(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 38 แย่งกันยื่นข้อเสนอ

บริษัท pineapple และบริษัท gogle ไม่มีใครยอมแพ้ ทั้งสองฝ่ายต่างยื่นข้อเสนอที่ดีที่สุดให้กับ RayZen กันอย่างดุเดือด แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังคงกลัวว่า นักพัฒนาลึกลับที่โผล่มาจากประเทศไทยผู้นี้ จะไม่พอใจกับข้อเสนอของพวกเขาอยู่ดี

โดยเฉพาะบริษัท pineapple ที่ยื่นข้อเสนอให้กับพีทเป็นเจ้าแรก…ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าบริษัท Gogle ได้ยื่นข้อเสนอให้กับนักพัฒนาลึกลับคนนี้แล้วเช่นกันและถ้าเทียบกับข้อเสนอของพวกเขาที่มอบให้ไปตอนแรก

มันน้อยกว่ามากจริงๆ เนื่องจากบริษัท Gogle ได้ยื่นผลประโยชน์ด้วยการเก็บเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งที่พวกเขาจะได้รับจากการขายเพียงแค่ 15% จากเดิมที่เก็บผู้พัฒนาคนอื่นๆ ที่ 20%

นั้นหมายความว่าหากแอปพลิเคชันของพีท มีราคาขายแอปอยู่ที่ 100 บาท ทางด้านของ Gogle จะกินส่วนแบ่งนี้เพียงแค่ 15 บาทเท่านั้น ส่วน 85 บาทที่เหลือจะตกเป็นของพีททั้งหมด

ทั้งนี้ในส่วนของ Pineapple ก็มีการกินส่วนแบ่งจากการขายนี้เช่นเดียวกันและของพวกเขาก็กินค่าส่วนแบ่งนี้ถึง 30% เลยทีเดียว แต่กระนั้นก็จะมีการละเว้นหากแอปพลิเคชันทำเงินได้สูงเกิน 1 ล้านเหรียญ พวกเขาก็จะลดค่าส่วนแบ่งนี้ลงมาอยู่ที่ 15%

แต่ทว่าในข้อเสนอที่เป็นของขวัญให้กับพีท ทางด้านของหัวหน้าผู้พัฒนาที่เป็นคนรับผิดชอบดูแลเรื่องนี้ เขาไม่ได้มีสิทธิ์มีอำนาจอะไรมากมายในบริษัท

ผิดกับบริษัท Gogle ที่นำเรื่องนี้เข้าสู่ที่ประชุมโดยมีผู้บริหารระดับสูงของบริษัทเป็นผู้รับเรื่อง ดังนั้นข้อเสนอของบริษัท Gogle จึงสามารถที่จะลดค่าส่วนแบ่งนี้ให้กับพีทเป็นกรณีพิเศษ

แน่นอนหัวหน้าทีมผู้พัฒนาของบริษัท Pineapple เริ่มที่จะนั่งไม่ติดแล้ว พอรู้ว่าข้อเสนอของคู่แข่งดีกว่า เขาก็รีบแจ้งเรื่องนี้ให้กับหัวหน้าของเขาได้รับทราบและในชั่วอึดใจเดียว ผู้บริหาร Pineapple และ CEO ที่พึ่งจะเข้ามารับตำแหน่งได้ไม่นานก็เริ่มเปิดประชุม

เหล่าผู้บริหารส่วนใหญ่รู้เกี่ยวกับนักพัฒนาที่ชื่อว่า RayZen มาบ้างแล้ว จากข้อมูลที่ได้ทำการเรียกประชุมด่วน

“บริษัท Gogle ให้ข้อเสนอที่ดีแบบนี้กับนักพัฒนาหน้าใหม่คนหนึ่งเชียวเหรอ?” ผู้บริหารคนหนึ่งของบริษัท Pineapple เริ่มพูดขึ้นกลางที่ประชุม

