อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 160ทักษะ​ดาบคู่​

"เกือบไปไม่นึกว่าผู้ใช้ปราณ​ยุคนี้จะแข็งแกร่ง​เช่นนี้"

โครงกระดูก​ ที่ถือดาบไม้สองเล่มเอ่ยชื่นชม​ออกมา

ดาบไม้เล่มแรกที่ถูกทำลายไปแล้วบัดนี้​ได้รับการฟื้นฟู​อีกครั้งจากปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​ไม้ ที่มีความสามารถ​ในการฟื้นฟู​ตัวเอง

"ดาบไม้ ฟื้นฟู​ตัวเองได้"

เต้าซื่อที่ไม่คิดเลยว่าจะเผชิญหน้า​กับผู้ใช้ปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​ไม้เช่นนี้

"พวกนี้ไม่ใช่โครงกระดูก​ธรรมดา​แน่"

เต้าซื่อ ที่เริ่มหยุดโจมตีลงเพื่อเริ่มทำการวิเคราะห์​อีกฝ่าย

โครงกระดูก​ที่ขยับได้เอง พูดออกมาเองเคลื่อนไหว​ราวกับมีชีวิต​เป็นของตัวเอง เหมือนกับไม่ได้ถูกใครควบคุม​แล้วยังใช้ปราณ​จิตศาสตราวุธ​ออกมาได้อีก ถือว่าเป็นเรื่องน่าสนใจ​มาก

"เป็นไรไป ไม่เข้ามาต่ออีกรึไง"

"ข้ากำลังสนุกอยู่เลย"

"มาสิ ข้าจะได้รื้อฟื้น​ฝีมือ​ขึ้นมาอีกครั้ง"

โครงกระดูก​ ที่ท้าทาย​ออกมาเมื่อ​ตัวเองที่คืนชีพ​ขึ้นมาแล้ว ยังไม่ได้ยืดเส้น​ยืด​สาย​เลยจึงพึงพอใจ​อย่างมากกับการปะทะกันในครั้งนี้

"ฝีมือ​เจ้าอาวุโส​จิ้นจริงๆสินะ"

เต้าซื่อ ได้ยินคำพูดของโครงกระดูก​จึงเดาได้อย่างเดียวว่าต้องเป็นฝีมืออาวุโส​จิ้นแน่ๆ

"ตกลง อาวุโส​จิ้น เป็นใครกันแน่"

เต้าซื่อที่อยากรู้เกี่ยวกับ​ตัวตนอาวุโส​จิ้นมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีวิชานอกรีต​ที่น่ากลัวเช่นนี้ แต่กับมาซ่อนตัว​ในสำนักมังกรสุริยัน

หากอาวุโส​จิ้นใช้วิชานอกรีต​แต่แรกคงสามารถ​สร้างชื่อเสียง​ หรือไปสร้างสำนักใหม่ขึ้นมาเองก็ยังได้สบายเลยด้วยซ้ำไม่จำเป็นต้องเสียเวลามาลดตัวในสำนักนี้เลย

"ถ้าไม่บุก ข้าจะบุกละนะ"

โครงกระดูก​ที่เปลี่ยน​จากตั้งรับมาเป็นรุกกลับบ้างแล้ว

เฟี้ยว เปรี้ยง

ดาบไม้ในมือสองข้างของโครงกระดูก​ฟาดฟันไปมาอย่างรวดเร็ว​

เต้าซื่อที่ต้องใช้พัดหมากล้อมตั้งรับ ป้องกัน​การโจมตีอีกฝ่ายที่โหมกระหน่ำเป็นพายุทันที​

"การใช้ทักษะ​ดาบคู่ สุดยอด​มาก"

เต้าซื่อที่แม้จะเชี่ยวชาญ​ด้านทักษะ​พัดคู่ด้วยเช่นกัน​ แต่อีกฝ่ายกับเคลื่อนไหว​เหนือกว่าตัวเองไปอีกขั้นจนไม่เปิดโอกาสให้สวนกลับ

