อสูรล้างสวรรค์

    ท่านผู้นำ ! ตระกูลกู่ และตระกูลฮั่น อยู่ที่หน้าตระกูลแล้ว มีคนมามากมาย!” ในเวลานี้ ทหารยามรีบเข้ามารายงาน

       ใบหน้าของโจวเฟิง โม่เจียง และคนอื่นๆ เปลียนไป เห็นได้ชัดว่าตระกูลกู่ และตระกูลฮั่น นั้นไร้ความปราณีอย่างเห็นได้ชัด

        ปล่อยให้พวกเขาเข้ามา" โจวเย่พูดเบา ๆ แล้วพูดกับโจวเฟิงว่า ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วง วันนี้เป็นวันครบรอบห้าร้อยปีของตระกูล ผู้ที่มาล้วนเป็นแขก หากพวกเขามาทำลายงานเลี้ยง ข้าจะทำให้พวกเขาไม่ได้กลับไปอีก 

           โจวเฟิง พยักหน้า เขายังคงกังวลอยู่ และเขาไม่รู้ว่าโจวเย่เอาความมั่นใจมาจากไหน 

          ผู้นำตระกูลโจว กำลังฉลองวันครบรอบห้าร้อยปีของตระกูล พวกข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ ผู้นำตระกูลโจวคงไม่ตำหนิพวกเราใช่หรือไม่?” กู่เฉียนซานยิ้มเล็กน้อยด้วยท่าทางที่ใจดีมาก

            กู่เฉียนซาน มาพร้อมกับผู้อาวุโสของตระกูลกู่ทั้งหมด กู่หยิงก็มาด้วยเช่นกัน 

         ทุกคนที่มาล้วนเป็นแขก โจวเย่พูดอย่างเฉยเมย โดยสีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

           โจวเย่ ไม่เจอกันนานเลย กู่หยิง พูดอย่างเย็นชาและหยิ่งมาก

          เมื่อกู่หยิง เห็นเถียนซีเว่ย และหงเยว่ ดวงตาที่สวยงามของเธอก็จุดประกายด้วยความโกรธทันที 

           หงเยว่สวยมาก เธอไม่เคยเห็นหงเยว่เปิดโฉมหน้ามาก่อน และด้วยระดับการฝึกฝนที่สูงของหงเยว่ ได้ทำให้กู่หยิงอิจฉาอย่างมาก และเถียนซีเว่ยก็ไม่ต่างกันเธอสวยงามมากเช่นกันและสวยไม่แพ้เธอเลย กู่หยิงที่เห็นหงเยว่ และเถียนซีเว่ย เธออยากจะฆ่าทั้งสองทันที

               โจวเย่ เหลือบมองกู่หยิงอย่างไร้อารมณ์ ผ่านไปหนึ่งปี โจวเย่ได้ลืมเธอไปโดยสิ้นเชิง เมื่อเขาเผชิญหน้ากับกู่หยิง เขาไม่มีความรู้สึกแบบนั้นอีกเลย เหมือนกับคนแปลกหน้า

             นิกายเมฆาสวรรค์แข็งแกร่งจริงๆ ข้าไม่ได้เจอเจ้ามาหนึ่งปี เจ้าสามารถทะลวงผ่านอาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับที่แปดแล้ว โจวเย่พูดเบา ๆ และไม่ได้มองไปที่กู่หยิงเลย 

           เธอคือกู่หยิง คนนั้นใช่ไหม? เถียนซีเว่ยถามหงเยว่ด้วยเสียงต่ำ และมองไปที่กู่หยิง 

ใช่ ! หงเยว่พยัก 

            ไป๋หมิง กระซิบไปที่หงเยวและเถียนซีเว่ยว่า พวกท่านทั้งสองสวยกว่าเยอะ ! 