“คุณมองว่านักพัฒนาคนนี้เป็นหน้าใหม่ไม่ได้ จากมุมมองของฉันที่พอจะทราบถึงแอปพลิเคชันที่เขาส่งให้กับเราได้ตรวจสอบ แอปพลิเคชันของเขามีการทำงานที่ยอดเยี่ยมมากและคาดว่าน่าจะเป็นแอปพลิเคชันที่ได้รับความนิยมในหมู่ผู้ใช้มากเสียยิ่งกว่า พอๆ กับแอปพลิเคชันแพลตฟอร์มออนไลน์อย่าง Twits และ Ibook” ผู้บริหารอีกคนได้พูดสวนขึ้นมา ทำเอาผู้บริหารคนแรกถึงกับกลืนคำพูดที่ได้บอกว่า RayZen เป็นนักพัฒนามือใหม่ไปเลยทีเดียว

“เห็นว่าเขายื่นแอปพลิเคชันทั่วไปมาให้กับเรา 5 แอพและเกมอีก 2 พวกคุณคิดว่าแอปพวกนี้จะทำกำไรให้กับเราได้มากแค่ไหน มีใครคาดเดาและตรวจสอบหรือยัง?” ในมุมมองผู้บริหารฝ่ายการเงิน ย่อมมองเรื่องของตัวเลขและการขายเป็นสิ่งสำคัญ

ก่อนที่จะมอบข้อเสนออะไรไป เพื่อไปแข่งกับบริษัท Gogle พวกเขาต้องคาดคะเนถึงรายได้ที่เหมาะสมเสียก่อน ถึงจะสามารถวางแผนเพื่อยื่นข้อเสนอที่ดีที่สุดให้

เหล่าผู้บริหารในห้องประชุมกว่าสิบคน ต่างเงียบเสียงลง เนื่องจากพวกเขาพึ่งจะรับรายงานของพีทเมื่อไม่นานมานี้เอง แม้จะทำการอ่านข้อมูลมาบ้างแล้วก่อนที่เข้าร่วมประชุม

แต่จะให้บอกถึงศักยภาพของแอปพลิเคชันทั้งหมดตามที่ผู้บริหารฝ่ายการเงินตั้งคำถามมา มันดูจะยากเกินไปสำหรับพวกเขาในตอนนี้ ดังนั้นในที่ประชุมจึงเกิดเป็นภาพของเหล่าผู้บริหารกำลังหันไปกระซิบกระซาบกับเลขาของตัวเอง ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด

ซึ่งในชั่วจังหวะนี้เองทางด้านของ CEO ของบริษัท Pineapple ที่พึ่งจะได้รับการแต่งตั้งขึ้นมาใหม่เมื่อปีที่แล้ว ก็ได้กระแอมขึ้นเบาๆ ตามมารยาทของผู้บริหาร “ทุกคนไม่ต้องทำเรื่องให้มันวุ่นวาย พวกคุณเองก็มีงานที่ต้องจัดการอยู่มาก การที่จะคาดเดาถึงแอปพลิเคชันของนักพัฒนาคนนี้ไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องผิด…แต่จากข้อมูลที่ฉันได้ศึกษามา นักพัฒนา RayZen คนนี้ดูเหมือนจะมีศักยภาพที่พวกเราประเมินเขาต่ำเกินไป” CEO ของบริษัท Pineapple หยุดพูดลงเล็กน้อย เพื่อปรับอารมณ์ให้กับที่ประชุม

เมื่อเห็นว่าทุกคนดูสงบลงแล้ว เขาจึงได้เปิดเอกสารที่น่าจะเป็น พนักงานใต้บังคับบัญชาที่มีศักยภาพโดดเด่น ทำงานขึ้นตรงกับ CEO โดยตรง เปิดขึ้นกลางที่ประชุม!

เอกสารนี้ ล้วนเป็นโค็ดดิ้ง (Cording) ที่ได้คัดลอกมาจากแอปพลิเคชันที่พีทได้ส่งมา เหล่าผู้บริหารทุกคนต่างจ้องมองด้วยความตื่นเต้น เมื่อพบว่าหลักการทำงานและการออกแบบแอปพลิเคชันในระบบ iOS ของพวกเขาที่นักพัฒนา RayZen สร้างขึ้นมา

ล้วนแล้วแต่ออกแบบมาเป็นอย่างดี ขนาดตัวแปรบางตัวที่นักพัฒนาส่วนใหญ่ที่ทำงานให้กับบริษัท Pineapple มานานก็ยังไม่เคยคิดที่จะปรับ โค็ดดิ้งให้เข้ากับตัวแปรนี้ของพวกเขาเลย

