ร่างหุ้มด้วยกระดองหนานั่งพิงผนังกำแพงของระเบียงที่ยื่นออกไปนอกอาคาร สองตากวาดมองสนามหน้าโรงเรียนที่มีหลอดไฟพลังงานแสงอาทิตย์ส่องสว่างในบางจุด ภายในสนามยังคงมีซอมบี้เดินลากเท้าไปมาราวกับไม่มีวันหมดแรง เขากลับเป็ฝ่ายแรงหมดหลังจากวิ่งขึ้นอาคารไปทั้งหมด 7 อาคาร ยังเหลืออีก 5 อาคารที่ต้องเข้าไปช่วยเหลือผู้รอดชีวิต
“ ยอดมนุษย์ก็เหนื่อยเหมือนกันสินะ ”
พละกำลังมหาศาลไม่ว่าจะใช้งานมากแค่ไหนตลอดระยะเวลาที่ได้รับพลังแปลกๆมา โยฮันรู้สึกราวกับว่าเขากินยาชูกำลังไม่มีทางที่พละกำลังจะหมดลงได้ ครั้งนี้กลับเป็ครั้งแรกที่ทำให้เขาเห็นขีดจำกัดของร่างกาย ถึงอย่างนั้นกลับรู้สึกดีใจอย่างน้อยเขาสามารถเคลื่อนไหวด้วยพละกำลังเหนืุ์ได้ั้แ่่เช้าจนถึงกลางดึกของวัน
ในขณะนั่งพักเหนื่อยพลางมองดูพระจันทร์ที่มีเพียงเสี้ยวเดียว โยฮันกลับเงี่ยหูฟังเสียงเมื่อจู่ๆมีเสียงคำรามที่ดูน่าหวาดกลัวส่งออกมาจากทิศเหนือของโรงเรียน
โบร๋ว!
เสียงเห่าหอนดังก้องไปทั่วโรงเรียน มันเป็เสียงที่ทำให้ผู้คนหนาวสั่นไปทั่วร่าง เสียงเห่าหอนของสุนัขไม่ควรมีความดังมากขนาดนี้ เสียงเมื่อครู่กลับทำให้ทุกคนคิดว่ามันเป็เสียงของหมาป่าตัวใหญ่
เมื่อเสียงหอนดังขึ้นเป็ครั้งที่สามมันกลับมาพร้อมเสียงพุ่งกระแทกกระเหล็กดังมาแต่ไกล โยฮันที่เงี่ยหูฟังเสียงถึงขั้นใเมื่อรู้ว่าสุนัขที่กำลังหอนมันกำลังพุ่งชนกรงขังอาคาร 11
“ บ้าจริง อาคารอื่นมีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องเป็อาคารนี้ด้วย ”
สองเท้าวิ่งลงจากชั้น 6 ด้วยความเร่งรีบมุ่งหน้าไปยังอาคาร 11 แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่ส่งเสียงออกมาเป็สัตว์ชนิดใด เขาสันนิษฐานว่ามันอาจจะเป็สุนัขซอมบี้
ในหนังที่เขารู้จัก สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดในเื่มักเป็สัตว์ที่กลายเป็สัตว์ประหลาด หากพวกมันได้รับเชื้อซอมบี้จะมีพละกำลังมหาศาลสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าซอมบี้ทั่วไป ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหักของกรงเหล็กดังมาแต่ไกลจึงรีบออกวิ่งด้วยความเร็วสูงที่สุด
กรี๊ด!
