รอรัก รอแค้น

มันก้มลงหมายจะประกบจูบหญิงสาวปัง!!!!ยังไม่ทันที่ ริมฝีปากไอ้ชั่วนั่นจะถึงป่าศศิธรมีเสียงดังเกิดขึ้นคล้ายเสียงปืน เมื่อมองตามต้นเสียงเห็นสิตายืนจับปืนตัวสั่นๆ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความหวาดกลัวและเมื่อมองไปอีกด้านพบกับไอ้หมอผีชั่วล้มลง พร้อมกับกองเลือด ที่ไหลออกมาบริเวณเอว ร่างกายของหมอผีซึ่งตอนนั้นปราศจากเวทมนตร์คาถาที่จะปัดป้องกระสุน ทำให้กระสุนที่สิตายิงเจาะทะลุเข้าร่างหมอผีชั่วนั่นได้เมเบลซึ่งตอนนั้นเห็นโอกาสที่ตัวเองจะได้แก้แค้น หญิงสาวก็ไม่รอช้าพุ่งตรงเข้าไปกระทืบไอ้หมอผีชั่วนั่นทันที“นี่สำหรับที่แกทำผัวฉัน”เมเบลเตะเข้าที่หน้าท้องหมอผีอย่างแรง“นี่สำหรับที่แกทำให้ทุกคนเจ็บตัว”เมเบลเตะเข้าที่เดิมอีกครั้ง“นี่สำหรับที่แกกักขังวิญญาณคนอื่น”เมเบลตะซ้ำอีกครั้ง“นี่สำหรับที่แกทำกับผู้หญิง”เมเบลยกเท้าขึ้นกระทืบลงบริเวณอวัยวะเพศของหมอผีชั่วซ้ำหญิงสาวยังเหยียบขยี้มันจนหมอผีชั่วตัวงอเป็นกุ้ง“และนี่สำหรับที่แกบังอาจหมิ่นเกียรติของฉัน!”เมเบลเหยียบเข้าที่หน้าหมอผีชั่วขยี้ปลายเท้าด้วยความคับแค้นใจหมอผีชั่วถึงกับตาเหลือกไม่ใช่เพราะความกลัวผู้หญิงตรงหน้า แต่กลัวสิ่งที่ตัวเองกับขังเอาไว้ต่างหาก ขึ้นชื่อว่าหมอผีมีวิชาย่อมจะหวงศีรษะตัวเองเป็นชีวิตจิตใจ แต่ตอนนี้บนศีรษะของเขามีฝ่าเท้าของหญิงเหยียบอยู่บนหัว นั่นทำให้วิชาของเขาเสื่อมสลายหายไป“กรี๊ดดดด”เกิดเสียงกรีดร้องจำนวนมากมายจากทุกทิศทุกทางรอบสำนัก เกิดลมพัดแรง ต้นไม้เอนไหว ทางฝั่งผู้ชายที่เริ่มทุเลาอาการเจ็บรีบตรงเข้าไปดูฝ่ายหญิง เวทิศเข้าไปประคองศศิธรที่ยืนงงอยู่ ธีรวิชเข้าไปพามาลิณีออกมา สุธิรักษ์ไปดึงภรรยาให้เดินตามออกมาและศิลาไปดูน้องสาวที่จะเป็นลมแหล่ไม่เป็นลมแรงอยู่แล้ว ทันทีที่ออกจากสำนักทั้งหมดหันมาดูหมอผีนั่นทำท่าเหมือนหวาดกลัวอะไรสักอย่างปากมันพูดพร่ำว่าอย่าทำกู อย่าทำกู ก่อนจะมีร่างเงาจางๆ ของใครหลายคน ยืนล้อมรอบหมอผีและวิญญาณนั้นก็รวมตัวกันเป็นดวง ดวงพุ่งทะลุร่างหมอผีนั่นครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกครั้งที่ดวงวิญญาณนั่นทะลุผ่านหมอผีนั่นจะเกิดอาการเจ็บปวดอย่างรุนแรง หนักเข้าก็เจ็บจนกระทั่งกระอักเลือด ร่างนั้นคงเริ่มทนเจ็บไม่ไหวเริ่มสุดจะนอนราบลงกับพื้น แต่วิญญาณนั่นก็หาได้หยุดไม่ มันทะลุเข้าร่างหมอผีชั่วนั้นซ้ำๆ จนกระทั่งหมอผีชั่วแน่นิ่งไป“จบแล้วหรอ”ศศิธรพูดลอยๆ“มึงกับกูยังไม่จบ”ทับทิมปรากฏตัวขึ้นแล้วพุ่งเข้าใส่ร่างศศิธร