แต่ผิดกับนักพัฒนา RayZen ตัวแปรทุกตัว ไม่ว่าจะซ้อนอยู่ลึกแค่ไหน ในระบบปฏิบัติการ iOS ของพวกเขา

นักพัฒนา RayZen คนนี้กลับสามารถเชื่อมโยงพวกมันได้ทั้งหมด เพื่อทำให้แอปพลิเคชันมีความเสถียรและไร้ช่องโหว่ เพื่อป้องกันการโจรกรรมข้อมูลจากนักดัดแปลงที่เรียกตัวเองว่า ‘ม็อดเดอร์’ (Modder)

“ตัวแปรทุกตัวเลยเหรอ?! ขนาดนักพัฒนาในบริษัทของเราก็ยังไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้เลยนะ!” ผู้บริหารทีมพัฒนาแอปพลิเคชัน นั่งไม่ติดแล้ว…ถึงผู้บริหารในที่ประชุมจะเข้าใจหลักการทำงานของแอปพลิเคชันกันทุกคน

แต่ไม่มีคนใดที่จะเก่งและเข้าใจไปมากกว่าผู้บริหารทีมพัฒนาคนนี้อีกแล้วและพอได้เห็นว่านักพัฒนา RayZen สามารถเชื่อมโยงตัวแปลได้ทุกตัว ซึ่งมีความยากชนิดที่ว่า ทีมพัฒนาในที่นี้ ถ้าจะให้เชื่อมตัวแปรแบบเดียวกับแอปพลิเคชันที่พีทส่งมา คงต้องระดมทีมนักพัฒนาทั้งหมดของบริษัทและให้เวลาในการช่วยกันเชื่อมตัวแปรนี้ให้สมบูรณ์อีก 1 เดือนเต็มๆ

แต่ทว่า แอปพลิเคชันที่นักพัฒนา RayZen ส่งเข้ามาตรวจสอบ กลับสามารถเชื่อมตัวแปรทุกตัวได้อย่างสมบูรณ์ทุกแอปพลิเคชัน…จึงไม่แปลกที่ผู้บริหารทีมพัฒนาถึงได้มีอาการตกตะลึงป่านเห็นผีแบบนี้

‘นี่มันยากมาก นี่มันคนหรือเทพกันแน่…ฉันอยากเจอนักพัฒนาคนนี้ ไม่สิ ขอแค่พูดคุยกันสักนิดก็ยังดี!’

“ทุกท่านคงเห็นแล้วใช่ไหมว่าศักยภาพของนักพัฒนา RayZen คนนี้นั้นสูงขนาดไหน…ถ้าจะให้พูดออกมา ผมคงต้องยอมรับว่า เขารู้จักระบบปฏิบัติการของเรา มากกว่าตัวของเราเองเสียอีก” ตัวของ CEO ได้เน้นย้ำถึงคำพูดประโยคหลังของเขาเป็นพิเศษ ก่อนจะใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่ CEO ทุกคนมักจะมี จ้องมองไปที่ผู้บริหารฝ่ายการเงิน

ราวกับบอกใบ้ให้รู้ว่า ผมพูดถึงขนาดนี้แล้ว…คุณคงรู้ใช่ไหมว่าจะจัดการกับข้อเสนอที่จะมอบให้กับนักพัฒนาคนนี้ยังไง

เมื่อพูดจบตัวของ CEO ก็ลุกออกจากที่ประชุม เนื่องด้วยภาระงานที่แน่นขนัด

อย่างไรก็ตามเรื่องวุ่นวายที่เกิดกับบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลก ที่ทำให้ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทจำนวนมากกว่าหลายสิบคน ต้องทำงานกันหัวปั่น

แต่ทว่าตัวตนเรื่องอย่างพีท ยังคงนอนหลับสบาย ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยเลย…อาจจะเพราะช่วงเวลา Time zone ที่แตกต่างกันระหว่างสหรัฐอเมริกากับประเทศไทย แตกต่างกันครึ่งค่อนวัน

ตอนเที่ยงของที่นั่น มันคือตอนเที่ยงคืนของประเทศไทย ทำให้กว่าที่พีทจะรู้ถึงข้อเสนอที่ยื่นเข้ามาให้กับเขา ก็คือ 8 โมงเช้าของอีกวัน