          เย่เอ๋อพูดถูก ผู้มาเยี่ยมทุกคนคือแขก ยินดีต้อนรับ โจวเฟิงกล่าว อย่างไม่เห็นแก่ตัว

         โจวเฟิง ท่านไม่ได้เชิญพวกเรามาร่วมฉลองวันครบรอบห้าร้อบปีด้วยซ้ำ ท่านไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตาเลยเหรอ ?” ฮั่นชิงเทียนถามอย่างเย็นชา ด้วยร่องรอยของเจตนาฆ่าและความโกรธในดวงตาของเขา

               ผู้อาวุโสตระกูลฮั่นคนหนึ่งกล่าวอย่างเคร่งขรึม ท่านผู้นำตระกูลโจว กำลังฉลองวันครบรอบห้าร้อยปีของตระกูลโจว แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยมีใครมาร่วมฉลองเลย"

              ฮั่นหรูเว่ย ที่นี้จะไม่ต้อนรับท่านหากท่านต้องการทำลายงาน ! โจวหลี่ตะโกนอย่างเย็นชา คนโง่ก็ยังรู้ว่าพวกเขาจงใจที่จะทำลายงานนี้

                ฮืม! ฮั่นหรูเว่ย เหลือบมองโจวหลี่อย่างเหยียดหยามและพูดอย่างเหยียดหยาม "ตระกูลโจว สังหารฮั่นเป่ย และสังหารทหารยามไปมากกว่าสิบคน พวกเรามาทวงความยุติธรรม

                โจวเฟิง วันนี้ตระกูลโจว ของพวกเจ้าจะต้องตายทั้งหมด! 

               แต่เดี๋ยวก่อน ข้าต้องให้ของขวัญวันเกิดซะก่อน ของขวัญวันเกิดนี้ข้าต้องใช่เงินจำนวนมากซื้อมา ฮั่นชิงเทียน เยาะเย้ย

              เมื่อคำพูดจบลง ทหารยามของตระกูลฮั่น ก็ยกโลงศพขนาดใหญ่ออกมาและวางไว้ตรงกลางลานเลี้ยง!

                เมื่อเห็นโลงศพ ใบหน้าของโจวเฟิงก็มืดมน และทั่วทั้งบริเวณก็เงียบลงทันที

              โจวเฟิง ท่านพอใจกับของขวัญวันเกิดนี้หรือไม่ ฮั่นชิงเทียน ถามเยาะเย้ย

               โลงศพก็ไม่เลว ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของท่าน โจวเย่ยิ้มเบา ๆ เขาเหลือบมองโลงศพ แล้วโจวเย่ก็พูดอีกครั้ง แต่โลงศพนั้นเล็กเกินไปที่จะใส่พวกท่านทุกคนได้ ตระกูลฮั่นจะไม่ไปหาและสร้างโลงศพเพิ่มสักหน่อยเหรอ?"

                 เจ้าสารเลว!” ฮั่นชิงเทียนตะโกนด้วยความโกรธ ใบหน้าของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง และรัศมีการสังหารก็แพร่กระจายออกมา

ปัง !"

             ฮั่นหรูเว่ยทนไม่ได้อีกต่อไปเขาเตะฝาโลง และฝาโลงอันหนักหน่วงก็ปลิวออกไปตรงๆ พุ่งเข้าหาโจวเย่ 

               โจวเย่ไม่มีความกลัวบนใบหน้า เขายื่นมือขวาออกมาจับฝ่าโลง และดึงฝาโลงลงอย่างง่ายดาย และบังคับพลักพลังของฮั่นหรูเว่ยออกไป

             ฮั่นหรูเว่ย อยู่ในระดับที่แปดของอาณาจักรคุรุยุทธ์ ความแข็งแกร่งของเขาไม่สามารถเขย่าโจวเย่ได้แม้แต่ครึ่งก้าว!