นักเรียนหญิงคนหนึ่งกรี๊ดออกมาสุดเสียง เธอไม่สามารถควบคุมสติตนเองเอาไว้ได้อีกต่อไป หลังจากรู้ว่ามีซอมบี้ทำลายกรงขังเข้ามาที่อาคาร 11
นักเรียนหลายคนที่อยู่ใกล้รวมไปถึงคุณครูต่างวิตก เมื่อรู้ว่าเสียงกำลังจะดึงดูดซอมบี้ให้มาที่นี่
เมื่อเหล่าคุณครูรู้ว่าซอมบี้กำลังขึ้นบันไดมาเริ่มปรึกษากัน การใช้โต๊ะและเก้าอี้ขวางประตูเอาไว้อาจจะไม่สามารถป้องกันสิ่งที่ขึ้นมาได้ เพียงแต่ว่าการตัดสินใจของพวกเขากลับช้าเกินไป สิ่งที่วิ่งขึ้นบันไดมีความเร็วมากกว่าซอมบี้ทั่วไป เสียงของมันเริ่มวิ่งเข้ามาใกล้ หากพวกเขาพานักเรียนวิ่งขึ้นไปหลบบนดาดฟ้าคงจะถูกกัดระหว่างทาง
“ ทุกคนหยิบสิ่งของใกล้ตัว เราต้องใช้ทุกอย่างให้เป็อาวุธ พวกผู้ชายไปจับโต๊ะเก้าอี้เอาไว้ อย่าให้มันพังโต๊ะเก้าอี้เข้ามาในห้องได้ ท่องเอาไว้ว่าเราต้องรอด ทุกคนท่องดังๆ เราต้องรอด ”
ครูผู้ชายพยายามปลุกใจนักเรียนให้หลุดออกจากความกลัว ตอนนี้ซอมบี้ขึ้นมายังอาคาร 11 แล้วโดยใช้ประตูทางทิศใต้ที่พึ่งถูกทำลาย เหล่าเด็กผู้ชายหลายคนที่กำลังเรียน รด พยายามจับโต๊ะและเก้าอี้พลางนำขาโต๊ะผสานกันเพื่อให้มันรับแรงกระแทกได้มากที่สุด ทันใดนั้นทุกคนก็ได้ยินเสียงวิ่งที่รวดเร็วมาจากระเบียง ก่อนที่เ้าของเสียงจะพุ่งชนโต๊ะไม้จนนักเรียนกรีดร้องออกมาพร้อมกัน
เสียงกรีดร้องของนักเรียนดังลั่นไปทั่วชั้น ซอมบี้ที่ได้ยินเสียงร้องพยายามใช้ร่างของมันพุ่งชนสิ่งกีดขวางเพื่อจะเข้ามาด้านใน มันทำลายกรงเหล็กได้ สิ่งกีดขวางในตอนนี้จึงไม่ใช่ปัญหา
เมื่อมันก้าวถอยหลังออกไปจนเท้าติดระเบียงจึงพุ่งเข้าชนอีกครั้งหนึ่ง ส่งผลให้โต๊ะถูกกระแทกจนถอยเข้าไปในห้องเกิดช่องว่างเล็กๆขึ้น หากมันพุ่งชนอีกครั้งจะทำให้โต๊ะและเก้าอี้ที่ขวางทางกระเด็นไปด้านหลัง
นักเรียนชายหลายคนล้มจากแรงกระแทก เมื่อรู้ว่าซอมบี้จะพุ่งชนสิ่งกีดขวางอีกครั้งต่างพากันลุกขึ้นจับโต๊ะและเก้าอี้เอาไว้แล้วดันกลับไปที่เดิม เหล่าคุณครูที่เห็นว่านักเรียนชายไม่ไหวจึงวิ่งเข้าไปช่วยออกแรงเพิ่มหวังว่าจะสามารถต้านแรงกระแทกของซอมบี้ได้
นักเรียนหญิงเห็นว่านักเรียนชายอาจจะไม่ไหว หลายคนที่เห็นพื้นที่ว่างจึงวิ่งเข้าไปช่วยจับแล้วออกแรงดันจนโต๊ะเก้าอี้ถอยกลับไปติดประตู
“ ดันไว้ อย่าให้มันเข้ามาได้! ”