พีทตื่นขึ้นมาตามเสียงนาฬิกาปลุก โดยมีแชมป์นอนคลุมโป้งอยู่ที่เตียงอีกฝั่งหนึ่ง…พีทบิดขี้เกียจเล็กน้อย เพื่อขจัดความเมื่อยล้า พลางล้างหน้าแปรงฟัน ลงไปซื้อน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋ขึ้นมากินเป็นอาหารเช้าให้กับตัวเองและเพื่อนสนิท

ก่อนจะเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาเพื่ออ่านข่าวประจำวันและตรวจเช็กอีเมลที่ส่งเข้ามา ทุกอย่างที่พีททำล้วนเป็นไปตามกิจวัตรประจำวันของเขา ทุกอย่างมันชิลมาก เสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ผิดกลับอีกฟากฝั่งหนึ่งของโลก ที่ทั้งสองบริษัทต้องส่งทีมงานเฝ้ารอ อีเมลตอบกลับของพีทกันอย่างใจจดใจจ่อ

‘นักพัฒนา RayZen ตอบกลับมาหรือยัง? ตรวจสอบดูสิว่าส่งอีเมลกลับไปถูกต้องหรือไม่’ หัวหน้าทีมพัฒนาบริษัท Pineapple และพนักงานระดับสูง ต้องอยู่ทำ OT กันในวันนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

‘ที่ไทยตอนนี้น่าจะเป็นเวลา 8 โมงเช้าแล้ว เขาน่าจะตื่นได้แล้ว…ลองติดต่อหาทีมงาน ที่ประจำอยู่ประเทศไทยทั้งสามคนหน่อย พวกเขาเข้างานกันแล้วหรือยัง?’ บริษัท Gogle ก็มีสภาพไม่ต่างกัน พวกเขาได้ติดต่อหาทีมงานที่ถูกส่งตัวมาดูแลอยู่ที่ประเทศไทย จนสายแทบไหม้

แต่กระนั้นด้วยความที่บริษัทที่อยู่ในประเทศไทยของพวกเขา ถูกดูแลแบบขอไปที ปล่อยทิ้งปล่อยขว้าง ไม่ได้เห็นความสำคัญกับประเทศไทยเท่าไรนัก การทำงานของที่นี่จึงค่อนข้างหละหลวม

พนักงานที่ถูกส่งมาดูแลทั้งสามคน เมื่อจัดการงานประจำวันเสร็จ พวกเขาก็ออกไปเที่ยว ออกไปดื่มกินจนเมามาย ถึงจะรับสายที่ติดต่อมาจากบริษัทแม่ แต่ด้วยความที่สภาพของพวกเขานั้นไม่พร้อมทำงาน สุดท้ายก็ทำได้แค่ต้องรอให้ถึงตอนเช้าเพื่อเข้างานเท่านั้น

ลั้ลลา~!

พีทได้เปิดเพลงฟังไปพลางๆ กินปาท่องโก๋จนริมฝีปากมันแพล่บ ก่อนที่เขาจะพึ่งสังเกตเห็นว่ามีอีเมลจำนวนหนึ่งถูกส่งเข้ามาที่อีเมลที่เขาสร้างไว้สำหรับ น้าผี ในชื่อ นักพัฒนา RayZen

‘โอ้! มีจดหมายส่งเข้ามาเยอะจัง’ พีทตรวจอีเมลในกล่องจดหมาย ก่อนจะพบว่ามีอีเมลจากระบบตอบรับอัตโนมัติของสองบริษัทส่งมาอนุมัติแอปพลิเคชันของเขาจำนวนหนึ่ง

ซึ่งแอปพลิเคชันทั้งหมดที่ถูกส่งไป ล้วนได้รับการอนุมัติอย่างครบถ้วน แต่ทว่า…นอกเหนือจากอีเมลตอบกลับอัตโนมัติเหล่านั้น มันได้มีอีเมลอีกสามฉบับ ที่ถูกส่งมาจากบริษัท Pineapple และ Gogle ส่งมาหาเขา ด้วยอีเมลส่วนตัวอีกด้วย

พีทเลือกที่จะเปิดอีเมลของบริษัท Gogle ก่อนเพราะมันถูกส่งมาฉบับเดียว เขาได้อ่านเนื้อหาภายในทั้งหมด โดยมีน้าผีและสตีเฟ่น จ๊อบส์ ช่วยกันตรวจทานเนื้อหาในอีเมล ก่อนที่พวกเขาจะต้องพึงพอใจให้กับข้อเสนอที่บริษัท Gogle หยิบยื่นเข้ามาให้