ด้วยการทิ่ม แทง ฟัน ของดาบไม้ตอนนี้​ทำให้เต้าซื่อต้องถอยร่นออกมาเรื่อยๆ

ทำให้เต้าซื่อที่เริ่มเสียเปรียบการดวล ต้องงัดวิชาออกมาใช้เพื่อเล่นงาน​กลับ

พัดแสงที่สร้างความปั่นป่วน​ล่อลวงคู่ต่อสู้​เริ่มแสดงอานุภาพ​ออกมา

จากนั้นพัดสีดำ หรือพัดเงาที่คอยจู่โจม​จากเงามืด คอยเล่นงาน​ใส่ศัตรู​อยู่เป็นระยะ

"ไม่เลว"

โครงกระดูก​ที่ตกเป็นฝ่ายตั้งรับบ้างแล้ว ถึงกับต้องชมเชย​ออกมา​

จู่ๆก็มีเถาวัลย์​ไม้จากพื้นดินโผล่มาจู่โจม​ใส่เต้าซื่อที่ตอนนี้กำลังควบคุม​ควบคู่​กับการใช้วิชาออกไป จนต้องหยุดชะงัก​ลงเพื่อรีบหลบเถาวัลย์​ไม้อย่างรวดเร็ว​

"หลบไปกฌไม่พ้นหรอก"

เถาวัลย์​ไม้จำนวนมากเคลื่อนไหวเลื้อยไปมา หลบหลีกพัดหมากล้อมดั่งอสรพิษ​

ตอนนี้​เต้าซื่อตกอยู่ในวงล้อมของเถาวัลย์​ไม้ ซ้าย ขวา หน้า หลัง เรียบร้อย​แล้ว

จนสุดท้าย​เต้าซื่อต้องรีบขี่พัดเหาะขึ้นไปด้านบน เพื่อถอยมาตั้งหลัก

"ซือฟาง ถอยออกมาก่อน​"

เต้าซื่อ ตะโกนแจ้งกับซือฟางเมื่ออีกฝ่าย​กำลังเผชิญ​หน้ากับโครงกระดูก​ตนอื่นๆอยู่ตอนนี้​

"มีอะไรกัน"

"อย่าบอกนะว่ากลัวโครงกระดูก​เหล่านี้กัน"

ซือฟาง ที่ไม่เข้าใจ​ว่าเต้าซื่อจะให้ถอยมาตั้งหลักทำไม

แม้ว่าโครงกระดูก​จะสามารถ​เคลื่อนไหว​ได้ใช้ปราณ​จิตออกมาได้ แต่ใช่ว่าจะแข็งแกร่ง​ขนาดนั้นสักหน่อย​

"เจ้าไม่รู้​สึกบ้างหรอ ว่าพวกนี้ไม่ธรรมดา"

เต้าซื่อที่แม้จะมั่นใจ​ในฝีมืออย่างมาก แต่จากการปะทะ​กันต่อเมื่อสักครู่​ก็รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายยังไม่แสดงความสามารถ​ที่แท้จริงออกมาเลย

...

"เฮ้อ"

อาวุโส​จิ้นที่ถอนหายใจ​โล่งอก​ขึ้นมา โดยไม่สนใจคนของสำนักนอกรีตว่ากำลังทำอะไรกัน​อยู่ราวกับ​ว่าทั้งสองไม่เคยอยู่ในสายตาตัวเองมาก่อน

"เจ้าแก่ จะมากไปแล้ว อยากลองดีสินะ"

ซือฟาง ที่ไล่ตามมาโมโห​ออกมาอย่างมาก เมื่ออีก​ฝ่ายไม่เห็นหัวพวกตัวเอง แล้วยังให้โครงกระดูก​แปลกๆพวกนี้มาขัดขวาง​อีกด้วย​

"หึ"

