ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        เมื่อมิติลับถูกเปิดออกเหล่าจักรพรรดิก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปข้างในทันที ต้าหมิงเองก็ติดตามชายชราขี้เมาไปอย่างใกล้ชิด การมาในครั้งนี้เห็นได้ชัดว่าอาณาจักรอัคคีนั้นมีคนมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

        อีกด้านจักรพรรดิเหมันต์กลับมีใบหน้าที่ซีดขาวลงส่วนราชินีเหมันต์ยังมีความงดงามอย่างมากจนราชินีภูติยังต้องหวั่นเกรง

        “นานแล้วที่ราชินีเหมันต์ไม่ได้ปรากฏตัวออกมา” จักรพรรดิวิญญาณกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

        สำหรับความงดงามของราชินีเหมันต์นั้นไม่มีใครกังขา นางนั้นได้ชื่อว่าหญิงสาวที่งดงามที่สุดในทวีปแห่งนี้มานานแล้ว

        “นับวันข้ายิ่งมองผู้หญิงคนนี้ไม่ออกทั้งระดับพลังของนางและความคิดของนางข้าไม่รู้เลยว่าความสามารถของนางตอนนี้ไปถึงระดับใหนแล้ว” จักรพรรดิวายุกล่าว

        “ไม่ผิดถึงจะไม่รู้ว่านางแข็งแกร่งมากแค่ใหนแต่ข้ารู้สึกว่านางแข็งแกร่งกว่าจักรพรรดิเหมันต์อย่างไม่น้องสงสัย” จักรพรรดิอสรพิษกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

        “เหอะ อีกไม่นานหรอกข้าจะก้าวข้ามนางและทำให้นางมาเป็นของข้า” จักรพรรดิอสนีคิดในใจ

        คนอื่นไม่รู้แต่จักรพรรดิอสนีและจักรพรรดิหญิงรู้ว่าราชินีเหมันต์นั้นแข็งแกร่งกว่าพวกตนเสียอีก

        เมื่อพวกต้าหมิงเข้ามาในมิติลับแห่งนี้แล้วอยู่ๆภาพตรงหน้าของต้าหมิงก็บิดเบี้ยวไปมาและพริบตานั้นเองพายุขนาดใหญ่ก็ปรากฎและพัดร่างของแต่ละคนให้กระจายกันออกไปทันที

        “แย่แล้วนี่มันพายุมิติ รีบกระจายกันไปคนละทางเร็วเข้า” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        จักรพรรดิหญิงรีบโอบร่างของต้าหมิงเอาไว้และเคลื่อนใหวทันที ส่วนคนอื่นๆก็กระจายกันไปคนละทาง สำหรับจักรพรรดิของแต่และอาณาจักรนั้นจะมีแผนที่เอาไว้คนละ 1 เล่มถึงแผนที่เล่มนี้จะไม่สมบูรณ์แต่มันก็เพียงพอให้พวกเขาไปพบเจอกันได้

        “บัดซบเอ้ย” จอมพลสูงสุดและพวกชายชราขี้เมาถูกส่งไปอีกทาง

        เรียกได้ว่าที่แห่งนี้อันตรายอย่างมาก แต่เดิมโอกาสเกิดพายุมิตินั้นน้อยมากแต่ครั้งนี้พวกเขาโชคร้ายมากจริงๆ

        ต้าหมิงและจักรพรรดิหญิงถูกส่งเข้ามาอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง ภายในป่าแห่งนี้มีกลิ่นอายพลังเวทย์ที่เข้มข้นกว่าด้านนอกหลายเท่าตัวและต้นไม้ใบหญ้าก็มีขนาดใหญ่กว่าปกติมาก

        “ที่นี่มัน” ต้าหมิงแสดงสีหน้าตื่นตระหนก

        “พวกเราน่าจะอยู่ในเขตป่าลึกลับ” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “ป่าลึกลับ????” ต้าหมิงแสดงสีหน้างุนงง

        “ป่าลึกลับเป็นนามที่บรรพบุรุษของพวกเราเรียกมันเพราะมันมีความลึกลับอย่างมาก มีครั้งหนึ่งที่คนตระกูลใหญ่เคยเข้ามาสำรวจและไม่เคยกลับออกมาอีกเลย ถึงแม้จักรพรรดิรุ่นก่อนจะพยายามเข้ามาสำรวจแต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถสำรวจได้ถึง 1 ในร้อยเลยด้วยซ้ำ” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “แบบนั้นมันเท่ากับว่าพวกเราติดอยู่ในที่แห่งนี้แล้วงั้นเหรอ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        “ถ้าปกติหนะใช่เพราะข้างในที่แห่งนี้พวกเราไม่สามารถเกาะเหินบนอากาศได้” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “ถ้างั้นข้าจะรองดู” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับเรียกลวี่น้อยออกมา

        พริบตาลวี่น้อยก็รู้หน้าที่มันบินขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็ว ต้าหมิงเชื่อมต่อสายตากับลวี่น้อยก่อนจะมองออกไปรอบๆด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        “บ้าไปแล้วขอบเขตของป่าแห่งนี้มันอยู่ตรงใหนกัน” ต้าหมิงแสดงสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีดเพราะในสายตาของต้าหมิงไม่พบเจอทางออกเลย

        “เป็นอย่างไรบ้าง” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “ข้าไม่พบเจอทางออกเลยแต่ข้าเห็นภูเขาสองลูกอยู่ทางทิศเหนือ ภูเขาทั้งสองลูกนี้มันแปลกๆมันเหมือนกับเขาของกระทิงมากเลย” ต้าหมิงกล่าว