ก่อนร่างของทับทิมและศศิธรจะหายไปพร้อมกันร่างของศศิธรถูกเหวี่ยง เข้ากำแพงที่ใช้ขังทับทิมก่อนร่างของทับทิมตรงเข้าไปทำร้ายศศิธร หญิงสาวก็ไม่ได้สู้เพียงแค่ปัดป้องคนตรงหน้าเท่านั้น“ทับทิมยิ่งเธอทำร้ายฉันก็เหมือนยิ่งสร้างเวรสร้างกรรมให้ตัวเอง เธอควรปล่อยวางแล้วไปอยู่ในภพภูมิที่ดีกว่านี้ได้แล้ว”“มึงอย่ามาทำเป็นพูดดีมึงจะแย่งท่านพี่ไปจากกูใช่หรือไม่”“ใครแย่งใครเธอรู้อยู่แก่ใจดีที่สุด ต่อให้เธอจะฆ่าฉันให้ตาย เธอก็ไม่มีวันได้หัวใจเขาไปหรอก ซ้ำจะยิ่งทำให้เขาเกลียดชังในตัวเธอมากขึ้นไปอีก ปล่อยวางแล้วไปซะฉันอโหสิกรรมให้เธอทุกอย่างและฉันก็หวังว่าเธอจะอโหสิกรรมให้ฉันบ้างเพื่อตัวเธอเอง”“มึงจะให้กูปล่อยวางจะให้กูอโหสิกรรมกะนั้นหรือ ใช่สิคนที่มีพร้อมไปทุกอย่าง คนที่สุขมาตลอดอย่างมึงจะยอมเสียสละความสุขสักเล็กสักน้อยก็คงไม่เป็นไรแต่กับกู กูมีอะไรบ้างพ่อแม่กูก็ไม่มีใครรักกู ปล่อยให้กูตายอย่างน่าอนาถกลางเสียงหัวเราะของคนมากมาย ผัวของกูก็ไม่เคยรักไม่เคยใยดีกูเลยสักนิด” ใบหน้าที่เขียวช้ำมีน้ำตาไหลออกมาซ้ำยังเป็นน้ำตาสีเลือดเสร็จด้วย“มีสิ ก็ตัวเธอไงเธอต้องรักตัวเองก่อนจะร่ำร้องหาความรักจากคนอื่นนะ ทำใจให้สบายแล้วไปซะ ฉันเชื่อว่าเธอจะต้องไปอยู่ในภพภูมิที่ดีกว่านี้ ฉันอโหสิกรรมให้เธอนะ เธออโหสิกรรมให้ฉันได้ไหม” ศศิธรเห็นท่าทางทับทิมอ่อนลงเธอจึงพยายามเกลี้ยกล่อมทับทิมมองหน้าศศิธรช้าๆ ทับทิมยิ้ม“ข้าอโหสิกรรมให้เอ็ง ขอบคุณที่มาช่วย”ทางเวทิศเห็นหญิงสาวหายไป ใจก็แทบจะขาดตายไม่รู้ว่าทับทิมพาเธอไปที่ไหนไม่รู้ว่าทับทิมทำอะไรกับศศิธรบ้าง ทางที่พี่น้องๆ ของศศิธรรีบต่อสายให้คนช่วยกันออกตามหาน้องสาวกันพัลวัน ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่นั้นเองศศิธรปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งร่างเล็กที่มีรอยช้ำจ้ำล้มตัวลงกองอยู่ที่พื้น“ไอรัก!!!”เวทิศตรงเข้ากอดร่างหญิงสาวทันที ศศิธรกอดตอบแนบแน่น“เป็นยังไงบ้างมันทำอะไรเธอหรือเปล่า”ศศิธรยิ้มและส่ายหน้าซุกหน้าเข้าอ้อมแขนเวทิศ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 31 อโหสิกรรม

คล้ายกับเรื่องรอรัก รอแค้น ที่คุณอ่าน

รอรัก รอแค้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 31 อโหสิกรรม

คล้ายกับเรื่องรอรัก รอแค้น ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้