บทที่ 32 เหยื่อล่อ
เหนือเรือมีเมฆดำทมิฬก้อนมหึมาปกคลุมอยู่
เมฆดำบดบังแสงอาทิตย์จนมืดมิด พลันบังเกิดลมพายุหมุนพัดวนบนผิวน้ำ ไอเย็นเยือกที่ชื้นแฉะพัดเข้าปะทะใบหน้าของซีซีและแอนดี้อย่างจัง
ทั้งสองสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น กระแสน้ำวนขนาดเล็กหลายจุดเริ่มก่อตัวขึ้นรอบ ๆ เรืออย่างช้า ๆ
เปรี้ยง!!
สายฟ้าสีม่วงฟาดผ่านชั้นเมฆ แอนดี้และซีซีรีบมุดกลับเข้าไปในห้องโดยสารด้วยความหวาดกลัว
ซูหว่านที่กุมบังเหียนเรืออยู่ก็มีสีหน้าเคร่งเครียดไม่แพ้กัน เธอกัดฟันกรอดและจ้องมองไปข้างหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ส่วนหลินเซียวที่เพิ่งดื่มด่ำกับการเขียนยันต์ก็เริ่มรู้สึกตัวและเงยหน้าขึ้น
"ทำไมจู่ ๆ ฟ้ามืดล่ะ?" หลินเซียวถาม
ซีซีรีบส่ายหน้า "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย จู่ๆ ก็เป็นแบบนี้!"
"พวกคุณดูสิ ทางฝั่งท่าเรือยังมีแดดอยู่เลย มีแค่ตรงที่พวกเราอยู่เท่านั้นที่มืดสนิท!" แอนดี้ชี้ไปทางท่าเรือที่อยู่ไกลออกไปพลางร้องอุทาน
ซูหว่านจ้องมองหลินเซียว "นี่มันผิดปกติมาก"
"พวกเราถูกผีหมายหัวเข้าให้แล้ว" หลินเซียวตอบตรงไปตรงมา
"อะไรนะ!" เมื่อได้ยินคำนั้น ทั้งสามสาวก็หน้าเสียยิ่งกว่าเดิม
'ผี' สำหรับพวกเธอคือสิ่งที่แค่ได้ยินชื่อก็ขวัญหนีดีฝ่อแล้ว ยิ่งมาเจอเหตุการณ์ประหลาดกลางวันแสก ๆ แบบนี้ ยิ่งเหนือความคาดหมายเข้าไปใหญ่
แอนดี้มองหลินเซียวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "หลินเซียว... พวกเราจะทำยังไงดี?"
"ถ้าผมเดาไม่ผิด นี่คือผีพรายน้ำ และมันเล็งมาที่คุณ" หลินเซียวจ้องมองซีซีด้วยน้ำเสียงมั่นคง
ซีซีหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย สภาพจิตใจพังทลายลงในพริบตา "หลินเซียว... แล้วฉันจะทำยังไงดี? ฉัน... ฉันยังไม่อยากตาย"
เธอคว้ามือหลินเซียวไว้แน่น มือของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งที่กัดกินเข้าไปถึงกระดูก หลินเซียวขมวดคิ้ว "ไม่เป็นไร จัดการปัญหาของคุณให้จบไปก่อนก็ดีเหมือนกัน"
โครม!!
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ใต้ท้องเรือก็เหมือนกระแทกเข้ากับอะไรบางอย่างจนเกิดเสียงดังสนั่น
"หลินเซียว ดูนั่น! บนผิวน้ำเกิดอะไรขึ้น?" ซูหว่านชี้ไปที่ทะเล
หลินเซียวเงยหน้ามองตาม เห็นผิวน้ำที่เคยนิ่งสงบกลับมีหมอกหนาจัดก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหัน หมอกขาวโพลนไหลบ่าเข้าหาเรืออย่างต่อเนื่องจนบดบังทัศนวิสัยโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกถึงอันตรายที่รุนแรงแผ่ซ่านเข้าเกาะกุมหัวใจของทุกคน
หมอกหนาห่อหุ้มเรือไว้มิดชิดจนมองเห็นได้ไกลไม่เกินสี่ห้าเมตรเท่านั้น!
