วันสิ้นโลกกับการกลายพันธุ์

     ต้องบอกได้เลยว่าในความคิดของ ยาย แม่ และป้าสะใภ้ คิดได้เพียงอย่างเดียวเลยแบบชัดเจนตั้งแต่เจ้ากระดุมน้อยสามารถปลุกพลังธาตุพิเศษได้แล้ว และใช้พลังธาตุออกมานั้นเป็นแบบไหน

    การที่เจ้าตัวเล็กพูดว่านำพลังธาตุมาใช้ให้เป็นประโยชน์หลายๆทางน่ะใช่..!!!! แต่จริงๆแล้วที่พวกท่านเห็นเสียส่วนมากคือ “เรื่องกิน” นี่แหละที่เจ้ากระดุมน้อยจะเน้นมากที่สุดเลย…!!!

     “นำพลังธาตุมาใช้ให้เป็นประโยชน์ ใช่จ้ะลูกรักแม่เห็นด้วยเลย ขนาดลูกนอนหลับยังฝันว่าได้อยู่ท่ามกลางดงผลไม้เลย”แม่

     “ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเน้นประโยชน์ใช้งานด้านไหนกันน่ะนะ..???”ป้าสะใภ้

     “ก็ต้องเน้นมาทางด้านที่ดีต่อพุงน้อยๆอย่างไรเล่า”ยาย

     “ใช่ค่ะ”ป้าสะใภ้ แม่

     “ฮ่า….ฮ่า…..ฮ่า…..”ยาย แม่ ป้าสะใภ้

     พวกพี่ชายเองก็มีวกกลับมาหาพวกน้องสาวขนลูกเก๋าลัดมาให้อีก 2-3 ลูก เพื่อให้น้องกระดุมน้อยคั่วมันให้สุก เพื่อจะนำไปแจกพวกเพื่อนๆได้ลองกินกันบ้างนั่นเอง

     แน่นอนว่าไม่มีปัญหาสำหรับเจ้ากระดุมน้อยที่เต็มใจทำให้ จัดพลังธาตุไฟ พร้อมกระเทาะเปลือก และทำเม็ดเก๋าลัดให้เป็นชิ้นเล็กลงเหมือนกับลูกแรกเลย

     “สองสาวน้อยของแม่ ไม่อยากจะลงไปกับเขาบ้างเหรอลูก….???? แม่ว่าก็สนุกดีนะ”แม่

     “ไม่ค่ะแม่ขาาาาา….”ลูกสาว

     “ยังไม่ว่างเลยค่าาาา”กระดุมน้อย

     “เอิ๊กกกกก………”

     “....................”แม่

     ลูกสาวทั้งสองคนประสานเสียงตอบเหมือนกันเลยว่าไม่ไป ปากก็ยังเคี้ยวลูกเก๋าลัด สองมือสองไม้ก็มีเก๋าลัด

     “เหวยจินนี่ก็ ไม่รู้เรื่องอะไรเลยหลานสาวของพี่สะใภ้กำลังไม่ว่างอยู่นะเห็นไหมเล่า…?????”ป้าสะใภ้

     “หง่ำ….หง่ำ…..”

     “โอ้…..พึ่งจะเห็นค่ะว่าไม่ว่างจริงๆ เริ่มนั่งพุงห้อยกันแล้วคงจะลุกไม่ไหวจริงๆนั่นแหละค่ะ”แม่

     “อิ…อิ…อิ….”แม่ ป้าสะใภ้

     “สองคนนี้ยังไง นินทาหลานสาวแม่ได้อย่างไรกัน ก็แค่พุงออกนิดๆหน่อยๆเท่านั้นเองนะ”ยาย

     “ค่าาา”แม่ ป้าสะใภ้

     พากันมองแต่เจ้าสองตัวเล็กกันที่อยู่บนรถเข็น ที่ตอนนี้ดูจะมีความสุขมากๆกับการกินผลไม้กลายพันธุ์ตรงหน้าลูกใหญ่ๆ ที่พวกพี่ชายเอาอกเอาใจมาวางกองเอาไว้ให้