คุณครูผู้ชายร้องด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทุกคนจึงช่วยกันออกแรงดันเก้าอี้จนสุดแรง ทว่าซอมบี้กลับพุ่งกระแทกแรงกว่าก่อนหน้าทำให้โต๊ะเก้าอี้กระเด็นเข้ามาในห้อง นักเรียนหลายคนต่างล้มตัวร้องโอดโอยจากแรงกระแทกที่เกิดจากเก้าอี้
บางคนร้องออกมาอย่างเ็ปราวกับถูกรถชนกลางถนน บางคนจับไปยังมือที่เกิดอาการซ้นไม่รู้ว่าหักหรือเปล่า
ซอมบี้ที่เห็นพื้นที่ว่างจากการกระแทกจึงพุ่งเข้าไปในตำแหน่งนั้น ทว่านักเรียนชายกลุ่มหนึ่งที่ลุกขึ้นทัน พวกเขาได้นำโต๊ะกระแทกศีรษะของซอมบี้จนมันเซถอยกลับออกไปนอกประตู
“ ใครที่มีแรงอยู่ลุกเร็วเข้า ถ้ามันเข้ามาได้เราตายกันแน่ๆ! ”
นักเรียนชายเริ่มปีนขึ้นไปบนกองโต๊ะเก้าอี้แล้วพลางนำโต๊ะตัวหนึ่งยัดลงไปในช่องว่างไม่ให้ซอมบี้แทรกตัวเข้ามาได้ หลายคนที่าเ็พยายามกัดฟันอดทนยื่นโต๊ะเก้าอี้อีกมากมายให้ชายที่ยืนอยู่บนกองเก้าอี้เพื่อให้เขาปิดรูไม่ให้ซอมบี้เข้ามา แต่ทว่าซอมบี้กลับพุ่งกระแทกโต๊ะอีกฝั่งของประตูจนร่างของมันพุ่งเข้ามาในห้องได้สำเร็จ
เสียงกรีดร้องของเหล่านักเรียนดังผสานไปกับเสียงครางของซอมบี้เดิน 4 ขา หลายคนที่เห็นว่าซอมบี้กระโจนเข้ามาต่างพากันปีนป่ายกองเก้าอี้หวังจะหนีออกไป
ซอมบี้ 4 ขาที่เข้ามาได้ เมื่อมันเห็นเป้าหมายอยู่ใกล้จึงกระโจนเข้าไปกัดขาด้วยปากที่สามารถแยกออกราวกับดอกไม้บาน เพียงแต่ว่าดอกไม้นั้นกลับมีลิ้นและฟันเรียงรายดูน่ากลัว เมื่อมันกัดเข้าที่ขานักเรียนชายคนหนึ่ง มันจึงสะบัดหน้าด้วยแรงทั้งหมดจนขาของนักเรียนหักผิดรูปก่อนจะโยนทิ้งด้านข้างแล้วมองหาเป้าหมายใหม่ แรงสะบัดที่เกิดขึ้นทำให้นักเรียนชายสลบไร้สติในทันที
เหล่านักเรียนที่ไม่สามารถวิ่งออกมาจากห้องต่างพากันกรีดร้องเสียงดัง แม้แต่ครูยังไม่สามารถห้ามความกลัวของตนเองไว้ได้จนต้องร้องออกมาสุดเสียง
ซอมบี้ 4 ขาที่เห็นเป้าหมายที่น่าสนใจอีกคน มันจึงกระโจนเข้ากัดขาแล้วสะบัดสองสามที ร่างของนักเรียนหญิงอ้วนท้วมหลังจากถูกสะบัดร่างกระแทกพื้น คอของเธอก็หักผิดรูปไป
นักเรียนที่เห็นภาพผ่านไฟฉายโทรศัพท์ต่างกรีดร้องด้วยความกลัวตายพยายามพาร่างกายปีนป่ายโต๊ะเก้าอี้หวังจะออกจากห้องแห่งนี้ การเลือกห้องที่มีทางเข้าออกเดียวเพื่อป้องกันไม่ให้ซอมบี้เข้ามาข้างในได้ง่ายๆ กลับเป็การเลือกที่ผิดพลาดเพราะเมื่อมันเข้ามาข้างในได้ การจะออกไปกลายเป็เื่ยากสำหรับพวกเขาแทน
กรี๊ด!