"หลินเซียว เราจะเอายังไงต่อดี?" ซูหว่านถาม
หลินเซียวครุ่นคิดครู่หนึ่ง "หยุดเรือ! ห้ามขับต่อเด็ดขาด จอดรออยู่นิ่ง ๆ พวกผีพรายชอบเล่นตุกติก ถ้าขืนขับต่อไปอาจจะไปชนโขดหินเข้า ถ้าเรือรั่วแล้วต้องสู้กับพวกมันในน้ำ ความยากจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว"
"เข้าใจแล้ว!" ซูหว่านรีบถอนคันเร่ง เรือค่อย ๆ นิ่งสนิท
หลินเซียวไม่รอช้า พุ่งตัวออกจากห้องโดยสารไปยังดาดฟ้าเรือ เขาเปิด 'เนตรสื่อวิญญาณ' จ้องมองลงไปในผิวน้ำทันที
สิ่งที่เห็นทำเอาแม้แต่หลินเซียวยังต้องสะดุ้ง
ภายใต้กระแสน้ำ มีเงาร่างมนุษย์ตะคุ่ม ๆ กระจายอยู่รอบเรือลำนี้ อย่างน้อย ๆ ก็มียี่สิบถึงสามสิบตัว! ขอเพียงมีคนตกลงไปในน้ำ พวกมันจะรุมทึ้งและฉุดกระชากลงไปทันทีจนกว่าจะจมน้ำตาย!
พูดตามตรง นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเซียวเจอ 'ของจริง' เยอะขนาดนี้ในชีวิตจริง จะบอกว่าไม่กลัวเลยก็คงเป็นการโกหก แต่สำหรับเขา ความกลัวก็ส่วนความกลัว แต่มันไม่ได้ทำให้เขากลัวถึงขั้นสติหลุด
จังหวะนั้น ซูหว่านเดินตามออกมา เธอมีท่าทางหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด "หลินเซียว มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ไหม? ถ้ามีก็บอกมาเลยนะ ฉันจะช่วยอย่างสุดกำลัง!"
หลินเซียวรู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย ทั้งที่เธอกลัวจนตัวสั่นแต่ยังอุตส่าห์เสนอตัวช่วย ความกล้านี้ช่างน่ายกย่อง และแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้ช่วยคนผิด
"ตอนนี้ยังไม่ต้อง คุณเข้าไปข้างในก่อน ตรงนี้ผมจะจัดการเอง" หลินเซียวเอ่ยอย่างจริงจัง
ซูหว่านลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "เรียกได้ทุกเมื่อนะ"
เมื่อเธอกลับเข้าไปในห้องโดยสาร ในมือของหลินเซียวก็คีบ 'ยันต์คาถาเหมันต์ทมิฬ' ไว้แน่น หากพวกผีพวกนี้บังอาจโผล่ขึ้นมา เขาจะต้อนรับพวกมันด้วยอาคมทันที
"คิก ๆ ๆ..."
"ลงมาอยู่กับพวกเราสิ..."
"ข้างล่างนี่สนุกนะ... มาเถอะ... มาอยู่ด้วยกัน..."
"ซีซี... มาอยู่กับฉันสิ..."
จู่ ๆ เสียงกระซิบที่ฟังดูเลื่อนลอยและเย็นยะเยือกก็ดังขึ้นจากใต้ผิวน้ำ เสียงเหล่านั้นแฝงไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่ทำให้คนฟังใจสั่นขวัญแขวน หลินเซียวขมวดคิ้วแน่น พวกผีพรายพวกนี้ดูเหมือนจะฉลาดกว่าที่เขาคิด
ภายในห้องโดยสาร เมื่อซีซีได้ยินเสียงเพรียกเรียกชื่อเธอ ร่างกายของเธอก็เริ่มชักกระตุกอย่างรุนแรง เธอล้มลงไปนอนตึงกับพื้น น้ำลายฟูมปาก ดวงตาเหลือกขึ้นด้านบนจนเห็นแต่ตาขาว
ซูหว่านและแอนดี้ตกใจกับภาพที่เห็น
"หลินเซียว รีบเข้ามาเร็ว ซีซีเป็นอะไรไปไม่รู้!" แอนดี้ตะโกนเรียกสุดเสียง
หลินเซียวพุ่งกลับเข้าไปในห้องโดยสารทันที เมื่อเห็นซีซีนอนดิ้นอยู่บนพื้น สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที ยังไม่ทันจะได้เหยียบเกาะอู๋หุยก็เจอเรื่องประหลาดขนาดนี้ ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ไม่เป็นมงคลเอาเสียเลย หากจัดการพวกพรายน้ำนี่ไม่ได้ พวกเขาทั้งหมดคงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่
คิดได้ดังนั้น หลินเซียวหยิบกระดาษและพู่กันขึ้นมาทันที ปากก็ร่ายคาถาไม่หยุด
"วารีนี้มิใช่เพียงน้ำธรรมดา แต่คือหยาดน้ำค้างจากสวรรค์ บรรจุในแท่นฝนหมึก เมฆฝนบังเกิดในพริบตา ผู้ป่วยดื่มกิน โรคภัยมลายสิ้น ปีศาจร้ายแตกพ่าย รับคำสั่งโดยพลัน!!"