     “แต่ที่แน่ๆ เหวยจินว่าพวกเราจะปล่อยให้เจ้ากระดุมน้อยกินผลไม้กลายพันธุ์ไปเรื่อยๆไหมคะ…???? เพราะเท่าที่เหวยจินสังเกตุดูลูกสาวคนเล็กมาตั้งแต่ปลุกพลังธาตุขึ้นมาได้ ดูว่าแกจะกินเก่งมากขึ้นแบบคนโตยังสู้ไม่ได้เลยนะคะ”แม่

     “พี่สะใภ้เองก็เห็นเหมือนกันล่ะ”ป้าสะใภ้

     “แม่ว่าอาจจะเป็นผลข้างเคียงที่ปลุกพลังธาตุได้หลายพลังธาตุด้วยหรือเปล่า เลยทำให้ต้องกินเยอะมากๆ กว่าคนที่ปลุกพลังธาตุแค่ 1-2 พลังธาตุน่ะ เพื่อเสริมสร้างพลังงานบางอย่างในตัวน่ะ”ยาย

     “ก็น่าจะใช่นะคะแม่”ป้าสะใภ้

     “ผลกระทบเดียวที่เห็นก็คือเรื่องการกินนี่แหละค่ะ ที่เจ้าตัวเล็กดูจะเปลี่ยนแปลงมากที่สุดเลย ส่วนเรื่องอื่นๆไม่มีนะคะ”แม่

     “แต่ก่อนเจ้ากระดุมน้อยของแม่เองก็กินเก่งนะ ยิ่งนั่งกินคู่กับพี่สาวของเขาด้วยแล้ว”ยาย

     “ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับการที่ปลุกพลังธาตุขึ้นมาได้จริงๆ หรือว่าเป็นเพราะเป็นตัวตะกละน้อยอยู่ก่อนแล้วกันแน่นะคะ…????”แม่

     “ก็น่าจะทั้งสองทางหรือเปล่า….????”ป้าสะใภ้

     “แม่ก็คิดว่าประมาณนั้นล่ะมั้ง”ยาย

     “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า……”ยาย แม่ ป้าสะใภ้

     การได้ดูแลลูกๆหลานๆ ได้ดุ ได้ปวดหัว ได้เวียนหัว ได้กลุ้ม ได้หัวเราะ ได้นินทาบ้างเล็กๆน้อยๆ ก็ถือว่าเป็นการบริหารอารมณ์ของพวกท่านเช่นกันในแต่ละวัน มีหลากหลายรสชาติจริงๆ

     “โอ้….จริงด้วยสิ”กระดุมน้อย

     “เอ๋……????มีอะไรเหรอน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า

     “กระดุมเกือบลืมจัดการเรื่องที่พักสำหรับคืนนี้น่ะพี่สาว”กระดุมน้อย

     “วันนี้พวกเราจะพากันเดินทางไม่ถึงเขต 1 อย่างนั้นเหรอ…????”พี่สาวโส่วผ้า

     “น่าจะไม่ล่ะพี่สาว เพราะว่าแวะเก็บเกี่ยวของกินบ่อยๆแบบนี้น่ะมันจะล่าช้าอยู่แล้ว และอีกอย่างพวกเราจะต้องห้ามเดินทางตอนกลางคืนด้วยน่ะสิ”กระดุมน้อย

     “โอ้…!!! จริงด้วยสินะ พวกเราเดินทางตอนกลางคืนได้ไม่มีปัญหาหรอก แต่ว่าคนอื่นๆไม่ได้มันคือกฎของการอยู่รอดในวันสิ้นโลก หลีกเลี่ยงการเดินทางช่วงเวลากลางคืนนี่”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่เลยพี่สาว พวกเรายังคงจะต้องคำนึงถึงจุดนี้กัน ทำให้เหมือนคนอื่นๆไปก่อนน่ะ”กระดุมน้อย

