เวลาล่วงเลยผ่านไป 1ก้านธูป
ในตอนนี้บนพื้นดินไม่ได้ปรากฏร่างของชิงเฟิงอีกต่อไปแล้ว แต่ทว่าบัดนี้บนพื้นดินได้ปรากฏกองขี้เถ้าสีเทาขึ้นมากอง
และเหนือกองขี้เถ้าประมาณ 1 ฉื่อ บัดนี้หยดโลหิตสีทองได้ลอยเด่นอยู่กลางอากาศและแผ่ออร่าที่ดูน่าหวาดกลัวออกมาราวกับสามารถทำลายได้ทุกสรรพสิ่งไม่เว้นแม้กระทั้ง์
ชายชรามองหยดเืสีทองหยดนั้นจากนั้นตัดสลับมองมาที่กองขี้เถ้า ในขณะนี้ภายในดวงตาของเขาปรากฏความเศร้าและความเสียใจออกมาแวบหนึ่ง
"เฮ้อ...ข้าคิดว่าครั้งนี้ข้าจะสามารถหลุดพ้นได้แล้วซะอีก อย่าบอกนะว่าใน่เวลาสุดท้ายของจิติญญาข้า จะไม่สามารถพบเจอคนที่สามารถหลอมรวมแก่นแท้โลหิตหยดนี้ได้?"ชายชรากล่าวออกมาพร้อมเก็บกองขี้เถ้าของชิงเฟิงจากนั้นก็นำมาใส่ไว้ในขวดใบหนึ่ง
ชายชราขุดหลุมตื้นๆขึ้นมาหลุมหนึ่ง จากนั้นเขาก็นำกองขี้เถ้าของชิงเฟิงวางลงไปและทำการฝังมัน
"นี่คือสิ่งที่ข้าสามารถทำให้เ้าได้ เ้าชื่อชิงเฟิง อย่างนั้นสิน่ะ"
ไม่นานแผ่นไม้แผ่นหนึ่งปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า และบนแผ่นไม่แผ่นนั้นก็ได้ปรากฏตัวอักษรขึ้นมาอย่างช้าๆจนกลายเป็ 'ชิงเฟิง'
แผ่นป้ายชื่อหลุมศพได้ถูกปักลงไปกับพื้น หลังจากทำสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้นชายชราก็หันกลับมาจ้องมองไปยังแก่นแท้โลหิตที่ตอนนี้กำลังลอยแผ่อำนาจเหนือพื้นดิน
"คงต้องรอผู้ที่มีคุณสมบัติมาพบเจอมัน จนถึงตอนนั้นเกรงว่าข้าคงจะไม่อยู่แล้ว..."ชายชรากล่าวออกมาในขณะที่ใบหน้าปรากฏความเศร้า
เขาอุตส่าห์ชิงแก่นแท้โลหิตหยดนี้มาเเทบเป็แทบตาย พรรคพวกเเละสหายของเขาตายไปไม่รู้กี่คนต่อกี่คน แต่ทว่าจนถึงสุดท้ายเขาก็กลับไม่สามารถที่จะหลอมรวมกับแก่นแท้โลหิตหยดนี้ได้ มิหน้ำซ้ำเขาก็อาจไม่สามารถอยู่ได้จนถึง่ที่แก่นแท้โลหิตหยดนี้ถูกผู้คนหลอมไป
"โชคชะตาช่างเป็สิ่งที่โหดร้ายซะจริง..."หลังจากกล่าวจบในมือชายชราก็ได้ปรากฏขวดหยกมันแพะขึ้นมา เขาสะบัดมือเบาๆเพื่อที่จะเก็บแก่นแท้โลหิตเข้าไปในขวดหยก เนื่องจากว่าถ้าปล่อยให้แก่นแท้โลหิตหยดนี้ลอยเด่นอยู่แบบนี้มีหวังกฏเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้คงจะเกิดการปั่นป่วนแน่นอน
วิ้ง!!!!
อำนาจอันไร้รูปลักษณ์กำลังจะเข้าไปโอบล้อนแก่นเเท้โลหิตที่กำลังลอยอยู่เหนือพื้นดิน ในขณะนั้นเองเื่ที่แปลกประหลาดก็ได้เกิดขึ้น!