                 นี่แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของโจวเย่ไม่ได้อยู่ภายใต้ฮั่นหรูเว่ย 

             กู่เฉียนซานขมวดคิ้วเล็กน้อย และจ้องมองไปที่โจวเย่อย่างอาฆาต และพูดอย่างลับๆ ว่าเด็กเหม็นคนนี้แข็งแกร่งขึ้นมาก"

            โลงศพดีๆ แบบนี้! ข้าจะเอาเจ้าเข้าไปยังไงดี? โจวเย่พูดและยิ้มเบา ๆ โจวเย่มองไปที่ฮั่นหรูเว่ยอีกครั้ง ด้วยสายตาดุร้าย

               หยิ่งเกินไป! พี่หรูเว่ยฆ่าเขาซะ!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งคำราม เขาทนไม่ได้

                     ใบหน้าของฮั่นหรูเว่ยเปลี่ยนไป และเขาได้พุ่งออกไป แสดงให้เห็นว่าเขาค่อนข้างมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง

                ความเร็วของฮั่นหรูเว่ยนั้นเร็วมาก และเขาก็ต่อยเข้าไปที่หัวของโจวเย่ด้วยหมัด หมัดของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีดำ ซึ่งเป็นพลังที่รุนแรงอย่างยิ่ง

 แส่หาความตาย!” ไป๋หมิง กล่าวด้วยความดูถูก

                 โจวเย่ ขอข้าดูหน่อยว่าปีนี้เจ้าพัฒนาไปมากขนาดไหน” กู่หยิงแอบพูดในใจ เธอจ้องมองไปที่โจวเย่ด้วยสายตาที่ไม่แยแสและเย่อหยิ่ง

                    กู่เฉียนซาน ฮั่นชิงเทียนและคนอื่น ๆ อยากรู้ว่าโจวเย่ที่หายไปเป็นเวลาหนึ่งปีนั้นแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหนเช่นกัน

                  ฮั่นหรูเว่ย แขนของเจ้าสภาพดีไหม?” โจวเย่ถามด้วยถ้อยคำเยาะเย้ย สีหน้าดุร้ายในดวงตาของเขารุนแรงขึ้น

ปัง!"

กร๊อปป!"

                 ทันทีที่คำพูดนั้นจบลง โจวเย่ก็ชกออกไปด้วยหมัด และปะทะเข้ากับหมัดของฮั่นหรูเว่ย ในขณะที่เกิดการการปะทะกัน ก็ได้เกิดเสียงของกระดูกที่แตกหัก

 กระดูกใครหัก?

ทุกสายตาจับจ้องไปที่โจวเย่และฮั่นหรูเว่ย 

อะไรกัน ?

          ด้วยเสียงกระดูกหัก ใบหน้าของฮั่นหรูเว่ย ก็กระตุกขึ้นทันที จากนั้นเขาก็ส่งเสียงกรีดร้องราวกับหมู!

              ฮั่นหรูเว่ย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าโจวเย่จะแข็งแกร่งขนาดนี้ 

              โดยไม่คาดคิด ฮั่นหรูเว่ย ผู้มีพลังยุทธ์อยู่ที่อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแปด นั้นอ่อนแอมากเมื่อเผชิญหน้ากับโจวเย่ !

                ใบหน้าของฮั่นหรูเว่ยปลี่ยนไปอย่างรุนแรง และสีหน้าของเขาก็ตกตะลึง

             ทุกคนในตระกูลฮั่น และตระกูลกู่ ล้วนตกตะลึง ดวงตาของพวกเขาขยายใหญ่จนสุดขีด

               โจวเย่ สามารถหักแขนขวาของฮั่นหรูเว่ยด้วยหมัดเดียว! นี่มันเป็นพลังอะไรกัน? แค่ใช้กำลังหมัดธรรมดา ก็สามารถทำลายมือของฮั่นหรูเวยได้แล้ว!” กู่เฉียนซานขมวดคิ้ว เขาไม่สามารถมองเห็นฐานการฝึกฝนของโจวเย่ได้เลย

                 โจวเย่ใช้หมัดธรรมดา โดยไม่ได้กระตุ้นพลังชีวิตของเขาเลย ทำให้ไม่มีใครสามารถมองเห็นพลังยุทธ์ของโจวเย่ได้