        “นั่นมันสันเขากระทิงไม่ผิดแน่ ตามแผนที่ระบุเอาไว้สันเขากระทิงเป็นที่อยู่ของราชันกระทิงระดับ 8 ดาว ซึ่งพลังของมันแข็งแกร่งอย่างมากแต่ที่นั่นก็มีของล้ำค่าอยู่มากมายอย่างเช่นเหมืองแร่ศิลาเวทมนต์” จักรพรรดิหญิงกล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น

        “ศิลาเวทมนต์งั้นเหรอ” ต้าหมิงยังต้องตื่นตระหนก

        ศิลาเวทมนต์นั้นช่วยให้ระดับการบ่มเพาะของต้าหมิงนั้นก้าวกระโดดอย่างมากตอนนี้ต้าหมิงเหลือเพียงเล็กน้อยก็ยกระดับได้แล้ว

        “เจ้าอยากจะรองเสี่ยงดูหรือไม่” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “แน่นอน” ต้าหมิงมั่นใจว่าถ้าต้องการจะหนีเขาสามารถหลบหนีได้อย่างไม่มีปัญหา

        ต้าหมิงและจักรพรรดิหญิงไม่รอช้ารีบเดินทางทันที ขณะเดินทางพวกต้าหมิงก็พบเจอกับสัตว์เวทแปลกๆเต็มไปหมดและยังสมุนไพรเวทย์หายากอีกหลายชนิด

        “ตอนนี้ตัวเจ้ามีไผ่อสนีอยู่ทำไมไม่รีบดูดซับเสียละ” จักรพรรดิหยิงกล่าว

        “ข้ารอโอกาสที่ข้าไปถึงระดับ 9 เสียก่อนข้าถึงจะดูดซับเพื่อยกระดับกลายเป็นขุนพล” ต้าหมิงกล่าว

        “แบบนั้นก็ไม่เลวเหมือนกัน” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        ด้วยการมีระดับจักรพรรดิคอยเดินทางด้วยต้าหมิงจึงไม่ต้องกังวลเรื่องสัตว์เวทมากนัก

        อีกด้าน คนอื่นๆเองก็ถูกส่งไปยังสถานที่ต่างๆ แต่พวกเขาเหล่านั้นต่างก็มีจุดหมายเดียวคือ เหวผนึกอสูร ซึ่งพวกเขาจำเป็นต้องเข้ามาเสริมความทนทานของผนึกให้มากที่สุดเพื่อไม่ให้สัตว์เวทระดับ 9 หลุดออกมา

        เพราะถ้าสัตว์เวทระดับ 9 หลุดออกมาได้นั่นคือหายนะของทวีปฟ้าครามทันที ด้วยเหตุนี้เหล่าจักรพรรดิของทั้งสามดินแดนจึงไม่พยายามที่จะก่อสงครามกับคนอื่นและรักษาสภาพความสมดุลเอาไว้ตลอดเพราะว่าถ้าเกิดสงครามและสัตว์เวทระดับ 9 หลุดออกมาผลที่ได้ย่อมทำให้ทวีปแห่งนี้พินาศ

        “ตอนนี้ข้ามาถึงจุดอิ่มตัวแล้วไม่สามารถกดวันไว้ได้อีกต่อไป” ขณะที่พวกต้าหมิงกำลังเดินทางต้าหมิงได้ดูดซับพลังเวทย์รอบๆและจากสมุนไพรเวทย์อย่างต่อเนื่องจนในที่สุดต้าหมิงก็มาถึงจุดสูงสุดของระดับ 7 แล้ว

        “ถ้างั้นเจ้ารีบทะลวงระดับซะข้าจะคอยคุ้มกันให้” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        ต้าหมิงไม่รอช้านั่งลงและรีบปรับแต่งแกนเวทย์ทันทีไม่นานพายุพลังเวทย์ก็ก่อตัวขึ้น พลังเวทย์รอบๆถูกดูดกลืนโดยแกนเวทย์ของต้าหมิงอย่างบ้าคลั่ง ต้องรู้ก่อนว่าแกนเวทย์ของต้าหมิงนั้นมีขนาดใหญ่มากกว่าคนทั่วไปถึง 10 เท่า

        “วูบ วูบ วูบ”

        ปรากฎการณ์นี้ทำให้เหล่าสัตว์เวทย์ใกล้ตื่นตัวและพุ่งเข้ามา แต่จักรพรรดิหญิงก็ปลดปล่อยแรงกดดันของนางออกมาทำให้สัตว์เวทย์เหล่านั้นต้องถอยออกไปด้วยความกลัวอีกครั้ง

        “ในที่สุดก็ทะลวงระดับสำเร็จ” ต้าหมิงลืมตาขึ้นด้วยสีหน้ายินดี

        “เมื่อพวกเราพบกับเหมืองศิลาเวทย์การที่เจ้าจะไปถึงระดับ 9 นั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        ใช่แล้วถ้าต้าหมิงมีศิลาเวทย์ละก็การที่ต้าหมิงจะไปถึงระดับขุนพลก็ไม่ยากอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่การจะหาศิลาเวทย์ใช่ว่าจะหากันง่ายๆแม้จะมีข้อมูลที่อยู่ของเหมืองศิลาเวทย์แต่ไม่แน่ว่าราชันกระทิงเองก็อยู้ที่นั่นเช่นกัน