แก่นแท้โลหิตที่กำลอยแผ่อำนาจอยู่นั้นจู่ๆมันก็เปล่งแสงรัศมีสีทองเจิดจ้าขึ้นมา อำนาจอันไร้รูปลักษณ์ที่กำลังจะเข้ามาโอบล้อมมันนั้นถูกทำลายในทันที และแน่นอนชายชราผู้ที่เป็คนควบคุมอำนาจอันไร้รูปลักลักษณ์บัดนี้เขาถึงกำตัองถอยหลังไปสามก้าวเนื่องจากได้รับผลกระทบย้อนกลับ
"อ่า..น..นี่มันอะไรกัน!!! เกิดอะไรขึ้นกับแก่นแท้โลหิตพระเ้าแท้จริง ทำไมมันถึงได้แสดงพลังออกมา!!?"ชายชรากล่าวออกมาอย่างใ นี่เป็ครั้งแรกที่เขาถูกพลังของแก่นแท้โลหิตสะท้อนกลับ เขาไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฟุบบ!!
ชายชราสะบัดอีกครั้งและครั้งนี้พลังอันไร้รูปลักษณ์ก็พุ่งเข้าใส่แก่นแท้โลหิตอย่างเช่นเคย หมายจะโอบล้อมมันไว้
ในการลงมือครั้งนี้ชายชราได้ลงมืออย่างตั้งใจ เขาได้ใช้พลังจิติญญาจำนวนมากในการลงมือครั้งนี้
วิ้ง!!!!
และมันก็เป็อย่างเช่นเคย บัดนี้ชายชราได้กระเด็นถอยหลังไปถึง10ก้าว ในขณะเดียวกันนั้นเองร่างกายของเขาก็เริ่มที่จะเลือนลางขึ้น
"บัดซบ!!! มันโจมตีจิติญญาของข้า!!"ชายชรา กล่าวออกมาด้วยความโกรธพร้อมกับความหวาดกลัว"ตกลงนี่มันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้นกันแน่"
ในเวลานี้ชายชราไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นได้อีกแล้ว อาจเป็เพราะว่าอดีตที่เคยประสบกับแก่นแท้โลหิตหยดนี้ทำให้ความเยือกเย็นที่ควรมีของเขาได้หายไป
"ในเมื่อเป็อย่างนี้ข้าก็คงจะต้องใช้ไม้แข็ง มาดูกันว่า-หืม??"ในขณะที่ชายชรากำลังจะใช้วิชาของตัวเองเพื่อผนึกแก่นแท้โลหิตหยดนี้ จู่ๆเขาก็เหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง หลังจากตั้งใจสังเกตอย่างละเอียดแล้วเขาก็พบกับสิ่งที่มันผิดปกติ
"นี่...เหมือนว่าการหลอมจะยังไม่จบ? จิติญญาของเ้าหนุ่มนั้นยังคงอยู่ภายในแก่นแท้โลหิตหยดนี้!!!"
...........
ทางด้านของชิงเฟิง ในตอนนี้เขาได้ปรากฏตัวมายังท่ามกลางห้วงจักรวาลที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวนับล้านๆดวง
ท่ามกลางหมู่ดาวเ่าั้ เขาสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนอยู่อย่างเงียบๆ ในขณะนั้นชายหนุ่นคนนั้นก็ได้หันกลับมาจ้องมองที่เขา
จังหวะที่ได้สบตาก็ชายหนุ่มคนนั้นชิงเฟิงรู้สึกว่าลมหายใจของตัวเองหยุดขะงักไม่สามารถที่จะหายใจได้ เขารู้สึกตื่นตระหนกกับสิ่งที่เกิดขึ้น!
