เสน่หาชั่วกัลป์

บทที่ 216 จื่อชีผู้เลอโฉม

ไป๋จื่อชีก้าวออกมาเบื้องหน้าหนึ่งก้าว อาภรณ์ตัวงามพลิ้วไสวไปตามสายลม สีชมพูอ่อนของผ้าจิ่นต้วนส่องประกายวาววับจับตา ดูงามสง่ามากกว่าผู้ใด เขาเกล้าผมสูงขึ้นครึ่งศีรษะประดับด้วยปิ่นหยกสีมรกต ยิ่งขับเน้นให้ใบหน้าที่ขาวผ่องดุจเนื้อหยกงามสง่าขึ้นเป็นเท่าทว...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