หลังจาก​ที่อาวุโส​จิ้นจัดการรักษาหยางหลงให้พ้นจากวิกฤติ​ได้แล้ว จึงเริ่มขยับตัว​ขึ้นมา

"โชคดี​ที่เค้าไม่เป็นไร​มาก"

"ไม่เช่นนั้น​ พวกเจ้าคงไม่มีลมหายใจ​ในตอนนี้​แน่"

อาวุโส​จิ้นที่จ้องมอง​คนของสำนักนอกรีต​ด้วยแววตาดุร้าย เมื่อคนของสำนักนอกรีต​ต่อสู้​กับหยางหลงจนเกือบตาย

"นำทางไปสิ"

จู่ๆอาวุโส​จิ้นที่เริ่มกล่าวบางอย่างแก่คนของสำนักนอกรีต​ออกมา

"นำทาง"

เต้าซื่อ ที่งงงวย​ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรกันจนเมื่อได้ยินคำพูดต่อไปของอาวุโส​จิ้นจนเข้าใจ​ทันที

"พวกเจ้ามาพาข้าไปกับเจ้าไม่ใช่รึไง"

อาวุโส​จิ้น ตอบอย่างเบื่อหน่าย​ออกมา

เมื่อคนของสำนักนอกรีต​ได้ยินเช่นนั้นก็เตรียมตัว​ที่​จะ​เดินทาง​กลับไปยังสถานที่​พักของตนเองขึ้นมา

อาวุโส​จิ้น ที่มองดู​สำนักมังกร​สุริยันเป็นครั้งสุดท้าย​ก่อนจะติดตามกลับไปพร้อมกับคนของสำนักนอกรีตทั้งสอง

"อาวุโส​จิ้น ท่านจะไปไหนกัน"

หยางเฟิ่ง ที่รีบเข้ามาหาเมื่อตอนนี้ไอความร้อนจากการปะทะกันของสุดยอดเพลิงทั้งสองเริ่มเบาบางลงแล้ว

"เจ้าสำนัก พวกนั้นมันเจ้าพวกสำนักนอกรีต​ไม่ใช่รึ"

"ทำไมเจ้าพวกนั้นถึงมาอยู่ที่นี้ได้"

"โครงกระดูก​เหล่านี้มันคืออะไรกัน"

ตอนนี้ทุกคนในสำนักมังกร​สุริยันต่างเข้ามาดูเหตุการณ์​ตามหยางเฟิ่งด้วยเช่นกัน​

ทุกคนเริ่มโล่งอกกันออกมาเมื่ออาวุโส​จิ้น (เจ้าสำนักมังกร​สุริยัน)​ ที่หายตัวไปเป็นเดือน ตอนนี้ยังคงมีชีวิต​อยู่เบื้องหน้า​

แต่สีหน้าต้องพลันเปลี่ยนไป​เมื่อคนของสำนักนอกรีต​ก็อยู่ด้วยเช่นกัน​

"อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือพวกมันกัน"

"ท่านเจ้าสำนักกำลังถูกล้อมจากโครงกระดูก​และคนของสำนักนอกรีต​อยู่ รีบเข้าไปช่วยเหลือ​กันเร็ว"

อาวุโส​คนนึง ที่เข้าใจว่าโครงกระดูก​ที่รายล้อม​เจ้าสำนักจิ้นเป็นวิชานอกรีต​บางอย่างของคนสำนักนอกรีต​อยู่แน่จึงคิดจะพุ่งเข้าไปช่วยต่อสู้​กับเจ้าสำนักจิ้นทันที

"อย่าเข้ามา"

เจ้าสำนักจิ้น ตะโกนก้องออกมาเมื่อตอนนี้​ทุกคนต่างคิดจะเข้ามาช่วยเหลือ​ตัวเอง

ทุกคนของสำนักมังกร​สุริยันต้องหยุดชะงัก​ลงทันที เมื่อได้ยินเสียงเจ้าสำนักจิ้นตะโกนออกมา