     “แล้วน้องกระดุมน้อยจะทำยังไงล่ะ…???? ตอนนี้พวกเรากำลังเดินทางกันอยู่แบบนี้”พี่สาวโส่วผ้า

     “ก็คงจะต้องแอบไปจัดการข้างหน้า แล้วค่อยกลับมาน่ะพี่สาว”กระดุมน้อย

     “ใช่ๆ น้องกระดุมน้อยต้องแว๊บไปก่อนนะ”พี่สาวโส่วผ้า

     “แม่ขาาาา มีเรื่องด่วนที่จะต้องปรึกษาค่าาาา”กระดุมน้อย

     “ว่ามาเลยลูกรัก”แม่ขยับไปใกล้ๆกับลูกสาวด้านข้างรถเข็น

     “คือว่ากระดุมน้อยขอแว๊บไปจัดการหาที่พักสำหรับทุกๆคน ในคืนนี้ก่อนค่า ล่วงหน้าไปก่อน แล้วค่อยไปกระซิบบอกตาขาอีกทีหนึ่งค่ะแม่”กระดุมน้อย

     “ถ้าอย่างนั้น แม่จะทำเป็นว่าพาหนูไปฉี่ก่อนดีไหมคะ แล้วหนูก็แว๊บไปเลย…???”แม่

     “ดีเลยค่าาาา แผนแม่ขาาาเยี่ยมไปเลย”กระดุมน้อย

     “พี่สาวรอกระดุมที่นี่ก่อนนะ กระดุมไปไม่นานหรอกจ้ะ”กระดุมน้อย

     “ได้ๆ น้องกระดุมน้อยพี่สาวจะรอนะ ถึงแม้ว่าอยากจะไปด้วยก็ตามเถอะ แต่เรื่องนี้มันเร่งด่วนมาก”พี่สาวโส่วผ้า

     แม่ก็หันไปกระซิบกระซาบกับยาย และป้าสะใภ้ก่อน และจึงอุ้มเจ้ากระดุมน้อย แอบไปที่ข้างทาง แต่ก็เจอพวกพี่ชายที่เห็นเข้าและถามหากัน จึงได้บอกแบบผ่านๆที่เป็นสัญญาณระหว่างครอบครัวกัน ทำให้พวกพี่ชายรู้ว่าน้องกระดุมน้อยจะไปจัดการทำอะไรบางอย่างนั่นเอง

     “ลูกรัก ตรงนี้ปลอดภัยไหมลูก ไม่มีใครแล้วล่ะแม่ว่า”แม่

     “ไม่มีค่ะ พวกเราไปกันเลยค่ะแม่ขาาา”กระดุมน้อย

     “วี้วววววว………”

      เจ้ากระดุมน้อยใช้นิ้วชี้วนไปวนมาชี้ไปด้านล่าง เพื่อส่งพลังงานธาตุลมออกมา ให้ก่อตัวเป็นก้อนลมให้ตัวเองและแม่ได้ออกเดินทางกันเลย

     “แม่ขาาาา ไปกันเลยค่ะ”กระดุมน้อย

     “จ้ะลูก”แม่

     “ฟี้วววววววว……………”

     ก้อนลมก่อนนี้ก่อตัวขึ้นเพียงแค่ก้อนเล็กๆ ให้ขึ้นได้เพียงแค่ 2-3 คนแบบกะทัดรัดเท่านั้น และยังมีการบดบังรอบๆ เพื่อป้องกันอีกที เพราะตอนนี้เป็นช่วงเวลากลางวันระมัดระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า เจ้ากระดุมน้อยไม่ได้ประมาทแต่อย่างใด อย่างน้อยๆ มีพลังธาตุลม ก่อตัวบดบังตัวเองและแม่เอาไว้ 

