำคัญได้แก่หินฟ้าอัสนี ไม้เทพสวรรค์ และคริสตัลปราณนภา

ระบบ: "เหว่ยเหลียง เจ้าทำได้ดีมากในการรวบรวมวัสดุเหล่านี้ ข้าจะเริ่มประมวลผลและใช้วัสดุเหล่านี้ในการขยายเกาะลอยฟ้าจำลองของเจ้า" ระบบเริ่มกระบวนการประมวลผลวัสดุ โดยใช้พลังปราณในการรวมและหลอมวัสดุเหล่านี้ให้เข้ากันอย่างสมบูรณ์

หินฟ้าอัสนี ถูกนำมาใช้ในการสร้างพื้นฐานที่มั่นคงและสามารถเก็บพลังงานไฟฟ้าจากฟ้าผ่าได้

ไม้เทพสวรรค์ ถูกใช้ในการสร้างโครงสร้างที่แข็งแกร่งและยืดหยุ่น ทนทานต่อการสึกกร่อน

คริสตัลปราณนภา ถูกใช้ในการสร้างแหล่งพลังงานเสริมที่สามารถเก็บพลังปราณจากท้องฟ้าและแผ่กระจายไปทั่วเกาะ

เมื่อกระบวนการประมวลผลวัสดุเสร็จสิ้น ระบบได้นำวัสดุเหล่านี้มาสร้างฟีเจอร์ใหม่ให้กับเกาะลอยฟ้าจำลองของเหว่ยเหลียง

ป้อมปราการสายฟ้า

ฟีเจอร์นี้สร้างจากหินฟ้าอัสนีที่สามารถเก็บและปล่อยพลังงานไฟฟ้าได้ ป้อมปราการสายฟ้าตั้งอยู่ที่จุดสูงสุดของเกาะ ทำหน้าที่เป็นทั้งระบบป้องกันและแหล่งพลังงานสำหรับเกาะ 

เมื่อมีศัตรูเข้ามาใกล้ ป้อมปราการสายฟ้าจะปล่อยกระแสไฟฟ้าออกไปโจมตีศัตรูและป้องกันเกาะจากการรุกราน

ป่าเทพสวรรค์

ฟีเจอร์นี้สร้างจากไม้เทพสวรรค์ที่มีความแข็งแกร่งและยืดหยุ่น ป่าเทพสวรรค์ถูกสร้างขึ้นเป็นเขตพื้นที่ป่าใหญ่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้เทพสวรรค์ ทำหน้าที่เป็นทั้งแหล่งทรัพยากรและพื้นที่ฝึกฝนสำหรับศิษย์ในนิกาย พื้นที่นี้ยังช่วยรักษาสมดุลของพลังปราณในเกาะและเสริมสร้างพลังให้กับผู้ที่มาฝึกฝน

หอคอยคริสตัลนภา

ฟีเจอร์นี้สร้างจากคริสตัลปราณนภาที่มีพลังปราณเข้มข้น หอคอยคริสตัลนภาตั้งอยู่กลางเกาะ ทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานหลักของเกาะลอยฟ้า คริสตัลปราณนภาจะดูดซับพลังปราณจากท้องฟ้าและกระจายพลังนี้ไปทั่วเกาะ ทำให้เกาะมีพลังงานเพียงพอสำหรับการใช้งานในทุกๆ ด้าน

ในวันที่อากาศแจ่มใสบนเกาะลอยฟ้าจำลองของเหว่ยเหลียง เหล่าศิษย์ของนิกายเลิศภพใต้ต่างกำลังฝึกฝนและทำกิจวัตรประจำวันของพวกเขา ขณะที่ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปตามปกติ จู่ๆ ก็มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ซุนหลง ผู้ฝึกฝนจากนิกายเสือไฟ เขาเป็นคนที่มีนิสัยขี้เล่นและชอบก่อกวนอยู่เสมอ ซุนหลงได้ยินชื่อเสียงของเกาะลอยฟ้าจำลองของเหว่ยเหลียงและต้องการมาทดสอบและดูว่ามันเป็นอย่างไรจริงๆ เขาจึงตัดสินใจที่จะมาที่นิกายเลิศภพใต้

ซุนหลงเดินทางมาถึงเกาะลอยฟ้าจำลอง โดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว เขามีท่าทีมั่นใจและยิ้มแย้มเสมอ ขณะที่เขามองไปรอบๆ เกาะ เขาเริ่มคิดหาวิธีที่จะก่อกวนและสร้างความปั่นป่วน

ซุนหลงเริ่มต้นก่อกวนโดยการใช้วิชาพลังปราณของเขาในการสร้างกระแสลมแรงๆ เพื่อทำให้สิ่งของบนเกาะปลิวว่อน เขายังพยายามแอบทำลายต้นไม้เทพสวรรค์ที่เหว่ยเหลียงเก็บมาอย่างยากลำบาก

ขณะที่เขากำลังทำสิ่งเหล่านี้ ป้อมปราการสายฟ้าบนเกาะเริ่มทำงาน สายฟ้าสีฟ้าสดใสพุ่งตรงไปที่ซุนหลง ทำให้เขาต้องกระโดดหลบและหลีกหนีอย่างทุลักทุเล 

ซุนหลงไม่ยอมแพ้ เขาพยายามก่อกวนต่อไป แต่ทุกครั้งที่เขาพยายามทำอะไร ป้อมปราการสายฟ้าก็จะยิงกระแสไฟฟ้าไปหาเขา ทำให้เขาต้องหลบหลีกและวิ่งหนีอย่างน่าขัน

ในที่สุด เหว่ยเหลียงและสหายก็สังเกตเห็นการกระทำของซุนหลง พวกเขาจึงรีบเข้ามาจับตัวเขา เหว่ยเหลียงใช้วิชากระบี่อัสนีกัมปนาทในการหยุดการเคลื่อนไหวของซุนหลง ทำให้เขาล้มลงบนพื้น

แม้จะถูกจับได้และได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากกระแสไฟฟ้าของป้อมปราการสายฟ้า ซุนหลงยังคงหัวเราะและพูดเล่นเหมือนเดิม

หลังจากที่เหว่ยเหลียงและสหายจับตัวซุนหลงได้ พวกเขาพาเขาไปยังหอประชุมใหญ่ของนิกายเลิศภพใต้ ที่นั่น อาจารย์ใหญ่กำลังรออยู่

อาจารย์ใหญ่ยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นซุนหลงที่ถูกจับตัวมา แม้จะถูกก่อกวน แต่เขาก็เห็นความตลกขบขันในสถานการณ์นี้

อาจารย์ใหญ่: "ซุนหลง ข้าได้ยินชื่อเสียงของเจ้าแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าชอบก่อกวนและสร้างความสนุกสนาน แต่ครั้งนี้เจ้าอาจจะทำเกินไปหน่อย"

ซุนหลงยังคงยิ้มและหัวเราะ: "ข้าแค่อยากทดสอบป้อมปราการของพวกเจ้า ข้าขอโทษถ้าข้าได้สร้างความวุ่นวาย"

อาจารย์ใหญ่ยิ้มและสั่งให้ศิษย์นำซุนหลงไปรักษาบาดแผลและดูแลให้เขาได้พักผ่อน