Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่เจ็ดสิบสาม อาหรับราตรี 6

สัมผัสของตะเกียงนั้นอุ่นมากกว่าที่คิดและเริ่มอุ่นมากขึ้นเรื่อยเมื่อถูครบสามครั้ง

แสงสีส้ม สีฟ้าและสีรุ้งกระจายออกมาจากตะเกียง

สร้างแสงสีเสียงที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นท่ามกลางทะเลทรายยามราตรีเช่นนี้

ราวกับมีวงดนตรีขนาดใหย่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงร้องเพลงประสานโดยจินนี่สีฟ้าที่แยกร่างเป้นหลายร้อยร่าง

เชิญมาเถอะนายจ๋าเชิญมาเถอะนายจ๋า ข้าผู้นี้พร้อมให้พรตามบัญชา

ไม่ว่าให้ท่านแข็งแกร่งยิ่งใหญ่ หรือร่ำรวย

จินนี่ทำท่าเบ่งกล้ามขยายตัวขนาดยักษ์และโปรยยทองคำจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาจากร่างกาย

สิ่งที่ขัดกับสามัญสำนักและข้อจำกัดของเวทย์แม้แต่ในจักรวาลที่มีเด็กอายุสิบห้าเทเลพอร์ตได้หรือจักรวาลที่มีตัวตนที่สามารถสังหารคนทั้งโลกได้ภายในหนึ่งวัน

จักรวาลนั้นก็ยังต้องกำหนดว่า

การขอพร

Wish

ก็เป็นอะไรที่ต้องใช้วิญญาณวีรชนหกคนหรือคนนับพันล้าน

ไม่ว่าอะไรข้าก็ให้ตามบัญชายกเว้นเพียงแต่

ห้ามฆ่าคนห้ามขอให้คนรักเจ้า และห้ามฟื้นคืนชีพคนตาย

จินนี่ดึงหัวตนเองโยนไปมา

ทำรูปร่างกากบาทตรงหัวใจ

และหย่อนลูกตุ้มหินมาตรงโลงศพและปัดมือซากศพที่กำลังจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาให้นอนลงไปอีกครั้ง

ขอเพียงท่านปรารถนาข้าทำให้ได้ตามบัญชา

ท่านจะไม่ได้เจออีกแล้วเพื่อนที่ดีอย่างข้า

ขอเพียงท่านได้โปรดสั่งมา

จินนี่เสกเก้าอี้และใส่ชุดคนใช้เสิร์ฟน้ำและนวดไหล่ให้ผม

“ขอบคุณมาก”

ผมกล่าวต่อจินนี่

สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาลแต่มีข้อจำกัดที่ต้องอาศัยอยู่ในตะเกียง