     ถ้คนอื่นๆบังเอิญมองเห็นเข้าก็เห็นเพียงแค่ลมพัดผ่านธรรมดา ถ้าอยู่ด้านล่าง แต่ถ้าเห็นบนท้องฟ้าก็คือก้อนเมฆทั่วๆไปก็เท่านั้นเอง

     “แม่ขา ตรงแถวๆนี้ดีไหมคะอยู่บนเนินสูงนิดหน่อย เดี๋ยวพื้นที่กระดุมจะจัดการให้โล่งเสียหน่อย”กระดุมน้อย

     “แล้วแต่หนูเลยลูกรัก”แม่

     “ลงไปตรงจุดนั้นเลยเจ้าก้อนลม”กระดุมน้อย

     “ฟี้วววววววว…………”

     ยานพาหนะส่วนตัวอย่างเจ้าก้อนลมก็ค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้นที่ที่เจ้ากระดุมน้อยสั่งการ 

     “เจ้าต้นไม้กลายพันธุ์แถวๆนี้ ขอพื้นที่สะอาดๆตาหน่อยนะ ขออาศัยอยู่ชั่วคราวคืนเดียว”กระดุมน้อย

     “ครืดดดดดดด………..คราาดดดดด…….แกร๊กกกกก…..”

     เหล่าต้นไม้กลายพันธุ์ทั้งหลาย เมื่อได้ยินเสียงกระดุมน้อยสั่งการจนจบแล้ว พวกมันก็ไม่รอช้าขยับเขยื้อนตัวให้เป็นระเบียบทันทีเลย ขึ้นแบบไม่รกร้างกัน

     “เจ้าเถาวัลย์กลายพันธุ์ ขอทำเป็นโครงเหมือนหลังคาด้วยนะ ใบไม้ กับดอกไม้สวยๆ ขึ้นดกๆ ปกปิดให้ด้วยล่ะ”กระดุมน้อย

     “พวกต้นไม้กลายพันธุ์ มันทำเร็วมากๆจริงๆนะลูกรัก นี่แค่ไม่กี่นาทีเองนะ…!!!”แม่

     “ลองช้าดูสิ กระดุมจะถอนรากถอนโคนพวกมันเสียให้หมดเลย”กระดุมน้อย

     “........!!!!”ต้นไม้กลายพันธุ์ ที่เร่งทำงานเร็วกว่าเดิมขึ้นไปอีก

     “จริงด้วยสิคะแม่ขา เพียงแค่นี้พอไหมคะสำหรับที่พักกลางคืนน่ะค่ะ…????”กระดุมน้อย

     “อือ…..พื้นที่เท่านี้ก็ใช้ได้แล้วล่ะลูก แล้วต้นไม้กลายพันธุ์ที่คนส่วนใหญ่เห็นในคลิปก็อยู่แถวๆนี้หมดเลย ส่วนต้นอื่นๆไปหมดแล้ว ก็โอเคแล้วนะลูกรัก

     “โอ้….จริงสิ!!! จะต้องมีคบไฟจากพลังธาตุไฟจุดทิ้งไว้ที่นี่ด้วยนะลูกรัก เพราะแสงไฟจากผู้ที่ปลุกพลังธาตุไฟ เป็นจุดสำคัญสำหรับช่วยในการค้างคืนด้านนอกในยามค่ำคืนด้วยนะลูก”แม่

     “ได้เลยค่าาา ไม่มีปัญหาเลยแค่จุดคบเพลิงเอาไว้ใช้รอบๆพื้นที่บริเวณนี้ก็พอแล้ว”กระดุมน้อย

     “ไฟที่มาจากผู้ปลุกพลังธาตุไฟจุดขึ้นมา ในคลิปเขาว่ากันว่าอยู่ได้เป็นอาทิตย์เลยนะลูกรัก”แม่