นักเรียนหญิงคนหนึ่งไม่มีแรงแม้แต่จะออกวิ่ง เธอทำสิ่งใดไม่ได้นอกจากใช้มือปิดหูทั้งสองแล้วนั่งลงไปกรีดร้องบนพื้นดิน ทันใดนั้นเธอก็ััได้ถึงกลิ่นเหม็นสาปจากลมที่พัดผ่านจึงพยายามลืมตาดูว่าลมพัดมาจากสิ่งใด เมื่อเห็นเ้าของลมเธอถึงขั้นใ ด้านหน้าที่กำลังปลดปล่อยกลิ่นเหม็นเน่าคือปากขนาดใหญ่ที่กำลังอ้าออกเตรียมจะกัดเธอ
“ ไอ้สุนัขบ้า ”
ปากที่ควรจะขย้ำร่างนักเรียนสาวหุบลงช้าๆ หลังจากมีเก้าอี้ตัวหนึ่งโยนกระแทกศีรษะของมันจนเซเล็กน้อย เมื่อหันมองไปดูตัวการที่โยนเก้าอี้มาโจมตีมันก็พบว่าเป็เด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งกำลังสั่นไปทั่วร่าง ทว่าเธอกลับยังคงถือเก้าอี้อีกตัวเอาไว้ในมือทั้งสองข้าง หวังว่ามันจะป้องกันการกัด
ซอมบี้ 4 ขาเห็นว่ามีตัวปัญหาเข้ามาขัดขวางการฆ่าเหยื่อ มันจึงค่อยๆหันหน้ามาสบตาเด็กผู้หญิงที่ถือเก้าอี้ภายในมือก่อนจะเดินช้าๆเข้าหาอีกฝ่ายที่ถอยจนหลังติดเก้าอี้ที่กองรวมกันปิดทางเข้าออก
แม้เด็กหญิงอยากจะวิ่งหนีเหมือนเพื่อนๆก็ตาม ช่องว่างบนประตูกลับเล็กมากจนต้องออกไปทีละคน เพียงแต่ว่าการหนีออกไปด้านนอกกลับต้องพบซอมบี้อีกฝูงที่กำลังเดินขึ้นมาบนอาคาร เธอจึงคิดว่าจะฆ่าซอมบี้ 4 ขาอย่างน้อยหากมีคนเห็นด้วยอาจจะฆ่ามันได้
อย่างไรก็ตามความคิดของเธอกลับผิดไปจากที่คาดการณ์เอาไว้ คุณครูหรือแม้กระทั่งนักเรียนชายไม่มีใครเห็นด้วยกับการฆ่าซอมบี้พร้อมกับเธอ ทุกคนพยายามวิ่งหนีเอาตัวรอดเพราะเสียสติไปแล้วหลังจากที่ซอมบี้ 4 ขาเข้ามาในห้องได้ จึงมีเพียงแค่เธอเพียงคนเดียวเท่านั้นที่กำลังเผชิญหน้ากับมัน
ปากของสุนัขค่อยๆอ้าออกอีกครั้งเผยให้เห็นฟันแหลมคมมากมาย เท้าของมันค่อยๆก้าวออกมาจากจุดที่ยืนอยู่เพื่อเข้าใกล้เหยื่อที่กำลังยืนตัวสั่น ทันใดนั้นกำแพงห้องติดฝั่งระเบียงก็ถูกทะลวงเข้ามาด้วยกำลัง ร่างในกระดองปูที่ใช้พละกำลังทั้งหมดวิ่งทะลุกำแพงเข้ามาเมื่อเขาเห็นสุนัขกำลังจะกัดน้องสาวจึงพุ่งเข้าไปจับร่างของมันก่อนจะโยนออกไปทางกำแพงที่เป็รูกลวง
เอ๋ง!
ร่างของสุนัขถูกโยนไปติดขอบระเบียง หลังจากตั้งหลักได้มันจึงมองดูชายที่โยนตนเองออกมาจากห้อง ชายแปลกหน้าตามตัวเต็มไปด้วยฝุ่นมีรูปร่างไม่ต่างจากเหยื่อที่กัดก่อนหน้า มันไม่เข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายจับโยนออกมาจากห้องได้เช่นไร
เมื่อมันไม่เข้าใจ ซอมบี้ 4 ขาจึงเลิกที่จะสนใจ ปากของมันค่อยๆขยายใหญ่เผยให้เห็นฟันหลายร้อยซี่สามารถบดขยี้กระดูกมนุษย์ได้ราวกับลังไม้ผุๆ
“ พี่ระวังด้วย มันคือตัวที่พังกรงเข้ามาในอาคาร ”
แอลลี่ร้องะโบอกพี่ชายที่กำลังจ้องตากับซอมบี้ 4 ขา เพียงแต่ว่าพี่ของเธอไม่ได้ฟังเพราะสุนัขพุ่งหาพี่ชายของเธอก่อน อย่างไรก็ตามพี่ของเธอกลับพุ่งเข้าไปจับใต้คางของมันด้วยมือเปล่าก่อนจะจับมันกดลงไปบนพื้นจนร่างนอนแผ่ราวกับปลา
ขณะที่เธอสงสัยว่าพี่ทำได้ยังไงอีกฝ่ายกลับออกแรงไปที่มือทั้งสองข้าง ยิ่งซอมบี้ดิ้นมากเท่าไหร่มือทั้งสองก็ยิ่งกำเข้าหากันแน่นมากยิ่งขึ้น แต่แล้วร่างที่ดิ้นอยู่กับพื้นก็แน่นิ่งพร้อมกับมีเสียงกระดูกหักดังออกมาจากคอ ด้วยพละกำลังของมดและมือที่สามารถหนีบได้เหมือนกับกุ้งและปู ทำให้คอของสุนัขหักผิดรูปพร้อมกับมีาแบาดลึกเข้าไปถึงแกนกระดูก
“ พี่! ”
แอลลี่ใ เธอกลับต้องรีบปิดไฟมือถือหลังจากพี่ชายขอร้องให้ทำ แม้จะมีหลายเื่ที่ทำให้สงสัยเป็อย่างมาก เธอกลับรู้ว่าตอนนี้ไม่ควรถาม เื่มือของพี่ชายที่เปลี่ยนไป เื่แรงมหาศาลที่หักคอซอมบี้ที่สามารถพังลูกกรงเข้ามาในอาคารได้ เื่ทั้งหมดที่เหมือนจะเป็เื่เหนืุ์ถูกเธอเก็บเอาไว้ในใจ
“ พี่แล้วซอมบี้ตัวอื่นๆล่ะ ”
“ ตอนที่ฉันวิ่งมาได้ลากเอารถมาปิดทางขึ้นแล้ว ซอมบี้ที่ขึ้นมาบนอาคารน่าจะถูกโยนลงไปหมด เว้นแต่ว่ามันจะเดินเข้าไปในห้องที่ฉันไม่ได้วิ่งผ่าน ”
“ ถ้าอย่างนั้นหนูจะบอกทุกคนให้ไปที่ดาดฟ้าก่อนนะ มันน่าจะปลอดภัยที่สุดในตอนนี้ ”
แอลลี่ร้องะโเรียกสติทุกคนแล้วบอกเส้นทางการวิ่งไปยังดาดฟ้า นักเรียนหลายคนที่พอจะเรียกสติกลับมาได้บ้างรีบวิ่งไปใช้บันไดทิศเหนือวิ่งไปยังดาดฟ้าของอาคารเรียนหวังใช้ที่นั่นหลบซ่อนจากซอมบี้.
1K
![ชายายอดพิษ พิชิตใจอ๋องมัจจุราช [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832529_74668106.webp)