หลังจากนั้นสักพักเขาก็สามารถกลัยมาหายใจได้อย่างปกติ และเป็ในตอนนี้ที่เขามองพิจารณาคนตรงหน้าอย่างหวาดกลัว
รูปร่างที่สูงโปร่งบวกกับใบหน้าหล่อเหลาดูมีภูมิฐานพร้อมกับชุดสีทองสว่างไสว โดยรวมแล้วถือได้ว่าเป็คนที่โดดเด่นคนหนึ่ง
"เอ่อ..สวัสดีไม่ทราบว่าท่านคือ?"ท่ามกลางความเงียบงันกลางหมู่ดาว ชิงเฟิงก็ได้เปิดปากพูดออกมา
เนื่องจากชายหนุ่มคนนี้เปล่งรัศมีที่ดูเหมือนจะเเข็งแกร่ง ชิงเฟิงจึงเรียกชายหนุ่มว่า 'ท่าน' ออกมา
ชายหนุ่มชุดสีทองยิ้มเล็กน้อยเขากล่าวออกมา"ข้ามีนามว่าเทียนเฉิน"
"ท่านเทียนเฉิน ท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมข้าถึงได้มาปรากฏตัวในสถานที่แห่งนี้ ข้าจำได้ว่าข้ากำลังทรมานอยู่กับการหลอมแก่นแท้โลหิตหยดหนึ่ง จากนั้นจู่ๆข้าก็ได้มาปรากฏตัวในสถานที่แห่งนี้อย่างกระทันหัน" ชิงเฟิงกล่าวถามออกมา เขาจำได้ว่าตอนนั้นเขากำลังถูกเปลวไฟแผดเผาทั่วร่างอยู่ ในตอนนั้นเขากรีดร้องอย่างทรมาน เพียงแต่ว่าหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ได้ปรากฏตัวมายังสถานที่แห่งนี้ด้วยความแปลกประหลาด
"ฮ่าๆ แน่นอนว่าเ้าปรากฏตัวมาที่นี่ได้เป็เพราะฝีมือของข้า"ชายที่เรียกตัวเองว่าเทียนเฉินกล่าวออกมาพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย
"เพราะท่าน?ทำไมท่านถึงพาข้ามาที่นี่?"ชิงเฟิงกล่าวถามอย่างสงสัย
"ถ้าข้าไม่พาเ้ามาที่นี่รับรองเลยว่าป่านนี่จิติญญาของเ้าก็คงจะต้องถูกเปลวไฟของโลหิตของข้าเผาทำลายแน่นอน"เทียนเฉินกล่าวด้วยรอย
"เปลวไฟของโลหิตของท่าน?น..น..นี่หมายความว่าแก่นแท้โลหิตหยดนั้นเป็ของท่าน!!!!!?"
“ท่านคือพระเ้าแท้จริง!!!!!????”ชิงเฟิงกล่าวออกมาในขณะเดียวกันเขาก็มองไปที่เทียนเฉินด้วยความตกตะลึง
ไม่คิดเลยว่าตัวตนที่ทรงพลังขนาดนั้นในตอนนี้จะปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา ชิงเฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกดดันขึ้นมา
"เป็อะไรไป เ้าหวาดกลัวอย่างงั้นหรือ"เห็นท่าทางที่แสดงออกมาของชิงเฟิง เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา "เ้าอย่าได้กังวลไป ในตอนนี้ข้าเป็เพียงแค่เศษเสี้ยที่เหลืออยู่ภายในแก่นแท้โลหิตนี้ก็เท่านั้น"
"ท่านเป็แค่เศษเสี้ยวจิติญญา?"
"ใช่แล้วละ ร่างจริงของข้าร่วงหล่นไปตั้งนานแล้ว และนานเท่าไหร่นั้นข้าเองก็ลืมไปแล้วเช่นกัน"
"ร่วงหล่นไปแล้วอย่างงั้นหรอ คนที่แข็งแกร่งเช่นท่านมีอะไรที่สามารถทำร้ายได้อย่างงั้นหรอ?หรือว่าท่านจะหมดอายุไข?"ชิงเฟิงกล่าวถามออกมาอย่างสงสัย
"หมดอายุไข?แน่นอนว่าไม่ใช่ ตัวตนอย่างข้ามีอายุไขไร้ขีดจำกัด เหตุผลที่ทำให้ข้าต้องร่วงหล่นนั้นเป็เพราะอย่างอื่น.."เทียนเฉินกล่าวออกมา
"เพราะอย่างอื่น?"
"ใช่ หลังจากที่เ้าได้รับสืดทอดจากข้าเสร็จเ้าก็จะรู้เอง"เทียนเฉินได้กล่าวออกมา
"ท่านเทียนเฉิน ท่านหมายความว่ายังไง? ท่านจะให้การสืบทอดกับข้า?"ชิงเฟิงกล่าวออกมาและถามอย่างงงวย นี่เขากำ
ลังจะได้รับการสืบทอดจากเพราะเ้าแท้จริงอย่างงั้นหรอ?
"นั่นคือเหตุผลที่ข้าพาเ้ามาที่นี่"
701