     “เอ๋…..???? แค่อาทิตย์เดียวเหรอคะ…???”กระดุมน้อย

     “ใช่จ้ะ”แม่

     “แต่ของกระดุมน้อย อยู่ได้ตลอดเลยนะคะ ถ้ากระดุมไม่สั่งดับมันก็จะจุดติดแบบนี้ไปตลอดเลย”กระดุมน้อย

     “ห๊าาาาา ไฟของหนูไม่ดับเลยเหรอลูกรัก…????!!!”แม่

     “ใช่ค่ะแม่ขา ถึงจะทิ้งไว้แบบนี้ก็ไม่เป็นอันตรายใดๆ เพราะมันจะเป็นไฟติดแค่ตรงคบเพลิงเท่านั้นค่ะ และแน่นอนว่าไฟที่กระดุมจุดเองย่อมข่มขู่ได้ทั้งต้นไม้กลายพันธุ์ และพวกสัตว์กลายพันธุ์ด้วยค่าาาา”กระดุมน้อย

     “ดีจังเลยลูกรัก แบบนี้คบเพลิงที่จะจุดทิ้งไว้ที่นี่ก็จะเป็นประโยชน์สำหรับกลุ่มคนอื่นๆที่อาจจะบังเอิญเดินทางผ่านมาทางนี้ก็ได้นะลูก”แม่

     “ก็ถือเสียว่าพวกเขามีวาสนาไปค่ะแม่ขา ได้ของดีไปใช้งาน”กระดุมน้อย

     “พรึ่บบบ………..”

     พวกเหล่าต้นไม้กลายพันธุ์ ทำคบเพลิงหลายสิบอันปักตรงตำแหน่งที่เจ้ากระดุมน้อยสั่ง และตอนนี้แสงไฟจากคบเพลิง ก็สว่างไสวไปทั่วแล้ว ทั้งๆที่ฟ้ายังไม่มืดเสียด้วยซ้ำไป

     “สมกับเป็นไฟจากพลังธาตุไฟเลยจริงๆลูก ดูสิมันสว่างมากๆจริงๆ”แม่

     “งานทางนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะแม่ขา พวกเขากลับเข้าขบวนกันได้แล้วล่ะค่ะ”กระดุมน้อย

     “ได้จ้ะลูกรัก เรากลับกัน”แม่

     เมื่อขึ้นเจ้าก้อนลม เพื่อกลับไปยังขบวนเดินทางของคนจาก 10 เขต อำเภอกังเป่าเรียบร้อยแล้ว สองแม่ลูกที่เดินออกมาจากป่าข้างทาง ที่พวกลูกชายหลานชายคอยเฝ้าสังเกตการณ์ไว้อีกทีหนึ่ง ก็เดินเข้าไปหาและแม่ก็บอกแผนการต่อไปให้พวกพี่ชายไปจัดการต่อกันเลย

     “พี่สาว กระดุมกลับมาแล้ว”กระดุมน้อย

     “น้องกระดุมน้อย มาเร็วผลไม้กลายพันธุ์ยังรอน้องอยู่นะ”พี่สาวโส่วผ้า

     “กระดุมยังกินไม่อิ่มเลยล่ะ พวกเรามากินกันต่อนะๆพี่สาว”กระดุมน้อย

     “ได้สิ”พี่สาวโส่วผ้า

     ยาย แม่ ป้าสะใภ้ ได้แต่พากันมองและส่ายหน้าเบาๆด้วยรอยยิ้มบนใบหน้ากัน มาถึงก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากชวนกันกินผลไม้กลายพันธุ์กันต่อเลย

*****************

     ผลไม้กลายพันธุ์ช่างเป็นที่ถูกใจพวกเด็กๆมากจริงๆ ยิ่งเจ้ากระดุมน้อยแล้วยิ่งสบายใหญ่เลย ได้กินผลไม้กลายพันธุ์ลูกใหญ่ๆ แบบเต็มที่เลยทีเดียว