เมื่อสิ้นคำร่าย 'ยันต์คาถาวารีบริสุทธิ์' ก็ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์
"จงสำแดงฤทธิ์!"
หลินเซียวแปะยันต์เข้าที่หน้าผากของซีซีทันที
"อึก อ๊อก!!"
ร่างของซีซีดีดตัวขึ้นมานั่งอย่างแรง เธอสำลักและพ่นสิ่งปฏิกูลออกมาจากปากกองโต ซึ่งในนั้นกลับมีเศษของสาหร่ายสีดำปนออกมาด้วย! แต่ถึงอย่างนั้น สติของเธอก็กลับคืนมาแล้ว
"นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ?" แอนดี้ถามด้วยความตกตะลึง
หลินเซียวสูดลมหายใจลึก "คุณถูกผีพรายควบคุมร่างกาย พลังของพวกมันแข็งแกร่งกว่าที่ผมคาดไว้มาก ถึงขนาดควบคุมคนจากระยะไกลได้แบบนี้"
"แล้วจะทำยังไงดี?" ซูหว่านรีบถามต่อ
หลินเซียวจ้องมองซีซีด้วยสายตาจริงจัง "วิธีแก้ก็ต้องแก้ที่ต้นเหตุ... ซีซี ผมขอถามคุณหน่อย คุณใจกล้าพอที่จะยอมรับบทเป็น 'เหยื่อล่อ' ไหม?"
"เหยื่อล่อ?" ซีซีถามด้วยเสียงสั่นเครือ เธอยังขวัญเสียไม่หาย แต่ในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวกับความเป็นความตายของตัวเอง ต่อให้กลัวแค่ไหนเธอก็ต้องสู้
หลินเซียวพยักหน้า "ใช่ เหยื่อล่อ ตอนนี้พวกมันคงคิดว่าควบคุมคุณได้แล้ว สิ่งที่ผมต้องการให้คุณทำก็คือ ทำตามคำสั่งของพวกมัน... และกระโดดลงไปในน้ำ!"
"อึก!"
เมื่อได้ยินคำนั้น สมองของซีซีก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะ ให้เธอกระโดดลงน้ำเนี่ยนะ?! นี่มันไม่ต่างอะไรกับการส่งตัวไปตายชัด ๆ!
ในน้ำนั่นมีผีพรายตั้งเท่าไหร่ แค่อยู่บนเรือเธอยังแทบเอาตัวไม่รอด ถ้าลงไปในน้ำ... เธอไม่กลายเป็นอาหารว่างของพวกมันเหรอ
"ฉัน..." ซีซีเริ่มลังเล
ซูหว่านขมวดคิ้ว "ซีซี นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอนะ ถ้าไม่คว้าไว้ ผลที่ตามมาอาจจะเลวร้ายจนจินตนาการไม่ได้เลย"
"ใช่แล้วซีซี พวกเราอยู่นี่ทั้งคน และหลินเซียวเขามีวิชาจริง ๆ นะ! เขาไม่มีทางปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปหรอก!" แอนดี้ช่วยปลอบอีกแรง
ซีซีจ้องมองหลินเซียว "หลินเซียว... ฉัน..."
"ผมเคารพการตัดสินใจของคุณ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ผมจะลองหาทางอื่นดู" หลินเซียวเอ่ยอย่างมั่นคง
"ฉัน... ฉันตกลงค่ะ!" ซีซีพยักหน้าอย่างแรง
หลินเซียวลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
312K