[ถือว่าพวกนี้ ทำงานกันได้ไม่เลว อีกอย่างข้อเสนอนี้ของพวกเขาก็แสดงถึงความจริงใจที่มีต่อพวกเรามากแล้ว ไอ้หนูแกควรตอบรับพวกเขานะ] น้าผีพอใจกับข้อเสนอนี้แล้ว

ส่วนทางสตีเฟ่น จ๊อบส์ ที่ในโลกเก่าเคยเป็น CEO ของบริษัท Pineapple กลับไม่ได้สนใจบริษัท Gogle เท่าไรนัก เนื่องจากเขารู้อยู่แล้วว่าบริษัท Gogle จะต้องยื่นข้อเสนอดีๆ ให้แบบนี้ แต่ที่สตีเฟ่น จ๊อบส์ให้ความสนใจมากที่สุดเห็นจะเป็นบริษัท Pineapple ของตัวเขาในโลกก่อนเสียมากกว่า

พีทเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนของสตีเฟ่น จ๊อบส์ ก็รู้ว่าอีกฝ่ายนั้นต้องการอะไร ทันทีที่เขาส่งอีเมลตอบรับข้อเสนอให้กับบริษัท Gogle เป็นที่เรียบร้อย เขาก็ได้กลับไปตรวจสอบอีเมลของบริษัท Pineapple ที่ส่งเข้ามา

บริษัท Pineapple ได้ส่งอีเมลให้กับพีทถึงสองฉบับ พีทเลือกที่จะเปิดฉบับแรกก่อนเพื่อไล่เรียงขึ้นไป

และแน่นอนทันทีที่สตีเฟ่น จ๊อบส์เห็นเนื้อความในอีเมลฉบับแรก เขาก็โมโหขึ้นมาทันที

[บัดซบ ไอ้พวกขี้หมา…ข้อเสนอแบบนี้ คิดว่าแอปพลิเคชันของฉันเป็นแอปกระจอกหรือไง คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ให้ความสำคัญกับแอปพลิเคชันของฉันกลับเป็นบริษัทที่เคยปฏิเสธฉันแบบนี้] สตีเฟ่น จ๊อบส์ ลอบบ่นออกมาด้วยความไม่พอใจ เมื่อเห็นข้อเสนอของบริษัท Pineapple ที่ในโลกก่อนตัวเองคือ CEO และผู้ก่อตั้งบริษัท

หากแต่ในโลกนี้มันกลับทำได้อย่างน่าผิดหวัง จนเกิดความคิดขึ้นมาบางอย่างในใจ พลางชำเลืองมองดูพีท ที่สายตาของสตีเฟ่น จ๊อบส์มันแทบจะละม้ายคล้ายกับ เชฟมินแจกยูและผู้พันเซนเดอรอส ที่ได้ให้สูตรไก่ทอดกับพีทเลยนั่นเอง

[ใจเย็นก่อนครับ นี้ไงพวกเขาได้ยื่นข้อเสนอมาใหม่แล้ว…พวกเขาคงรู้ว่าข้อเสนอแรกที่ยื่นมาอาจจะยังไม่ดีพอ จึงได้ยื่นข้อเสนอนี้ต่อมา] น้าผีกับพีทช่วยกันปลอบใจสตีเฟ่น จ๊อบส์ พร้อมกับอ่านข้อเสนอใหม่ที่ถูกส่งมาให้กับสตีเฟ่น จ๊อบส์ได้อ่าน

ซึ่งมันก็เป็นข้อเสนอที่ดีมากๆ ดีเสียยิ่งกว่าบริษัท Gogle ที่ยื่นมาเสียอีก แต่ทว่าถึงพีทและน้าผีจะช่วยกันพูดแค่ไหน ก็ดูเหมือนว่าสตีเฟ่น จ๊อบส์จะไม่หายโกรธง่ายๆ

สตีเฟ่น จ๊อบส์ พ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะหายกลับเข้าไปในห้องส่วนตัวพร้อมทั้งปิดประตูแน่น ทั้งๆ ที่ในก่อนหน้านี้ยอมอนุญาตให้พีทเข้าไปด้านในแล้วก็ตาม

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy